Στο βιβλίο αυτό προσεγγίζεται κριτικά η διαπλοκή σχολικής αρχιτεκτονικής και παιδαγωγικής/εκπαίδευσης και επιχειρείται η συγκρότηση ενός πεδίου ερωτηματοθεσίας που πτυχώνει και τέμνει έννοιες, θεωρίες και πρακτικές που αναφέρονται στο σύγχρονο σχολείο/εκπαιδευτικό κτήριο και τη συνθήκη αποσχολειοποίησης της μάθησης και του χώρου εντός και διαμέσου του οποίου πραγματώνεται. Συνάπτοντας της ιστορικότητα της αρχιτεκτονικής θεωρίας, κριτικής και πράξης με την πληθυντική δυναμική κοινωνικών πεδίων και επιστημών σκιαγραφούμε τις ποιότητες και τροπικότητες βιωματικών πεδίων μετασχηματιστικής μάθησης.(…)