Με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Diastixο και οι Δέκα Τέχνες τιμούν το τραγικό ιστορικό γεγονός με ένα ειδικό αφιέρωμα στο οποίο γράφουν 25 καθηγητές πανεπιστημίων, ιστορικοί, εκπαιδευτικοί, πνευματικοί άνθρωποι του λόγου και της τέχνης, αναδεικνύοντας θεματικές και πλευρές της Ιστορίας που χρήζουν διαρκούς μελέτης και ιστορικής εμβάθυνσης. Τα βιωματικά λογοτεχνικά έργα που αναφέρονται στη Μικρασιατική Καταστροφή είναι πλησιέστερα προς την Ιστορία και λιγότερο προς τη μυθοπλασία, ενώ, όσο προχωρούμε προς την εποχή μας και απομακρυνόμαστε από το ιστορικό γεγονός, η πλάστιγγα τείνει περισσότερο προς τη μυθοπλασία και λιγότερο προς την Ιστορία. Οι τέσσερις τάσεις που εμφανίζουν οι συγγραφείς της μικρασιατικής τραγωδίας είναι: α) Η αναπαράσταση της ευτυχισμένης ζωής στη Μικρά Ασία πριν από την Καταστροφή β) η περιγραφή της Καταστροφής του 1922 και του ξεριζωμού των ελληνικών πληθυσμών γ) η εγκατάσταση και ενσωμάτωση των προσφύγων στην Ελλάδα και οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν στον ελλαδικό χώρο δ) η προβολή των σφαλμάτων που οδήγησαν στην Καταστροφή και η επιθυμία της συμφιλίωσης. (απόσπασμα από το εισαγωγικό κείμενο της έκδοσης)