ianos.gr

Πολίτες!Προτού μπω στο θέμα μας, επιτρέψτε μου να κάνω μερικές προκαταρκτικές παρατηρήσεις.Σήμερα, στην ήπειρό μας επικρατεί μια πραγματική επιδημία από απεργίες και ακούγονται γενικά φωνές για αύξηση των μισθών. Το ζήτημα θα συζητηθεί στο συνέδριό μας. Εσείς, σαν καθοδηγητές της Διεθνούς Ένωσης, πρέπει να έχετε μια σταθερή άποψη στο σημαντικό αυτό ζήτημα. Όσο για μένα, θεώρησα υποχρέωσή μου να εξετάσω το ζήτημα διεξοδικά, διακινδυνεύοντας ακόμα να υποβάλω σε σκληρή δοκιμασία την υπομονή σας.Μια προκαταρκτική παρατήρηση ακόμα για τον πολίτη Ουέστον. Δε σας έχει μονάχα αναπτύξει απόψεις, που, όπως ο ίδιος ξέρει, δεν είναι καθόλου δημοφιλείς στην εργατική τάξη, αλλά έχει υπερασπίσει και δημόσια τις αντιλήψεις αυτές, και αυτό το έκανε, όπως νομίζει, για το συμφέρον της εργατικής τάξης. Πρέπει όλοι να εκτιμήσουμε μια τέτοιου είδους εκδήλωση ηθικού θάρρους. Παρά το απροκάλυπτο ύφος αυτών που θα σας πω, ελπίζω ότι στο τέλος θα βρει πως συμφωνώ μ' αυτό που μου φαίνεται ότι αποτελεί τη θεμελιακή σκέψη των θέσεών του, που όμως δεν μπορώ να μην τις θεωρώ θεωρητικά λαθεμένες και πρακτικά επικίνδυνες στη σημερινή τους μορφή.Και τώρα μπαίνω χωρίς περιστροφές στο θέμα. [...]

Η ανεργία έχει αναδειχθεί ως το σημαντικότερο πρόβλημα τηςελληνικής κοινωνίας. Η στρατηγική για την καταπολέμησή της καιτην ταυτόχρονη προώθηση της απασχόλησης αποτελεί μια από τιςβασικότερες πολιτικές προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσειόποιος φιλοδοξεί να ασκήσει μια αποτελεσματική διακυβέρνηση στηνΕλλάδα. Στόχος του βιβλίου αυτού είναι να παρουσιάσει μιαπρόταση, η οποία μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά προς αυτή τηνκατεύθυνση.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ-ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ

Μπορούμε να καταλάβουμε την Οικονομία μέσα από 100 λέξεις;Η Οικονομία είναι το άθροισμα δισεκατομμυρίων επιθυμιών, βουλήσεων, συναισθημάτων, στρατηγικών. Είναι πολυσύνθετη, ιδίως σήμερα, στον πολύπλοκο και κλυδωνιζόμενο κόσμο μας. Αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τον κόσμο αυτόν, αν πρώτα δεν κατανοήσουμε την Οικονομία.Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας αναλύει τις εκατό λέξεις-κλειδιά της Οικονομίας, από τις βασικές έννοιες μέχρι τους πιο πρόσφατα καθιερωμένους όρους, εισάγοντάς μας απλά και κατανοητά σ’ αυτή την επιστήμη που κινεί τα νήματα, και καθορίζει το παρόν και το μέλλον μας.Η σειρά Que sais-je? (Τι ξέρω;) στην οποία ανήκει το βιβλίο είναι μια από τις πιο φημισμένες σειρές γενικών γνώσεων στον κόσμο. Από το 1941 μέχρι σήμερα εμπλουτίζεται συνεχώς, καλύπτοντας με εκλαϊκευμένο τρόπο μια τεράστια ποικιλία θεμάτων, από τον Όμηρο μέχρι τη γαστρονομία. Τίτλοι της σειράς έχουν μεταφραστεί σε 45 γλώσσες.Υπάρχουν αγαθά που τα αγοράζουμε επειδή ακριβώς γνωρίζουμε ότι είναι ακριβά; Μπορούν οι απολύσεις να οδηγήσουν σε νέες προσλήψεις; Βρισκόμαστε στον πέμπτο κύκλο Κοντράτιεφ;br/> Από τη μόχλευση ως τα μεγάλα δεδομένα και την εναλλακτική παγκοσμιοποίηση, εκατό έννοιες συγκεντρώνονται και επεξηγούνται σ’ έναν περιεκτικό, εύχρηστο οδηγό, ο οποίος θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τους νόμους της Οικονομίας που επηρεάζουν τη ζωή μας.

Στα μέσα του 2015, η Volkswagen ανακοίνωνε υπερήφανα ότι είχε πετύχει τον στόχο της να ξεπεράσει την Toyota ως η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο. Λίγους μήνες αργότερα, η αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος αποκάλυπτε ότι η VW είχε εγκαταστήσει σε έντεκα εκατομμύρια αυτοκίνητα λογισμικό το οποίο ξεγελούσε τους μηχανισμούς ελέγχου καυσαερίων. Ως τις αρχές του 2018, η VW είχε συμφωνήσει με τις αμερικανικές αρχές και τους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων της σε έναν συμβιβασμό ύψους είκοσι δισεκατομμυρίων δολαρίων, με επιπρόσθετες αγωγές να περιμένουν ακόμα την εκδίκασή τους.Στο βιβλίο αυτό, ο Τζακ Γιούινγκ αποκαλύπτει όλες τις λεπτομέρειες του σκανδάλου. Περιγράφει την ανάδειξη της VW, από την εποχή του «λαϊκού αυτοκινήτου» στη ναζιστική Γερμανία, σε μία από τις πιο επιφανείς εταιρείες της Γερμανίας, η οποία καυχιόταν για την «πράσινη» πολιτική της. Ο συγγραφέας δίνει ζωηρά πορτρέτα του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου της VW και αποδεικνύει ότι η εταιρική κουλτούρα που αυτοί καλλιέργησαν οδηγούσε τους εργαζομένους, που αγωνίζονταν να πετύχουν άπιαστους στόχους πωλήσεων, στη χρήση παράνομων μεθόδων. Αδυνατώντας να φτιάξουν με έντιμο τρόπο αυτοκίνητα που μπορούσαν να συμμορφωθούν με τους κανονισμούς εκπομπών στις ΗΠΑ, οι μηχανικοί δεν είχαν άλλη επιλογή από το να διαπράξουν απάτη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η VW στη συνέχεια δαπάνησε εκατομμύρια για να προωθήσει το «καθαρό ντίζελ», ώσπου η απάτη αποκαλύφθηκε από μια μικρή ομάδα ερευνητών με πενιχρή χρηματοδότηση· η κατάληξη ήταν μια ομολογία ενοχής για κακουργηματικές κατηγορίες σε μία μνημειώδη υπόθεση που χειρίστηκε το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.Ο Τζακ Γιούινγκ δείχνει με εύγλωττο τρόπο πώς η νοοτροπία της επιτυχίας με κάθε κόστος -τόσο διαδεδομένη στα διοικητικά συμβούλια των σύγχρονων εταιρειών- οδήγησε σε μία από τις πιο σημαίνουσες υποθέσεις απάτης στην ιστορία του επιχειρηματικού κόσμου - ενδεχομένως με καταστροφικές συνέπειες.

Ένα επίκαιρο βιβλίο για την καπιταλιστική κρίση από τον αξιόλογο καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας Γιώργο Σταμάτη Σκοποί της μνημονιακής νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής είναι: Η μείωση μισθών και συντάξεων, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και η αύξηση των κερδών, η διάλυση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής ασφάλισης, η εκχώρηση των οικονομικών δραστηριοτήτων και η εκποίηση της περιουσίας του Δημοσίου στους καπιταλιστές και τέλος η πειθάρχηση των εργαζομένων και των πολιτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων τους.Για την ιδεολογική στήριξη και προπαγάνδιση αυτής της πολιτικής συστρατεύθηκε πλήθος αστών οικονομολόγων. Εδώ σχολιάζουμε τους Reinhart/Rogoff, Blanchard/Leigh, Γιαννίτση και Πισσαρίδη/Αζαριάδη/Ιωαννίδη. Και οι αριστεροί οικονομολόγοι τι έχουν αντιπαραθέσει; Απολύτως τίποτα. Έχουν όμως εκθέσει αθώα έως κολάσιμα αφελείς απόψεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Όπως εκείνες για επιστροφή στην δραχμή, για φθηνή χρηματοδότηση του Δημοσίου από την Τράπεζα της Ελλάδος, για την ίδρυση μιας κρατικής τράπεζας, η οποία θα αναλάβει την χρηματοδότηση του Δημοσίου και τέλος για απεχθές, επαχθές και άδικο δημόσιο χρέος που το Δημόσιο δικαιούται να μην πληρώσει.

«Υπάρχει λύση. Και η λύση είναι να υπερισχύσουν επιτέλους, οι δυνάμεις του ορθολογισμού,της αξιοκρατίας της υγιούς παραγωγικής ανάπτυξης και της εξωστρέφειας.» Κωστής ΧατζηδάκηςΤο βιβλίο αυτό αποτελεί την προσωπική διαδρομή τριάντα σχεδόν ετών στα μονοπάτια της οικονομίας στην οποία αφιέρωσε το επιστημονικό, επαγγελματικό και συγγραφικό του έργο ο Μηνάς Αναλυτής. Τριάντα χρόνια συγκλονιστικών διεθνών, ευρωπαϊκών, αλλά και ελληνικών γεγονότων, από την πτώση των καθεστώτων της κεντρικής οικονομικής διαχείρισης μέχρι τις επώδυνες ελληνικές αυταπάτες, αποτελούν τη θεματολογία του βιβλίου όπως αποτυπώθηκε μέσα από την αρθρογραφία του σε έγκριτα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και σε οικονομικά περιοδικά. Άρθρα όπως «Η σοβιετική οικονομία θα σωθεί αν πάψει να είναι σοβιετική», η «Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση κατά της ανεργίας» ή «Ο ελληνικός δρόμος προς τη δουλεία», αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα της σκέψης του συγγραφέα προσφέροντας στον αναγνώστη έναν πρωτότυπο τρόπο προσέγγισης της ενδιαφέρουσας οικονομικής περιόδου που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η παρούσα μελέτη-μανιφέστο του καθηγητή Δρ. Ιωάννου Κ. Χολέβα,εκδίδεται την κατάλληλη ώρα. Και τούτο επειδή στη δίνη στηνοποία έχει περιέλθει η παγκόσμια οικονομία, λόγω της νέας οξείαςκρίσης με την οποία την έπληξε ο καπιταλισμός, το αντίδοτο δενμπορεί να επιλεγεί με καμιά από τις παλιές σκουριασμένες καιανεπιτυχείς συνταγές που προσφέρουν οι διάφοροιοικονομικοί-ισμοί (μαρξισμοί, φιλελευθερισμοί, κ.λ.π.).

ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ

Στο βιβλίο αυτό, που µόλις κυκλοφόρησε ταυτοχρόνως στα αγγλικά και στα γερµανικά, ο Τζορτζ Σόρος, σε µια εκ βαθέων µακρά συνοµιλία µε τον Γερµανό δηµοσιογράφο Γκρέγκορ Πέτερ Σµιτς, ξεδιπλώνει τις σκέψεις του και τις απόψεις του για την Ευρώπη και το µέλλον της, για την οικονοµία και τη χρηµατοπιστωτική κρίση, για την κρίση του ευρώ, για τα πραγµατικά αίτια και τα αδιέξοδα, για την ίδια τη φύση και τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήµατος. Ο Σόρος έχει γίνει αντικείµενο θαυµασµού για τις επιτυχίες του στις επιχειρήσεις, καθώς και για τις φιλανθρωπικές του πρωτοβουλίες, παραλλήλως, έχει επικριθεί ως αδίστακτος κερδοσκόπος που επωφελείται από την κρίση. Η σχέση του µε την Ευρώπη είναι στενή: ως επιζήσας του Ολοκαυτώµατος που µεγάλωσε στην Ουγγαρία και έγινε ένας από τους ισχυρούς του πλανήτη αποτελεί µια ενδιαφέρουσα περίπτωση ανθρώπου που πλοηγήθηκε µε επιτυχία µέσα στον καπιταλισµό, ο οποίος σήµερα γνωρίζει αυτή την παρατεταµένη κρίση. Όπως λέει ο πρώην επικεφαλής της Οµοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Πολ Βόλκερ, «ο Τζορτζ Σόρος έχει αφήσει το στίγµα του ως ένας εξαιρετικά επιτυχηµένος κερδοσκόπος, αρκετά σοφός ώστε να αποσύρεται από τις αγορές όσο κερδίζει». Η µέθοδός του, το σύστηµα, η φιλοσοφία που εφαρµόζει για να µη χάνει ίσως βοηθήσει την Ευρώπη να σταθεί στα πόδια της και να εξελιχθεί σε µια ανοιχτή κοινωνία ευηµερίας.

The book describes a proposal for a new policy on combating unemployment. The full concept includes an innovative “entrepreneurial” activity, but without any business involvement of capital holders and, therefore, any risk. The state regulates the crucial issues, with the necessary institutions. There is a combination of funding: a major part of funding is private. The public co-financing is significant but minimal and partly returnable. The local authorities coordinate the procedure. All economic actors are active in this process. The unemployed persons work as autonomous workers. This policy includes the initial financing by the holders of capital (common deposit accounts are created within the commercial banks at a special interest rate). The citizens, as consumers of the offered services by the beneficiaries, participate to the financing of the program. Special securities are created for the payment of beneficiaries (from the pool of unemployed persons). The beneficiaries’ remuneration is absolutely included in the securities. The securities include the contribution to the social security system and the relative tax. The function of the policy creates dividends by its yields, for the beneficiaries and the stock holders. The implementation of this radical policy does not have any of the problems of the previous models of intervention. Unemployment could be an issue of the past for our civilisation.

Η ΠΑΡΑΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Οι Μεταμεσονύκτιες Εκδόσεις παρακολούθησαν την περιπέτεια της πανδημίας του κορωνοϊού επιστρατεύοντας δυο φωνές από μια διαφορετική εποχή κρίσης, που ωστόσο φέρνει συνηχήσεις με το σήμερα: Mε τον Bertrand Russell καλούμαστε να αναστοχασθούμε πώς θα λειτουργήσει ο κόσμος, με την εργασία να παίρνει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Στον Μεσοπόλεμο, η πρόκληση ήταν η μεγάλη ανεργία. σήμερα, η αντίστοιχη διατάραξη φέρνει την τηλεργασία αλλά και την αλλαγή της φύσης της εργασίας. Σε τι θα μπορούσε να οδηγήσει ο ελεύθερος χρόνος, η επένδυση της απραξίας; Με τον John Maynard Keynes αναζητούμε το πώς θα ζήσει η νέα γενιά τις οικονομικές συνέπειες της κρίσης. Οι δυνατότητες που ανοίγονται για τα εγγόνια μας, δηλαδή η μακρινή ματιά σ’ εκείνο που διαμορφώνεται από την ανάπτυξη που διαδέχεται – όταν την διαδέχεται… – την κρίση, αλλά και στα υψηλά επίπεδα ευημερίας που έχουν διαμορφωθεί, είναι κάτι που σπάνια συζητιέται όσο και όπως θα ‘πρεπε.

Η βασική θέση που εισήγαγε ο Κοντράτιεφ με το έργο του είναι ότι η εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος μπορεί να γίνει αντιληπτή ως μια διαδοχή "μεγάλων κύκλων" [...]Γράφει ο Κοντράτιεφ:"Το ανοδικό κύμα του μεγάλου κύκλου σχετίζεται με την ανανέωση και τη διεύρυνση των βασικών κεφαλαιακών αγαθών, με ριζικές αλλαγές και αναδιάταξη των βασικών παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας [...] Ταυτόχρονα, η ταχεία ανάπτυξη των νέων παραγωγικών δυνάμεων, αυξάνοντας τη δραστηριότητα των ενδιαφερόμενων γι' αυτήν τάξεων και ομάδων, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για όξυνση του αγώνα εναντίον των απαρχαιωμένων κοινωνικο-οικονομικών σχέσεων που φρενάρουν την ανάπτυξη και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μεγάλες εσωτερικές ανατροπές. Να λοιπόν γιατί [...] στην πραγματικότητα η περίοδος της παρατεταμένης ανόδου της συγκυρίας συνδέεται με ριζικές αλλαγές στον τομέα της παραγωγής, με περιόδους συχνών πολέμων και επαναστατικών αναταραχών".

Αξιοποιώντας τις αγωνίες και τα προβλήματα που πηγάζουν από τη βαθιά ύφεση της ελληνικής οικονομίας, ένα συνονθύλευμα από πολιτικές δυνάμεις που ποτέ δεν ενθουσιάστηκαν με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αμπαλάρει τη δυσαρέσκεια λόγω της κρίσης σε συσκευασία επαναφοράς της δραχμής. Οι απόψεις τους μπορεί να έχουν ισχνή τεκμηρίωση, όχι όμως πλέον και η απήχησή τους, καθώς πολλοί -οι οποίοι βλέπουν την ανεργία να καλπάζει και τις δικές τους προοπτικές να εξανεμίζονται- θα καλωσόριζαν μια αλλαγή που ίσως τους έδινε μια νέα ευκαιρία.Το ευρώ, όμως, παραμένει μακράν η επωφελέστερη επιλογή για την Ελλάδα, σε σύγκριση με ένα ασταθές και βαθιά υποτιμημένο νόμισμα, το οποίο θα πλήξει κυρίως αυτούς που υποτίθεται ότι θα έσωζε. Η έξοδος από τη σημερινή κρίση μπορεί να γίνει με ένα άλλο μείγμα πολιτικής στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη και όχι με άτακτη φυγή, που θα οδηγήσει σε ακόμα πιο επώδυνες συνέπειες.

Μια τολμηρή και ρηξικέλευθη, απλή στη σύλληψη, μετριοπαθής στην εκτέλεση, Πρόταση τεσσάρων Μέτρων, τεσσάρων βημάτων για την επίλυση της Κρίσης του Ευρώ. Μιας κρίσης με έντονη κοινωνική και ανθρωπιστική διάσταση, που ισοπεδώνει ανθρώπους και κράτη, οξύνει το αδιέξοδο, εκτρέφει επικίνδυνα τον εθνικισμό και αποσυνθέτει την «Ευρώπη των λαών», απειλώντας την ίδια της την ύπαρξη. Μιας κρίσης που ενισχύεται από τα εφαρμοζόμενα για την καταπολέμησή της μέτρα, τα οποία όμως παρουσιάζονται ως μονόδρομος. Η Μετριοπαθής Πρόταση των τριών οικονομολόγων, του Γιάνη Βαρουφάκη, του James K. Galbraith και του Stuart Holland, δεν είναι απλώς μια φιλόδοξη οικονομοτεχνική ανάλυση. Δείχνει στους λαούς της Ευρώπης ότι υπάρχει λελογισμένη, αποτελεσματική, άμεσα εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση για την επίλυση της κρίσης. Και αποκαθιστά σε όλους μας την αυτοπεποίθηση που απαιτείται για να θέσουμε τους Ευρωπαίους ηγέτες προ των ευθυνών τους.

Φέτος η Ελλάδα κλείνει έξι χρόνια ύφεσης και τέσσερα Μνημονιακής ισοπέδωσης. Η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που έχει επιτελεσθεί είναι χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της χώρας, σε καιρό ειρήνης.Ο Κώστας Λαπαβίτσας αναλύει διεισδυτικά τις αιτίες της κρίσης, την παγίδα της ευρωζώνης και την ανάγκη εξόδου από αυτήν. Αναδεικνύει την αποτυχία των μνημονιακών πολιτικών και διατυπώνει ριζοσπαστικές προτάσεις για να αποφευχθεί η καταστροφή, για ανάπτυξη με κοινωνική αλλαγή.Τα κείμενα του βιβλίου συνεισφέρουν ουσιαστικά ώστε να κερδηθεί υπέρ των λαϊκών στρωμάτων η αποφασιστική μάχη για την πορεία της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό, όπως υποστηρίζει ο συγγραφέας, είναι η διαμόρφωση ενός συνεκτικού σχεδίου για έξοδο από την κρίση καθώς και η αναγέννηση της ευρωπαϊκής Αριστεράς.

ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΠ.ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΦΟΡΕΙΣ ΕΠΙΧ.ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

Η συνεχιζόμενη γενικευμένη και καθολική κρίση του παγκοσμιοποιημένου και νεοφιλελεύθερου χρηματιστικού καπιταλισμού, που προσλαμβάνει ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, οδηγεί σε ολική αμφισβήτηση της κρατούσας τάξης πραγμάτων. Στο πλαίσιο αυτό η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία συνιστά, ή τουλάχιστον επιδιώκει, μια εναλλακτική (τρίτη) οικονομία, εφόσον τα μορφικά και αξιακά χαρακτηριστικά που τη διέπουν είναι διαφορετικά από εκείνα της δημόσιας/κρατικής όσο και της ιδιωτικής/κερδοσκοπικής οικονομίας. Στην εναλλακτική («απλή» ή υποκαταστατική του συστήματος) αυτή οικονομία, θεωρία και πρακτική αλληλοσυνδέονται και αλληλοτροφοδοτού­νται «πραξεολογικά». Αρχικά, ως εναλλακτική «οικονομία των πολιτών» (συλλογικές τοπικές πρωτοβουλίες «εκ των κάτω») και των αναγκών τους, που συναρθρώνει την οικονομική δημοκρατία με νέες παραγωγικές σχέσεις και νέους δείκτες ευημερίας, έρχεται, ιδίως στις άτυπες μορφές της, να δημιουργήσει ένα ανάχωμα. Αλλά και παραπέρα, στοχεύει σ’ ένα ανταγωνιστικό σχέδιο που θα αποτρέπει τη συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής δύναμης, η οποία σήμερα πηγάζει από το ισχύον μεγεθυνσιακό οικονομικό και (το σύστοιχό του) πολιτικό σύστημα. Όμως, ενώ έχει αντικαπιταλιστικές και αντικρατιστικές διαστάσεις δεν έχει πλήρως ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της ούτε με τον αγορα-κεντρικό ούτε με τον κρατο-κε­ντρικό τρόπο ρύθμισης, γι’ αυτό και υφίσταται έντονη κριτική. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η έκβαση που θα έχουν τα σχετικά –προς το παρόν «μετέωρα» αλλά με ισχυρή συμβολική και ουτοπική δυναμική– εγχειρήματα θα είναι συνάρτηση συσχετισμών δυνάμεων (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών). Σε θετική έκβαση, οι δημιουργικές δυνατότητες που εμπερικλείει η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία θα ξεδιπλώνονται και θα δείχνουν το δρόμο για μια «μετακαπιταλιστική θέσμιση της κοινωνίας».

"Γιατί η κρίση δεν έχει τελειώσει ακόμη; Εκείνοι που μας κυβερνούν μας ανακοινώνουν από τον Αύγουστο του 2007 ότι η χειρότερη φάση της κρίσης βρίσκεται πίσω μας. Γιατί έκαναν αυτό το χονδροειδές λάθος και γιατί το κάνουν ακόμη;" αναρωτιέται ο συγγραφέας. Η οικονομία του πλανήτη κυριαρχείται πια από την απόλυτη ισχύ ενός παγκοσμιοποιημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος, η αυξανόμενη αστάθεια του οποίου είναι η πηγή των πιο πρόσφατων κρίσεων. Ωστόσο, ένας κόσμος "χωρίς τη Wall Street" είναι πράγματι εφικτός; Όπως εξηγεί ο Fracois Mori, διακεκριμένος ειδικός των χρηματοοικονομικών συστημάτων, για να σταματήσει κάθε κερδοσκοπία πάνω στα επιτόκια και στις συναλλαγματικές ισοτιμίες πρέπει να δημιουργήσουμε ένα διεθνές νομισματικό σύστημα που να επιτρέπει τη διαχείριση του νομίσματος ως κοινού αγαθού της ανθρωπότητας. Και για να περιορίσουμε την εξουσία των διαχειριστών κεφαλαίων, θα πρέπει να μεταρρυθμίσουμε το εταιρικό δίκαιο ώστε να μοιραστεί η διαχείριση σε όλους τους εμπλεκόμενους στην παραγωγή.

Η εξέταση απλά και μόνο των οικονομικών μεγεθών και τάσεων στην Ελλάδα του 2010, χωρίς να λάβει κανείς υπόψη του τις θεσμικές αδυναμίες και το δυσλειτουργικό κράτος, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι υποθέσεις και προσδοκίες πάνω στις οποίες συμφωνήθηκαν τα Μνημόνια ήταν σε κατάφωρη αντίθεση με αυτό που υποδεικνύει η πλούσια διεθνής εμπειρία, η οποία, αν είχε ακολουθηθεί, όχι μόνον η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη θα ήταν σε καλύτερη θέση σήμερα.Σύμφωνα με τον συγγραφέα, τα Μνημόνια υπέθεσαν ότι η Ελλάδα είχε πρόβλημα περιστασιακής ρευστότητας (illiquidity) ενώ ήταν αφερέγγυα (insolvent). Τα μέτρα ήταν πολλά, εισάχθηκαν σποραδικά, ήταν εμπροσθοβαρή και εφαρμόστηκαν σπασμωδικά και εν τη απουσία μιας συνεπούς στρατηγικής ανάπτυξης για την ταχεία υπέρβαση της λιτότητας και των κοινωνικών επιπτώσεών της. Η ανάλυση και τα συμπεράσματα του βιβλίου μπορούν να συμβάλουν στην εξεύρεση εναλλακτικών πολιτικών για την έξοδο από τη συνεχιζόμενη κρίση τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

"Είναι δυνατόν να φορολογούνται τόσο άγρια οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι, γιατί δεν μπορούν να ξεφύγουν, επειδή συμβαίνει να γνωρίζει το κράτος τα εισοδήματά τους; Γιατί ξεφεύγουν διαρκώς από την τσιμπίδα του κράτους και δεν τουν πιάνει ποτέ, αυτοί οι πολύ λίγοι στην Ελλάδα που έχουν στα χέρια τουν τον τεράστιο πλούτο; Αν δεν υπάρξει ένα παλαντζάρισμα ανάμεσα σε αυτά τα δύο, θα γίνει επανάσταση. Και δεν μιλώ για την προδοσία ολόκληρου αυτού του κόμματος, που εξακολουθεί να έχει δυστυχώς το ίδιο όνομα μι εκείνο που είχε το 1974..."(Βασίλης Βασιλικός)Δυστυχώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έκανε κάτι ανάλογο κι έρχεται τώρα η τρόικα για να μας πει ότι ακόμη και ο Μπερλουσκόνι έκανε το ένα, οι Πορτογάλοι κάνανε το άλλο, μας λένε δηλαδή να πάρουμε τα καλύτερα παραδείγματα και να τα ακολουθήσουμε κι εμείς. 30% του εθνικού μας προϊόντος δεν αναφέρεται πουθενά, έχουμε δηλαδή 30% φοροδιαφυγή. Η Ελλάδα είναι πολύ πλουσιότερη, σε σχέση με τα νούμερα που γνωρίζουμε, δυστυχώς όμως το 30% δεν φορολογείται. Αν μπορέσει να φορολογηθεί, έστω και ελάχιστα, θα λυθεί το πρόβλημά μας. Οι ξένοι όμως επιμένουν, "κύριοι μας λέτε ότι θα καταπολεμήσετε τη φοροδιαφυγή και δεν κάνετε τίποτα..."(Γιάννης Στουρνάρας)

ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ

Το βιβλίο αυτό εστιάζει σε κάποια πολύ ξεχωριστά άτομα με σύνδρομο Ντάουν και στον τρόπο που λειτουργούν στην αγορά εργασίας. Μέσα από τη συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων, οι συγγραφείς μας δείχνουν τι σημαίνει εξαιρετική εξυπηρέτηση πελατών, σε μια εποχή που φαίνεται να υπάρχει έλλειψή της παντού. Δεν έχει σημασία πού βρισκόμαστε ή τι είδους επιχείρηση έχουμε· η ποιοτική εξυπηρέτηση πελατών θα έπρεπε να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Οι Κιθ Χοκ και Σταν Τόλερ ανεβάζουν τον πήχη της πεντάστερης εξυπηρέτησης πελατών παρουσιάζοντας ξεχωριστά άτομα τα οποία, χωρίς αμφιβολία, αγαπούν και νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους περισσότερο από κάθε άλλον άνθρωπο στη Γη!"Αφού διαβάσετε αυτό το βιβλίο, θα μπορείτε να λέτε "η ζωή είναι τέλεια!" - ό,τι κι αν συμβαίνει στη ζωή σας". -Α. Τζ. Χοκ

Η οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση συντάραξε τον κόσμο το 2007 και 2008, αλλά δεν φαίνεται να κλόνισε την κυριαρχία ενός τρόπου σκέψης ο οποίος διέπει και προσανατολίζει την οικονομική πολιτική που ασκείται τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τα θεμέλια της χρηματοοικονομικής εξουσίας δεν αμφισβητήθηκαν. Αντιθέτως, τα ευρωπαϊκά κράτη, υπό την πίεση διεθνών οργανισμών και οίκων αξιολόγησης (Credit Ratig Agecies, CRA), εφαρμόζουν με ανανεωμένο ζήλο προγράμματα μεταρρυθμίσεων και δομικών αναπροσαρμογών που, αποδεδειγμένα στο παρελθόν, επέτειναν την αστάθεια και τις ανισότητες. Έτσι, θα επιδεινώσουν την ευρωπαϊκή κρίση. Μας ανησυχεί αυτή η διαπίστωση. Και θέλουμε να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις πολλών οικονομολόγων, που προέρχονται από ποικίλους θεωρητικούς ορίζοντες, και οι οποίοι αρνούνται να υποταχθούν στην κυριαρχία της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας και κρίνουν απαραίτητη την αλλαγή του πολιτικοοικονομικού παραδείγματος στην Ευρώπη.

Περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας στη δουλειά – όμως είναι εκπληκτικό πόσα λίγα πράγματα έχουν γραφτεί σχετικά με το τι κάνει την εργασία μία απ’ τις πιο συναρπαστικές και ταυτόχρονα επίπονες από όλες τις δραστηριότητές μας. Το Οι χαρές και τα δεινά της εργασίας διερευνά τις απολαύσεις και τους κινδύνους του σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος, ζωντανεύοντας εξαίσια με τι ασχολούνται οι άνθρωποι όλη μέρα –και όλη νύχτα– προκειμένου να λειτουργεί ομαλά η ξέφρενη καθημερινότητά μας. Με φιλοσοφική ματιά και με τον χαρακτηριστικό συνδυασμό χιούμορ και γνώσεων, ο Alai de Botto μάς οδηγεί σε ένα ταξίδι που περιλαμβάνει μια εσκεμμένα εκλεκτική ποικιλία επαγγελμάτων, από την κατασκευή πυραύλων ως την παρασκευή μπισκότων, από τη λογιστική ως την τέχνη – στην προσπάθεια να διερευνήσει τι κάνει άλλες δουλειές να μας ικανοποιούν κι άλλες να μας καταστρέφουν την ψυχή. Το βιβλίο αποτελεί έναν πανηγυρικό και μια έρευνα για κάτι που παίζει εξίσου κεντρικό ρόλο στη ζωή μας όσο ο έρωτας – αν και συνήθως δυσκολευόμαστε υπερβολικά να το αναλύσουμε όπως πρέπει. Όπως επισημαίνει ο De Botto, οι περισσότεροι συνεχίζουμε να κάνουμε τη δουλειά που επέλεξε για λογαριασμό μας ο δεκαεξάχρονος εαυτός μας. Εδώ λοιπόν έχουμε τον τέλειο οδηγό για ορισμένες από τις πλέον παράφορες αγωνίες και δελεαστικές ελπίδες που προκύπτουν από την πορεία μας στον χώρο της εργασίας.

Γιατί η αλληλοβοήθεια αποτελεί τη μόνη μας ελπίδα για επιβίωση;Γεωγράφος, νατουραλιστής, εξερευνητής, στρατευμένος και θεωρητικός του αναρχοκομμουνισμού, ο Πιοτρ Κροπότκιν (1842-1921) εναντιώθηκε στο όραμα μια κοινωνίας που διέπεται από τον ανταγωνισμό. Αρνούμενος τη θεωρία του κοινωνικού δαρβινισμού, έδειξε ότι η συνεργασία και η αλληλεγγύη είναι οι κύριοι παράγοντες για την επιβίωση και την εξέλιξη των ειδών.Χάραξε τις βασικές γραμμές μιας οικονομίας της αλληλοβοήθειας, που εγγυάται την ικανοποίηση των αναγκών, αποφεύγει τη σπατάλη και δημιουργεί μια οργάνωση που συλλογικά ελέγχεται από τους ανθρώπους. Ο Ρενό Γκαρσιά μας δείχνει, με εύληπτο και ευσύνοπτο τρόπο, ότι οι προτάσεις του "αναρχικού πρίγκιπα" παραμένουν επίκαιρες για την αντιμετώπιση της ανταγωνιστικής καπιταλιστικής ιδεολογίας και του παραγωγισμού.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ είναι άρρωστη βαρειά. Καμιά βελτίωσή της δεν είναι δυνατή, γιατί το σημερινό σύστημα είναι από τη βάση του σαθρό και η διάλυση έχει προχωρήσει τόσο ώστε χρειάζεται να αποτολμηθεί επιτέλους η ριζική ανανέωση: μια νέα Διοίκηση επάνω σε εντελώς νέες βάσεις. Πρέπει να αναγνωρισθεί η ιδιοτυπία της Διοίκησης και να τεθεί τέρμα στην εξευτελιστική υποταγή της στην πολιτική εξουσία. Την υποταγή πρέπει να διαδεχθούν σχέσεις συνεργασίας ισοτίμων εταίρων, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα σφυρηλατηθεί και θα πρυτανεύσει ένα νέο διοικητικό ήθος όπου κυρίαρχη θέση θα έχει η πιστότης προς την Κυβέρνηση και όλες τις διαδοχικές Κυβερνήσεις. Όταν τέτοιες σχέσεις υπάρξουν θα μπορέσει να δημιουργηθεί Διοίκηση επιλέκτων σε όλα τα επίπεδα, όπου το χρέος θα παλινορθωθεί και όπου κρίσιμο ρόλο θα παίξει μια νέα κατηγορία υπαλλήλων υψηλής αρμοδιότητας και ευθύνης: οι Δημόσιοι λειτουργοί. Θα αποφοιτούν από μια δημοκρατική, ανοιχτή σε όλους, αλλά δύσκολη και απαιτητική Σχολή Διοικήσεως, η οποία θα γίνει το φυτώριο των νέων, υγιών και ικανών ανθρώπων που διψάει η χώρα να αποκτήσει. Η νέα Διοίκηση δεν θα δημιουργηθεί με ένα νεύμα, θα χρειασθούν χρόνια πολλά για να οικοδομηθεί. Οι αυτονόητες αντιδράσεις που θα προκαλέσει μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο αν γίνουν απαρέγκλιτα σεβαστά όλα τα αποκτημένα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων, γιατί το Κράτος πρέπει να δίνει το παράδειγμα στο σεβασμό των υποχρεώσεων. Προϋποθέτει εξάλλου ομόφωνη θέληση και συμπαράταξη όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Οι πολιτικοί φέρουν το μέγιστο μέρος της ευθύνης για την έκπτωση της ελληνικής Διοίκησης αυτοί λοιπόν πρέπει να αναλάβουν και το μέγιστο βάρος για την ανόρθωσή της. "Ο τρώσας και ιάσεται".

Το βιβλίο "Ο δρόμος προς τον πλούτο" είναι μια ρεαλιστκή και γοητευτική προσέγγιση σε θέματα θεμελιώδη για την οικονομία και την κοινωνία, και κυρίως πάνω στο αιώνιο όνειρο της απόκτησης του πλούτου.Στις σελίδες του εμπεριέχονται απλές και χρηστικές συμβουλές, άλλοτε με αυστηρό κι άλλοτε με χαριτωμένο τρόπο, όπως και αλήθειες πανανθρώπινες, που ιδιαιτέρως σε περιόδους οικονομικής κρίσης καθίστανται περισσότερο επίκαιρες από ποτέ.Το βιβλίο αυτό είναι ένα πολύτιμο εργαλείο σκέψης και έρευνας απευθυνόμενο σε όλες τις ηλικίες, ένα έργο πραγματικά κλασικό και διαχρονικό.

Μετά τον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο, σε κάθε φυσιολογική κρίση της οικονοµίας λόγω τεχνολογικών, πολεµικών ή άλλων αναταράξεων, κατά κανόνα η κύρια ευθύνη επιρριπτόταν στην αγορά, της οποίας ο ρόλος έπρεπε να περιοριστεί. Το αποτέλεσµα ήταν η γιγάντωση του κράτους και ο αντίστοιχος περιορισµός των ατοµικών ελευθεριών και επιλογών. Όµως, οι καταστροφικοί πειραµατισµοί των οπαδών του µεγάλου κράτους και της κεντρικά κατευθυνόµενης κοινωνίας και οικονοµίας τελικά διαψεύστηκαν και σε όλες τις χώρες παρατηρείται ραγδαία µεταστροφή υπέρ της ανοικτής κοινωνίας και της ελεύθερης οικονοµίας. Ανακύπτουν λοιπόν τρία κοµβικά ερωτήµατα: 1. Γιατί ήταν αναµενόµενο ότι το σύγχρονο κράτος θα αποτύχει; 2. Στην αυτορυθµιζόµενη τάξη πραγµάτων που διαµορφώνεται σε διεθνές και σε εθνικό επίπεδο, ποιος θα είναι ο ρόλος του έθνους-κράτους; 3. Έχουµε ως χώρα τη δυνατότητα σύντοµης επανάκαµψης και σύγκλισης στο αναδυόµενο πρότυπο, και αν ναι, πώς; Στο βιβλίο αυτό συνοψίζονται οι απαντήσεις που προκύπτουν από τη σχετική διεθνή και εγχώρια βιβλιογραφία, τεκµηριώνεται γιατί οι δηµόσιες επιλογές και πρακτικές που υιοθετήσαµε µεταπολεµικά µάς οδήγησαν σε πτώχευση, και προβάλλονται οι κατευθύνσεις µέτρων πολιτικής οικονοµίας τα οποία θα είχαν υψηλή πιθανότητα να µας βγάλουν σε εύλογο χρονικό διάστηµα από το αδιέξοδο στο οποίο έχουµε περιέλθει.

Το βιβλίο αυτό αποβλέπει σε μια κριτική προσέγγιση του αξιώματοςτου οικονομικού ορθολογισμού, μέσα από την ανάλυση κλασικών καισύγχρονων εργασιών της κοινωνικής και οικονομικής ψυχολογίας,και στη συζήτηση των εναλλακτικών θέσεων που προκύπτουν από ταπορίσματα των σύγχρονων ερευνών.

Το βιβλίο αυτό εξετάζει τις τέσσερις μορφές πλούτου που βρίσκονται στην διάθεση των ανθρώπων, δηλαδή τον υλικό πλούτο, τον πνευματικό, τον φυσικό και τον πλούτο των εμπειριών. Στην εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας κυριάρχησε η αύξηση του υλικού πλούτου, η οποία ήταν και είναι αποτέλεσμα δύο κυρίως παραγόντων: της καταναλωτικής σπατάλης και της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού. Υπερκατανάλωση και υπερπληθυσμός έχουν πλέον καταστεί τα δύο σημαντικά προβλήματα της εποχής μας. Αυτά έχουν φέρει τον πλανήτη μας στα όρια της αντοχής του και έχουν δημιουργήσει τα τεράστια οικολογικά προβλήματα της εποχής μας. Οι μελλοντικές γενεές θα αντιμετωπίσουν εξαιρετικά μεγάλες δυσκολίες επιβίωσης.Η απάντηση στις δυσκολίες αυτές και η ευημερία των γενεών που έρχονται βρίσκονται στην μεγάλη μείωση του παγκοσμίου πληθυσμού στα επόμενα χρόνια και στον περιορισμό της καταναλωτικής σπατάλης. Η ανθρωπότητα πρέπει να εγκαταλείψει την καταστροφική προσπάθεια συνεχούς ανάπτυξης, η οποία δεν είναι πλέον δυνατή, και να υιοθετήσει το μοντέλο της σταθερής οικονομίας σε ένα επίπεδο ευημερίας εφικτό για όλες τις επόμενες γενεές.Δεν μπορούμε πλέον να ζούμε σαν τον Ωνάση, ούτε είναι ανάγκη να ζούμε σαν τον άγιο Φραγκίσκο.

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία αποτελεί θέμα συζήτησης στους διεθνείς οικονομικούς χώρους. Το βιβλίο αυτό μιλάει για τις σύγχρονες οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, εξετάζοντας πώς και γιατί μια πρότερη δυνατή οικονομία μπορεί να φλερτάρει με την ολοκληρωτική κατάρρευση. Η ελληνική οικονομία της δεκαετίας του '90 αποδείχτηκε μοναδικό παράδοξο στην παγκόσμια σκηνή. Ενώ παρουσίαζε εντυπωσιακή αύξηση του ΑΕΠ και δυνατή παραγωγικότητα, ταυτόχρονα είχε να επιδείξει ανίσχυρους θεσμούς στην αγορά εργασίας, χαμηλή ανταγωνιστικότητα, ελλειμματική περιβαλλοντική προστασία και εκτεταμένη διαφθορά.Το βιβλίο αυτό εξετάζει τον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού πολιτικού συστήματος, τη σχέση του με την ελληνική κοινωνία και το Σύνταγμα και τελικά την αποτυχία του κράτους δικαίου. Παρουσιάζει τα δεδομένα που υπονομεύουν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας και αποκαλύπτει τη φύση των πανίσχυρων ομάδων που διατηρούν τις αγορές κλειστές και παραμορφωμένες.Ένα βιβλίο για την Ελλάδα και όχι μόνο.

Η σειρά βιβλίων ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΜΑΝΑΤΖΕΡ είναι ειδικά σχεδιασμένη για να σου δώσει την τεχνογνωσία που χρειάζεσαι ώστε να εξελιχθείς σε έναν αποτελεσματικό μάνατζερ, μέσα από απλές εικόνες και εξειδικευμένες αλλά εύκολα εφαρμόσιμες συμβουλές. Το εγχειρίδιο αυτό θα σε βοηθήσει να:- μάθεις να διαπραγματεύεσαι για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.- χτίζεις εποικοδομητικές σχέσεις και να αποφεύγεις τη σύγκρουση.- κατανοείς την άλλη πλευρά και να καταλήγεις σε συμφωνία.

Είμαστε όλοι παγιδευμένοι στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα που μας έχει πλήξει ανεπανόρθωτα. Η ζωή μας είναι έρμαιο των ανισορροπιών και αδικιών του. Τα τρισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ που διακινούνται στις αγορές –χρήματα που αφαιρούνται βίαια από ανθρώπους που τα αξίζουν– υπομονεύουν τη μεσαία τάξη στις ΗΠΑ, στην Αργεντική, στο Μεξικό αλλά και στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ισπανία και πιθανώς την Ιταλία.Ο δημοσιογράφος Μάικλ Τζ. Κέισι ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο – από την Κίνα και την Ινδονησία μέχρι την Ισλανδία και την Αυστραλία– και αφηγείται απίθανες ιστορίες για συνηθισμένους ανθρώπους που υφίστανται τα δεινά της κρίσης. Ανιχνεύοντας τη ροή του χρήματος και των αγαθών από τη μία ήπειρο στην άλλη, αποδεικνύει πώς η ζωή ενός ιδιοκτήτη ακινήτου στην Αμερική επηρεάζεται από τις ίδιες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που καθορίζουν τη ζωή ενός χαμηλόμισθου εργάτη στην Κίνα. Καταδεικνύει ότι τα οικονομικά προβλήματά μας οφείλονται στις στρατηγικές των πολιτικών που εμποδίζουν την ελεύθερη αγορά και τον δίκαιο ανταγωνισμό. Και αν δε συνειδητοποιήσουν οι κυβερνήσεις ότι οφείλουν να συνεργαστούν για να κάνουν πιο αποτελεσματικό το παγκόσμιο σύστημα, η ανεργία θα βασιλεύει για πολύ ακόμη και οι οικονομίες όλων των κρατών θα είναι ευάλωτες σε μια νέα κρίση.

Η σειρά βιβλίων ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΜΑΝΑΤΖΕΡ είναι ειδικά σχεδιασμένη για να σου δώσει την τεχνογνωσία που χρειάζεσαι ώστε να εξελιχθείς σε έναν αποτελεσματικό μάνατζερ, μέσα από απλές εικόνες και εξειδικευμένες αλλά εύκολα εφαρμόσιμες συμβουλές. Το εγχειρίδιο αυτό θα σε βοηθήσει να:- διοικείς το προσωπικό σου εξ αποστάσεως.- εμπνέεις και να ενθαρρύνεις υφισταμένους και συναδέλφους που βρίσκονται σε καθεστώς τηλεργασίας.- εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο και την τεχνολογία προς όφελός σου.