ianos.gr

JIM AN AMERICAN PRAYER THE DOORS

Στο βιβλίο αυτό ο Μαξ Βέμπερ ερευνά την εξέλιξη της μουσικής μέσα από τα ίδια τα υλικά της – τις κλίμακες, τα όργανα, τις τεχνικές και τις επινοήσεις, σε συνάρτηση με πολιτισμικές διαγωγές, θρησκείες, μύθους ή δοξασίες. Από το μονόχορδο του Πυθαγόρα και την αρχαία ελληνική μουσική μέχρι τους βυζαντινούς τρόπους, από την πολυφωνητικότητα των λαών της Αφρικής μέχρι τις αραβικές κλίμακες, από τη μουσική του Μεσαίωνα μέχρι τη σύγχρονη συγκερασμένη κλίμακα, όλα περνούν μέσα από τη σχέση του δίπολου ορθολογικότητα-ανορθολογικότητα, μια σχέση που διατρέχει την τέχνη της μουσικής διιστορικά. Ο Μαξ Βέμπερ, ένας από τους πιο καινοτόμους στοχαστές του 20ού αιώνα, αναλυτής των κοινωνιών, των οικονομικών σχέ­σεων και της θρησκείας, σ΄ αυτή τη λιγότερο γνωστή μελέτη του ανατέμνει με ακρίβεια τη μουσική ως φαινόμενο και ως ανθρώπινη κατασκευή κομβικής σημασίας για την εξέλιξη του πολιτισμού και εν τέλει του Ανθρώπου.

Ο ρυθμός είναι συνώνυμος της ζωής και η ''κρούση'' η πεμπτουσία του ήχου και της μουσικής. Έχοντας καταλάβει την αξία της ρυθμικότητας και των κρουστών, τα εντάσσουμε καθημερινά στη δημιουργία, την ψυχαγωγία, την εκπαίδευση. Παράλληλα, οι σύγχρονες τεχνολογίες μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε άλλους πολιτισμούς, όργανα και μουσικές. Στο βιβλίο γίνεται παρουσίαση και συζήτηση καίριων θεμάτων για γνωστά και λιγότερο γνωστά μας κρουστά, ώστε να εισαχθούμε στον κόσμο τους. Η ''κουλτούρα των κρουστών'' ξεκινάει από την επαφή με τα κρουστά όργανα, και προεκτείνεται στην αντίληψή μας για τον ήχο, τη μουσική, τα όργανα, αλλά και κάθε σύνδεση του φυσικού και πολιτισμικού μας περιβάλλοντος με αυτά. Μια λειτουργική, αλλά και κριτική ανάπτυξη σχετικών θεματικών περιλαμβάνεται εδώ.

Τα νανουρίσματα και τραγούδια, βιβλίο με cd, είναι μια μοναδική προσφορά των εκδόσεων Μελωδία στα μωρά μας, από τη στιγμή που υπάρχουν στην κοιλίτσα της μανούλας τους έως και την προσχολική ηλικία.Χαρούμενα, τρυφερά και διαχρονικά παιχνιδοτράγουδα, νανουρίσματα και τραγούδια που τραγουδιούνται καιαποδίδονται τέλεια από παιδικές φωνούλες, με στόχο να δημιουργήσουν ευχάριστο και δημιουργικό περιβάλλον στο σπίτι, στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο και oπουδήποτε! Τα νανουρίσματα χαλαρώνουν τα μωρά μας για να κάνουν ήσυχο ύπνο!

ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΕΝΔΕΙΑΣ. Απίστευτης ένδειας, πνευματικής αλλά και όχι μόνο. Όσα γνωρίσαμε και αγαπήσαμε, όσα μας γαλούχησαν, μας διαμόρφωσαν και θεωρήθηκαν κάποτε δεδομένα έχουν πια εξαφανιστεί. Ισοπεδώθηκαν, γκρεμίστηκαν και δεν μένει τίποτα να θυμίζει όσα σημαντικά συνέβησαν άλλοτε σ’ αυτόν τον τόπο.Με το τέλος της πρώτης μετά τον πόλεμο γενιάς, άρχισαν αυτομάτως να ξεχνιούνται πράγματα, ποιότητες. Ένας ένας φεύγοντας, οι άνθρωποι αυτοί άφησαν πίσω τους κενό δυσαναπλήρωτο, με αποτέλεσμα σήμερα να μην υπάρχει ουσιαστικά μια πνευματική ηγεσία. Η μνήμη χάθηκε, σβήστηκε…Όσοι από εμάς είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε κάποιους απ’ τους σημαντικούς αυτούς ανθρώπους, να περπατήσουμε δίπλα τους, να τους μιλήσουμε, ακόμα και να συνεργαστούμε μαζί τους, όσοι τυχεροί ακόμα επιβιώνουμε, νομίζω πως έχουμε χρέος, με οποιονδήποτε τρόπο, να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτή τη μνήμη.Ήμουν ένας από τους τυχερούς που γνώρισαν, συνομίλησαν και συνεργάστηκαν με μερικούς από τους μεγάλους της μεταπολεμικής ελληνικής σκηνής και θεωρώ υποχρέωσή μου να μιλήσω για κάποιους από αυτούς. Συγκεκριμένα, για τέσσερις ανθρώπους που σφράγισαν την εποχή τους : τον ζωγράφο και σκηνογράφο ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ, τον συνθέτη ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ, την ηθοποιό ΜΑΙΡΗ ΑΡΩΝΗ και τον ζωγράφο και σκηνογράφο ΝΙΚΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ.Καταθέτω την εμπειρία μου από την επαφή μου μαζί τους, έτσι ως φόρο τιμής για ποιότητες χαμένες – ελπίζω όχι ανεπιστρεπτί.

50 προοδευτικές ασκήσεις για πιάνο του Henry Lemoine.

ΟΙ KINKS ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΓΕΛΑΣ+CD

Η ΑΡΧΑΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ

Μικρά Παιδιά με Μεγάλα Όνειρα που άφησαν το αποτύπωμά τους στην ιστορία της ανθρωπότητας! Το όνομά μου είναι Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και είμαι ένας από τους σημαντικότερους μουσουργούς της κλασικής μουσικής. Σε ηλικία 5 ετών έγραψα τα πρώτα μου μουσικά κομμάτια και με θεωρούσαν παιδί-θαύμα. Έπαιζα πολλά μουσικά όργανα και αγαπούσα με πάθος κάθε νέα σύνθεση, θέλοντας να εκφράσω τα συναισθήματά μου. Τα έργα μου συνεχίζουν να ερμηνεύονται σε όλο τον κόσμο.

Πόσο δυνατή ευχή έκανε ο μικρός Ορέστης για να παρουσιαστεί μπροστά του ο αγαπημένος του συνθέτης; Αν μια μέρα ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν ζωντάνευε μέσα από τα κορυφαία έργα του, τι θα μας έλεγε για την τέχνη του και τη ζωή του; Ό,τι είπε στον Ορέστη! Ποια ήταν η οικογένειά του. Ποιος καθόρισε τα πρώτα βήματά του στη Μουσική. Πώς αντιμετώπισε τα επώδυνα τραύματα από την απώλεια της ακοής του. Τι αγαπούσε πιο πολύ. Τι ήταν για τον κορυφαίο συνθέτη η Έμπνευση και πώς έγραψε τα κορυφαία έργα του. Το βιβλίο Μια μέρα με τον Μπετόβεν ξετυλίγει το νήμα της ζωής και της πλούσιας δημιουργίας του κορυφαίου μουσουργού και απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους, παιδιά και γονείς που αγαπούν τη Μουσική…

Ο όρος «κλασικό» σε όλες τις εκφάνσεις της τέχνης αλλά και του ντιζάιν, της μόδας ή της αρχιτεκτονικής,σημαίνει πάντα αυτό που έχει νικήσει την μάχη με τον χρόνο, έχει ξεφύγει από μόδες και τάσεις, έχει απο-δείξει την διαχρονική του αξία και την ικανότητα του να μην μπορεί η σκόνη του χρόνου να το σκεπάσει.Το «κλασικό ροκ» δεν είναι απλώς ένας ήχος, είναι ένα σημείο αναφοράς. Είναι αυτό που έβαλε τις βάσειςγια όσα ακολούθησαν, όχι μόνο για τους παραδοσιακούς ροκ ήχους με την ηλεκτρική κιθάρα σαν βάση αλλάκαι για άλλα μουσικά είδη και ιδιώματα που μπορεί να βασίστηκαν στους ηλεκτρονικούς ήχους ή στην ακου-στική κιθάρα, στους ήχους του κόσμου ή στην τζαζ αλλά για να δημιουργηθούν και να εξελιχθούν κοίταξανπρος τα πίσω και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συναντήθηκαν με τον ήχο ή το attitude του κλασικού ροκ.Το punk, το post-punk, το fusion, το heavy metal, ο συνδυασμός ήχων ροκ με την reggae ή το afrobeat,η electronica, οι folk μπαλάντες, το αφρικάνικο desert rock, βρήκαν στο κλασικό ροκ ένα μουσικό σύμπανπου εξερεύνησαν ή απλώς άκουσαν, ανακάλυψαν έναν θησαυρό από τον οποίο «δανείστηκαν» ένα κομμάτιή απλώς επηρεάστηκαν.Ακόμη και όσοι το αμφισβήτησαν και δεν ήταν και λίγοι, προσπάθησαν να το κάνουν αφού το γνώρισαν,το άκουσαν και τους επηρέασε, γιατί για να αμφισβητήσεις κάτι, πρέπει να το γνωρίζεις.Υπό αυτή την έννοια, το κλασικό ροκ θα είναι πάντα το άγιο δισκοπότηρο της ποπ κουλτούρας που κάθεγενιά το ξανα-ανακαλύπτει με τον δικό της τρόπο, είναι ο ναός που όλοι θα πάνε κάποια στιγμή να προσκυ-νήσουν, ακόμη κι αν δεν πιστεύουν κι αυτό γιατί ο μύθος των Pink Floyd και των Led Zeppelin, των Doorsκαι των Rolling Stones, των Black Sabbath και των AC/DC αλλά και πολλών ακόμη θρυλικών συγκροτημάτωνπου θα βρείτε σε αυτή την έκδοση, είναι διαχρονικός.

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΤΕ ΚΙΘΑΡΑ 2(CD)

Μια αυτοβιογραφία γραμμένη με ένταση και ηλεκτρισμό, συγκίνηση και χιούμορ. Μια απολαυστική αφήγηση από τον «άνθρωπο με την τραγιάσκα». Ο Brian Johnson θυμάται τη ζωή του και την ξεδιπλώνει σε αυτό το βιβλίο σε μικρά επεισόδια, σε ιστορίες που μπλέκουν η μία με την άλλη, ακριβώς όπως θα συνέβαινε αν ήταν σε μία παμπ με τους φίλους του και, ανάμεσα σε μεγάλα ποτήρια μπίρας και πολλά γέλια, τους εξιστορούσε πώς έφτασε από τo περιφερειακό γκλαμ ροκ συγκρότημα, τους Geordie, να γίνει ο βασικός τραγουδιστής του πιο εκρηκτικά ηλεκτρικού συγκροτήματος της ροκ, των AC/DC. Το 1980 έρχεται η αναπάντεχη ευκαιρία να διεκδικήσει τη θέση του Μπον Σκοτ, του τραγουδιστή τους. Είναι απολαυστικός ο τρόπος που περιγράφει την πρώτη γνωριμία με το γκρουπ και το crew, πώς μπόρεσε να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους από την πρώτη στιγμή σχεδόν, χωρίς ο ίδιος να το καταλάβει. Η γνωριμία με τους δύο αδερφούς Άνγκους και Μάλκολμ Γιανγκ, την καρδιά των AC/DC, έδωσε ένα νέο κοκτέιλ στον ήχο του γκρουπ που καθιερώθηκε αμέσως. Η φωνή του Johnson είναι ακριβώς αυτό που ήθελαν οι AC/DC: ο ήχος της ηλεκτροπληξίας. Το άλμπουμ Back in Black, το πρώτο των AC/DC χωρίς τον Σκοτ, ο οποίος πέθανε αφήνοντας το συγκρότημα σε ένα απόλυτο μαύρο –όπως είναι και το εξώφυλλό του–, το πρώτο με τη φωνή και τη συμμετοχή του Brian Johnson στους στίχους, γνώρισε κατακλυσμιαία επιτυχία: Έγινε το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία του ροκ.

Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΚΛΑΡΙΝΟΥ CD (ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΒΙΒΛΙΟ)

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS το βιβλίο του Ανδρέα Μαράτου «Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης. Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του».Ο Ανδρέας Μαράτος αντιμετωπίζει το έργο του Μίκη Θεοδωράκη ως ένα μοναδικό και ολοκληρωμένο μουσικό κόσμο, ως τεκμήριο της δυναμικής και των μετέωρων αιτημάτων μιας ολόκληρης εποχής. Ερευνά τις καταγωγικές του ρίζες και τον πολυπρισματικό χαρακτήρα του ως οδοδείκτες επιστροφής σε ένα μέλλον που δεν ήρθε ακόμα. Μελετά τους δεσμούς του με την ταραγμένη πολιτική ιστορία του τόπου, την τραγική περιπέτεια της Αριστεράς, την κοινωνικοπολιτική κοσμογονία του εικοστού αιώνα. Τελικά, πώς το έργο αυτό αναδύεται μέσα από τη συνάντηση και την υπέρβαση των κυρίαρχων ρευμάτων σκέψης και τέχνης της εποχής καθώς και την αλληλεπίδρασή του με τις συγκαιρινές του ραγδαίες μεταμορφώσεις του χώρου και των συλλογικών νοοτροπιών όπως αυτές αποτυπώνονται στο σώμα της πόλης. <br><br/>

O γνωστός συνθέτης και μπασίστας Γιώργος Φακανάς καταθέτει με τη συγκεκριμένη μέθοδο την πολύχρονη εμπειρία του στη διδασκαλία του ηλεκτρικού μπάσου. Μέσα από μια σειρά ασκήσεων με σύγχρονη αντίληψη, που έχουν δοκιμαστεί στην πράξη, αποκαλύπτει τα μυστικά της τεχνικής του μπάσου.ΠεριεχόμεναΗ τέχνη του μπάσουΓενικές πληροφορίες για το μπάσοΟ τρόπος χρήσης αυτού του βιβλίουΠως να διαβάζετε την κάθε άσκησηΗ μελέτηΗ χρήση του cdΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΡυθμόςΟ μετρονόμοςΤο πεντάγραμμο, μέτρα, απλά και σύνθετα μέτραΚίνηση του μέτρου, μέτρηση των μέτρων με το χέρι, θέση, άρσηΠαύσειςΠαρεστιγμένο, δις παρεστιγμένο και σύζευξη διαρκείαςΟνοματολογία της ρυθμικής αγωγήςΜουσικοί όροι, σύμβολα επανάληψηςΡυθμικές συντομογραφίεςΜελωδία - Αρμονία

Χάρις στους στίχους της καλής μου φίλης Ελένης Ζιώγα, μια επιθυμία χρόνων να μοιραστώ με τα παιδιά.......τα παιδιά μας, μουσικές και τραγούδια πάνω στους μύθους του Αισώπου έγινε πραγματικότητα! Όταν άκουσα τα παιδιά, να τραγουδούν την ώρα της ηχογράφησης είδα γιατί λένε, οτι οι μύθοι του Αισώπου κρύβουν μέσα τους, όλη της ζωής την αλήθεια μέσα σε παραμύθια. Οι φωνές των παιδιών όμορφες, χωρίς να το ξέρουν, τα γέλια τους και το παιχνίδι καθώς ανεβοκατέβαιναν τις σκάλες του υπογείου στο στούντιο ήταν “η χαρά της ζωής”. Ο Αλέκος Φασιανός ζωγράφισε τον όμορφο πίνακα του εξωφύλλου και μας τον έκανε δώρο. Τον ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου. ...και χωρίς να το ξέρει, μας χάρισε την ιδέα του τίτλου που ψάχναμε ως την τελευταία στιγμή “Τί Λέει η Αλεπού;”ΕυανθίαΟ κόσμος του Αισώπου μπορεί να είναι αληθινός, μπορεί και φανταστικός. Όπως και ο ίδιος ο Αίσωπος. Μπορεί να είναι αληθινός, μπορεί και φανταστικός. Δεν ξέρουμε αν υπήρξε στην πραγματικότητα. Αλλά και αν δεν υπήρξε τι αλλάζει; Άλλωστε ποιος είπε πως υπάρχουν σύνορα ανάμεσα στην ζωή και τα όνειρα; Ποιος είπε πως εκείνο που ζούμε με την φαντασία μας δεν είναι πιο πραγματικό από την πραγματικότητα; Και το αντίθετο.Ένα δώρο για παιδιά είναι αυτό το βιβλίο. Αλλά και για παιδιά - ενήλικες. Γιατί βέβαια ούτε στην αθωότητα μπήκαν ποτέ σύνορα. Μικροί, μεγάλοι, μικρομέγαλοι, λοιπόν, ας γκρεμίσουμε τα σύνορα μέσα μας κι ας αφήσουμε τον ήχο και τον στίχο, τον στίχο και τον ήχο, να μας ταξιδέψουνε. Πού αλλού; Στο μύθο! Ζήτω τα όνειρα!Ελένη

Μέρος του κειμένου του Μίκη Θεοδωράκη:Η ιδιομορφία αυτής της ηχογράφησης είναι η λιτότητα της ασπρόμαυρης «γραφής» της. Μια φωνή και μια κιθάρα αποκαλύπτουν την ποιότητα της μουσικής σε όλο της το βάθος. Ως συνθέτης του «Επιτάφιου» δεν μπορώ παρά να συγκινηθώ και να χαρώ όταν διαπιστώνω ότι το έργο αυτό, αν και πέρασαν εξήντα ολόκληρα χρόνια από τη γέννησή του, εξακολουθεί να έχει αντοχές, ώστε να μπορεί να υπάρξει γυμνό και απέριττο χωρίς ψιμύθια. Και νομίζω ότι ακριβώς αυτή είναι η γοητεία που έφεραν στην επιφάνεια οι δυο άξιοι ερμηνευτές αυτής της ηχογράφησης, ο Παναγιώτης Καραδημήτρης και ο Μιχαηλάγγελος Τουμανίδης, με την καθ’ όλα ωραία και ουσιαστική ερμηνεία του έργου. Δεύτερη φωνή η Φωτεινή Νιάρχου.

100 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΙΧΟΙ & ΑΚΚΟΡΝΤΑ Νο 3

«Οι στίχοι, οι φράσεις και η συγκινησιακή χρήση της γλώσσας αποτέλεσαν την έμπνευση της σύνθεσής μου και με μετέφεραν πνευματικά στους τόπους του κοινού αγώνα γιατρών και ασθενών ενάντια στον αόρατο βιολογικό εχθρό της εποχής μας. Από τα αισθήματα βγήκαν νότες, από τις σκέψεις μουσικές φράσεις και από την Ιστορία που γράφεται κάθε μέρα από τον Δεκέμβριο του 2019 η σύνθεσή μου»Προσπάθησα να αποτυπώσω και να καταγράψω ηχητικά τον όλεθρο που βιώνουμε σήμερα, με την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξει ξανά η ανθρωπότητα εν μέσω τέτοιας αθλιότητας, και με την προσδοκία της Ανάστασης. Στη σκέψη μου αντηχεί ο στίχος του Καβάφη “τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν”, καθώς στον χάρτη των χωρών του Κόσμου τα νούμερα όσων φεύγουν δραματικά ανεβαίνουν.»

Δύο από τα ανέκδοτα κείμενα του συγγραφέα και μελετητή Θεμιστοκλή Πέτρου.Στο πρώτο η πολυετής ενασχόλησή του με το αγαπημένο του δημοτικό τραγούδι, την προέλευση και τις εκφάνσεις του, καταλήγει σε μια πρωτότυπη ανασκόπηση του θέματος, γλαφυρή, σφαιρική όσο και ευσύνοπτη.Στο δεύτερο μέρος η ενασχόληση αυτή, μετουσιωμένη σε έμμετρο λόγο, αξιοποιείται για να εκφράσει θέματα καθημερινά μα και συγχρόνως υπαρξιακά σε ένα εντυπωσιακό πεζοτράγουδο στα χνάρια του δημοτικού τραγουδιού.

M. CLEMENTI 12 ΣΟΝΑΤΙΝΕΣ

C. CZERNY 100 ΑΣΚΗΣΕΙΣ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΠΑΧ

30 ΜΗΧΑΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ

Το «βιβλίο του μαθητή» απευθύνεται στους μικρούς μαθητές και περιλαμβάνει ειδικά επιλεγμένα τραγούδια, καθώς και ασκήσεις που θα δώσουν στα παιδιά τις πρώτες γνώσεις και τα πρώτα ερεθίσματα με στόχο την ανάπτυξη της μουσικής καλλιέργειας. Το «βιβλίο του δασκάλου» παρέχει οδηγίες για τη διδασκαλία των τραγουδιών αυτών, καθώς και οδηγίες για τη χρήση ρυθμικών και μελωδικών οργάνων.

Πάτησε το κουμπί & άκουσε τις πρώτες σου μελωδίες του Βέρντι.

Στο νέο της βιβλίο η Μαριέλλη Σφακιανάκη-Μανωλίδου ανατρέχει στην ιστορία του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Η συγγραφέας υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Χορωδίας του Τρίτου. Φωτογραφίζοντας με γλαφυρότητα το χορωδιακό πορτρέτο των Αθηνών της δεκαετίας του εξήντα, η αφήγηση ξεκινά από τα πρώτα ερασιτεχνικά σύνολα, όπως τη Χορωδία Αθηνών, τη Xορωδία της Θάλειας Βυζαντίου, του Μιχάλη Βούρτση, του Δήμου Αθηναίων και του Φεστιβάλ Αθηνών, για να φτάσει στα χρόνια του Μάνου Χατζιδάκι με την ίδρυση της επίσημης Χορωδίας του Τρίτου. Η αφήγηση ξεδιπλώνει μερικές από τις κορυφαίες στιγμές της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην Ελλάδα, καθώς αυτές διαδραματίζονται μέσα σε αναρίθμητες αντιξοότητες και ευτράπελα στιγμιότυπα.

Πριν από τους Beatles, η νεόκοπη τότε ποπ κουλτούρα ήταν σαν ένα νεανικό κόμικ χωρίς διαστάσεις. Πολύχρωμο μεν, δισδιάστατο δε. Η εμφάνιση αυτών των τεσσάρων νεαρών από το Λίβερπουλ άλλαξε άρδην τα δεδομένα και η μουσική τους δράση -σύντομη αλλά καθοριστική- έφερε την πολυπόθητη τρίτη διάσταση σε μια μουσική που ως τότε αντιμετωπιζόταν σαν να μην έχει καμία υπόληψη. Οι Beatles έφεραν στην ποπ μουσική, αλλά και στην ποπ κουλτούρα εν γένει, μία επιπλέον διάσταση χωρίς να της στερήσουν την πολυχρωμία της, της χάρισαν ουσία χωρίς να της στερήσουν την ελαφράδα, την έκαναν «πιο δημοφιλή και από τον Χριστό», της έδωσαν την ενέργεια που χρειαζόταν ώστε από ήχος να μετατραπεί σε αλυσιδωτή αντίδραση με φαινόμενα όπως η Beatlemania. Ήταν οι πρώτοι «σαμάνοι» της ποπ κουλτούρας που τελετουργώντας στον νεόκτιστο ναό της, μπορούσαν να οδηγήσουν σε έκσταση και σε σωματικές αντιδράσεις υστερίας χιλιάδες, εκατομμύρια νέους ανθρώπους. Σαν ηφαίστειο που ξυπνά έβγαλαν από μέσα τους μια σημαντική ποσότητα καυτής λάβας, ικανής να αλλάξει για πάντα το τοπίο, και μετά έσβησαν για πάντα. Το ηφαίστειο πολύ σύντομα ήταν ανενεργό. Οι σαμάνοι δεν θα λειτουργούσαν πια, η Beatlemania θα ήταν απλώς μια = σεβαστή ανάμνηση της νέας θρησκείας, όμως οι «ψαλμοί» που άφησαν πίσω τους θα ήταν για τα επόμενα χρόνια πανταχού παρόντες. Δεκάδες, εκατοντάδες μουσικοί θα τους μελετούσαν διαρκώς και θα τους επηρέαζαν όπως ένα ιερό βιβλίο. Αν κοιτάξεις τα θεμέλια της ποπ κουλτούρας θα δεις πως ένα μεγάλο μέρος τους έχει τη μουσική τους σφραγίδα και αν παρακολουθήσεις την εξέλιξη και την πορεία της ως τώρα θα βρεις το ηχητικό τους αποτύπωμα σε κάθε εποχή, σε κάθε μουσικό είδος και ιδίωμα. Η αισθητική προσέγγιση του συγκροτήματος έχει απλωθεί παντού, όπως το μελάνι απλώνεται στο χαρτί. Οι Beatles δεν είναι απλώς ένα σπουδαίο και επιδραστικό συγκρότημα. Είναι ένα ορόσημο. Η ποπ μουσική χωρίς αμφιβολία χωρίζεται στην εποχή πριν από αυτούς και μετά από αυτούς. Το μουσικό/κοινωνικό/αισθητικό κύμα που προκάλεσα

«Αγάπη σ' αγαπάω»: (Χρυσόστομος Σταμούλης)Τις νύχτες πάντα θλίβομαικαι ψάχνω στα σκοτάδιαμήπως και βρω παρηγοριάσε ξεχασμένα χάδιαΒάλε φωτιά στα βράδιαβάλε φωτιάαρώματα τ' Αυγούστουκι άγια φιλιάΤις νύχτες πάντα ορκίζομαιπως πίσω δεν γυρνάωμα πάντα ξεφτιλίζομαιαγάπη σ' αγαπάωΒάλε φωτιά στα βράδιαβάλε φωτιάαρώματα τ' Αυγούστουκι άγια φιλιά

Ο Παύλος Καρρέρ (1829-1896), ένας από τους σημαντικότερους Επτανήσιους συνθέτες του 19ου αιώνα, είναι ουσιαστικά ο πρώτος συνθέτης που συνέδεσε το όνομά του με τη συστηματική προσπάθεια δημιουργίας εθνικής όπερας στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Στα επτά χρόνια της παραμονής του στο Μιλάνο, από το 1850 έως το 1857, εργάστηκε, δραστηριοποιήθηκε και δοκιμάστηκε καλλιτεχνικά στη σκηνή ενός από τα μεγαλύτερα θέατρα της απαιτητικής - σοβινιστικής μουσικά- Ιταλίας, αυτής του θεάτρου Carcano. Η περίοδος αυτή, καθοριστική στη διαμόρφωσή του ως συνθέτη, είναι η λιγότερο γνωστή και χαρακτηρίζεται αρκετά "σκοτεινή", εφόσον λείπουν τα φύλλα των απομνημονευμάτων του που την αφορούν. Οι αυτοβιογραφικές σελίδες του διακόπτονται απότομα με την άφιξή του στο Μιλάνο και συνεχίζονται το 1856. Με την όπερα Dante e Bice έκανε την αρχή, το πρώτο του βήμα όμως έγινε με την Isabella d' Aspeno, που πρωτοπαίχτηκε στην Κέρκυρα το 1854 και ανέβηκε τον Απρίλιο του επόμενου έτους στο Μιλάνο. Η επιτυχία της τον οδήγησε στη σύνθεση της Rediviva, που γνώρισε ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία από την Isabella d' Aspeno. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της ιταλικής περιόδου, με την καλοπροαίρετη σε γενικές γραμμές κριτική που του επιφυλάχθηκε, τη ζεστή στο σύνολό της υποδοχή του κόσμου και τις δικές του συνεχείς προσπάθειες και βελτιώσεις στην τεχνική, κατόρθωσε, αν όχι να καθιερωθεί, σίγουρα να γίνει σταδιακά αποδεκτός από τον απαιτητικό μουσικό κόσμο της Ιταλίας.

Το Έγινε η Απώλεια Συνήθειά μας ήταν το άλμπουμ που θεμελίωσε την ξεχωριστή σχέση των ακροατών με τα Διάφανα Κρίνα. Σφυρηλάτησε έναν δεσμό που με τα χρόνια έθρεψε, δημιούργησε χιλιάδες ιστορίες χαμένων τρένων που ξαναμπήκαν στις ράγες, συναυλιών πνιγμένων στο σκοτάδι και το συναίσθημα, βασανισμένων ψυχών που βρήκαν απάγκιο κι αντάμωσαν με άλλες. Tο βιβλίο αυτό αφηγείται την ιστορία της δημιουργίας της μπάντας και του δισκογραφικού ντεμπούτου των Κρίνων μέσα από τα μάτια των πρωταγωνιστών, των ανθρώπων που βρέθηκαν στο πλάι τους, καθώς κι εκείνων που ως παρατηρητές βίωσαν από πολύ κοντά τη δημιουργία ενός ξεχωριστού κεφαλαίου για το ελληνόφωνο ροκ, το οποίο συνάντησε την ποίηση και άλλαξε για πάντα.

Μέσα από μικρές ιστορίες και όμορφες, διασκεδαστικές εικόνες, τα παιδιά μαθαίνουν τα πάντα για το μπαλέτο και τις βασικές κινήσεις του, καθώς και για πολλά άλλα αγαπημένα και εντυπωσιακά είδη χορού.

Δύο ολοκαίνουργια τραγούδια και 11 εμπνευσμένες διασκευές-επανεκτελέσεις, αποτελούν το περιεχόμενο του άλμπουμ «ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΜΙΚΗ», στο οποίο η Καλλιόπη Βέττα ερμηνεύει Μίκη Θεοδωράκη με τρόπο μοναδικό. Κυκλοφορεί στην μορφή του "βιβλίου-CD" από τις εκδόσεις "Εύμαρος" με την υποστηριξη του "105,5 στο Κόκκινο".<br>Κατέχοντας καλά την τέχνη πώς να συγκινεί και να μαγεύει, η Καλλιόπη Βέττα ερμηνεύει τα 13 τραγούδια με τρόπο που ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη των επανεκτελέσεων τραγουδιών του Μίκη. Με το άλμπουμ αυτό, η Βέττα κατακτά μια θέση ανάμεσα στις μεγάλες Ελληνίδες ερμηνεύτριες.<br>Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου, γνώστης των μυστικών της μουσικής του Μίκη, με τις ενορχηστρώσεις-διασκευές του φωτίζει κι άλλες πλευρές των αγαπημένων μας τραγουδιών, δημιουργώντας έτσι ένα άλμπουμ που έχει τη λάμψη και τη μαγεία του καινούργιου. Σημειώνεται ότι το τραγούδι «Της Ρωμιοσύνης μελωδέ» -ένα από τα νέα τραγούδια του άλμπουμ- είναι δική του σύνθεση, σε στίχους του νέου στιχουργού Στάθη Τζωρτζόπουλου, και έχει γραφτεί προς τιμή του Μίκη Θεοδωράκη.

Άστορ Πιατσόλα, Σωτηρία Μπέλλου, Ντιουκ Έλιγκτον, Ντύλαν. Από όλες τις πλευρές φτάνει η μουσική. Παράταιροι μουσικοί διάλογοι σε όλα τα κλειδία. Ένα τραγούδι μεταφρασμένο, η Βέμπο των θεάτρων και της συνείδησης ενός ρημαγμένου κόσμου. Ο Φιλ Λάινοτ από το βροχερό Δουβλίνο χαμένος μες στην αξεδιάλυτη σκόνη, γαλλικά κοιμητήρια με απέραντη, ποταμίσια σιωπή. Συνεντεύξεις φαντασκικές και ειδήσεις από κάποιον καιρό. Πάντα με φόντο τις μουσικές όταν φτερουγίζουν μες στα δωμάτια και μας σημαδεύουν.