iviskospublications.gr

Γεννηθήκαμε από τις εκρήξεις αγάπης του θεού. Του Θεού της ανιδιοτελούς αγάπης, που αγκαλιάζει τα πάντα. Τα μόνα σταθερά στη ζωή μας είναι η αγάπη, η πίστη και η αλλαγή. Σκοπός της ζωής μας είναι να βιώσουμε την αγάπη σε όλες της τις μορφές. Να γίνουμε εμείς οι ίδιοι αγάπη. Η πίστη βρίσκεται μέσα μας, είναι έμφυτη σε ολόκληρη την ύπαρξή μας. Η αλλαγή είναι το απαραίτητο στοιχείο της ζωής μας, για να οδηγηθούμε στον αληθινό εαυτό μας. Τον θεϊκό εαυτό μας, που οδηγεί τον άνθρωπο στο φως και στην αλήθεια. Κι όταν ο θεϊκός εαυτός μας ενωθεί με τον ανθρώπινο εκεί ξεκινούν τα θαύματα. Το θαύμα της ζωής μάς οδηγεί στην πιο όμορφη εκδρομή εδώ στην γη και στην ομορφότερη εκδοχή του εαυτού μας. Την εκδρομή της αγάπης, του φωτός, της αλήθειας, της προσφοράς, της αρμονίας, της ηρεμίας, της ομορφιάς, της γαλήνης. Απoσπάσματα από το βιβλίο Γιατί, εμείς οι άνθρωποι, δεν χρειαζόμαστε κάποιον να μας σώσει, αλλά κάποιον να μας υπενθυμίσει όλα αυτά που είμαστε… Αγάπη και φως. …..από αυτό το υλικό είμαστε φτιαγμένοι, από το υλικό της Αγάπης… της πιο σπουδαίας ενέργειας του απέραντου σύμπαντος. Όπου πίστις, αγάπη Όπου πίστις, ευλογία. Όπου ευλογία, εκεί Θεός. Όπου Θεός, ουδεμία ανάγκη.

Λίγα λόγια για το βιβλίο Κάθε καινούργια χρονιά έρχεται με Εμπειρίες, Ευκαιρίες και Δώρα για Εξέλιξη. Όσο πιο γεμάτη είναι η χρονιά με προκλήσεις τόσο πιο σημαντικά μαθήματα έχουμε να μάθουμε. Ας ξεκινήσουμε τη δημιουργική νέα χρονιά με ενδυνάμωση, ψυχική και σωματική υγεία, παρά τις δοκιμασίες, υιοθετώντας μικρές και μεγαλύτερες αλήθειες ζωής. Πώς διαμορφώνεται η κοινωνική ζωή, η αίσθηση της ασφάλειας και της αυτοπεποίθησης, η εκπαίδευση, η υγεία, τα μελλοντικά σχέδια, οι στόχοι, οι οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις στην μετα-κορονοιό εποχή ? Η Τζίνα Θανοπούλου, EdM, MA, Harvard University, Συμβουλευτική Ψυχολόγος με εξειδίκευση στη αντιμετώπιση τραυματικών γεγονότων, ετοίμασε ένα ημερολόγιο με ουσιαστικές μικρές και μεγάλες αλήθειες ζωής για να μας εμπνεύσουν και κινητοποιήσουν στην ψυχολογική, σωματική και πνευματική επανεκκίνηση, τον επανακαθορισμό αξιών και το κτίσιμο αισιοδοξίας για το μέλλον. "Να είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι, όχι γιατί όλα είναι τέλεια,

Η μεγαλοφυΐα του ανθρώπου είναι δεδομένη, προβάλλει τα μεγαλόπνοα μέρη του εαυτού του και τα απολαμβάνει. Ατενίζει το σύμπαν και διδάσκεται. Συλλαμβάνει ότι «όπως εκεί, έτσι κι εδώ». Αυτό που αντικρίζει είναι συναρπαστικό και επιθυμεί να το αποκρυπτογραφήσει. Διαφαίνεται η λειτουργία του. Φεγγοβολά το σύστημά του. Διαγράφει την πορεία του. Αποκαλύπτει τα μυστικά του. Εντάσσει και τον άνθρωπο μέσα σε αυτά. Τον συγκινεί αφάνταστα. Αντιλαμβάνεται επιτέλους τον προορισμό του και συνεργάζεται. Το ανθρώπινο είδος διέρχεται μια κρίση πρωτόγνωρη. Παρασύρεται από εγωκεντρικές τάσεις και χάνει το σύνολο. Επικρατεί η άποψη «ο καθένας για τον εαυτό του». Αυτό δημιουργεί πόνο και όλεθρο. Καλλιεργεί τον διχασμό. Πληγώνει και πληγώνεται. Διαταράσσει την ενότητα κι αυτό έχει επιπτώσεις τις οποίες υφίσταται. Αντιπαρέρχεται το ότι «Όλα αποτελούν Ένα» και αντιβαίνει σε έναν βασικό κανόνα για την επιβίωση. Διασπά την αναγκαιότητα για την ύπαρξη όλων. Οι ισορροπίες διαρρηγνύονται. Προκύπτουν λάθη που επιζητούν επανόρθωση με οδυνηρό τρόπο.

Τί κάνουμε στον πλανήτη Γη; Για ποιον λόγο ήρθαμε; Πού πηγαίνουμε; Όσοι θέτουν τα ερωτήματα αυτά και αισθάνονται δέος μπροστά στο εκπληκτικό μυστήριο που εξελίσσεται μέσα τους, είναι οι ειλικρινείς αναζητητές, οι “πολεμιστές”, οι αγαπημένοι, αυτοί που διψούν για την αλήθεια. Γι’ αυτούς είναι γραμμένο αυτό το βιβλίο. Για να γευτούν την ύπαρξή τους ολοκληρωτικά, να ανακαλύψουν τον εαυτό τους και τις αληθινές απαντήσεις που αναδύονται από μέσα τους και που θα τους οδηγήσουν σε πνευματική ειρήνη και ευτυχία. Στο βιβλίο αυτό αποκαλύπτονται μεταξύ άλλων: -Το θεϊκό παιχνίδι και οι νόμοι του. -Οι πέντε πνευματικές αρχές. -Πώς να διαλέξεις κατάλληλο δάσκαλο και σχολή. -Οι οχτώ κορυφαίες πνευματικές πρακτικές. -Τα επτά στάδια της πνευματικής Επίτευξης. -Τα επτά επίπεδα συνειδητότητας.

Το “Βιβλικοί Διαλογισμοί” είναι ένα πνευματικό μονοπάτι που περνά μέσα από τον πλούτο της Μυστικής Χριστιανικής Παράδοσης. Ένας δρόμος που μας αποκαλύπτει το κρυμμένο καμπαλιστικό όραμα της Βίβλου, με προσευχή και διαλογιστικές ασκήσεις για την επανασύνδεσή μας με τη ρίζα της Χριστιανοσύνης και τον συντονισμό μας με τη Θεία Χάρη και την Αγάπη του Θεού. Έγκυρο, αποκαλυπτικό, γεμάτο βιωματική σοφία, εμπειρία πραγμάτωσης και πολύτιμες πρακτικές πνευματικές αφύπνισης, το βιβλίο αυτό είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για κάθε ανήσυχο άνθρωπο που είναι διατεθειμένος να εξερευνήσει την πίστη του με διαφορετικούς τρόπους, να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με τον Πνεύμα, να μυηθεί στην καμπαλιστική ερμηνεία της Βίβλου και να έρθει σε επαφή με τις διαλογιστικές τεχνικές της, Αποσπάσματα από το Βιβλίο Το να αγαπάς τον Θεό με όλη σου την καρδιά σημαίνει ότι αγαπάς τον Θεό σου με τον εσώτερο εαυτό σου, που ισοδυναμεί με το υψηλότερο επίπεδο της ψυχής, το Θείο Εγώ που όλοι διαθέτουμε. Το να αγαπάς τον Θεό με όλη σου την ψυχή, σημαίνει ότι τον αγαπάς με όλο το Είναι της ύπαρξής σου. Και το να αγαπάς τον Θεό με όλη σου τη λογική, είναι σαν να τον αγαπάς με όλη την αντιληπτική σου ικανότητα και συνεπώς με όλη την πραγματικότητά σου, εσωτερική και εξωτερική.

Η ιστορία του βιβλίου, επικεντρώνεται στην ανελέητη μάχη που διεξάγεται ανάμεσα στα πρέπει του μυαλού και στα θέλω της καρδιάς ενός ανθρώπου. Πρωταγωνίστρια είναι η Αναστασία, μια πανέμορφη κοπέλα με καλλιτεχνική ψυχή. Καταπιεσμένη από το στενό οικογενειακό της περιβάλλον, κουβαλώντας ένα μυστικό που δεν τολμάει να το μοιραστεί με κανέναν, αποφασίζει να ανοίξει τα φτερά της σε διαφορετικούς κόσμους. Πρώτη στάση της η Ελβετία. Εκεί θα ζήσει την λάμψη των επαγγελματικών ονείρων της παρέα, όμως, με τους δαίμονές της… Μια αναπάντεχη φιλία με ένα μελαγχολικό κορίτσι που κουβαλάει και αυτό παρόμοια οδυνηρά βιώματα θα κρατήσει για πολύ λίγο αφού κανένας δυστυχώς δεν μπορεί να αποφύγει το πεπρωμένο. Λίγο αργότερα, η ζωή θα της χαρίσει απλόχερα τον απόλυτο έρωτα. Ένας ονειροπόλος άγνωστος θα της παραδώσει το μαγικό εκείνο κλειδί που χρειάζεται για να φωτίσει τα σκοτάδια της και να χαθεί στις διαμαντένιες λάμψεις των άστρων του έρωτα. Η στιγμή που περίμενε έφτασε, το ατίθασο παιδί της αγάπης προσφέρει απλόχερα τις ανάσες του. Κάτι ξεχνάει ωστόσο. Τους δαίμονές της που ακόμα μάχονται… Απόσπασμα από το βιβλίο Μελαγχολική η αποψινή νύχτα στο Παρίσι, ο άνεμος και η βροχή συνομιλούν τόσο δυνατά, με τόσο πάθος, είμαι χαρούμενη γιατί νιώθω ότι κάποιος με ακούει. Μέχρι στιγμής δεν είχα βρει κανένα να με καταλάβει μόνο την βροχή, περιπλανιέμαι με την ψυχή μου τελείως γυμνή, εκεί κοντά που ένιωσα το σ’ αγαπώ σου για πρώτη φορά, και τώρα νιώθω τόσο πληγωμένη, τόσο ερωτευμένη που σε ξαναφέρνω και πάλι μπροστά μου. Εσύ δεν τολμάς να με κοιτάξεις, νιώθεις όμως, το καταλαβαίνω, την γυμνή ψυχή μου να βρέχεται και να κρυώνει. Μην με κοιτάς, δεν έχεις φυλαγμένο ούτε ένα δάκρυ για μένα, το ξέρω, αφοπλίζεις κάθε στιγμή του έρωτά μας και με πονάς τόσο δυνατά. Το αύριο πλέον φαντάζει χτες. Μην μου μιλάς, μόνο την σιωπή σου χρειάζομαι να γίνει λύτρωσή μου. Με πονάς ακούς;

Αυτή είναι η ιστορία της Εύας και του Μιχάλη. Ενός νεαρού ζευγαριού δασκάλων όπου η μετάθεσή τους σε μια επαρχιακή πόλη θα σημάνει την έναρξη μιας μεγάλης περιπέτειας. Μια σειρά περίεργων ονείρων θα μετατρέψει τη ζωή του Μιχάλη σε αγωνιώδη αναμέτρηση με το χρόνο για την αναζήτηση της αλήθειας. Η διαλεύκανση δυο μυστηριωδών θανάτων θα γίνει το πρώτο του μέλημα, ενώ η άγνωστη γυναίκα του διπλανού παλιού αρχοντικού θα περιπλέξει ακόμα περισσότερα τα πράγματα. Στόματα που σιωπούν, πρόσωπα που γνωρίζουν καταστάσεις και πληγωμένες μνήμες μιας φοιτητικής ζωής που έληξε με το θάνατο της φίλης τους Αρετής. Η ανεξήγητη μετάβαση της υπόθεσης απ’ το πραγματικό στο μεταφυσικό θα ωθήσει το νεαρό δάσκαλο από την Κρήτη ν’ αναζητήσει την αλήθεια σε τόπους άγνωστους και μακρινούς. Η απροσδόκητη εμπλοκή της γυναίκας του και του καλύτερού του φίλου θα οδηγήσουν την υπόθεση στα άκρα και οι αποκαλύψεις που θα έρθουν στην επιφάνεια θα καταπλήξουν τους πάντες. Η κλειστή κοινωνία με τα ταμπού της, οι πληγές του παρελθόντος και η βασανισμένη ζωή ενός μικρού κοριτσιού θα ενταχθούν στις προσχεδιασμένες επιδιώξεις του προσωποποιημένου Κακού. Η τελική αναμέτρηση μαζί του θα είναι δύσκολη και αδυσώπητη.

Τι προσφέρουν στα αλήθεια τα παντοπωλεία; Σίγουρα δεν προσφέρουν τα πάντα. Διότι αν συνέβαινε αυτό θα μπορούσε κανείς να αγοράσει απαντήσεις. Το παλιό παντοπωλείο της οδού Ιανουαρίου δεν είναι η εξαίρεση. Η γριά ιδιοκτήτριά του, μια ήρεμη μα ταλαιπωρημένη γυναίκα, υποδέχεται τους πελάτες της και τις επιθυμίες τους, χωρίς βιασύνη. Χωρίς τον καταναγκασμό να τους πουλήσει κάτι οπωσδήποτε. Απαλλαγμένη πια από το άγχος της επιβίωσης, συναντά ανθρώπους γνωρίζοντας ότι αυτό που πραγματικά αναζητούν, τις περισσότερες φορές, είναι κάτι περισσότερο από ένα υγρό πιάτων, ένα κουτάκι σπίρτα ή ένα πακέτο μακαρόνια. 27 διαφορετικές ιστορίες εκτυλίσσονται μέσα στο μικρό μαγαζάκι. 27 πελάτες που χωρίς την ψευδαίσθηση της αφθονίας, έρχονται αντιμέτωποι με τα πραγματικά ερωτηματικά τους σε μια παράδοξη «θεραπευτική» συναλλαγή. Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί μια αντεστραμμένη ματιά στο shopping therapy.

Μου αρέσει τα βιβλία που διαβάζω ή γράφω να έχουν τις αρετές της αληθινής τέχνης του λόγου. Να καταφέρνουν να απαντάνε στην ευαισθησία των αναγνωστών και του δημιουργού, την νοοτροπία του, τη γνώση του το status quo γενικώς. Πάνω σε αυτό το γίγνεσθαι ελπίζω να μπορέσω να ανταποκριθώ στις προσδοκίες μου. Ας μη ξεχνάμε όμως ότι η πρόθεση μετράει, το αποτέλεσμα δεν ελέγχεται. Αλλά και αυτό έχει μια απάντηση. Ότι μια ευσύνοπτη αλλά οπωσδήποτε διεισδυτική βραδυφλεγής σπουδή πάνω στο ζήτημα είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Αλίκη Καλομενοπούλου

Τα «Δυο Αβγά Μάτια» είναι δεκατρείς ιστορίες γραμμένες στη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας, που περίμεναν υπομονετικά να συμπληρωθεί η συντροφιά για ν’ αρχίσει το ταξίδι τους μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου. Είναι ιστορίες που μας κάνουν να χαμογελάμε. Τρυφερά ή πικρά. Ιστορίες που μιλούν για τις ματαιωμένες επιθυμίες, τα απαγορευμένα όνειρα, τη σοφία της ηλικίας ή την παιδική αθωότητα, τη μοναξιά. Μ’ άλλα λόγια γι’ αυτά που έχουμε ακούσει, που έχουμε ζήσει, που έχουμε αισθανθεί. Άλλωστε τίποτα δεν είναι πια πραγματικά καινούριο. Μα όλα αυτά τα ξαναβλέπουν με άλλη ματιά, σαν να χαϊδεύουν με καινούριες λέξεις τους θυμούς, τις αγάπες, τις προδοσίες, τις ελπίδες μας. https://www.youtube.com/watch?v=_mReE_q2By8 Φόντο η κρίση, οικονομική ή συναισθηματική. Πρωταγωνίστρια η γυναίκα, αυτή η γνωστή μας γυναίκα, η σύζυγος, η ερωμένη, η μάνα, η γιαγιά. Η γυναίκα που ψάχνει λύσεις και σχεδόν πάντα καταφέρνει όλα να τα θεραπεύει, καμιά φορά με τρόπους απλούς, με δυο αβγά μάτια, τηγανισμένα με μπόλικο βούτυρο και μπόλικη αγάπη. Απoσπάσματα από το βιβλίο …Τα μάτια της τα έκλεισε τέσσερα χρόνια αργότερα. Και πολλά που είχε αντέξει η καρδιά της ογδόντα δύο χρόνια. Στην αρχή έλπισα πως θα είναι κι αυτό περαστικό. Μα ο γιατρός με προσγείωσε. Μπήκα στο θάλαμο με κοκκινισμένα μάτια, με το ίδιο ασυγκράτητο κλάμα, όπως όταν είχαμε πρωτοσυναντηθεί. Εξαντλημένη και χλωμή αλλά το μάτι κοφτερό. «Θανασάκη, δε ντρέπεσαι βρε, τι κλαις; Δε βλέπεις ότι θα φύγω χαρούμενη; Τράβα γρήγορα στο σπίτι και πες στη Βαγγελιώ να σου κάνει δυο αβγά μάτια. Έχω βούτυρο στο ψυγείο». Δεν ξέρω αν θα έκλαιγα τόσο πολύ για τη φυσική μου μάνα. Πέρασε πάντως πολύς καιρός για να μπορώ, χωρίς να νιώθω αυτό τον κοφτερό πόνο, να φέρνω στο μυαλό μου τα τρυφερά μάτια της. Και να μπορέσω να ξαναφάω δυο αβγά μάτια. … Έκλαψαν οι πουέντ πολλές νύχτες στα πόδια της. Μα πόδια μαθημένα στις πουέντ δεν άντεχαν τις αλυσίδες. Κάποιος άλλος θα βρισκόταν, κάποτε, να μπορεί να της χαϊδεύει τα φτερά, όχι να της δένει τα πόδια. Σαν να μεγάλωσε απότομα μετά την απόφαση. Σαν να ταίριαξε καλύτερα στον κόσμο. Μαζί με τις αναπνοές γέμισαν τόλμη τα πνευμόνια της. Στην ταμπέλα ζήτησε να της ζωγραφίσουν ένα ζευγάρι ροζ πουέντ. Στάθηκε και την καμάρωσε. Σχολή Χορού Ισαβέλλα Μωραΐτη Aπό το βιβλίο

Πώς γίνεσαι ο ήρωας του δικού σου παραμυθιού; Πώς ξεγλυστράς από την πραγματικότητα στο όνειρο και πίσω; Και αν μπορείς και τα καταφέρνεις όλα αυτά, σκέφτηκες ποτέ τι χρώμα έχει το μυαλό σου; Ο Μιχαήλ Άγγελος, ένα αγόρι στην ηλικία σου, ίσως λίγο μικρότερο – ίσως λίγο μεγαλύτερο, κάνει απίστευτα ταξίδια με τη φαντασία του. Καμιά φορά παίρνει και τη μαμά του μαζί για να της θυμίζει να μην ξεχνά πώς είναι να είσαι παιδί… Αλήθεια έχει χρώμα το μυαλό; Κι αν έχει, πώς είναι; Μάθετε μέσα από την τρυφερή ιστορία της Στέλλας Τζανέτη πώς γίνεται να ανοίξουμε παράθυρο στη φαντασία, στο όνειρο και στην Αγάπη με οδηγό το ζεστό φως των Χριστουγέννων, ακόμα κι αν είμαστε κουκουλωμένοι… στο ζεστό μας πάπλωμα! Σάσα Βουλγαρη Βιογραφικό εικονογράφου Ο Βασίλης Τζανετής γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο το 1974. Σπούδασε γραφιστική και εργάστηκε σε τυπογραφικούς οίκους στο δημιουργικό τμήμα. Του αρέσει να «σκιτσάρει» σαν μικρό παιδί, γι’ αυτό ανέλαβε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε τούτο εδώ το παραμύθι. Γιατί του ζητήθηκε ακριβώς αυτό! Να ζωγραφίσει με την ψυχή και τη φαντασία ενός παιδιού εννέα ετών!

Το παραμύθι ‘Ό Μπούλης και το Μπούλινγκ” θίγει το επίκαιρο θέμα του ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ και της ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ καθώς και την δυναμική των σχέσεων με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Αυτό γίνεται με απλό και κατανοητό τρόπο στα παιδιά, χωρίς να κατηγορείται κανένας. Μέσα από την εξιστόρηση της δράσης δίνονται οι λόγοι που οδηγούνται οι ήρωες της ιστορίας να παίρνουν αυτήν την θέση. Το Μπούλινγκ όμως, όπως κάθε είδους κακοποίηση, τρέφεται από τη σιωπή, μεγαλώνει όσο κανένας δεν μιλά γι’ αυτό. Στην ιστορία μας τα πράγματα αλλάζουν όταν ένα θαρραλέο παιδί αποφασίζει να μιλήσει για τον εκφοβισμό που του γίνεται και οι δάσκαλοι αναλαμβάνουν δράση, όχι τιμωρητικά, αλλά μετεκπαιδεύοντας τα παιδιά. Ο “Μπούλης και το Μπούλινγκ” διδάσκει παιδιά και γονείς πώς: -Να βρίσκουν λύση, μέσα από τη συνεργασία -Να ζητάνε βοήθεια όταν την χρειάζονται -Να συμφιλιώνονται με τον εαυτό τους και τους άλλους Με γλώσσα αβίαστη και κατανοητή, με όμορφες εικόνες και νοσταλγικές περιγραφές της φύσης, οδηγείται το παιδί να αγαπήσει την επαφή με την φυσική ζωή και μέσω αυτής να ψάξει να βρει τον εαυτό του για την λύση των προβλημάτων του.

Από τα πιο σοβαρά ελαττώματα των ανθρώπων είναι η αχαριστία και η απληστία. Έτσι και ο αχάριστος μυλωνάς, από το φόβο του μη γίνει φτωχός, φρόντιζε να κλέβει από λίγο σιτάρι ή αλεύρι από τους φτωχούς συγχωριανούς του χωρίς κανένα δισταγμό σαν να ήταν κάτι εντελώς φυσικό. Τα αγαθά που είχε, ποτέ δεν του αρκούσαν. Η ζωή του ήταν άδεια. Δεν είχε φίλους και δεν εμπιστευόταν κανένα. Η απληστία του τον κρατούσε μακριά όχι μόνο από τους συνανθρώπους του αλλά και από την ίδια τη συνείδησή του. Γι’ αυτό όποτε η Άγνωστη Κυρούλα του χτύπαγε την “πόρτα’: ο Αχάριστος Μυλωνάς κρυβόταν και έκανε πως δεν ακούει. Ένα “τυχαίο” γεγονός όμως, ξαφνικά άλλαξε τη ζωή του. … Ύμνος στο ψωμί Μια μπουκιά προζύμι θα φουσκώσει, μέσα στο φούρνο το ζεστό, και άφθονο γλυκό ψωμί θα γίνει να χορτάσει όλο το χωριό! Το σταυρό σου κάνε, πριν αρχίσεις το ζυμάρι να το πλάθεις. Στο σκαφίδι περισσεύει, πίτες και γλυκά να φτιάξεις και κουλούρια αφράτα, τραγανά. Το τραπέζι, με αγάπη στολισμένο και λουλούδια του αγρού στο βάζο. Ψίχουλα στον κήπο πέτα μες τη βαρυχειμωνιά. Τσίου- τσίου καλημέρα, θα σου λένε του ουρανού τα πετεινά!

Ο Σκουντούφλης και ο δίδυμος αδελφός του είναι ένα και το αυτό πρόσωπο με δυο προσωπικότητες. Προβάλλει πότε η μία και πότε η άλλη. Υπερισχύει συνήθως η πρώτη, εκείνη του Σκουντούφλη. Είναι ο χαρακτηριστικός τύπος του ανθρώπου που συναντούμε καθημερινά με όλα τα γνωστά ελαττώματα. Τα θέλει όλα δικά του, δεν παραδέχεται ποτέ τα λάθη του και δεν ζητάει συγνώμη γιατί θεωρεί ότι έχει πάντα δίκιο. Όσο για τις κακοτυχίες του; Ε, φταίνε ως συνήθως οι άλλοι. Ώσπου ένα μοιραίο ατύχημα τον οδηγεί στην Αυτογνωσία … Αρχίζει τότε να βλέπει και να αναγνωρίζει ένα – ένα τα λάθη του. Και ω του θαύματος! Οι “πληγές” του εξαφανίζονται και δεν σκοντάφτει πλέον. Διαπιστώνει ότι χάρη στη δική του θέληση, την υπομονή, την κατανόηση αλλά και την αποδοχή των άλλων, έμαθε κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Να σκέφτεται! Επιτέλους βρίσκει τον “Εαυτό του’: το δίδυμο αδελφό του, που τους ενώνει η Αγάπη! Όπως στον Κάστορα και τον Πολυδεύκη!

Η φαντασία του Φοίβου όπως και όλων των παιδιών ευτυχώς δεν μπαίνει σε καλούπια. Ο Φοίβος, ένα παιδί του εικοστού 21ου αιώνα, προσπαθεί να φαντασθεί τον Κόσμο γύρω του. Αναρωτιέται πώς θα είναι το μέλλον του κόσμου; Απάντηση όμως δεν μπορεί να δώσει. Ούτε μπορεί να τον αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Έψαξε πολύ μέσα του. Ώσπου σαν από μηχανής- Θεός ένα μικρό Φαντασματάκι εισβάλει ξαφνικά στη φαντασία του. Ο απρόσμενος επισκέπτης αντιπροσωπεύοντας τον Απολλώνιο νου διαθέτει τις καλύτερες προθέσεις και καταφέρνει τελικά να δώσει τη λύση. Ο Φοίβος πιστεύει στο μέλλον και εκτιμά τη δύναμη των ανθρώπων. Με τη βοήθεια της φανταστικής «παρέας» του περνάει στην επόμενη χιλιετία και μεταφέρει την εμπειρία του στους συμμαθητές του. Αν θέλεις ένα κόσμο καλύτερο, δεν έχεις παρά να τον φαντάζεσαι και παράλληλα να εργάζεσαι γι’ αυτόν. Από αυτό το ταξίδι μέσα στο χρόνο ο Φοίβος κατάλαβε ότι αν μια ΙΔΕΑ μας δώσει το έναυσμα, τότε ο Νους πλημμυρίζει από Φως και η ΙΔΕΑ Ανθίζει!