Η εμπειρία της θαλασσαιμίας (μεσογειακής αναιμίας) και οι τρόποι σημασιοδότησης και δράσηςτων ατόμων με θαλασσαιμία αποτελούν το ερευνητικό υπόβαθρο του βιβλίου αυτού. Μέσω τηςχρήσης ανθρωπολογικών εργαλείων διερευνάται η έννοια του «κανονικού-φυσιολογικού ανθρώ-που» σε σχέση με την παραγωγή και διαχείριση της διαφοράς στην ελληνική κοινωνία. Η θαλασ-σαιμία αναδεικνύεται ως «βιολογική διαφορά», ως «κληρονομική», «γενετική» και «χρόνια πάθη-ση», ως «αναπηρία» αλλά και ως «διαφορετικότητα». Τα άτομα με θαλασσαιμία αναδεικνύονταιως «χρονίως πάσχοντες», ως «άτομα (ή και πολίτες) με αναπηρία», ως «διαφορετικοί (αλλά ίσοι)συνάνθρωποι». Η ανθρωπολογική ανάγνωση της θαλασσαιμικής εμπειρίας διαμεσολαβήθηκε απότην παρακολούθηση και συσχέτιση των λόγων −παλαιών και νέων, κυρίαρχων και εναλλακτικών−που πλαισιώνουν τα υποκείμενα. Η οικειοποίηση (αναπαραγωγή και εμπλουτισμός) των λόγωναυτών πρωταγωνιστούν στην αναμέτρηση με τον εαυτό και τους σημαντικούς άλλους.