Για τον S. Freud οι γυναίκες ήταν πρόβλημα, αίνιγμα και μαύρη ήπειρος. Ωστόσο, στην ιστορία της ψυχανάλυσης άνοιξαν δρόμους θεωρητικής και κλινικής γνώσης, είτε από τη θέση του αναλυόμενου, είτε από τη θέση του αναλυτή. Η πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη είναι μορφή που ξεχωρίζει λόγω του τρόπου με τον οποίο έχει εγγραφεί στο χώρο των ψυχαναλυτικών πραγμάτων: κράτησε για τον εαυτό της το ρόλο μιας μητρικής παρουσίας, ρόλο που στη προσωπική της ζωή και στην αναλυτική της διαδρομή χρωματίσθηκε από τις δυσκολίες της παιδικής της ηλικίας, της καταγωγής της, των προσωπικών της διεκδικήσεων, αλλά και από τη γενναιοδωρία και την εμμονή της στη διεκπεραίωση όποιας προσπάθειας αναλάμβανε.