[χειμώνας άγρια βραγιά και η πέτρα γλύφει πέτρα·όπου σκαλίζει χέρι: γκρίζο φως· και μπουρμπουνάρι κρύβεται σαλεύοντας με χώμα - τσιάφι ασήμι στερεύουν ήλιο τα βουνά, γκρεμίζει ο θόλος ξένεμα. και αυτός:]Βουίζει πυρετός από τη Λάκκο ώς το Βεστφάλενκαι πορφυρά καμίνια χωλαίνουν το φεγγάρι·αγρύπνια τανυσμένο μέταλλο και η γυναίκατου Εμίν ζυμώνει με το σχόλασμα - μητέρα,στον ύπνο σε φωνάζω Γιάσμινκαι είμαι διχαλωτό κλαδί σε σπίτιαράχνη - τι με γκρεμίζειςη σκιά μου; Χάσκουν λευκά παράθυρα-βολβοί ξεχειλωμένοι- και η καγκελόπορτα:EINTRITT VERBOTEN [δεν δίνω σώμα στον Βορρά].