ακούω τη φωνή μουντυμένη ήλιο και βράχιαμε ακούωμιλάω για τα δέντρασαν να είμαι τσεκούριστη γλώσσα μου επάνω χοροπηδούνκοράκια, ο Θεός ανάβει φωτιά να ζεσταθείπριν κουρδίσει τα παιχνίδια τουμε ακούωεπίμονο βουητό σφήκαςστ' αυτίδώσε μου πίσω το σώμα μου, λέειδώσε μου πίσω το αίμα μου, φθινόπωροπέρα απ' τη λογική - έχωσωματική πατρίδαείπα(τώρα δεν έχω)αυτός ο αιώνας χρειάζεται τακτοποίηση.