Είμαι ένα βιβλίο αλλιώτικο από τ' άλλα. Δεν είμ' εγώ να σου κρατάω συντροφιά σ' εκείνα τα μακρόσυρτα, τα χειμωνιάτικα βράδια. Δεν φκιάχτηκα για να σου πω πως πλάστηκαν τα αιθέρια και τ' ουρανού τ' αστέρια, ούτε αν είναι πιο καλά ν' αγαπάς παρά να πολεμάς. Όσο κι αν σου φαίνομαι όμορφο, δεν μ' έκανε για τη βιτρίνα ο μάστορής μου. Εγώ είμαι για χαρές και πανηγύρια, για να λιώσουν στο περπάτημα οι σόλες μου. Βλέπεις, μ' έκαναν για μέσα κι έξω, για χειμώνα-καλοκαίρι, για βουνό και θάλασσα. Για έναν, για δύο και για δέκα δύο, για μικρούς και για μεγάλους. Είμαι παιδί της περιπέτειας. Πάρε με λοιπόν μαζί σου, όπου κι αν πας. Χάρισέ με στα παιδιά σου, στους φίλους σου. Κι αν με μάθεις απ' έξω. . . άσε με να ξεκουραστώ. Θα 'χουν λιώσει οι σόλες μου. . . Τότε πια θα μπορώ να. . . μην πεθάνω ποτέ! Γιατί θα 'χω γίνει «Η Παντομίμα», «Η Ουρά του Γαϊδάρου», «Οι Καρέκλες», «Οι 20 Ερωτήσεις» κι αμέτρητα άλλα παιχνίδια. Θέλεις δεν θέλεις λοιπόν εμένα τουλάχιστον θα με κάνεις. . . αθάνατο! Σ' ευχαριστώ.