Η Ελλάδα έχει μακρόχρονη αγροτική συνεργατική παράδοση. Οι Έλληνες, ιδιαίτερα σε πολύ, δύσκολες στιγμές, όπως ετεροκυριαρχίας της πατρίδας τους, επινόησαν και πιστά εφάρμοσαν, άτυπης μορφής συνεργασίες για την επιβίωση τους με προϋποθέσεις και συναλλακτικούς όρους, οι οποίοι έγιναν παγκόσμια γνωστοί, πρότυπα και παραδείγματα για μίμηση. Αυτές οι μορφές συνεργασίας καταγράφονται στο πρώτο μέρος αυτού του βιβλίου, όπου σε άτυπη, αλλά απαράβατη μορφή, κάλυπταν όλες τις συναλλακτικές οικονομικές σχέσεις στη γεωργία, τη κτηνοτροφία, την ναυτιλία, την αλιεία, τη μεταποίηση προϊόντων γης και κτηνοτροφίας. Σήμερα οι άτυπες εκείνες μορφές συνεργασίας λειτουργούν θεσμοθετημένα σε όλες τις χώρες του κόσμου, που έχουν Γεωργοκτηνοτροφική παραγωγή με αρμοδιότητα ευθύνη και κατεύθυνση, αγροτοσυνεταιριστικών οργανισμών που διαθέτουν τεράστιες εγκαταστάσεις, κεφάλαια, πολυάριθμο και εξειδικευμένο προσωπικό, στοχεύοντας, στην αύξηση της απόδοσης, τη βελτίωση της ποιότητας, την αποθήκευση, τη μεταποίηση και την εμπορία αυτών των προϊόντων. Και σε όσες από αυτές τις χώρες οι αγροτοσυνεταιριστικοί τους οργανισμοί, λειτουργούν με τις αξίες και τις ακατάληκτες αρχές του συνεταιρισμού, συγκαλείται πρόοδος, όση δεν θα μπορούσε να υπάρξει με οποιαδήποτε άλλη μορφή εταιρικής συνεργασίας.(...)(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).