Το βιβλίο αυτό σκιαγραφεί τη δράση τριών περίπου δεκαετιών ενός επαναστατικού τμήματος του σημερινού διεθνούς αναρχικού κινήματος: του εξεγερσιακού. Με αφορμή τη δικαστική περιπέτειά της, σε διεθνές επίπεδο γνωστής, "σκευωρίας Μαρίνι", εδώ δεν εξιστορούνται οι συγκεκριμένες ενέργειες των συντρόφων που ανήκουν πλέον στην ιστορία, αλλά κατατίθενται οι συγκεκριμένες αναλύσεις που πλαισίωσαν αυτές τις ενέργειες. Αναδύσεις που θα έπρεπε λογικά και επιτακτικά σήμερα να είναι κτήμα περισσοτέρων συντρόφων, στον βαθμό που αυτοί είναι επαναστάτες, αλλά δεν νομίζουμε ότι είναι έτσι τα πράγματα. Στις 17 Σεπτέμβρη του 1996 δεκάδες αναρχικοί συλλαμβάνονται στην Ιταλία, ξεκινά η "σκευωρία Μαρίνι". Κατηγορίες για απαγωγές ατόμων, ληστείες, δολοφονίες, κατοχή όπλων, κ.λπ. Όλες αυτές οι κατηγορίες βρίσκονται τυλιγμένεε στο εσωτερικό μιας βασικής κατηγορίας, αυτής της ένοπλης οργάνωσης, επονομαζόμενης O.R.A.I., ονομασία η οποία αλιεύτηκε από μία παράγραφο του παρόντος βιβλίου: Επαναστατική αναρχική εξεγερσιακή οργάνωση. Όπως θα αντιληφθεί ο αναγνώστης, δεν υπάρχει μέσα σε αυτά τα κείμενα η θεωρία μιας ένοπλης οργάνωσης, αλλά αντίθετα η εμβάθυνση των εξεγερσιακών οργανωτικών διαδικασιών. Σήμερα (2018) τη στιγμή που εκτυπώνεται η ελληνική έκδοση αυτού του βιβλίου, το δικαστικό παραλήρημα της λεγόμενης "δίκης Μαρίνι" έχει ολοκληρωθεί. Πολλές οι καταδίκες, ακόμη και βαρύτατες, πάρα πολλές επίσης οι αθωώσεις. Το θεώρημα του δημόσιου κατήγορου δεν πέρασε. Η ιστορία της "σκευωρίας Μαρίνι" πρέπει ακόμη να γραφτεί, όπως επίσης πρέπει να διευκρινιστεί ο ρόλος της ψευδώς μετανοημένης Μόζντε Ναμσέτκι ο οποίος δεν προκύπτει ακόμη ξεκάθαρος. Οι ημέρες από τις οποίες θα εξαρτηθεί το μέλλον πολλών συντρόφων είναι ακόμη σκοτεινές, δεν είναι κατά συνέπεια δυνατό να θεωρηθεί λήξασα καμία υπόθεση. Ακόμη λιγότερο αυτή, μέσα στην οποία ο χαφιεδισμός των μπάτσων και των υπηρετών τους και η επιπολαιότητα διαφόρων ηλιθίων προκάλεσαν πολλές ζημιές που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.