Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει τις δύο περίφημες μελέτες του Φρόυντ, "Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας" και "Το μέλλον μιας αυταπάτης", δύο μελέτες όπου ο Φρόυντ, χωρίς να εγκαταλείπει το πεδίο της ψυχανάλυσης, περνάει στον χώρο της ανθρωπολογίας και της κοινωνιολογίας, για να καταπιαστεί με δύο κεφαλαιώδη προβλήματα: την πρόοδο του πολιτισμού εις βάρος της ευτυχίας του ανθρώπου και την εξαγορά μιας απατηλής ευτυχίας μέσω της θρησκείας. Με εξαιρετικά παιδαγωγικό, διδακτικό και κατανοητό τρόπο, όπως εξάλλου είχε αποδείξει προηγουμένως στο "Τοτέμ και ταμπού" και στην "Ψυχολογία των μαζών και ανάλυση του Εγώ" , που ανήκουν σε αυτόν τον κύκλο των βιβλίων που ασχολούνται με προβλήματα της κοσμοθεωρίας και του πολιτισμού, ο Φρόυντ μας παίρνει κυριολεκτικά από το χέρι και μας δείχνει τον κόσμο. Και αυτό το κάνει με τον τρόπο και τη σιγουριά των μεγάλων δασκάλων και διαφωτιστών : του Νίτσε, του Σοπενχάουερ, του Δαρβίνου, αλλά και του Σπινόζα, του Βολταίρου και του Ντιντερό. Λίγα βιβλία, και σε αυτά συγκαταλέγεται κατά γενική ομολογία και το "Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας", δίνουν στον αναγνώστη μετά την ανάγνωσή τους την πεποίθηση ότι έγινε πραγματικά σοφότερος.