iviskospublications.gr

Πώς γίνεσαι ο ήρωας του δικού σου παραμυθιού; Πώς ξεγλυστράς από την πραγματικότητα στο όνειρο και πίσω; Και αν μπορείς και τα καταφέρνεις όλα αυτά, σκέφτηκες ποτέ τι χρώμα έχει το μυαλό σου; Ο Μιχαήλ Άγγελος, ένα αγόρι στην ηλικία σου, ίσως λίγο μικρότερο – ίσως λίγο μεγαλύτερο, κάνει απίστευτα ταξίδια με τη φαντασία του. Καμιά φορά παίρνει και τη μαμά του μαζί για να της θυμίζει να μην ξεχνά πώς είναι να είσαι παιδί… Αλήθεια έχει χρώμα το μυαλό; Κι αν έχει, πώς είναι; Μάθετε μέσα από την τρυφερή ιστορία της Στέλλας Τζανέτη πώς γίνεται να ανοίξουμε παράθυρο στη φαντασία, στο όνειρο και στην Αγάπη με οδηγό το ζεστό φως των Χριστουγέννων, ακόμα κι αν είμαστε κουκουλωμένοι… στο ζεστό μας πάπλωμα! Σάσα Βουλγαρη Βιογραφικό εικονογράφου Ο Βασίλης Τζανετής γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο το 1974. Σπούδασε γραφιστική και εργάστηκε σε τυπογραφικούς οίκους στο δημιουργικό τμήμα. Του αρέσει να «σκιτσάρει» σαν μικρό παιδί, γι’ αυτό ανέλαβε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε τούτο εδώ το παραμύθι. Γιατί του ζητήθηκε ακριβώς αυτό! Να ζωγραφίσει με την ψυχή και τη φαντασία ενός παιδιού εννέα ετών!

Το παραμύθι ‘Ό Μπούλης και το Μπούλινγκ” θίγει το επίκαιρο θέμα του ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ και της ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ καθώς και την δυναμική των σχέσεων με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Αυτό γίνεται με απλό και κατανοητό τρόπο στα παιδιά, χωρίς να κατηγορείται κανένας. Μέσα από την εξιστόρηση της δράσης δίνονται οι λόγοι που οδηγούνται οι ήρωες της ιστορίας να παίρνουν αυτήν την θέση. Το Μπούλινγκ όμως, όπως κάθε είδους κακοποίηση, τρέφεται από τη σιωπή, μεγαλώνει όσο κανένας δεν μιλά γι’ αυτό. Στην ιστορία μας τα πράγματα αλλάζουν όταν ένα θαρραλέο παιδί αποφασίζει να μιλήσει για τον εκφοβισμό που του γίνεται και οι δάσκαλοι αναλαμβάνουν δράση, όχι τιμωρητικά, αλλά μετεκπαιδεύοντας τα παιδιά. Ο “Μπούλης και το Μπούλινγκ” διδάσκει παιδιά και γονείς πώς: -Να βρίσκουν λύση, μέσα από τη συνεργασία -Να ζητάνε βοήθεια όταν την χρειάζονται -Να συμφιλιώνονται με τον εαυτό τους και τους άλλους Με γλώσσα αβίαστη και κατανοητή, με όμορφες εικόνες και νοσταλγικές περιγραφές της φύσης, οδηγείται το παιδί να αγαπήσει την επαφή με την φυσική ζωή και μέσω αυτής να ψάξει να βρει τον εαυτό του για την λύση των προβλημάτων του.

Από τα πιο σοβαρά ελαττώματα των ανθρώπων είναι η αχαριστία και η απληστία. Έτσι και ο αχάριστος μυλωνάς, από το φόβο του μη γίνει φτωχός, φρόντιζε να κλέβει από λίγο σιτάρι ή αλεύρι από τους φτωχούς συγχωριανούς του χωρίς κανένα δισταγμό σαν να ήταν κάτι εντελώς φυσικό. Τα αγαθά που είχε, ποτέ δεν του αρκούσαν. Η ζωή του ήταν άδεια. Δεν είχε φίλους και δεν εμπιστευόταν κανένα. Η απληστία του τον κρατούσε μακριά όχι μόνο από τους συνανθρώπους του αλλά και από την ίδια τη συνείδησή του. Γι’ αυτό όποτε η Άγνωστη Κυρούλα του χτύπαγε την “πόρτα’: ο Αχάριστος Μυλωνάς κρυβόταν και έκανε πως δεν ακούει. Ένα “τυχαίο” γεγονός όμως, ξαφνικά άλλαξε τη ζωή του. … Ύμνος στο ψωμί Μια μπουκιά προζύμι θα φουσκώσει, μέσα στο φούρνο το ζεστό, και άφθονο γλυκό ψωμί θα γίνει να χορτάσει όλο το χωριό! Το σταυρό σου κάνε, πριν αρχίσεις το ζυμάρι να το πλάθεις. Στο σκαφίδι περισσεύει, πίτες και γλυκά να φτιάξεις και κουλούρια αφράτα, τραγανά. Το τραπέζι, με αγάπη στολισμένο και λουλούδια του αγρού στο βάζο. Ψίχουλα στον κήπο πέτα μες τη βαρυχειμωνιά. Τσίου- τσίου καλημέρα, θα σου λένε του ουρανού τα πετεινά!

Ο Σκουντούφλης και ο δίδυμος αδελφός του είναι ένα και το αυτό πρόσωπο με δυο προσωπικότητες. Προβάλλει πότε η μία και πότε η άλλη. Υπερισχύει συνήθως η πρώτη, εκείνη του Σκουντούφλη. Είναι ο χαρακτηριστικός τύπος του ανθρώπου που συναντούμε καθημερινά με όλα τα γνωστά ελαττώματα. Τα θέλει όλα δικά του, δεν παραδέχεται ποτέ τα λάθη του και δεν ζητάει συγνώμη γιατί θεωρεί ότι έχει πάντα δίκιο. Όσο για τις κακοτυχίες του; Ε, φταίνε ως συνήθως οι άλλοι. Ώσπου ένα μοιραίο ατύχημα τον οδηγεί στην Αυτογνωσία … Αρχίζει τότε να βλέπει και να αναγνωρίζει ένα – ένα τα λάθη του. Και ω του θαύματος! Οι “πληγές” του εξαφανίζονται και δεν σκοντάφτει πλέον. Διαπιστώνει ότι χάρη στη δική του θέληση, την υπομονή, την κατανόηση αλλά και την αποδοχή των άλλων, έμαθε κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Να σκέφτεται! Επιτέλους βρίσκει τον “Εαυτό του’: το δίδυμο αδελφό του, που τους ενώνει η Αγάπη! Όπως στον Κάστορα και τον Πολυδεύκη!

Η φαντασία του Φοίβου όπως και όλων των παιδιών ευτυχώς δεν μπαίνει σε καλούπια. Ο Φοίβος, ένα παιδί του εικοστού 21ου αιώνα, προσπαθεί να φαντασθεί τον Κόσμο γύρω του. Αναρωτιέται πώς θα είναι το μέλλον του κόσμου; Απάντηση όμως δεν μπορεί να δώσει. Ούτε μπορεί να τον αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Έψαξε πολύ μέσα του. Ώσπου σαν από μηχανής- Θεός ένα μικρό Φαντασματάκι εισβάλει ξαφνικά στη φαντασία του. Ο απρόσμενος επισκέπτης αντιπροσωπεύοντας τον Απολλώνιο νου διαθέτει τις καλύτερες προθέσεις και καταφέρνει τελικά να δώσει τη λύση. Ο Φοίβος πιστεύει στο μέλλον και εκτιμά τη δύναμη των ανθρώπων. Με τη βοήθεια της φανταστικής «παρέας» του περνάει στην επόμενη χιλιετία και μεταφέρει την εμπειρία του στους συμμαθητές του. Αν θέλεις ένα κόσμο καλύτερο, δεν έχεις παρά να τον φαντάζεσαι και παράλληλα να εργάζεσαι γι’ αυτόν. Από αυτό το ταξίδι μέσα στο χρόνο ο Φοίβος κατάλαβε ότι αν μια ΙΔΕΑ μας δώσει το έναυσμα, τότε ο Νους πλημμυρίζει από Φως και η ΙΔΕΑ Ανθίζει!

Ο κυρ-Μηνάς είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος όπως όλοι μας. Αν και δείχνει “ασήμαντος” εντούτοις ξέρει να εκτιμάει τη γνώση και να διακρίνει την ποιότητα και την ουσία των πραγμάτων μέσα στο κάθε τι. Αξία, κατά τη γνώμη του, έχουν όλα τα πράγματα, μικρά και μεγάλα. Όπως το ξύλινο κουτάκι που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας κώδικας μνήμης. Μπορεί να είναι η ιστορία ενός ατόμου ή το σύνολο ενός ολόκληρου πολιτισμού. Μπορεί ακόμα να είναι και η “Σοφία” που κατασταλάζει και διατηρείται διαχρονικά μέσα σε κάθε Ύπαρξη. Ο Άνθρωπος όχι μόνο μπορεί να τη δει και να την ανασύρει αλλά να τη μεταφέρει και να την παραδώσει στους επόμενους. Όπως κάνει ακριβώς και ο κυρ-Μηνάς. Παράλληλα βλέπει και την ανόητη πλευρά των ανθρώπων. Ό,τι δεν γνωρίζουν ή δεν καταλαβαίνουν, απλώς το χλευάζουν. Αντίθετα, τα παιδιά τριγυρίζουν επίμονα τον παππού-Μηνά γιατί έλκονται από τη γνώση με ένα τόσο φυσικό και θαυμαστό -ίσως- τρόπο! Την απορροφούν και τη φυλάνε σαν πολύτιμο αγαθό στο σεντούκι που τους χάρισε η φύση. Τα παιδιά είναι στην πραγματικότητα ένα πολύτιμο αγαθό. Γιατί είναι η Μνήμη και η Κληρονομιά όλων των πολιτισμών του Κόσμου.

Η Ελληνική γλώσσα, από όσο γνωρίζουμε από τον Όμηρο, χάνεται στα βάθη του χρόνου. Είναι τόσο παλιά που ακόμα δεν είμαστε βέβαιοι για την προέλευσή της. Ωστόσο μέσα από τα αρχαία κείμενα βλέπουμε τα Ελληνικά γράμματα να φέρουν μέσα τους από τότε ως σήμερα μια άρτια και ολοκληρωμένη γνώση. Αυτή η γνώση δεν μπορεί να προέκυψε τυχαία! Προβάλλει έτσι έντονα ένα ερώτημα που μπορεί να κάνει ακόμα και ένα παιδί: Ποιοι είχαν αυτή τη γνώση; Την επινόησε και τη δημιούργησε μόνος του ο Άνθρωπος ή του” δόθηκε” με κάποιο μυστηριακό και άγνωστο σε μας τρόπο; Η ιστορία “Γράμματα και Θάματα” δίνει μια ευχάριστη και μυθική διάσταση στο ερώτημα ενός παιδιού: “Ποιοι έφτιαξαν τα γράμματα, Μαμά;” Προσφέρει επίσης –γιατί όχι- μια αληθινή εκδοχή για την προέλευση της Ελληνικής γραφής που τόσο πολλά έχει προσφέρει και μας προσφέρει ακόμα. Η Ελληνική γλώσσα ήταν και είναι για πολλούς μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και γνώσης. Η μεγάλη διαδρομή της στο χρόνο μέχρι τώρα μας αποδεικνύει ότι είναι μια γλώσσα ζωντανή και αθάνατη. Άραγε να είναι όπως λέει ο μύθος πράγματι, μια Θεϊκή Γλώσσα;

Η ιστορία εξελίσσεται ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα. Διαπνέεται όχι μόνο από τις Αρχές, τις Αξίες και τα ιδεώδη του Ολυμπιακού πνεύματος εκείνης της εποχής αλλά και από την οικουμενικότητα της Ολυμπιακής Φλόγας τότε και σήμερα. Η Εντολή του Δία προσφέρει με έναν απλό και ευχάριστο τρόπο, όπως ταιριάζει στα παιδιά από 5 έως 10 ετών, ένα πλούσιο υλικό από εικόνες και άλλα πολιτιστικά στοιχεία. Αυτά αναδεικνύονται αβίαστα με τη βοήθεια του μύθου και μαρτυρούν ανάγλυφα το πνεύμα και την ιστορία της ΑρχαίαςΕλληνικήςπραγματικότητας. Η ιστορία αυτή επισημαίνει με λεπτές πινελιές ότι, όσες Ολυμπιάδες και αν περάσουν, οι Αρχαίοι Σοφοί ποτέ δεν “ησυχάζουν’~ Γιατί το ορθό και το δίκαιο ήταν και είναι πάντα η Αρχή τους. Ο μύθος, γίνεται απλώς η αφορμή να ζωντανεύουν. Οι Σοφοί τονίζουν μάλιστα με έμφαση σε όλους τους αυριανούς Πολίτες του Κόσμου, τα παιδιά, ότι σε όποιο πολιτισμό και αν αυτά ανήκουν, σε όποιο θεό και αν πιστεύουν, ο πόλεμος δεν τιμά ούτε Θεούς ούτε Ανθρώπους. Λένε ακόμα ότι η πρόοδος των Εθνών και των Πολιτισμών γίνεται πάντα εν EIPHNH!

Η ιστορία του Φτερωτού Μέρμηγκα παρουσιάζει με ένα φανταστικό τρόπο την πορεία αναζήτησης και εξέλιξης του Ανθρώπου τόσο στο υλικό όσο και στο πνευματικό επίπεδο. Αντί όμως για τον Άνθρωπο, πρωταγωνιστής γίνεται ένα μικρό Μυρμήγκι, το οποίο ξέρει να αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις. Μέσα από περιπέτειες και ατέλειωτες διαδρομές προσπαθεί να ξεφύγει από τον “μικρό κόσμο του” που τον πνίγει. Έτσι βάζει ένα Σκοπό στη ζωή του. Να βρει τη” Διάφανη Πολιτεία”. Το μυρμήγκι είναι το πιο δυνατό ζωάκι στον πλανήτη αφού μπορεί να σηκώνει εξήντα φορές και πλέον το βάρος του σώματός του. Έτσι φαντάζει και ο Άνθρωπος μέσα στο Σύμπαν. Η δύναμή του όμως δεν μετριέται με το βάρος που μπορεί να σηκώσει στα χέρια του αλλά με τη δύναμη του μυαλού του που τον καθιστά μοναδικό ανάμεσα σε όλα τα πλάσματα της γης. Αν ένα μικρό Φτερωτό Μυρμήγκι καταφέρνει το Στόχο του, πόσο μάλλον ο Άνθρωπος!

Η ιστορία της μικρής Έλσας ρίχνει μια ζεστή ματιά στην ξεχωριστή σχέση ανάμεσα σε μητέρα και κόρη. Μιλάει για τη χαρά και τη λύπη της ζωής, την αξία της οικογένειας, αλλά και τη σπουδαιότητα της συγχώρεσης. Το μυστικό που πρόκειται να μάθει η Έλσα, η μικρή μας ηρωίδα, θα τη συντροφεύει σε όλη την ζωή της. Και είναι αυτό το υπέροχο μυστικό της αγάπης που απαλύνει με την δύναμή του και τον μεγαλύτερο ακόμα πόνο.

Ένα παραμύθι στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα! Ένα κοριτσάκι νομίζει ότι θα γίνει η νέα Χιονάτη, είναι όμορφη και πιστεύει ότι αυτό αρκεί για να κάνει ένα πρίγκιπα να την αγαπήσει. Τι ρόλο παίζει η νέα γυναίκα του μπαμπά της; Μπορεί να είναι καλή και να την αγαπάει; Πόσο αλλάζει η Χιονονιφάδα μέσα από τις περιπέτειές της στο δάσος; Πόσο την βοηθάνε τα ζώα;

Το ταξίδι ξεκινάει… Ένα αλλιώτικο ταξίδι με καπετάνιους δύο παιδιά, τον Οδυσσέα και την Καλυψώ. Οι ήρωες θα μας πιάσουν από το χέρι και θα μας ταξιδέψουν στην Θήρα την εποχή του Χαλκού. Η μαγική μηλιά, η σοφή μηλιά, θα βοηθήσει σε αυτό. Μέσα από τα μάτια των παιδιών και από διαλόγους απλούς, καθημερινούς και συνάμα ολοζώντανους, θα δούμε να ξεδιπλώνεται όλος ο Κυκλαδικός πολιτισμός, η καθημερινή ζωή των κατοίκων του νησιού, το λιμάνι, τα εργαστήρια. Όλα φαντάζουν οικεία και οι εικόνες είναι γρήγορες, καθαρές, παραστατικές, με ζωντάνια, όπως θέλουν και αγαπούν τα παιδιά. Νομίζει κανείς πως θα ακούσει την μπουρού να ανακοινώνει την είσοδο του καραβιού στο λιμάνι… Ένας μακρινός πολιτισμός, που ο Οδυσσέας και η Καλυψώ θα μας τον ζωντανέψουν, θα μας μάθουν ιστορικές αλήθειες και στο τέλος θα μας κάνουν να τον αγαπήσουμε. Η εικονογράφηση είναι εμπνευσμένη από το κείμενο, με σεβασμό στο παιδί, με μία παιδικότητα που βγαίνει από τους διαλόγους των ηρώων. Ο Οδυσσέας με το αθώο μα διαπεραστικό βλέμμα και η Καλυψώ με τη γλυκύτητά της γίνονται αγαπημένοι ήρωες των παιδιών.

Η Αμέλια θέλει να απελευθερώσει το αγαπημένο της δάσος από τα μάγια της κακιάς Μελίτης και να του ξαναδώσει τα χρώματα και την ζωή που είχε παλιότερα. Με τη βοήθεια της πριγκίπισσας Κρυσταλλίας, που η Μελίτη την είχε φυλακίσει σε έναν καθρέπτη, καταφέρνει τελικά, αντλώντας δύναμη και μαγεία από μέσα της, να σώσει το δάσος. Όλοι οι άνθρωποι του βασιλείου, που τους είχε για χρόνια μεταμορφώσει η κακιά μάγισσα, σώζονται όπως και η Κρυσταλλία με την αδερφή της. Ακολουθεί μια υπέρλαμπρη γιορτή και στο τέλος η Αμέλια γυρίζει σπίτι της, κρατώντας το μενταγιόν που της έκανε δώρο η πριγκίπισσα. Έτσι κάθε φορά που έχανε τη μαγεία από τη ζωή της ή την πίστη στον εαυτό της, κοιτούσε το μενταγιόν και θυμόταν όλα αυτά που είχε καταφέρει. Αν κοιτάξουμε και εμείς λίγο πιο προσεκτικά γύρω μας, σίγουρα θα βρούμε το δικό μας δάσος και τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας για να το υπερασπίσουμε. Αποσπάσματα από το βιβλίο “Είχα καταλάβει πλέον πως οι μαγικές δυνάμεις για τις οποίες μιλούσε η Αμέλια ήταν μέσα μου. Αυτό που πλέον είχε σημασία για μένα, είναι να έχω αυτοπεποίθηση και να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου για όλα όσα έχω μάθει. Ε λοιπόν, αυτό είχα σκοπό να κάνω από εδώ και πέρα.”

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε στα βάθη της θάλασσας ένα ψαράκι με τη μαμά του. Φιρφίρης το όνομά του, γιατί όλη μέρα κουνούσε την ουρά του, κάνοντας φιρ, φιρ, φιρ! Καθώς ανοιγόκλεινε το στοματάκι του, πολλές φυσαλίδες σχηματίζονταν. Πόσο του άρεσε να παίζει μαζί τους! Τις χάζευε και αυτές, μικρές, μεγάλες, μεγαλύτερες έμπαιναν στη σειρά, φτιάχνοντας ένα ζωντανό μονοπάτι, που οδηγούσε στην επιφάνεια της θάλασσας.

Ένα μικρό, σκανταλιάρικο ψαράκι ξελογιάζεται, ενώ παίζει με τις αγαπημένες του μπουρμπουλήθρες. Την ανεμελιά και τη χαρά, διαδέχονται η αγωνία, ο φόβος και η λύπη, καθώς το ψαράκι πιάνεται στα δίχτυα των ψαράδων και μοιραία γνωρίζει τον κόσμο της στεριάς. Ψύχραιμο, έξυπνο και τολμηρό θα αποδείξει πως είναι το μπαρμπουνάκι. Δεν αφήνεται στις δυσκολίες. Η επιθυμία του να ξαναβρεί τη μαμά του και την όμορφη μπουρμπουληθροπαρέα του, του δίνει τη δύναμη να ενεργοποιήσει τις δυνατότητες της ταλαντούχας ουρίτσας του. Έτσι κερδίζει τον θαυμασμό της Αφρατούλας, της μαγείρισσας και τη συμπάθεια του Γατούλη. Ναι! Του γάτου! Που θα τον βοηθήσει να γυρίσει πίσω στο κόσμο της θάλασσας. Όμορφες εικόνες. Ήχοι ζωντανεύουν και γλυκά ταξιδεύουν στο όνειρο τα μικρά παιδιά. Ένα διήγημα, που μαζί με το φιλί της καληνύχτας θέλει να στείλει ένα μήνυμα σε κάθε παιδί: ‘Βασίσου στη δύναμη που κρύβεις μέσα σου και νίκησε τις δυσκολίες!’

Πάντα ένα ταξίδι στο παρελθόν είναι συναρπαστικό! Πόσο μάλλον όταν ο Κένταυρος Χείρων με τη Δανάη επισκεφτούν τη Θεσσαλονίκη κατά την ίδρυσή της, γνωρίσουν τους αρχιτέκτονες του Παρθενώνα, δουν τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες, μάθουν για δυο από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους Αριστοτέλη και Σωκράτη και δουν τη διαπαιδαγώγηση του Μ. Αλέξανδρου και του θρυλικού Αχιλλέα! Αυτό το ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα θα είναι μοναδικό και θα μαγέψει όχι μόνο τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους φίλους της Δανάης. Να πώς, η γνώση μπορεί να γίνει μια διασκεδαστική περιπέτεια!

Ποιο είναι το θαύμα που θα κάνει τον μικρό Νέστoρα να ξαναπιστέψει στον Άγιο Βασίλη μετά το ατύχημα, ανήμερα Πρωτοχρονιάς; Μπορεί ένας αποκρουστικός γίγαντας με χρυσή καρδιά να γλυκάνει τις καρδιές των ανθρώπων και να βοηθήσει τη Δανάη να κερδίσει στον χριστουγεννιάτικο διαγωνισμό; Πώς ένα κοριτσάκι μπορεί να δώσει ξανά την ελπίδα σε μια οικογένεια φτωχή αλλά γεμάτη αγάπη; Τρεις Χριστουγεννιάτικες ιστορίες που συμβολίζουν την πίστη την αγάπη και την ελπίδα!   Την πίστη που ένα Πρωτοχρονιάτικο θαύμα γέννησε. Την αγάπη που ένας γίγαντας απλόχερα χάρισε. Την ελπίδα που ο ερχομός της μικρής Ελπίδας ζωντάνεψε.

Ο Οδυσσέας και η Καλυψώ σας προσκαλούν σε ένα υπέροχο ταξίδι γνώσης και σοφίας! Οι δυο φίλοι ταξιδεύουν στον χρόνο, για να γνωρίσουν άλλη μια πολύτιμη κληρονομιά μας, τον πολιτισμό της Μινωικής Κρήτης. Στο όμορφο αυτό βιβλίο, ο ένας από τους δυο ήρωές μας, ο Οδυσσέας είναι τυφλός. Αυτό τον κάνει διαφορετικό, όχι όμως κατώτερο από τα άλλα παιδιά, που παίζουν ισότιμα μαζί του στην αλάνα και ούτε φυσικά κατώτερο από τη φίλη του, την Καλυψώ που είναι βλέπουσα και τον θαυμάζει για τις γνώσεις του και την εξυπνάδα του. Έτσι, με τις ξεχωριστές δεξιότητες που έχει το καθένα από τους δύο παιδιά, πορεύονται στη ζωή, βοηθώντας το ένα το άλλο. Και η περιπέτεια αρχίζει! Τα παιδιά θα συναντήσουν τον Μινώταυρο, τον Σλήμαν, τον Θησέα, την Αριάδνη, εμπόρους και ζωγράφους της Μινωικής εποχής. Στα μάτια των μικρών μας ηρώων θα ζωντανέψει όλος ο Μινωικός Πολιτισμός και οι μύθοι που σχετίζονται με αυτόν θα γίνουν ένα παραμύθι με πολύχρωμες εικόνες, ακούσματα και μυρωδιές. Η εικονογράφηση ξεχωριστή, με πολλά χρώματα -όπως άρεσε στους Μινωίτες- προσεγμένη στην λεπτομέρεια, με πρωτοτυπία, αγάπη και σεβασμό στο παιδί, προσκαλεί τον μικρό αναγνώστη να απολαύσει ένα ταξίδι γνώσης και σοφίας.

Ένα ψαράκι διαφορετικό θα βοηθήσει μια φτωχή οικογένεια. Είναι ικανό όμως να νικήσει και την πλεονεξία των ανθρώπων; Πώς θα ήταν ο κόσμος, αν ξαφνικά εξαφανίζονταν τα γράμματα; Κάποιες φορές καταλαβαίνουμε την αξία κάποιου, αφού τον χάσουμε. Πώς είναι η ζωή στη γοργονοχώρα; Για ποιο λόγο δεν εμφανίζονται γοργόνες σε μας; Τρεις ιστορίες που ταξιδεύουν και διδάσκουν

Θα μπορέσει το σκαντζοχοιράκι να αποκτήσει αυτοπεποίθηση για να γίνει χαρούμενο; Θα καταφέρει ο πεισματάρης χιονάνθρωπος να πραγματοποιήσει το ακατόρθωτο και να πάει καλοκαιριάτικα στη θάλασσα; Φτάνει η καλοπέραση σε χρυσαφένιο κλουβί για να σβήσει από το μυαλό του αηδονιού το αγαπημένο του δάσος; Μπορούν τα λουλούδια να γίνουν σύμμαχοι της Λουλουδένιας ώστε να την αποδεχτούν τα άλλα παιδιά; Τέσσερις τρυφερές ιστορίες, τέσσερις όμορφες περιπέτειες, τέσσερα ταξίδια φαντασίας που θα λατρέψουν όχι μόνο τα παιδιά αλλά και οι μεγάλοι!    

Θυμάσαι; Η δική μου θύμηση οδηγός. Οι δικές σου αναμνήσεις συνοδοιπόροι. Μια δική μου ανάμνηση ζωντανεύει μια δική σου. -Είσαι το Εγγόνι; Θες οι σελίδες να κρατήσουν σφιχτά την πρώτη αγκαλιά με τη Γιαγιά σου και να το μοιραστείς μαζί της; Είσαι η Γιαγιά; Θες να μοιραστείς την Πρώτη αγκαλιά με το εγγονάκι σου; -Ναι! -Άνοιξε τούτο το βιβλίο-λεύκωμα και θυμήσου!