Στο τεύχος αυτό αναδημοσιεύεται κείμενο-ομιλία Γρηγοριάτη μοναχού, που έγινε κατά την διάρκεια αγρυπνίας για την επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως. Φαίνεται μέσα στο κείμενο ότι και μετά από τις χειρότερες εκείνες δοκιμασίες του, το Γένος μας δεν έμεινε αβοήθητο από τον Θεό, όταν με περισυλλογή, αυτοκριτική και μετάνοια καλλιέργησε τις ρίζες της πνευματικής του ελευθερίας, ανασύνταξε τις πνευματικές του δυνάμεις και ανέπτυξε τις αντιστάσεις του.