iviskospublications.gr

Απόσπασμα από το βιβλίο Με ανεξίτηλες μπογιές, το παιδικό του βλέμμα. Ο ήλιος, άλλη μια μέρα εβασίλεψε. Το δειλινό, σαν αίμα… Τρέχεις ζωή, τρέχεις πολύ. Τώρα που το σκέφτομαι, είσαι μια πλάνη φοβερή! Και ποιο είναι το αντάλλαγμα ενός παιδιού, για ένα χάδι μητρικό, για ένα φιλί; Τρέχεις ζωή, τρέχεις πολύ και πώς να σε προλάβω!

Πώς γίνεσαι ο ήρωας του δικού σου παραμυθιού; Πώς ξεγλυστράς από την πραγματικότητα στο όνειρο και πίσω; Και αν μπορείς και τα καταφέρνεις όλα αυτά, σκέφτηκες ποτέ τι χρώμα έχει το μυαλό σου; Ο Μιχαήλ Άγγελος, ένα αγόρι στην ηλικία σου, ίσως λίγο μικρότερο – ίσως λίγο μεγαλύτερο, κάνει απίστευτα ταξίδια με τη φαντασία του. Καμιά φορά παίρνει και τη μαμά του μαζί για να της θυμίζει να μην ξεχνά πώς είναι να είσαι παιδί… Αλήθεια έχει χρώμα το μυαλό; Κι αν έχει, πώς είναι; Μάθετε μέσα από την τρυφερή ιστορία της Στέλλας Τζανέτη πώς γίνεται να ανοίξουμε παράθυρο στη φαντασία, στο όνειρο και στην Αγάπη με οδηγό το ζεστό φως των Χριστουγέννων, ακόμα κι αν είμαστε κουκουλωμένοι… στο ζεστό μας πάπλωμα! Σάσα Βουλγαρη Βιογραφικό εικονογράφου Ο Βασίλης Τζανετής γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο το 1974. Σπούδασε γραφιστική και εργάστηκε σε τυπογραφικούς οίκους στο δημιουργικό τμήμα. Του αρέσει να «σκιτσάρει» σαν μικρό παιδί, γι’ αυτό ανέλαβε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε τούτο εδώ το παραμύθι. Γιατί του ζητήθηκε ακριβώς αυτό! Να ζωγραφίσει με την ψυχή και τη φαντασία ενός παιδιού εννέα ετών!

Το παραμύθι ‘Ό Μπούλης και το Μπούλινγκ” θίγει το επίκαιρο θέμα του ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ και της ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ καθώς και την δυναμική των σχέσεων με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Αυτό γίνεται με απλό και κατανοητό τρόπο στα παιδιά, χωρίς να κατηγορείται κανένας. Μέσα από την εξιστόρηση της δράσης δίνονται οι λόγοι που οδηγούνται οι ήρωες της ιστορίας να παίρνουν αυτήν την θέση. Το Μπούλινγκ όμως, όπως κάθε είδους κακοποίηση, τρέφεται από τη σιωπή, μεγαλώνει όσο κανένας δεν μιλά γι’ αυτό. Στην ιστορία μας τα πράγματα αλλάζουν όταν ένα θαρραλέο παιδί αποφασίζει να μιλήσει για τον εκφοβισμό που του γίνεται και οι δάσκαλοι αναλαμβάνουν δράση, όχι τιμωρητικά, αλλά μετεκπαιδεύοντας τα παιδιά. Ο “Μπούλης και το Μπούλινγκ” διδάσκει παιδιά και γονείς πώς: -Να βρίσκουν λύση, μέσα από τη συνεργασία -Να ζητάνε βοήθεια όταν την χρειάζονται -Να συμφιλιώνονται με τον εαυτό τους και τους άλλους Με γλώσσα αβίαστη και κατανοητή, με όμορφες εικόνες και νοσταλγικές περιγραφές της φύσης, οδηγείται το παιδί να αγαπήσει την επαφή με την φυσική ζωή και μέσω αυτής να ψάξει να βρει τον εαυτό του για την λύση των προβλημάτων του.

Από τα πιο σοβαρά ελαττώματα των ανθρώπων είναι η αχαριστία και η απληστία. Έτσι και ο αχάριστος μυλωνάς, από το φόβο του μη γίνει φτωχός, φρόντιζε να κλέβει από λίγο σιτάρι ή αλεύρι από τους φτωχούς συγχωριανούς του χωρίς κανένα δισταγμό σαν να ήταν κάτι εντελώς φυσικό. Τα αγαθά που είχε, ποτέ δεν του αρκούσαν. Η ζωή του ήταν άδεια. Δεν είχε φίλους και δεν εμπιστευόταν κανένα. Η απληστία του τον κρατούσε μακριά όχι μόνο από τους συνανθρώπους του αλλά και από την ίδια τη συνείδησή του. Γι’ αυτό όποτε η Άγνωστη Κυρούλα του χτύπαγε την “πόρτα’: ο Αχάριστος Μυλωνάς κρυβόταν και έκανε πως δεν ακούει. Ένα “τυχαίο” γεγονός όμως, ξαφνικά άλλαξε τη ζωή του. … Ύμνος στο ψωμί Μια μπουκιά προζύμι θα φουσκώσει, μέσα στο φούρνο το ζεστό, και άφθονο γλυκό ψωμί θα γίνει να χορτάσει όλο το χωριό! Το σταυρό σου κάνε, πριν αρχίσεις το ζυμάρι να το πλάθεις. Στο σκαφίδι περισσεύει, πίτες και γλυκά να φτιάξεις και κουλούρια αφράτα, τραγανά. Το τραπέζι, με αγάπη στολισμένο και λουλούδια του αγρού στο βάζο. Ψίχουλα στον κήπο πέτα μες τη βαρυχειμωνιά. Τσίου- τσίου καλημέρα, θα σου λένε του ουρανού τα πετεινά!

Ο Σκουντούφλης και ο δίδυμος αδελφός του είναι ένα και το αυτό πρόσωπο με δυο προσωπικότητες. Προβάλλει πότε η μία και πότε η άλλη. Υπερισχύει συνήθως η πρώτη, εκείνη του Σκουντούφλη. Είναι ο χαρακτηριστικός τύπος του ανθρώπου που συναντούμε καθημερινά με όλα τα γνωστά ελαττώματα. Τα θέλει όλα δικά του, δεν παραδέχεται ποτέ τα λάθη του και δεν ζητάει συγνώμη γιατί θεωρεί ότι έχει πάντα δίκιο. Όσο για τις κακοτυχίες του; Ε, φταίνε ως συνήθως οι άλλοι. Ώσπου ένα μοιραίο ατύχημα τον οδηγεί στην Αυτογνωσία … Αρχίζει τότε να βλέπει και να αναγνωρίζει ένα – ένα τα λάθη του. Και ω του θαύματος! Οι “πληγές” του εξαφανίζονται και δεν σκοντάφτει πλέον. Διαπιστώνει ότι χάρη στη δική του θέληση, την υπομονή, την κατανόηση αλλά και την αποδοχή των άλλων, έμαθε κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Να σκέφτεται! Επιτέλους βρίσκει τον “Εαυτό του’: το δίδυμο αδελφό του, που τους ενώνει η Αγάπη! Όπως στον Κάστορα και τον Πολυδεύκη!

Η φαντασία του Φοίβου όπως και όλων των παιδιών ευτυχώς δεν μπαίνει σε καλούπια. Ο Φοίβος, ένα παιδί του εικοστού 21ου αιώνα, προσπαθεί να φαντασθεί τον Κόσμο γύρω του. Αναρωτιέται πώς θα είναι το μέλλον του κόσμου; Απάντηση όμως δεν μπορεί να δώσει. Ούτε μπορεί να τον αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Έψαξε πολύ μέσα του. Ώσπου σαν από μηχανής- Θεός ένα μικρό Φαντασματάκι εισβάλει ξαφνικά στη φαντασία του. Ο απρόσμενος επισκέπτης αντιπροσωπεύοντας τον Απολλώνιο νου διαθέτει τις καλύτερες προθέσεις και καταφέρνει τελικά να δώσει τη λύση. Ο Φοίβος πιστεύει στο μέλλον και εκτιμά τη δύναμη των ανθρώπων. Με τη βοήθεια της φανταστικής «παρέας» του περνάει στην επόμενη χιλιετία και μεταφέρει την εμπειρία του στους συμμαθητές του. Αν θέλεις ένα κόσμο καλύτερο, δεν έχεις παρά να τον φαντάζεσαι και παράλληλα να εργάζεσαι γι’ αυτόν. Από αυτό το ταξίδι μέσα στο χρόνο ο Φοίβος κατάλαβε ότι αν μια ΙΔΕΑ μας δώσει το έναυσμα, τότε ο Νους πλημμυρίζει από Φως και η ΙΔΕΑ Ανθίζει!

Ο κυρ-Μηνάς είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος όπως όλοι μας. Αν και δείχνει “ασήμαντος” εντούτοις ξέρει να εκτιμάει τη γνώση και να διακρίνει την ποιότητα και την ουσία των πραγμάτων μέσα στο κάθε τι. Αξία, κατά τη γνώμη του, έχουν όλα τα πράγματα, μικρά και μεγάλα. Όπως το ξύλινο κουτάκι που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας κώδικας μνήμης. Μπορεί να είναι η ιστορία ενός ατόμου ή το σύνολο ενός ολόκληρου πολιτισμού. Μπορεί ακόμα να είναι και η “Σοφία” που κατασταλάζει και διατηρείται διαχρονικά μέσα σε κάθε Ύπαρξη. Ο Άνθρωπος όχι μόνο μπορεί να τη δει και να την ανασύρει αλλά να τη μεταφέρει και να την παραδώσει στους επόμενους. Όπως κάνει ακριβώς και ο κυρ-Μηνάς. Παράλληλα βλέπει και την ανόητη πλευρά των ανθρώπων. Ό,τι δεν γνωρίζουν ή δεν καταλαβαίνουν, απλώς το χλευάζουν. Αντίθετα, τα παιδιά τριγυρίζουν επίμονα τον παππού-Μηνά γιατί έλκονται από τη γνώση με ένα τόσο φυσικό και θαυμαστό -ίσως- τρόπο! Την απορροφούν και τη φυλάνε σαν πολύτιμο αγαθό στο σεντούκι που τους χάρισε η φύση. Τα παιδιά είναι στην πραγματικότητα ένα πολύτιμο αγαθό. Γιατί είναι η Μνήμη και η Κληρονομιά όλων των πολιτισμών του Κόσμου.

Απόσπασμα από το Βιβλίο Λουλούδι ραγισμένο Μνήμη. Ένα φως αχνορόδινο. Κι εκείνο το φλογισμένο δειλινό που μ’ αγκάλιαζες σφιχτά με τη σιωπή σου. Απ’ τη δροσιά κυλούσαν δάκρυα στα δέντρα, κι εγώ να πλάθω σε σχήματα τη μοναξιά προσπαθώντας να διώξω μακριά τη θλίψη. Ο θάνατος ένα γυάλινο λουλούδι, τα δάχτυλα μου τώρα που σφίγγουν το μολύβι κι αγγίζουν το χαρτί, σκορπούν μακριά τη γύρη του. Το ξέρω, μπορεί να είναι δύσκολο να πορεύεσαι με μία άγρυπνη ψυχή, … Μόνο να μην ξεχάσεις να μ’ αγκαλιάσεις σφιχτά μ’ εκείνη τη σιωπή. Κι όσο κι αν η ζωή μου μοιάζει κάποτε με δάσος δακρυσμένο, πάντα πλάι στους στίχους μου θα μένει μια πνοή, κι ο θάνατος λουλούδι ραγισμένο. Λίγα Λόγια για το Βιβλίο Με μια ποίηση ευγένειας μας συστήνεται η Έλυα Βερυκίου καταθέτοντας τα πρώτα ποιητικά της διαπιστευτήρια. Ποιήματα με λόγο απλό, ανεπιτήδευτο που αρθρώνεται με μιαν αγνότητα προθέσεως, όπως ίσως θα ήταν ο λόγος, είτε ως φθόγγος είτε ως νεύμα, είτε ως έκφραση, των πρωτόπλαστων πριν από την πτώση. Ποίηση ερωτικής εξομολόγησης σε πρώτο, συνήθως πρόσωπο, λόγος λαγαρός, τονισμένος μουσικά, με ένα υπόρρητο παράπονο, κάτω από τις φλέβες των λέξεων. Ήρεμος λόγος, ήμερος τρόπος. Ένα ποιητικό adagio είναι ολόκληρη η συλλογή. Η ποιήτρια δημιουργεί, συνήθως, έναν σκηνικό χώρο στο φυσικό περιβάλλον, τον περιγράφει, κι εκεί αναπτύσσει την αφηγηματική δράση. Το ερωτικό υποκείμενο είναι παρόν μέσα στην απουσία του. Η ποιητική της Έλυας Βερυκίου είναι η αναζήτηση ενός τρόπου προκειμένου να ντυθεί με όρους τέχνης η μοναξιά και η εγκατάλειψη. Ένας τρόπος κατανίκησης του θανάτου μέσα από τις μικρές στιγμές αιωνιότητας, που θα πει αθανασίας, οι οποίες δωρίζονται στην ανθρώπινη θνητότητα μεέσω του έρωτα. Η ποιήτρια, στην πρώτη της εμφάνιση, φαίνεται ότι ελέγχει σε ικανοποιητικό βαθμό τα εκφραστικά της μέσα. Οι καταληκτικοί στίχοι θεμελιώνουν γερά τα ποιήματα. Δείχνει να γνωρίζει καλά την τεχνική της μεταφοράς. Ποίηση σαν κρυστάλλινη σιωπή, μέσα από την οποία διαθλάται ένας λόγος ερωτικού σπαραγμού, εκφρασμένος με αξιοθαύμαστη ευγένεια και αξιοπρέπεια. Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Η Ελληνική γλώσσα, από όσο γνωρίζουμε από τον Όμηρο, χάνεται στα βάθη του χρόνου. Είναι τόσο παλιά που ακόμα δεν είμαστε βέβαιοι για την προέλευσή της. Ωστόσο μέσα από τα αρχαία κείμενα βλέπουμε τα Ελληνικά γράμματα να φέρουν μέσα τους από τότε ως σήμερα μια άρτια και ολοκληρωμένη γνώση. Αυτή η γνώση δεν μπορεί να προέκυψε τυχαία! Προβάλλει έτσι έντονα ένα ερώτημα που μπορεί να κάνει ακόμα και ένα παιδί: Ποιοι είχαν αυτή τη γνώση; Την επινόησε και τη δημιούργησε μόνος του ο Άνθρωπος ή του” δόθηκε” με κάποιο μυστηριακό και άγνωστο σε μας τρόπο; Η ιστορία “Γράμματα και Θάματα” δίνει μια ευχάριστη και μυθική διάσταση στο ερώτημα ενός παιδιού: “Ποιοι έφτιαξαν τα γράμματα, Μαμά;” Προσφέρει επίσης –γιατί όχι- μια αληθινή εκδοχή για την προέλευση της Ελληνικής γραφής που τόσο πολλά έχει προσφέρει και μας προσφέρει ακόμα. Η Ελληνική γλώσσα ήταν και είναι για πολλούς μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και γνώσης. Η μεγάλη διαδρομή της στο χρόνο μέχρι τώρα μας αποδεικνύει ότι είναι μια γλώσσα ζωντανή και αθάνατη. Άραγε να είναι όπως λέει ο μύθος πράγματι, μια Θεϊκή Γλώσσα;

Η ιστορία εξελίσσεται ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα. Διαπνέεται όχι μόνο από τις Αρχές, τις Αξίες και τα ιδεώδη του Ολυμπιακού πνεύματος εκείνης της εποχής αλλά και από την οικουμενικότητα της Ολυμπιακής Φλόγας τότε και σήμερα. Η Εντολή του Δία προσφέρει με έναν απλό και ευχάριστο τρόπο, όπως ταιριάζει στα παιδιά από 5 έως 10 ετών, ένα πλούσιο υλικό από εικόνες και άλλα πολιτιστικά στοιχεία. Αυτά αναδεικνύονται αβίαστα με τη βοήθεια του μύθου και μαρτυρούν ανάγλυφα το πνεύμα και την ιστορία της ΑρχαίαςΕλληνικήςπραγματικότητας. Η ιστορία αυτή επισημαίνει με λεπτές πινελιές ότι, όσες Ολυμπιάδες και αν περάσουν, οι Αρχαίοι Σοφοί ποτέ δεν “ησυχάζουν’~ Γιατί το ορθό και το δίκαιο ήταν και είναι πάντα η Αρχή τους. Ο μύθος, γίνεται απλώς η αφορμή να ζωντανεύουν. Οι Σοφοί τονίζουν μάλιστα με έμφαση σε όλους τους αυριανούς Πολίτες του Κόσμου, τα παιδιά, ότι σε όποιο πολιτισμό και αν αυτά ανήκουν, σε όποιο θεό και αν πιστεύουν, ο πόλεμος δεν τιμά ούτε Θεούς ούτε Ανθρώπους. Λένε ακόμα ότι η πρόοδος των Εθνών και των Πολιτισμών γίνεται πάντα εν EIPHNH!

Η ιστορία του Φτερωτού Μέρμηγκα παρουσιάζει με ένα φανταστικό τρόπο την πορεία αναζήτησης και εξέλιξης του Ανθρώπου τόσο στο υλικό όσο και στο πνευματικό επίπεδο. Αντί όμως για τον Άνθρωπο, πρωταγωνιστής γίνεται ένα μικρό Μυρμήγκι, το οποίο ξέρει να αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις. Μέσα από περιπέτειες και ατέλειωτες διαδρομές προσπαθεί να ξεφύγει από τον “μικρό κόσμο του” που τον πνίγει. Έτσι βάζει ένα Σκοπό στη ζωή του. Να βρει τη” Διάφανη Πολιτεία”. Το μυρμήγκι είναι το πιο δυνατό ζωάκι στον πλανήτη αφού μπορεί να σηκώνει εξήντα φορές και πλέον το βάρος του σώματός του. Έτσι φαντάζει και ο Άνθρωπος μέσα στο Σύμπαν. Η δύναμή του όμως δεν μετριέται με το βάρος που μπορεί να σηκώσει στα χέρια του αλλά με τη δύναμη του μυαλού του που τον καθιστά μοναδικό ανάμεσα σε όλα τα πλάσματα της γης. Αν ένα μικρό Φτερωτό Μυρμήγκι καταφέρνει το Στόχο του, πόσο μάλλον ο Άνθρωπος!

Η ιστορία του βιβλίου, επικεντρώνεται στην ανελέητη μάχη που διεξάγεται ανάμεσα στα πρέπει του μυαλού και στα θέλω της καρδιάς ενός ανθρώπου. Πρωταγωνίστρια είναι η Αναστασία, μια πανέμορφη κοπέλα με καλλιτεχνική ψυχή. Καταπιεσμένη από το στενό οικογενειακό της περιβάλλον, κουβαλώντας ένα μυστικό που δεν τολμάει να το μοιραστεί με κανέναν, αποφασίζει να ανοίξει τα φτερά της σε διαφορετικούς κόσμους. Πρώτη στάση της η Ελβετία. Εκεί θα ζήσει την λάμψη των επαγγελματικών ονείρων της παρέα, όμως, με τους δαίμονές της… Μια αναπάντεχη φιλία με ένα μελαγχολικό κορίτσι που κουβαλάει και αυτό παρόμοια οδυνηρά βιώματα θα κρατήσει για πολύ λίγο αφού κανένας δυστυχώς δεν μπορεί να αποφύγει το πεπρωμένο. Λίγο αργότερα, η ζωή θα της χαρίσει απλόχερα τον απόλυτο έρωτα. Ένας ονειροπόλος άγνωστος θα της παραδώσει το μαγικό εκείνο κλειδί που χρειάζεται για να φωτίσει τα σκοτάδια της και να χαθεί στις διαμαντένιες λάμψεις των άστρων του έρωτα. Η στιγμή που περίμενε έφτασε, το ατίθασο παιδί της αγάπης προσφέρει απλόχερα τις ανάσες του. Κάτι ξεχνάει ωστόσο. Τους δαίμονές της που ακόμα μάχονται… Απόσπασμα από το βιβλίο Μελαγχολική η αποψινή νύχτα στο Παρίσι, ο άνεμος και η βροχή συνομιλούν τόσο δυνατά, με τόσο πάθος, είμαι χαρούμενη γιατί νιώθω ότι κάποιος με ακούει. Μέχρι στιγμής δεν είχα βρει κανένα να με καταλάβει μόνο την βροχή, περιπλανιέμαι με την ψυχή μου τελείως γυμνή, εκεί κοντά που ένιωσα το σ’ αγαπώ σου για πρώτη φορά, και τώρα νιώθω τόσο πληγωμένη, τόσο ερωτευμένη που σε ξαναφέρνω και πάλι μπροστά μου. Εσύ δεν τολμάς να με κοιτάξεις, νιώθεις όμως, το καταλαβαίνω, την γυμνή ψυχή μου να βρέχεται και να κρυώνει. Μην με κοιτάς, δεν έχεις φυλαγμένο ούτε ένα δάκρυ για μένα, το ξέρω, αφοπλίζεις κάθε στιγμή του έρωτά μας και με πονάς τόσο δυνατά. Το αύριο πλέον φαντάζει χτες. Μην μου μιλάς, μόνο την σιωπή σου χρειάζομαι να γίνει λύτρωσή μου. Με πονάς ακούς;

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ Απέναντι μου στέκεσαι εσύ που είσαι η αλήθεια κι όμως εγώ βλέπω μπροστά μου έναν άλλο που είναι όπως θα ήθελα να είσαι εσύ Στέκομαι ανάμεσα στην πραγματικότητα και στ’ όνειρο ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα και δεν ξέρω τι να διαλέξω εσένα που θα διαψεύσεις το όνειρο μου ή το όνειρο μου μέσα στο οποίο δεν υπάρχεις εσύ.

Η ιστορία της μικρής Έλσας ρίχνει μια ζεστή ματιά στην ξεχωριστή σχέση ανάμεσα σε μητέρα και κόρη. Μιλάει για τη χαρά και τη λύπη της ζωής, την αξία της οικογένειας, αλλά και τη σπουδαιότητα της συγχώρεσης. Το μυστικό που πρόκειται να μάθει η Έλσα, η μικρή μας ηρωίδα, θα τη συντροφεύει σε όλη την ζωή της. Και είναι αυτό το υπέροχο μυστικό της αγάπης που απαλύνει με την δύναμή του και τον μεγαλύτερο ακόμα πόνο.

Ένα παραμύθι στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα! Ένα κοριτσάκι νομίζει ότι θα γίνει η νέα Χιονάτη, είναι όμορφη και πιστεύει ότι αυτό αρκεί για να κάνει ένα πρίγκιπα να την αγαπήσει. Τι ρόλο παίζει η νέα γυναίκα του μπαμπά της; Μπορεί να είναι καλή και να την αγαπάει; Πόσο αλλάζει η Χιονονιφάδα μέσα από τις περιπέτειές της στο δάσος; Πόσο την βοηθάνε τα ζώα;

Δεν υπάρχει πιο βασανιστικό ρήμα από το “θυμάμαι”. Κι εκείνη θυμάται. Θυμάται πρόσωπα, εποχές, αρώματα. Θυμάται λόγια ατέλειωτης υποκρισίας. Θυμάται παλμούς ανεξέλεγκτης έντασης. Χιλιάδες στιγμές. Μία ζωή. Για κάθε μία, υπάρχει ανάμνηση. Υπάρχει σκέψη. Υπάρχει αίσθημα. Υπάρχει ανάγκη. Η θρέψη της ψυχής. Η αιώνια πάλη της κατάκτησης και του εξορκισμού του έρωτα. Για να έχει κάτι να θυμάται… Απόσπασμα από το βιβλίο Θα με βοηθήσεις να θυμηθώ πώς χαμογελάνε; Το ανυπόφορο. Το λίγο. Και το παιχνίδι της αγάπης, παγίδα που πληγώνει. Δε θα μάθει ποτέ τους κανόνες και δεν μπορεί ν’ ακολουθήσει το ένστικτο γιατί το ‘χασε κι αυτό μαζί ΄ με την ελπίδα. Κι ας λένε οι άλλοι πως πάντα υπάρχει η ευκαιρία. Καθάρια μουσική, με τόση δύναμη! Οι εικόνες μπροστά μου, κι οι μνήμες μέσα μου λύτρωση και φόβος αντάμα. Φοβάμαι κάποιες στιγμές να σου μιλώκαι κρατιέμαι –όσο μπορώ- γιατί το χάδι της σάρκας και της ψυχής είναι ανάγκη αιώνια.

Το ταξίδι ξεκινάει… Ένα αλλιώτικο ταξίδι με καπετάνιους δύο παιδιά, τον Οδυσσέα και την Καλυψώ. Οι ήρωες θα μας πιάσουν από το χέρι και θα μας ταξιδέψουν στην Θήρα την εποχή του Χαλκού. Η μαγική μηλιά, η σοφή μηλιά, θα βοηθήσει σε αυτό. Μέσα από τα μάτια των παιδιών και από διαλόγους απλούς, καθημερινούς και συνάμα ολοζώντανους, θα δούμε να ξεδιπλώνεται όλος ο Κυκλαδικός πολιτισμός, η καθημερινή ζωή των κατοίκων του νησιού, το λιμάνι, τα εργαστήρια. Όλα φαντάζουν οικεία και οι εικόνες είναι γρήγορες, καθαρές, παραστατικές, με ζωντάνια, όπως θέλουν και αγαπούν τα παιδιά. Νομίζει κανείς πως θα ακούσει την μπουρού να ανακοινώνει την είσοδο του καραβιού στο λιμάνι… Ένας μακρινός πολιτισμός, που ο Οδυσσέας και η Καλυψώ θα μας τον ζωντανέψουν, θα μας μάθουν ιστορικές αλήθειες και στο τέλος θα μας κάνουν να τον αγαπήσουμε. Η εικονογράφηση είναι εμπνευσμένη από το κείμενο, με σεβασμό στο παιδί, με μία παιδικότητα που βγαίνει από τους διαλόγους των ηρώων. Ο Οδυσσέας με το αθώο μα διαπεραστικό βλέμμα και η Καλυψώ με τη γλυκύτητά της γίνονται αγαπημένοι ήρωες των παιδιών.

Γεννηθήκαμε από τις εκρήξεις αγάπης του θεού. Του Θεού της ανιδιοτελούς αγάπης, που αγκαλιάζει τα πάντα. Τα μόνα σταθερά στη ζωή μας είναι η αγάπη, η πίστη και η αλλαγή. Σκοπός της ζωής μας είναι να βιώσουμε την αγάπη σε όλες της τις μορφές. Να γίνουμε εμείς οι ίδιοι αγάπη. Η πίστη βρίσκεται μέσα μας, είναι έμφυτη σε ολόκληρη την ύπαρξή μας. Η αλλαγή είναι το απαραίτητο στοιχείο της ζωής μας, για να οδηγηθούμε στον αληθινό εαυτό μας. Τον θεϊκό εαυτό μας, που οδηγεί τον άνθρωπο στο φως και στην αλήθεια. Κι όταν ο θεϊκός εαυτός μας ενωθεί με τον ανθρώπινο εκεί ξεκινούν τα θαύματα. Το θαύμα της ζωής μάς οδηγεί στην πιο όμορφη εκδρομή εδώ στην γη και στην ομορφότερη εκδοχή του εαυτού μας. Την εκδρομή της αγάπης, του φωτός, της αλήθειας, της προσφοράς, της αρμονίας, της ηρεμίας, της ομορφιάς, της γαλήνης. Απoσπάσματα από το βιβλίο Γιατί, εμείς οι άνθρωποι, δεν χρειαζόμαστε κάποιον να μας σώσει, αλλά κάποιον να μας υπενθυμίσει όλα αυτά που είμαστε… Αγάπη και φως. …..από αυτό το υλικό είμαστε φτιαγμένοι, από το υλικό της Αγάπης… της πιο σπουδαίας ενέργειας του απέραντου σύμπαντος. Όπου πίστις, αγάπη Όπου πίστις, ευλογία. Όπου ευλογία, εκεί Θεός. Όπου Θεός, ουδεμία ανάγκη.

Αυτή είναι η ιστορία της Εύας και του Μιχάλη. Ενός νεαρού ζευγαριού δασκάλων όπου η μετάθεσή τους σε μια επαρχιακή πόλη θα σημάνει την έναρξη μιας μεγάλης περιπέτειας. Μια σειρά περίεργων ονείρων θα μετατρέψει τη ζωή του Μιχάλη σε αγωνιώδη αναμέτρηση με το χρόνο για την αναζήτηση της αλήθειας. Η διαλεύκανση δυο μυστηριωδών θανάτων θα γίνει το πρώτο του μέλημα, ενώ η άγνωστη γυναίκα του διπλανού παλιού αρχοντικού θα περιπλέξει ακόμα περισσότερα τα πράγματα. Στόματα που σιωπούν, πρόσωπα που γνωρίζουν καταστάσεις και πληγωμένες μνήμες μιας φοιτητικής ζωής που έληξε με το θάνατο της φίλης τους Αρετής. Η ανεξήγητη μετάβαση της υπόθεσης απ’ το πραγματικό στο μεταφυσικό θα ωθήσει το νεαρό δάσκαλο από την Κρήτη ν’ αναζητήσει την αλήθεια σε τόπους άγνωστους και μακρινούς. Η απροσδόκητη εμπλοκή της γυναίκας του και του καλύτερού του φίλου θα οδηγήσουν την υπόθεση στα άκρα και οι αποκαλύψεις που θα έρθουν στην επιφάνεια θα καταπλήξουν τους πάντες. Η κλειστή κοινωνία με τα ταμπού της, οι πληγές του παρελθόντος και η βασανισμένη ζωή ενός μικρού κοριτσιού θα ενταχθούν στις προσχεδιασμένες επιδιώξεις του προσωποποιημένου Κακού. Η τελική αναμέτρηση μαζί του θα είναι δύσκολη και αδυσώπητη.

Τι προσφέρουν στα αλήθεια τα παντοπωλεία; Σίγουρα δεν προσφέρουν τα πάντα. Διότι αν συνέβαινε αυτό θα μπορούσε κανείς να αγοράσει απαντήσεις. Το παλιό παντοπωλείο της οδού Ιανουαρίου δεν είναι η εξαίρεση. Η γριά ιδιοκτήτριά του, μια ήρεμη μα ταλαιπωρημένη γυναίκα, υποδέχεται τους πελάτες της και τις επιθυμίες τους, χωρίς βιασύνη. Χωρίς τον καταναγκασμό να τους πουλήσει κάτι οπωσδήποτε. Απαλλαγμένη πια από το άγχος της επιβίωσης, συναντά ανθρώπους γνωρίζοντας ότι αυτό που πραγματικά αναζητούν, τις περισσότερες φορές, είναι κάτι περισσότερο από ένα υγρό πιάτων, ένα κουτάκι σπίρτα ή ένα πακέτο μακαρόνια. 27 διαφορετικές ιστορίες εκτυλίσσονται μέσα στο μικρό μαγαζάκι. 27 πελάτες που χωρίς την ψευδαίσθηση της αφθονίας, έρχονται αντιμέτωποι με τα πραγματικά ερωτηματικά τους σε μια παράδοξη «θεραπευτική» συναλλαγή. Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί μια αντεστραμμένη ματιά στο shopping therapy.

Λίγα λόγια για το βιβλίο Κάθε καινούργια χρονιά έρχεται με Εμπειρίες, Ευκαιρίες και Δώρα για Εξέλιξη. Όσο πιο γεμάτη είναι η χρονιά με προκλήσεις τόσο πιο σημαντικά μαθήματα έχουμε να μάθουμε. Ας ξεκινήσουμε τη δημιουργική νέα χρονιά με ενδυνάμωση, ψυχική και σωματική υγεία, παρά τις δοκιμασίες, υιοθετώντας μικρές και μεγαλύτερες αλήθειες ζωής. Πώς διαμορφώνεται η κοινωνική ζωή, η αίσθηση της ασφάλειας και της αυτοπεποίθησης, η εκπαίδευση, η υγεία, τα μελλοντικά σχέδια, οι στόχοι, οι οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις στην μετα-κορονοιό εποχή ? Η Τζίνα Θανοπούλου, EdM, MA, Harvard University, Συμβουλευτική Ψυχολόγος με εξειδίκευση στη αντιμετώπιση τραυματικών γεγονότων, ετοίμασε ένα ημερολόγιο με ουσιαστικές μικρές και μεγάλες αλήθειες ζωής για να μας εμπνεύσουν και κινητοποιήσουν στην ψυχολογική, σωματική και πνευματική επανεκκίνηση, τον επανακαθορισμό αξιών και το κτίσιμο αισιοδοξίας για το μέλλον. "Να είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι, όχι γιατί όλα είναι τέλεια,

Μου αρέσει τα βιβλία που διαβάζω ή γράφω να έχουν τις αρετές της αληθινής τέχνης του λόγου. Να καταφέρνουν να απαντάνε στην ευαισθησία των αναγνωστών και του δημιουργού, την νοοτροπία του, τη γνώση του το status quo γενικώς. Πάνω σε αυτό το γίγνεσθαι ελπίζω να μπορέσω να ανταποκριθώ στις προσδοκίες μου. Ας μη ξεχνάμε όμως ότι η πρόθεση μετράει, το αποτέλεσμα δεν ελέγχεται. Αλλά και αυτό έχει μια απάντηση. Ότι μια ευσύνοπτη αλλά οπωσδήποτε διεισδυτική βραδυφλεγής σπουδή πάνω στο ζήτημα είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Αλίκη Καλομενοπούλου

Βροντοχτυπάνε οι άνθρωποι τις πόρτες ν' ανοίξουν για να βγουν έξω οι νεκροί αγαπημένοι, να τρέξουν με δάκρυα στα μάτια να συναντήσουν τους δικούς τους ν' αγκαλιαστούνε πάλι σαν να μη χώρισαν ποτέ. Ανοίξτε τις πόρτες να περάσουν στη ζωή εκείνοι που τόσο άδικα χαθήκαν. Άρατε Πύλας.

Η Αμέλια θέλει να απελευθερώσει το αγαπημένο της δάσος από τα μάγια της κακιάς Μελίτης και να του ξαναδώσει τα χρώματα και την ζωή που είχε παλιότερα. Με τη βοήθεια της πριγκίπισσας Κρυσταλλίας, που η Μελίτη την είχε φυλακίσει σε έναν καθρέπτη, καταφέρνει τελικά, αντλώντας δύναμη και μαγεία από μέσα της, να σώσει το δάσος. Όλοι οι άνθρωποι του βασιλείου, που τους είχε για χρόνια μεταμορφώσει η κακιά μάγισσα, σώζονται όπως και η Κρυσταλλία με την αδερφή της. Ακολουθεί μια υπέρλαμπρη γιορτή και στο τέλος η Αμέλια γυρίζει σπίτι της, κρατώντας το μενταγιόν που της έκανε δώρο η πριγκίπισσα. Έτσι κάθε φορά που έχανε τη μαγεία από τη ζωή της ή την πίστη στον εαυτό της, κοιτούσε το μενταγιόν και θυμόταν όλα αυτά που είχε καταφέρει. Αν κοιτάξουμε και εμείς λίγο πιο προσεκτικά γύρω μας, σίγουρα θα βρούμε το δικό μας δάσος και τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας για να το υπερασπίσουμε. Αποσπάσματα από το βιβλίο “Είχα καταλάβει πλέον πως οι μαγικές δυνάμεις για τις οποίες μιλούσε η Αμέλια ήταν μέσα μου. Αυτό που πλέον είχε σημασία για μένα, είναι να έχω αυτοπεποίθηση και να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου για όλα όσα έχω μάθει. Ε λοιπόν, αυτό είχα σκοπό να κάνω από εδώ και πέρα.”

Η μεγαλοφυΐα του ανθρώπου είναι δεδομένη, προβάλλει τα μεγαλόπνοα μέρη του εαυτού του και τα απολαμβάνει. Ατενίζει το σύμπαν και διδάσκεται. Συλλαμβάνει ότι «όπως εκεί, έτσι κι εδώ». Αυτό που αντικρίζει είναι συναρπαστικό και επιθυμεί να το αποκρυπτογραφήσει. Διαφαίνεται η λειτουργία του. Φεγγοβολά το σύστημά του. Διαγράφει την πορεία του. Αποκαλύπτει τα μυστικά του. Εντάσσει και τον άνθρωπο μέσα σε αυτά. Τον συγκινεί αφάνταστα. Αντιλαμβάνεται επιτέλους τον προορισμό του και συνεργάζεται. Το ανθρώπινο είδος διέρχεται μια κρίση πρωτόγνωρη. Παρασύρεται από εγωκεντρικές τάσεις και χάνει το σύνολο. Επικρατεί η άποψη «ο καθένας για τον εαυτό του». Αυτό δημιουργεί πόνο και όλεθρο. Καλλιεργεί τον διχασμό. Πληγώνει και πληγώνεται. Διαταράσσει την ενότητα κι αυτό έχει επιπτώσεις τις οποίες υφίσταται. Αντιπαρέρχεται το ότι «Όλα αποτελούν Ένα» και αντιβαίνει σε έναν βασικό κανόνα για την επιβίωση. Διασπά την αναγκαιότητα για την ύπαρξη όλων. Οι ισορροπίες διαρρηγνύονται. Προκύπτουν λάθη που επιζητούν επανόρθωση με οδυνηρό τρόπο.

Άνεμος που έφερε άξαφνα απροειδοποίητα άγνωστα μπουρίνια να σπάσει τ’ ασφυκτικά όρια της ψυχής, ν’ απελευθερώσει δύο θαρραλέους αετούς έναν από τη Δύση, έναν απ’ την Ανατολή. Να βρει τον ομφαλό της Γης, να πάρει τον χρησμό, ν’ αντικρίσει την πάλη του Εγώ με το Εσύ, να τα συμφιλιώσει στο Εμείς. Να ανακατασκευάσει το καράβι της ζωής… Αρσενάλια (6.9.2018)

Τα «Δυο Αβγά Μάτια» είναι δεκατρείς ιστορίες γραμμένες στη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας, που περίμεναν υπομονετικά να συμπληρωθεί η συντροφιά για ν’ αρχίσει το ταξίδι τους μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου. Είναι ιστορίες που μας κάνουν να χαμογελάμε. Τρυφερά ή πικρά. Ιστορίες που μιλούν για τις ματαιωμένες επιθυμίες, τα απαγορευμένα όνειρα, τη σοφία της ηλικίας ή την παιδική αθωότητα, τη μοναξιά. Μ’ άλλα λόγια γι’ αυτά που έχουμε ακούσει, που έχουμε ζήσει, που έχουμε αισθανθεί. Άλλωστε τίποτα δεν είναι πια πραγματικά καινούριο. Μα όλα αυτά τα ξαναβλέπουν με άλλη ματιά, σαν να χαϊδεύουν με καινούριες λέξεις τους θυμούς, τις αγάπες, τις προδοσίες, τις ελπίδες μας. https://www.youtube.com/watch?v=_mReE_q2By8 Φόντο η κρίση, οικονομική ή συναισθηματική. Πρωταγωνίστρια η γυναίκα, αυτή η γνωστή μας γυναίκα, η σύζυγος, η ερωμένη, η μάνα, η γιαγιά. Η γυναίκα που ψάχνει λύσεις και σχεδόν πάντα καταφέρνει όλα να τα θεραπεύει, καμιά φορά με τρόπους απλούς, με δυο αβγά μάτια, τηγανισμένα με μπόλικο βούτυρο και μπόλικη αγάπη. Απoσπάσματα από το βιβλίο …Τα μάτια της τα έκλεισε τέσσερα χρόνια αργότερα. Και πολλά που είχε αντέξει η καρδιά της ογδόντα δύο χρόνια. Στην αρχή έλπισα πως θα είναι κι αυτό περαστικό. Μα ο γιατρός με προσγείωσε. Μπήκα στο θάλαμο με κοκκινισμένα μάτια, με το ίδιο ασυγκράτητο κλάμα, όπως όταν είχαμε πρωτοσυναντηθεί. Εξαντλημένη και χλωμή αλλά το μάτι κοφτερό. «Θανασάκη, δε ντρέπεσαι βρε, τι κλαις; Δε βλέπεις ότι θα φύγω χαρούμενη; Τράβα γρήγορα στο σπίτι και πες στη Βαγγελιώ να σου κάνει δυο αβγά μάτια. Έχω βούτυρο στο ψυγείο». Δεν ξέρω αν θα έκλαιγα τόσο πολύ για τη φυσική μου μάνα. Πέρασε πάντως πολύς καιρός για να μπορώ, χωρίς να νιώθω αυτό τον κοφτερό πόνο, να φέρνω στο μυαλό μου τα τρυφερά μάτια της. Και να μπορέσω να ξαναφάω δυο αβγά μάτια. … Έκλαψαν οι πουέντ πολλές νύχτες στα πόδια της. Μα πόδια μαθημένα στις πουέντ δεν άντεχαν τις αλυσίδες. Κάποιος άλλος θα βρισκόταν, κάποτε, να μπορεί να της χαϊδεύει τα φτερά, όχι να της δένει τα πόδια. Σαν να μεγάλωσε απότομα μετά την απόφαση. Σαν να ταίριαξε καλύτερα στον κόσμο. Μαζί με τις αναπνοές γέμισαν τόλμη τα πνευμόνια της. Στην ταμπέλα ζήτησε να της ζωγραφίσουν ένα ζευγάρι ροζ πουέντ. Στάθηκε και την καμάρωσε. Σχολή Χορού Ισαβέλλα Μωραΐτη Aπό το βιβλίο

Τί κάνουμε στον πλανήτη Γη; Για ποιον λόγο ήρθαμε; Πού πηγαίνουμε; Όσοι θέτουν τα ερωτήματα αυτά και αισθάνονται δέος μπροστά στο εκπληκτικό μυστήριο που εξελίσσεται μέσα τους, είναι οι ειλικρινείς αναζητητές, οι “πολεμιστές”, οι αγαπημένοι, αυτοί που διψούν για την αλήθεια. Γι’ αυτούς είναι γραμμένο αυτό το βιβλίο. Για να γευτούν την ύπαρξή τους ολοκληρωτικά, να ανακαλύψουν τον εαυτό τους και τις αληθινές απαντήσεις που αναδύονται από μέσα τους και που θα τους οδηγήσουν σε πνευματική ειρήνη και ευτυχία. Στο βιβλίο αυτό αποκαλύπτονται μεταξύ άλλων: -Το θεϊκό παιχνίδι και οι νόμοι του. -Οι πέντε πνευματικές αρχές. -Πώς να διαλέξεις κατάλληλο δάσκαλο και σχολή. -Οι οχτώ κορυφαίες πνευματικές πρακτικές. -Τα επτά στάδια της πνευματικής Επίτευξης. -Τα επτά επίπεδα συνειδητότητας.

Ο κόκκινος λωτός, το σύμβολο αγάπης και πάθους, είναι χαραγμένος για πάντα στο χέρι του Χρήστου. Κλειστός, μαζί με όσα ήθελε να μείνουν σφραγισμένα μέσα του. Το γράμμα «Χ» βρίσκεται στο κέντρο του. «Χ» για το όνομά της, για την μόνη γυναίκα που αγάπησε πραγματικά. Σήμερα ο Χρήστος βρίσκεται απομονωμένος στο καταφύγιό του, στο δάσος, μπροστά σε έναν νεαρό δημοσιογράφο και εννέα φυλαγμένα γράμματα. Μέσα από αυτά θα διηγηθεί σε εκείνον όλη του τη ζωή με κατάληξη το εδώ, το τώρα, αυτή τη στιγμή. «Απάντησα γιατί ένιωσα ότι όφειλα να απαντήσω. Δεν ήταν άλλο ένα γράμμα θαυμασμού, καμία σχέση –αυτό το γράμμα ήταν ένα γράμμα ειλικρίνειας, έγινε ευάλωτη. Μου άρεσε αυτό που είπε για τον κυνισμό, είχε δίκιο, ο κυνισμός εκείνη την εποχή είχε αρχίσει να ξεφεύγει, να φέρνει τα πάντα εκτός ελέγχου. Και εγώ ήμουν πολύ κυνικός άνθρωπος. Τότε, ήμουν κυνικός, ναι. Αλλά δεν της απάντησα για αυτό. Της απάντησα γιατί έπρεπε να της πω ότι αν και καταλάβαινα απόλυτα αυτό που είπε για τη σχέση, για τον κόμπο, για όλα, εγώ δεν τα είχα βιώσει ποτέ. Και ήμουν τριάντα τριών ετών». Ο Άγγελος ξαφνιάστηκε. Τριάντα τριών ετών, και ποτέ ερωτευμένος; Είναι δυνατόν; Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ο Χρήστος πήγε να τσαλακώσει αυτό το γράμμα, ακριβώς όπως επιχείρησε και πριν δέκα χρόνια, όταν το διάβασε μία μόλις μέρα πριν μπει στο αεροπλάνο που θα τον έφερνε πιο κοντό στο ραντεβού του με τη Χριστίνα, το κορίτσι με το οποίο εδώ και τρεις μήνες είχε ανταλλάξει οκτώ πολύ, πάρα πολύ ειλικρινή και ρομαντικά γράμματα. Το ένατο όμως ήταν μαχαίρι, ήταν σαν μια σφαίρα έντεκα χιλιοστών που μόλις είχε εκτοξευτεί από καραμπίνα Γουίντσεστερ και στόχο είχε την καρδιά του.» ζήτησα να μου κάνει εκείνον τον λωτό που συμβόλιζε την αγάπη, το πάθος και την καρδιά. Του ζήτησα να είναι κλειστός, να παραμείνει κλειστός μαζί με ό,τι ήθελα να μείνει μέσα του σφραγισμένο. Συμφώνησε γιατί είχε χιλιοακούσει την ιστορία μου, την είχε βαρεθεί, τη θεωρούσε κατάρα. Έκατσε εκεί, στον βράχο του Πόιντ κι άρχισε να αραιώνει κόκκινο και μαύρο μελάνι μέσο στο ξύλινο δοχείο του. Έκαψε την άκρη σε τρεις βελόνες διαφορετικού μεγέθους, έκανε μια δέηση στον Βούδα και άρχισε τη ζωγραφική επάνω στο χέρι μου… … Ο κόκκινος λωτός, τέσσερις ώρες μετά, ήταν εκεί, αποτυπωμένος για πάντα επάνω στο δέρμα μου. Θα ήταν μέχρι το τέλος, εκεί, κλειστός.

Το “Βιβλικοί Διαλογισμοί” είναι ένα πνευματικό μονοπάτι που περνά μέσα από τον πλούτο της Μυστικής Χριστιανικής Παράδοσης. Ένας δρόμος που μας αποκαλύπτει το κρυμμένο καμπαλιστικό όραμα της Βίβλου, με προσευχή και διαλογιστικές ασκήσεις για την επανασύνδεσή μας με τη ρίζα της Χριστιανοσύνης και τον συντονισμό μας με τη Θεία Χάρη και την Αγάπη του Θεού. Έγκυρο, αποκαλυπτικό, γεμάτο βιωματική σοφία, εμπειρία πραγμάτωσης και πολύτιμες πρακτικές πνευματικές αφύπνισης, το βιβλίο αυτό είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για κάθε ανήσυχο άνθρωπο που είναι διατεθειμένος να εξερευνήσει την πίστη του με διαφορετικούς τρόπους, να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με τον Πνεύμα, να μυηθεί στην καμπαλιστική ερμηνεία της Βίβλου και να έρθει σε επαφή με τις διαλογιστικές τεχνικές της, Αποσπάσματα από το Βιβλίο Το να αγαπάς τον Θεό με όλη σου την καρδιά σημαίνει ότι αγαπάς τον Θεό σου με τον εσώτερο εαυτό σου, που ισοδυναμεί με το υψηλότερο επίπεδο της ψυχής, το Θείο Εγώ που όλοι διαθέτουμε. Το να αγαπάς τον Θεό με όλη σου την ψυχή, σημαίνει ότι τον αγαπάς με όλο το Είναι της ύπαρξής σου. Και το να αγαπάς τον Θεό με όλη σου τη λογική, είναι σαν να τον αγαπάς με όλη την αντιληπτική σου ικανότητα και συνεπώς με όλη την πραγματικότητά σου, εσωτερική και εξωτερική.

Ένα βιβλίο - προσωπική ιστορία για τη δύναμη της αγάπης, την πίστη στη ζωή και στον έρωτα. Αλλά και για την πρώτη συνάντηση με τον καρκίνο και την πίστη για να κερδηθεί το δικαίωμα να μπορεί κανείς να ονειρεύεται την παρουσία του στον κόσμο. Η Καλλιόπη Αρκάλη ξεδιπλώνει την προσωπική της διαδρομή και τη γνώση που κέρδισε από αυτήν, ως ένα μάθημα αυτογνωσίας για όλους μας. «Ίσως αυτό που μου έμαθε η Τζίνι, αυτό που μας διδάσκει η Τζίνι με το χαρούμενο παράδειγμά της, αυτό για το οποίο θέλω να μιλήσω κι εγώ με το –ίσως όχι πάντα τόσο χαρούμενο παράδειγμά μου– είναι ότι η μεγαλύτερη αξία για κάθε ύπαρξη και αυτό που θεραπεύει τα πλάσματα και τον κόσμο που κατοικούν είναι η αγάπη. Η αλήθεια μέσα σε κάθε τι. Είναι η πίστη, είναι το μοίρασμα, είναι η αφοσίωση. Είναι ο καπνός που απομένει όταν το Τζίνι επιστρέψει στο λυχνάρι του».

Το πιο εμπνευσμένο βιβλίο του διάσημου συγγραφέα Wayne Dyer, που μας ανοίγει νέους ορίζοντες και μας βοηθά να αλλάξουμε ριζικά τη ζωή μας, αποκτώντας πίστη στον εαυτό μας και στο αστείρευτο δυναμικό που κρύβεται μέσα μας. Τα 10 Μυστικά που μοιράζεται μαζί μας, αποτελούν το απόσταγμα της πολυετούς εμπειρίας του και απευθύνονται σε όσους αποφασίσουν να βαδίσουν συνειδητά στο μονοπάτι της ζωής, στοχεύοντας σε επιτυχία και εσωτερική γαλήνη.

“Εσωτερικές διαδρομές αρμονικά δεμένες με ήπιας έντασης εξωτερική δράση. Γοητευτικές αναδρομές και εναλλαγές ρεαλισμού και φαντασίας. Γλυκόπικρη νοσταλγία για μια εποχή περασμένη αλλά διόλου ξεχασμένη. Πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας δεν είναι ένας επίδοξος συγγραφέας όπως νομίζει με μια πρώτη ανάγνωση κανείς. Είναι το φάντασμα της αθωότητας που αναμετράται με την σκληρή πραγματικότητα, την αιώνια αντίμαχο της τέχνης. Όταν ένα έργο κοντοστέκεσαι να το κοιτάξεις και το γεμίζεις υπογραμμίσεις και σχόλια, τότε είναι αναμφίβολα λογοτεχνία”. Πασχαλία Τραυλού συγγραφέας Λίγα λόγια για το βιβλίο Πόσο μπορεί να παίξει μια γυναίκα με την αγάπη δύο αντρών; Και μάλιστα όταν αυτή η αγάπη έχει τις ρίζες της στα μαθητικά τους χρόνια; Πολύ περισσότερο από όσο μπορεί να φανταστεί κανείς. Με επίφαση αθωότητας και με δήθεν ανέμελη διάθεση, η μοιραία Εύα εξωθεί τους δυο παιδικούς της φίλους σε ακραίες συμπεριφορές, σε μια μάχη με έπαθλο τον ίδιο της τον εαυτό. Το ερώτημα όμως είναι το ποιος θα την κερδίσει τελικά, αν υποθέσουμε πως κάποιος μπορεί να βγει κερδισμένος μέσα από μια τέτοια αναμέτρηση: ο ορθολογιστής Πάνος ή ο ονειροπόλος, μαθητευόμενος συγγραφέας Άρης; Ένα μυθιστόρημα με φόντο τοπία καλοκαιρινών αποδράσεων, και με επίκεντρο την αρχέγονη πάλη ανάμεσα στα αρσενικά για το «Αιώνιο Λάφυρο».

Η Κική, κόρη καλής οικογενείας, σεμνή και σεβαστική, μεγάλωσε με προορισμό και όνειρο τον γάμο, αποκλειστικό σχεδόν στόχο για τα κορίτσια στις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, οπότε και διαδραματίζεται η ιστορία της. Η μοίρα της, ωστόσο, άλλα σχεδίαζε - η μοίρα της και κάποιες καθοριστικές αποφάσεις, που άλλοι πήραν για λογαριασμό της. Το όνειρο ξεθώριασε και χάθηκε και η Κική απέκτησε τον τίτλο της «γεροντοκόρης», κάτι συνηθισμένο για την εποχή της, καθώς και την συμπόνια συγγενών και φίλων, που έβλεπαν με συμπάθεια ανάμικτη με οίκτο την «καημένη την μεγαλοκοπέλα με την άδεια, την ανούσια ζωή». Ήταν όμως έτσι; Ήταν η ζωή της ανούσια και άδεια; Την απάντηση την δίνει η ίδια η Κική μέσα από την εκ βαθέων και σε πρώτο πρόσωπο κατάθεση της ψυχής τη --- «Με λένε Κική» - μια τοιχογραφία του περασμένου αιώνα, ένα συναρπαστικό οδοιπορικό στα ήθη, τα έθιμα, τις συνήθειες και τις παραδόσεις του τόπου μας μέσα από την ζωή μιας γυναίκας απλής¨ αλλά όχι απλοϊκής.

Η Αθηνά ζει μια ήσυχη και αθόρυβη ζωή με τον άντρα της, σ’ ένα διαμέρισμα πάνω από το σπίτι της παρεμβατικής της μητέρας. Η τακτοποιημένη της ζωή ανατρέπεται απότομα όταν ο σύζυγος της φεύγει για ένα ταξίδι στην Ινδία, αλλά δεν γυρίζει πίσω. Απεγνωσμένη, αποφασίζει να αντιμετωπίσει τους φόβους και τους ψυχαναγκασμούς της και να τον αναζητήσει. Σύντομα όμως τα έντονα χρώματα των πολύχρωμων σάρι, η μυρωδιά του καμένου σανταλόξυλου και οι πανέμορφοι σκαλιστοί ναοί αρχίζουν να διεισδύουν στην αναζήτησή της. Ένας δραστήριος αρχαιολόγος, ένας γαλήνιος Ινδός δάσκαλος και άλλοι υπέροχοι άνθρωποι που θα συναντήσει στο ταξίδι της, θα την βοηθήσουν να αρχίσει να θυμάται πως θέλει να ζει τη ζωή της πραγματικά. Και ενώ ξεκίνησε για να βρει τον άντρα της, θα της παρουσιαστεί η ευκαιρία να βιώσει την πιο όμορφη μα συνάμα και πιο δύσκολη αναζήτηση από όλες: να βρει τον εαυτό της. Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ένοιωθα κάτι σχεδόν μυστηριακό να συμβαίνει μέσα μου όποτε άφηνα στην άκρη τον φόβο και βουτούσα μέσα στην εμπειρία. Ήταν σαν να ξύπναγε μέσα μου το παιδί που υπήρξα κάποτε. Εκείνο που είχα κοιμίσει εδώ και πολύ καιρό. Το παιδί που ήθελε να ανέβει στα δέντρα για να μυρίσει τα φύλλα όπως μυρίζουν μετά τη βροχή, που ήθελε να δοκιμάσει τι γεύση έχει το νερό του καταρράκτη στο στόμα του… Δεν ήταν ότι άλλαζα. Δεν γινόμουν κάτι άλλο από αυτό που ήμουν. Αυτό ήταν το περίεργο. Μάλλον… θυμόμουν. Θυμόμουν ποια ήμουν πριν από πολύ, πολύ καιρό.» «Όλα τα κτίσματα ήταν καμωμένα από κιτρινωπή πέτρα εξού και η ονομασία της πόλης ως “χρυσή”. Όταν η κλίση του ηλίου ήταν τέτοια, τότε μεταμορφωνόταν πράγματι σε χρυσή πόλη. Τα κτήρια ήταν στολισμένα με παραμυθένια μπαλκονάκια, σκαλιστές κορυφές και ταράτσες. Και όλα έμοιαζαν από άμμο. Και η τέχνη! Η τέχνη κυκλοφορούσε σαν τρελή, μεθυσμένη, μες στα σοκάκια όπου τα υφάσματα -έντονο μπλε, κόκκινο, κίτρινο, πορτοκαλί, ροζ, χρυσό- ανέμιζαν με μυριάδες καθρεφτάκια ραμμένα πάνω τους. Αντίκες, ξύλο, μπρούντζο. Πέτρες ζωγραφιστές, δουλειές από ασήμι… δεν ήξερα τι να πρωτοκοιτάξω! Πού να χορτάσω τα μάτια μου από θαύματα. Είχα τρελαθεί! Αυτό το μέρος ήταν μαγευτικό και εγώ ένιωθα παραμυθένια.»

Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι όλοι έχετε χρησιμοποιήσει τον όρο χαρισματική προσωπικότητα για να περιγράψετε κάποιον που διαθέτει ένα εξαιρετικό ταλέντο επικοινωνίας και μια μοναδική ικανότητα να επιβάλλεται με την παρουσία του σε κάθε περιβάλλον – κοινωνικό ή εργασιακό. Τί θα λέγατε όμως αν σας αποκαλύπταμε ότι μπορείτε κι εσείς να γίνεται μια χαρισματική προσωπικότητα, απολαμβάνοντας την αναγνώριση και την εκτίμηση των άλλων; Και αν σας λέγαμε ότι για να το πετύχετε αρκεί απλώς να εφαρόσετε μερικές απλές στρατηγικές; Πανεύκολο; Αυτό ακριβώς υπόσχονται οι δύο κορυφαίοι ειδήμονες του χώρου της επικοινωνίας. Και κρίνοντας από την τεράστια επιτυχία και απήχησή τους παγκοσμίως, μην αμφιβάλλετε ότι εκπληρώνουν αυτήν τους την υπόσχεση!