Βαθαίνοντας"Δεν υπάρχει ελπίδα"μου φώναξε ο Γιώργοςδιασχίζοντας βιαστικά το δρόμοπίσω του η Κολοκοτρώνηβούλιαζε στο ξαφνικό Μαρτιάτικο κρύο, κάποτε εδώυπήρχαν πουλιά.Την άλλη μέρα το τρίχρονο μού λέει αναπάντεχα"εγώ θέλω να πέφτει ζεστό χιόνι"βρέθηκα ξανά βιδωμένος στο χθεσινό πεζοδρόμιοκάτι σαν να περιμένουμε ζεστό χιόνι εννοείς Γιώργο;του φώναξα από απέναντικι εκείνος συνέχισε βαθαίνονταςολοέναστις παραμονές των διακοσάχρονωντης ελληνικής επανάστασης.