ianos

Τώρα έχεις το δικό σου μοναδικό ημερολόγιο με τον Μίκυ και την απίθανη παρέα του.Πρόσθεσε τους μήνες, τις ημερομηνίες, διακόσμησέ το με αυτοκόλλητα και χρωμάτισέ το όπως εσύ θέλεις!Ο Μίκυ και η κεφάτη συντροφιά του θα σου φτιάχνουν τη διάθεση όλο τον χρόνο!

Ένα διασκεδαστικό βιβλίο γεμάτο δραστηριότητες, γρίφους και παιχνίδια για να παίξεις με τους φίλους σου.Στο τέλος του βιβλίου θα βρεις υπέροχες ΑΦΙΣΕΣ των αγαπημενων σου ηρωων.Ατελείωτες ώρες διασκέδασης σε περιμένουν.

ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Ανακάλυψε τις κρυμμένες λέξεις πίσω από τα παραθυράκια!Βιβλίο με σελίδες από σκληρό χαρτόνι.

Η κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας σήμανε το κλείσιμο μιας εξηντάχρονης πολλαπλά έκρυθμης πολιτικής περιόδου, στη διάρκεια της οποίας η ελληνική Δημοκρατία - όταν λειτουργούσε - ήταν ελλειμματική, ασθμαίνουσα, <<καχεκτική>>, διωκτική για τους αντικυβερνητικούς, αενάως διακοπτόμενη. Η Μεταπολίτευση του 1974 σήμανε την ανατολή μιας νέας φάσης με πρωτόγνωρες πολιτικοκοινωνικές συναινέσεις: καθολική αποδοχή του δημοκρατικού πολιτεύματος ως αδιαπραγμάτευσης αυταξίας, <<εθνική αντιδικτατορική ενότητα>>, διάχυτη <<σοσιαλμανία>>, μη αμφισβητηση ακόμη και της αβασίλευτης πολιτευματικής μορφής κλπ. Αλλά και με ισχυρές αντιπαραθέσεις: για τις προεδρικές αρμοδιότητες, για τη συμβατότητα κάποιον διαθνών διασυνδέσεων, αλλά ακόμη και του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, με την << ολοκληρωμένη>> δημοκρατία κοκ. ( Στην πορεία πολλές αρχικές διαφωνίες αμβλύνθηκαν, αλλά παρήχθησαν άλλες: γαλάζια και πράσινα καφενεία, κομματικός πατριωτισμός, <<δικά μας παιδιά>>, κομματικοποίηση του κράτους κοκ). Παράλληλα, όμως, εμφανίστηκε και ο σπόρος των μεταγενέστερων πολιτικοκοινωνικών παθογενειών: ό,τι ο καθηγητής Διαμαντόπουλος ονομάζει <<λαολείχια>>, δηλαδή η διαρκής θωπεία από πολιτικούς και επικοινωνιοκράτες του <<άσπιλου>>, <<άμωμου>>, πάντα αδικημένου και υπονομευόμενου από ξένα κέντρα ελληνικού λαού. Αυτή την πρώτη φάση της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας, την <<πρώιμη Μεταπολίτευση>>, εκ των πραγμάτων κυοφορούσα όλα τα χαρακτηριστική των επόμενων δεκαετιών, ακτινοσκοπεί και αναλύει το παρόν όγδοο τομίδιο.

Aπό τα εκτενή ποιήματα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, η "Δευτέρα Παρουσία" έχει τη μορφή δραματικού μονολόγου. Πρωταγωνιστής του, ένας μοναχός που προσεύχεται. Ωστόσο, ο θεός στον οποίο απευθύνεται δεν έχει τίποτε κοινό με τον βλοσυρό και παντοδύναμο θεό των Γραφών. Ο θεός του μοναχού μας, ο θεός του ποιήματος, είναι γυμνός και περίτρομος. Τώρα πια βλέπει: η έγερση των νεκρών που επαγγέλθηκε δεν οδηγεί στην Ανάσταση, αλλά στη φρίκη. Σ' εκείνη τη φρίκη που γεννά η μάταιη ελπίδα. Δίπλα σ' αυτόν τον θεό, μόνος σύντροφος μπορεί να σταθεί όποιος τον πίστεψε. Γιατί μόνο εκείνος που κάποτε πίστεψε μπορεί να αναλογιστεί το μέγεθος της αποτυχίας της πίστης. Και μόνο αυτός που πλανήθηκε μπορεί να τη συγχωρέσει. Η αδυναμία του θεού είναι εντέλει το μέτρο της ανθρώπινης αδυναμίας. Η αλληλεγγύη προς το πρόσωπό του είναι αλληλεγγύη προς τον ίδιο τον άνθρωπο. Η "Δευτέρα Παρουσία" ("Das Jugste Gericht") γράφτηκε το 1906. Ο Ρίλκε την περιέλαβε στο δεύτερο μέρος της συλλογής του "Το βιβλίο των εικόνων" (Das Buch der Bilder), που είδε το φως της δημοσιότητας την ίδια χρονιά.

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ (ΕΚΔΟΣΗ ΤΣΕΠΗΣ)

10 ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΑΙΡΕΣΕΩΝ 9ο ΤΕΥΧΟΣ

Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ ἁγίου Ἱωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, μὲ τὶς Ἱερατικὲς Εὐχὲς μεταφρασμένες ἑρμηνευτικὰ στὴν καθομιλούμενη Ἑλληνικὴ γλῶσσα.

Οι "Φλούδες Μοναχικότητας" ("Radio Dresden", "Η σάμπα της νέας δραχμής") αποτελούντο πρώτο μέρος ενός ευρύτερου κύκλου διηγημάτων με τον τίτλο "Οι μονήρεις επιβάτες του χρόνου. Ημερολόγια 21ου".Ο συγγραφέας, με το ξεχωριστό του ύφος, μέσα από ιστορίες διαφορετικών ηρώων που εκτυλίσσονται σε πόλεις του σύγχρονου κόσμου, ξεκινά το ταξίδι ανίχνευσης της αποξένωσης του ανθρώπου του 21ου αιώνα. Που ίσως αποτελεί και τον πυρήνα της πορείας που βιώνουμε. Ένα ταξίδι με χρώματα, χιούμορ, απρόοπτα, έρωτα και ευρύ ρεπερτόριο συναισθημάτων. Ένα ταξίδι ανοικτό σε αποκλίνουσες ερμηνείες...

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ (ΕΚΔΟΣΗ ΤΣΕΠΗΣ)

ΣΗΜΕΡΑ το στρατόπεδο σωπαίνει.Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπήόπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα. Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη. Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη. Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Το μικρό αυτό σύγγραμμα επιδιώκει να καταστήσει γνωστή, όσο πιο σωστά γίνεται, τη Θεωρία της Σχετικότητας σε όλους εκείνους που ενδιαφέρονται από γενική, επιστημονική και φιλοσοφική πλευρά, και που δεν έχουν στη διάθεσή τους το μαθηματικό σύνεργο της θεωρητικής Φυσικής. Η μελέτη αυτού του βιβλίου δεν απαιτεί παρά μόνο γνώσεις περίπου ενός τελειόφοιτου του γυμνασίου ή του λυκείου. Παρά τον μικρό όγκο του, όμως, απαιτεί μεγάλη υπομονή και θέληση. Ο συγγραφέας δεν στάθηκε φειδωλός σε κόπους, προκειμένου να παρουσιάσει τις θεμελιακές ιδέες του με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σαφήνεια, απλότητα και συντομία, καθώς και με τη σειρά και την αλληλουχία με την οποία αυτές γεννήθηκαν ουσιαστικά.

Για όσους δεν έχουν βιώματα από εκείνη την περίοδο... Καθώς και για όσους δεν παρακολουθούσαν πολύ προσεκτικά τις εσωτερικές διεργασίες της Επταετίας ή δεν είχαν την ευκαιρία να τις μελετήσουν σε βάθος μεταγενέστερα... Το απριλιανό καθεστώς υπήρξε μια στρατιωτική δικτατορία, στα μάτια τους απεχθής και σκοτεινή ενδεχομένως, αλλά... Σχετικά ομοιογενής, ομόρροπος, συνεκτική, διεπόμενη από ενιαία πολιτική φιλοσοφία καθώς και από γενικώς σταθερά χαρακτηριστικά... Ουδέν ανακριβέστερο... Όπως προσπαθεί να καταδείξει στο παρόν έβδομο τομίδιο του σπονδυλωτού του έργου ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος... Το «καθεστώς της ένστολης εθνικοφροσύνης» διαπερνιόταν από πλήθος εσωτερικών εντάσεων, αποκλινουσών βλέψεων για τη φύση, την επιθυμητή πορεία και τις στοχεύσεις του, ενώ υπήρχαν μεταξύ των πρωταγωνιστών του διαφορετικές αντιλήψεις τόσο για το βαθμό αποδεκτής και λυσιτελούς αγριότητας/επιείκειας όσο και για τη στάση του προς προϋφιστάμενους θεσμούς και παράγοντες, με τους όποιους η θεσμοθετημένη στρατοκρατορία όφειλε να συνυπάρξει... Παράλληλα αναδεικνύονται και οι προσωπικές αντιδικίες, οι ανταγωνισμοί, οι ανθρώπινες μικρότητες, αλλά και το συντεχνιακό υπόστρωμα διαιρέσεων που κάποια στιγμή διαπέρασαν εσωτερικά το καθεστώς, σφραγίζοντάς το και καθορίζοντας την πορεία του...

Ποτέ δεν είναι νωρίς για να γνωρίσεις τον κόσμο!Στην ίδια σειρά κυκλοφορούν:- Θα σου μιλήσω για τις εποχές- Θα σου μιλήσω για τους αριθμούς- Θα σου μιλήσω για το αγρόκτημα- Θα σου μιλήσω για την οικογένεια- Θα σου μιλήσω για την οικοδομή- Θα σου μιλήσω για το ποδόσφαιρο

Νοερά μένω για λίγο ακόμα μέσα στην τάξη και πλήθος εικόνες κι ακούσματα συνωθούνται μέσα μου, κομμάτια από ύμνους και τραγούδια, που οι απλοί στίχοι τους συνέθεταν όλο το φάσμα της «διδακτέας ύλης» κείνων των κρίσιμων –από πολλές απόψεις– χρόνων· προσευχούλες και τραγουδάκια, που μαζί με τη γλύκα της μελωδίας τους στάλαζαν μέσα στις τρυφερές ψυχές μας την αγάπη για το συνάνθρωπο, για τη φύση, για την Πατρίδα, για την Ελευθερία, την πίστη σε έναν Θεό κι όσα άλλα όμορφα και χρήσιμα χαράχτηκαν μέσα μας «τα πρώτα μας χρόνια τ’ αξέχαστα…». Την «αντιμισθία» της δασκάλας τα περισσότερα παιδάκια την πηγαίναμε μέσα σε ένα χακί κονσερβοκούτι από γάλα εβαπορέ που μας έστελνε η «ΟΥΝΡΑ». Και δεν ξέρω αν ήταν εκατό δράμια το σιτάρι που χωρούσε σ’ αυτό….

Το αγόρι αυτό είναι ο φόβος και ο τρόμος των μεγάλων. Των γονιών, των θείων, των δασκάλων, των κληρικών. Είναι ο φθόνος των συνομηλίκων του. Των συμμαθητών του, των εξαδέλφων, των φίλων του. Είναι ο πρώτος έρωτας των κοριτσιών. Είναι ο ήρωας που θα σώσει το χωριό από τον Ινδιάνο Τζο και θα βγάλει σώα την Μπέκι από το δαιδαλώδες σπήλαιο Μακ Ντούγκαλ. Είναι το αγόρι που, αν ζούσε στο σήμερα, θα το έτρεχαν στους παιδοψυχολόγους για να βρουν ποιο είναι πια το πρόβλημά του. Είναι ο Τομ Σόγιερ.Ένα κλασικό πλέον, αστείο και συναρπαστικό βιβλίο που μιλάει για την ξέγνοιαστη παιδική ηλικία, τις φάρσες που σκαρώνουν τα παιδιά, τους πρώτους έρωτες, τις περιπέτειες και τους κινδύνους από τους οποίους επιβιώνουν.

«…Κόρη, το σμάρι των πόθων πετά γύρω από τη ζώνη σου. Και θεωρώ ευτυχή τον άνδρα που θα σε οδηγήσει στην κλίνη του. Κι εγώ, ο γέρος, υμνώ την ομορφιά σου σαν το νυχτοπούλι που στέλνει την περιφρονημένη κραυγή του στη στέγη των συζύγων. Είμαι ένας πλανόδιος τραγουδιστής. Πες μου, κόρη μου, ένα καλό λόγο.»Ένα μικρό αριστούργημα του Ανατόλ Φρανς, Νόμπελ 1921, που μιλά με τη σημερινή γλώσσα για τους αρχαίους ραψωδούς, τα δώρα των Μουσών, τα έπη και τη γοητεία τους, τα συμπόσια, τη φτώχεια και τον πλούτο στην αρχαία Αιολίδα και την Κύμη, και βέβαια για τον θεϊκό Όμηρο, που ήταν πατρίδα του.

ΕΝΑΣ ΣΤΙΧΟΣ ΣΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΩ

ΣΤΟΝ ΣΧΟΙΝΟΒΑΤΗ ο αφηγητής συναντά στην εξοχή έναν άνθρωπο με κεφάλι αλόγου. Μια φιλία γεννιέται ανάμεσά τους. Κατά τις συχνές συναντήσεις τους λαμβάνουν χώρα συζητήσεις οι οποίες θυμίζουν τους πλατωνικούς διαλόγους. Τα θέματα που συζητιούνται διαδοχικά είναι τα ακόλουθα: η σχέση ποίησης και τσίρκου· η αδυναμία των βιβλίων και της γραπτής γνώσης να εξηγήσουν τον κόσμο και να προσφέρουν χαρά· η αιφνίδια ανακάλυψη της άνοιξης – ανακάλυψη που δεν έχει σχέση με την εποχή, αλλά αφορά το άνοιγμα των αισθήσεων και της ψυχής στο μεγαλείο των απλών πραγμάτων. Μία των ημερών, και αφού προηγουμένως εγχειρίζει στον αφηγητή ένα ποίημα «που κόβει την ανάσα», ο άνθρωπος με το κεφάλι αλόγου εξαφανίζεται. Πίσω από την απέριττη απλότητα της πλοκής του Σχοινοβάτη, στην οποία οφείλεται ασφαλώς ένα μέρος της γοητείας του, ανιχνεύονται θέματα που απασχόλησαν διαχρονικά τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία. Τα θέματα αυτά ο Κριστιάν Μπομπέν τα επαναπροσεγγίζει με έναν μοναδικό τρόπο: συνδυάζοντας την ποίηση με το στοχασμό και διαποτίζοντας την αφήγησή του με μιαν έντονη πνευματικότητα.

Αφού και το θέλετε, αφέντη, σας λέω ειλικρινά πως γίνατε το περίγελο του κόσμου, κι όπου πάει κι όπου σταθεί κανείς ακούει ένα σωρό κοροϊδίες για σας. Και μόνη τους ευχαρίστηση είναι να σας ξεβρακώσουν και να σκαρώσουν αδιάκοπα παραμύθια για την τσιγκουνιά σας. Ο ένας λέει πως τυπώνετε ξεχωριστά ημερολόγια με διπλές σαρακοστές για να 'χετε όφελος απ' τις νηστείες των ανθρώπων που έχετε σπίτι σας. Ο άλλος λέει πως βρίσκετε πάντα μια πρόφαση για ν' ανοίξετε καβγά την πρωτοχρονιά ή τις γιορτές με τους υπηρέτες σας μόνο και μόνο για να μην τους δώσετε κανένα δώρο. Ένας άλλος πάλι είπε πως κάνατε μήνυση στη γάτα κάποιου γείτονά σας επειδή έφαγε τ' απομεινάρια από ένα ψητό σας. Κι ένας άλλος πως σας τσάκωσαν μια νύχτα που πήγατε ο ίδιος να κλέψετε τη βρώμη των αλόγων σας, και πως ο αμαξάς που είχατε πριν από μένα σας έκανε παστό στο ξύλο χωρίς να πείτε ούτε ένα ωχ, από την ντροπή σας. Τέλος τι να σας πω;

ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Πίνετε τον καφέ σας γουλιά -γουλιά καπνίζοντας μισό πακέτοτσιγάρα μέχρι να τελειώσει; Εκσυγχρονιστείτε: Οι Ιταλοί πίνουντον εσπρέσσο σφηνάκι στα όρθια, σε 10 δευτερόλεπτα, με δυογουλιές. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. "Ο εκσυγχρονισμός δενείναι δίλημμα είναι μονόδρομος", έγραψε ο Κώστας Σημίτης στοΒήμα (28/5/2000). Στο βιβλίο αυτό προσπαθούμε να προβλέψουμε εάνο μονόδρομος αυτός οδηγεί σε λεωφόρο ή σε τοίχο.

Κάποτε ο κύριος Γεράσιμος έραβε ρούχα για πλούσιες οικογένειες. Τώρα που οι παραγγελίες του μειώθηκαν, βρίσκει παρηγοριά στο χόμπι του, την κατασκευή ξύλινων παιχνιδιών.Με την βοήθεια των υφασμάτων του, τα παιχνίδια που κατασκευάζει παίρνουν ζωή και, καθώς διηγούνται την ιστορία τους, μας θυμίζουν πως- πολλές φορές- τα όνειρα μας εκπληρώνονται με τρόπο που δεν αντιλαμβανόμαστε αμέσως.

Τώρα έχεις το δικό σου μοναδικό ημερολόγιο με την αγαπημένη σου Hello Kitty και την παρέα της!Πρόσθεσε τους μήνες, τις ημερομηνίες, διακόσμησέ το με αυτοκόλλητα και χρωμάτισέ το όπως εσύ θέλεις!Η Hello Kitty θα σε συντροφεύσει σε μια απίθανη χρονιά!

Ο τόπος μου είναι ένα ποίημαΌλος ο τόπος ένα ποίημα,όλος ο τόπος πολιτισμός,όλος ο τόπος μια ιστορία,ένας πανέμορφος νομός.Τέτοιο νομό με τρία πόδιαόπου κι αν ψάξεις δε θα βρεις,γι’ αυτό μόλις γι’ αυτόν ακούσειςτρέξε κοντά για να τον δεις.Η Κασσανδρεία πρώτο πόδι,η Σιθωνία ακολουθεί,το Άθως κει ψηλά δεσπόζειμε ιστορία ιερή.Όλος ο τόπος ένα ποίημα,αμέτρητες οι ομορφιές,ένα ταξίδι ξεκινάειμαγευτικό σε διαδρομές!

Τέσσερα νέα βιβλία Ορθογραφίας για τους μαθητές του Δημοτικού,με πρακτικούς κανόνες ορθογραφίας και παραδείγματα, με ασκήσεις,σταυρόλεξα, κρυπτόλεξα και διασκεδαστικά παιχνίδια για το σχολείο ή το σπίτι, τον ελεύθερο χρόνο, ή τις διακοπές.

Μ' ένα φιλί ξημέρωσε, με δύο θα νυχτώσει.Ακούστε την, χωρίς χορδές, πώς τραγουδά η κιθάρα.Έγειρε από τα άνθη της κι απ' την πολλή χαρά.Μια ρόδα έκοψε στα δυο, το ποίημα κι εμένα.

Μωρό μου, έλα να δούμε τι κάνει το σκυλάκι! Με το δάχτυλό σου κίνησε τις εικόνες του βιβλίου για να μάθεις! Ποτέ δεν είναι νωρίς για να γνωρίσεις τον κόσμο!

Των σκοταδιών το σούρουποτων ρημαδιών το κέρας και η Αηθής εποχή των γενικών ελέγχων,ανέβαλαν την άνοιξη των οργασμών της φύσης.Και μοναχούς μας έστειλαν στης λησμονιάς τις στάχτες.Της μαυρισμένης Μάνας μαςτης ακοής το δάκρυ,Της αλήθειας το παιδί,της προκοπής ελπίδα.

Ο Οκτάβ Μιρμπώ ήταν συγγραφέας, κριτικός τέχνης και δημοσιογράφος. Είναι γνωστός στις μέρες μας κυρίως για το μυθιστόρημά του Ημερολόγιο μιας καμαριέρας, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Λουί Μπουνιουέλ. Λιβελλογράφος που έκανε τους πάντες να τρέμουν, αλλά και νεωτεριστής μυθιστοριογράφος, έγραψε θεατρικά έργα κλασικά και μοντέρνα μαζί. Λογοτεχνικά ανορθόδοξος, πέρα από κατηγοριοποιήσεις, περιφρονούσε σχολές και θεωρίες και έσβηνε μέσα σε όλα τα λογοτεχνικά είδη τη ριζική του αποστροφή προς οτιδήποτε θεσμικό. Βίαια ατομικιστής και αναρχικός, ενσάρκωνε τον κριτικό, δυνητικά ανατρεπτικό διανοούμενο. Η Απεργία των ψηφοφόρων είναι ένα χρονικό αναρχικής έμπνευσης που δημοσιεύτηκε στις 28 Νοεμβρίου 1888 στην εφημερίδα Le Figaro. Για τον Μιρμπώ, η καθολική ψηφοφορία και η προσφυγή στις εκλογές δεν είναι τίποτε άλλο από μια απάτη στημένη από τους κυρίαρχους, για να αποκτούν φτηνά τη συναίνεση αυτών τους οποίους καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται. Καλεί λοιπόν τους ψηφοφόρους να απεργήσουν στις κάλπες και να φερθούν όχι σαν αγελαία πρόβατα αλλά ως πολίτες πνευματικά διαυγείς. Στα δύο κείμενα που περιλαμβάνονται εδώ, ο Μιρμπώ πραγματεύεται το θέμα της εξουσίας, όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο ασκείται στο άτομο, αλλά επίσης, και κυρίως, για τον τρόπο που την εσωτερικεύουν και την ενστερνίζονται οι ίδιοι οι κυβερνώμενοι.

ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΖΟΥΛ ΦΕΡΥ

Τα υφασμάτινα ζωάκια είναι οι αγαπημένοι φίλοι των παιδιών. Τα παρηγορούν, τα ακούν και είναι πάντοτε μαζί τους. Δίπλα στο κλασικό αρκουδάκι προστίθενται πολλά ακόμη πιστά φιλαράκια: εδώ σας δείχνουμε πώς μπορείτε να τα ράψετε πολύ εύκολα μόνοι σας.Είτε κουκλάκι είτε μαξιλάρι, είτε ντυμένα με χνουδωτό είτε με μακό ύφασμα, αυτά τα ζωάκια, θα συντροφεύουν τα παιδάκια, κάθε μέρα και παντού.

Ο Πασκάλ απεχθάνεται τα πράσα με πάθος, απόλυτα. Δυστυχώς οπατέρας του έχει φυτέψει ένα σωρό από αυτά στο λαχανόκηπό τουςκι η μητέρα του επιμένει να τα βάζει σε όλες τις σάλτσες. Έπειτααπό αυτό ο Πασκάλ κηρύσσει τον πόλεμο σε αυτό το απαίσιολαχανικό. Αλλά τα πράσα δεν είπαν ακόμα την τελευταία τουςλέξη...

ΤΟ ΡΟΖ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ