Η συγγραφέας θέτει το ερώτημα: υπάρχει ένας ηθικός νόμος πραγματικά παγκόσμιος; Από κορυφή σε κορυφή κι από αιώνα σε αιώνα μαζεύει τ’ αγριολούλουδα της σοφίας των λαϊκών πολιτισμών και φτιάχνει το μέλι: Γλυκό και τρυφερό στην Ευρώπη, βίαια μεθυστικό στην ινδιάνικη Αμερική, είναι η απεικόνιση της σωστής απόστασης. Είναι η ίδια η σωστή απόσταση ανάμεσα στη φύση και τον πολιτισμό. Η γεύση του μελιού, η γλυκόξινη, η ιδανική ισορροπία ανάμεσα στο πιπεράτο και το γλυκό, στο σκόρδο και την πιπερόριζα, στη ζωή και στο θάνατο – αυτή η γεύση του μελιού είναι η ίδια η ευτύχια.