ianos.gr

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΑΤΛΑΣ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Το πρώτο μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ, μια γλαφυρή και δραματική ερωτική ιστορία από την εποχή της παρακμής της βρετανικής αποικιοκρατίας, όταν η Βιρμανία αποτελούσε διοικητικά μέρος της βρετανικής Ινδίας. Ειλικρινές, προκλητικό και δηλητηριωδώς ειρωνικό, εστιάζει στη ζωή μιας χούφτας Άγγλων που ζουν στη Βιρμανία και αποκαλύπτει ότι, πίσω από τη λαμπερή διοίκηση των λευκών στην Ανατολή, υπάρχουν πράγματα τόσο αχρεία, τόσο σοκαριστικά και τόσο επικίνδυνα που όλη η επισημότητα της γραφειοκρατικής διοίκησης αγωνίζεται να συγκαλύψει. Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης έγραψαν: «Ένα έξοχο μυθιστόρημα, μεταξύ άλλων επειδή αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία. Ο Όργουελ έχει δημιουργήσει τους ήρωες και το σκηνικό με ανάγλυφη αλήθεια. Και ξέρει καλά τι γράφει.»

Στη μάχη για την εξουσία, μπορεί να υπάρξει ένας μόνο νικητής. Ο ηγεμόνας της Μερκίας πεθαίνει και δεν υπάρχει άμεσος διάδοχος. Η γυναίκα του είναι γεννημένη αρχηγός, ωστόσο ποτέ δεν έχει κυβερνήσει γυναίκα αγγλικό βασίλειο. Και δεν έχει και στη διάθεσή της τον καλύτερο πολεμιστή και προστάτη της: τον Ούτρεντ του Μπέμπανμπεργκ. Ένας κενός θρόνος θα άφηνε το βασίλειο εκτεθειμένο στους Δυτικούς Σάξονες και τους Βίκινγκς, που για ακόμη μία φορά διψούν για αίμα. Χρειάζεται ένας ήρωας∙ ένας ήρωας που μάχεται όλη του τη ζωή, κάποιος που μπορεί να καταστρέψει τον διπλό εχθρό που απειλεί τη Μερκία. Ένας ήρωας που τελικά θα ορίσει τη μοίρα ενός έθνους…

1862. Καθώς το Λονδίνο βρίσκεται στη δίνη της Βιομηχανικής Επανάστασης, ο πρώτος υπόγειος σιδηρόδρομος του κόσμου είναι υπό κατασκευή. Η ανακάλυψη ενός πτώματος στο εργοτάξιο θα δώσει το έναυσμα για το πιο αμείλικτο κεφάλαιο στην πανάρχαια μάχη ανάμεσα σε Ασασίνους και Ναΐτες.Δρώντας καταχθόνια, ένας Ασασίνος με σκοτεινά μυστικά προσπαθεί να σπάσει τον κλοιό των Ναϊτών στην πρωτεύουσα του έθνους.Σύντομα η Αδελφότητα θα τον μάθει ως Χένρι Γκριν, μέντορα του Τζέικομπ και της Ίβι Φράι. Προς το παρόν αποκαλείται Το Φάντασμα.Το Assassin's Creed: Υπόκοσμος είναι το όγδοο συναρπαστικό μυθιστόρημα του Oliver Bowden που διαδραματίζεται στον καθηλωτικό κόσμο του Assassin's Creed.

Τι γίνεται με την αγάπη αφού παντρευτείτε; Αυτό το παγκόσμιο μπεστ-σέλερ έχει επαναφέρει και έχει δυναμώσει την αγάπη σε εκατομμύρια παντρεμένα ζευγάρια.Οι άνθρωποι μιλούν διαφορετική γλώσσα αγάπης ο καθένας. Όταν ο ένας καταλαβαίνει τη γλώσσα του άλλου, γνωρίζει και τον τρόπο να του δείξει την αγάπη του. Αυτά τα ζευγάρια έχουν ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα, το οποίο διαρκεί μια ολόκληρη ζωή: ξέρουν πώς να εκφράζουν την αγάπη τους. Αυτό είναι ένα δώρο που δεν ξεθωριάζει ποτέ!Ο κορυφαίος σύμβουλος γάμου Δρ Gary Chapman αποκαλύπτει με γλαφυρό τρόπο τους πέντε τρόπους που μπορείτε όλοι να χρησιμοποιήσετε πανεύκολα για να εκφράσετε τα συναισθήματά σας στο ταίρι σας και να κρατήσετε τον γάμο σας ζωντανό για πάντα

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο και γράφηκαν από το 1934 έως το 1969, είναι γράμματα σε φίλους ζωγράφους (Barett ewma, Robert Motherwell, Adolph Gottlieb και άλλους), εντυπώσεις από ταξίδια στην Ευρώπη (Παρίσι, Λονδίνο, νότια Ιταλία. γράφει χαρακτηριστικά από την Ποσειδωνία της νότιας Ιταλίας: «ανέκαθεν ζωγράφιζα αρχαιο-ελληνικούς ναούς χωρίς να το ξέρω»), περιγραφή καλοκαιριών που πέρασε με την οικογένειά του σε πανεπιστημιουπόλεις των Η.Π.Α. στις οποίες δίδασκε, τετράδια σημειώσεων στα οποία μιλά για την τέχνη των παιδιών και για τη σημασία του σουρεαλισμού, του Πικάσο ή του Μιρό, πικρόχολα σχόλια για τη βασιλεία των εμπόρων έργων τέχνης και των τεχνοκριτικών, μανιφέστα και απαντήσεις σε εφόρους μουσείων και τεχνοκρίτες. Βρίσκονταν σε μουσεία των Η.Π.Α. ή στην κατοχή των παιδιών του και δημοσιεύονται για πρώτη φορά.

Αναλύοντας τα σπουδαία έργα των κορυφαίων αμερικανώνκοινωνιολόγων Νταιβιντ Ρήσμαν, Κρίστοφερ Λας, Ντάνιελ Μπελ καιΡίτσαρντ Σένετ, ο συγγραφέας καταλήγει στα συμπεράσματά του:ζούμε σε μια νέα εποχή. Την εξέγερση της δεκαετίας του 1960διαδέχονται σήμερα η αδιαφορία και ο ναρκισσισμός. Την λογικήτης ομοιομορφοποίησης διαδέχονται η αποτυποποίηση και η γοητεία.Την ιδεολογική σοβαρότητα διαδέχεται η γενίκευση του χιούμορ...

Ακούμε ότι για όλα μας τα δεινά φταίνε τα λεφτά. Φταίει η οικονομική κρίση που περνά όλος ο πλανήτης και, φυσικά, η δική μας χώρα. Είναι όμως αυτό αληθές; Δεν είναι η πρώτη φορά που είμαστε φτωχοί. Κατ' ακρίβεια, ο Έλληνας τους τελευταίους αιώνες υπήρξε σχεδόν πάντα κατά βάση φτωχός. Σε εκείνες τις αλλοτινές εποχές φτώχειας όμως, δεν υπήρχε τόσο διάχυτη η αίσθηση του θυμού, του πανικού, του κανιβαλισμού και του φόβου που επικρατεί σήμερα. Μήπως τα πραγματικά αίτια της παρούσας κατάστασης είναι άλλα; Μπορεί άραγε από μόνη της μια κακή οικονομική συγκυρία, έστω και πολύ δύσκολη, να μας φέρει σε αυτό το χάλι; Η έλλειψη του χρήματος από μόνη της μπορεί να φέρει τόσες κοινωνικές αλλαγές, τόση ανομία και τόση δυσλειτουργία;Η εμβάθυνση στα αληθινά αίτια της κρίσης και της οικονομικής κατάρρευσης μας οδηγεί στη διαπίστωση: το αληθινό υπόβαθρο της κρίσης που διανύουμε είναι η Ηθική κρίση. Μόνο αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αυτή την πρωτοφανή αλλοίωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, σε αυτόν τον εμπαιγμό των αξιών, σε αυτή την εκμηδένιση του σεβασμού και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Το κοινωνικό μας δράμα, μέσω της ηθικής και πνευματικής χαλάρωσης, κορυφώνεται επικίνδυνα, διότι οδηγούμαστε σε πλήρη αλλοτρίωση και στον ενδεχόμενο μόνιμο εξοστρακισμό μας από τα όσα μας έδιναν συνοχή και όραμα σε αυτή τη ζωή.

Τα άτομα που διαθέτουν Συναισθηματική Νοημοσύνη είναι ικανά: να αναγνωρίζουν, να ρυθμίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους να δημιουργούν και να διατηρούν αμοιβαίως ικανοποιητικές διαπροσωπικές σχέσεις να συμπεριφέρονται κοινωνικώς υπεύθυνα να αποδέχονται τη διαφορετικότητα να προάγουν τον εκδημοκρατισμό των σχέσεωνΕίναι: αισιόδοξα ευέλικτα αποτελεσματικά στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων και την αντιμετώπιση του στρες εφοδιασμένα με ικανότητες ρεαλιστικής εκτίμησης του εαυτού και αξιοποίησης των εν δυνάμει πλεονεκτημάτων τους, μέσω μιας έντιμης διαχείρισής τους σε ευτυχείς ζωέςΣτο βιβλίο παρουσιάζονται για πρώτη φορά σε ελληνική έρευνα τα ψυχομετρικά χαρακτηριστικά της Συναισθηματικής Νοημοσύνης και των παραγόντων της στον ελληνικό πληθυσμό παιδιών και εφήβων. Τα ευρήματα προσφέρουν ερευνητική τεκμηρίωση στην πρόταση για την ένταξη προγραμμάτων Κοινωνικής-Συναισθηματικής Μάθησης στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Tην κρυφή γοητεία του ναζισμού δεν θα την ανακαλύψει κανείς στα στρατόπεδα θανάτου, στη δράση των Ες-Ες και στα εγκλήματα πολέμου - αλλά στην ικανοποίηση των συναισθηματικών αναγκών ενός λαού που αναζητούσε αυτοεκτίμηση και κοινωνική συνοχή. Λίγο ασχολήθηκαν οι ιστορικοί με τα αίτια των μαζικών προσχωρήσεων στο ναζισμό, με τα αληθινά βιώματα και τις συνθήκες ζωής, την καθημερινότητα, τις νοοτροπίες της μεγάλης πλειονότητας του γερμανικού λαού στα υποτιθέμενα "καλά χρόνια" του Τρίτου Ράιχ, πριν το ξέσπασμα του πολέμου - και ακόμη λιγότερο με το πώς αυτά τα βιώματα κατέστησαν πολίτες και στρατιώτες ικανούς και πρόθυμους για τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα.Οι φιλελεύθεροι και οι αριστεροί του μεταπολεμικού δυτικού κόσμου πίστεψαν ότι αρκούσε η προβολή των μεγάλων εγκλημάτων για να αποστραφούν οι λαοί τον ναζισμό· ότι αρκούσε ο μύθος ότι "οι Γερμανοί" δεν επιδοκίμαζαν τους ναζιστές ηγέτες τους, για να καταδειχτεί ότι οι λαοί είναι φύσει αντιφασίστες. Έτσι αγνοήθηκε το ιστορικό δεδομένο ότι σε συνθήκες παντοειδούς κρίσης απαξιώνεται η δημοκρατία. Και κυρίως, αγνοήθηκε η πανίσχυρη έλξη της ιδέας της λαϊκής κοινότητας - μιας κοινωνίας "αλληλεγγύης", χωρίς ταξικές και πολιτικές αντιθέσεις, που καθιστά το έθνος άτρωτο.

Ο ήρωας των θεατρικών ζει βηματίζοντας σε μια γραμμή. Απο τη μια μεριά της, είναι ένας βίος μηχανιστικός που τον βιώνει σαν μια μαριονέτα. Απο την άλλη μεριά ένας βίος συνειδητός που τον υποψιάζεται. Ο ήρωας των θεατρικών είναι ο ηθοποιός που ενώ μπαίνει απόλυτα στο πετσί του ρόλου και ζει πάνω σε μια σκηνή, κάποια στιγμή αποκτά συνείδηση του αληθινού εαυτού του. Στο οιδιπόδειο ταξίδι του κάποια στιγμή θα χρειαστεί να βγάλει τα μάτια του για να δει.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ Σ ΕΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΣΠΡΙΝΓΚΕΡ ΣΠΑΝΙΕΛ

Μέσα από αυτό το βιβλίο θα μάθετε όλα τα θαυμάσια χαρακτηριστικάπου κάνουν ξεχωριστό το Γκριφόν σας. Θα μάθετε επίσης πώς να τοτρέφετε, να το περιποιείσθε και να το διατηρείτε υγιές.

Τα διηγήματα της Σεβαστούπολης είναι κείμενα κατ' αρχάς αυτοβιογραφικά. Οι 27χρονος Τολστόι, που υπηρέτησε ως αξιωματικός στην πολιορκημένη Σεβαστούπολη, καταγράφει εικόνες από τις μάχες, τα χαρακώματα και την καθημερινή ζωή. ¶λλοτε παραμένει αποστασιοποιημένος παρατηρητής, άλλοτε ασκεί κριτική μ' ένα αδιόρατο χιούμορ, άλλοτε κραυγάζει από πόνο μπροστά στον όλεθρο.

Από το πλουσιόσπιτο της Βιέννης όπου μεγάλωσε μέχρι το μικρό πέτρινο σπίτι σε ένα χωριό της δυτικής Μάνης, η Ελένη, ακολουθώντας αντίστροφη πορεία απ’ αυτήν του παππού και του πατέρα της, πραγματοποιεί το πιο δύσκολο ταξίδι, μέσα στους κινδύνους και στις καταστροφές που προκαλεί ο πιο ανελέητος πόλεμος που γνώρισε η ανθρωπότητα.Έχοντας μέχρι τότε βολευτεί στη ρουτίνα μιας άνετης καθημερινότητας, θα διαβεί τα μονοπάτια της αγωνίας και του φόβου όταν καταλάβει ότι ο μόνος τρόπος για να σωθούν η μονάκριβη κόρη της, ο γαμπρός της και ο πολυαγαπημένος της εγγονός είναι να πάρει το παιδί και να δραπετεύσουν από την Αυστρία.Με καινούργια ταυτότητα, άγνωστη ακόμη και στους δικούς της, θα εγκατασταθεί με τον εγγονό της στην Πάτρα και θα παλέψει για την επιβίωση μέσα στην Κατοχή χωρίς να γνωρίζει τίποτα για την τύχη των δικών της.Στα λασπωμένα πεδία των μαχών, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα κρατητήρια της Γκεστάπο, στα μπλόκα και στις εκτελέσεις, στις ηρωικές πράξεις αντίστασης θα δει να αναμετρώνται ιδέες, αρχές, αξίες, να θυσιάζονται άνθρωποι που αγωνίζονται.Σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο θα διαπιστώσει την ευτέλεια όσων νόμιζε σημαντικά και θα ξαφνιαστεί από την αξία των μικρών, καθημερινών πραγμάτων. Κυρίως όμως θα γνωρίσει τον εαυτό της και, απελευθερωμένη από συμβάσεις και φόβους, θα νιώσει γεμάτη από έναν πλούτο που κανένας ποτέ δεν θα μπορέσει να της στερήσει.

«Ναι, δεν είμαι από δω, είμαι μετανάστρια, ψυχαναλύτρια, γυναίκα, γριά, λευκή, κακότροπη, είμαι υπέρ, είμαι κατά, είμαι Ελληνίδα, Γαλλίδα από το 1981, πολύγλωσση, απηυδισμένη από τις τόσες παράλογες ερωτήσεις, στις οποίες απαντώ με το ρήμα: είμαι. [...] Δύο μορφές ύπαρξης. Η μια οριστική, η άλλη μεταβατική. Και στα ελληνικά, πώς είναι άραγε; Ωστόσο, η παρατεταμένη χρήση του «είμαι» σημαδεύει, επηρεάζει, παρέχει σταθερότητα μέσα στο παράλογο. Το «Είμαι Ελληνίδα» με επηρέασε για πάντα. Αλλά δεν το ήξερα.»Οι κοινωνίες μας πνίγονται από έλλειψη ουτοπιών και η ψυχανάλυση ακολουθεί κατά πόδας. Δίχως ουτοπία, η επιθυμία μαραίνεται. Η ουτοπία δεν είναι ούτε ένα καταχρηστικό υπερεγώ, ούτε προάγγελος τρομοκρατίας όταν δεν προέρχεται από κάποια ανώτερη βαθμίδα. Δεν λογοκρίνει. Είναι κίνητρο, ποίηση, πρόσκληση σε ταξίδι, ανάσα, η φωνή του νομάδα που καλεί το παιδί όταν κάποιοι το κρατούν δέσμιο. Χωρίς φωτεινές χίμαιρες, εκατό χρόνια μετά την ανακάλυψή της, η ψυχανάλυση δεν θα μπορεί να μεταδοθεί και να επιβιώσει παρά μόνο υπό την αιγίδα μιας θανατηφόρας επανάληψης ή αλλιώς θα καταλήξει σε φάμπρικα κλώνων των πιο λαμπρών, των πιο τρελών, των πιο ευρηματικών δασκάλων που θα έχουν ξεπουλήσει την ιδιοφυΐα τους για να αποκτήσουν απογόνους τεχνοκράτες.

Τα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια, ένας γέρος χρυσοχόος, που έφτιαχνε σταυρούς, δαχτυλίδια και περιδέραια για τους άρχοντες και τις αρχόντισσες του Βυζαντίου, έφτιαξε και έναν χρυσό σταυρό και τον διακόσμησε με πολύτιμους λίθους, ρουμπίνια και ζαφείρια, προσφορά του στην Παναγία. Αυτός ο σταυρός, ξεκινώντας από τη Βασιλεύουσα το 654, διέτρεξε στεριές και θάλασσες και έγραψε την ιστορία της εποχής και των ηρώων της, αλλάζοντας ιδιοκτήτη ανά διακόσια χρόνια. Στόλισε αυτοκράτορες, παλάτια, βασιλείς, αλλά και απλούς ανθρώπους. Με τη δύναμή του, προσέφερε σ' αυτούς που τον απόκτησαν, πολεμικές νίκες, τύχη και ευημερία. Από το Κίτιον της Κύπρου, στην Κόρινθο του Λέοντα Σγουρού, στην ενετοκρατούμενη Ζάκυνθο, στα παλάτια του Λονδίνου και στον εμφύλιο σπαραγμό της Αμερικής, το ιερό κειμήλιο χάριζε την εύνοιά του στους ιδιοκτήτες του, πριν καταλήξει στον τελευταίο του σταθμό: στο Βυζαντινό Μουσείο της Θεσσαλονίκης.

ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΔΕΜ

Σύμφωνα με την Ανθρώπινη Αρχή το Σύμπαν έχει τις συνθήκες πουπαρατηρούμε επειδή εμείς βρισκόμαστε εδώ στη Γη. Από όλα ταδυνατά Σύμπαντα μπορούμε να αντιληφθούμε μόνο την περιορισμένηκλάση που επιτρέπει την εμφάνιση παρατηρητών. Αυτή η διαπίστωσηέχει βαθιές συνέπειες στην κοσμολογία, τη φιλοσοφία και τηθεολογία, οι οποίες εξετάζονται σ' αυτό το βιβλίο.

"Έφερε η επανάσταση μεταβολές στην οικογενειακή ζωή του εργάτη και στον τρόπο αντιμετώπισης της οικογένειας; Υπάρχουν νέες μορφές τελετών για το γιορτασμό μιας γέννησης, ενός γάμου ή για την απόδοση των τελευταίων τιμών σ' έναν νεκρό;Με τι ασχολείται ο εργάτης την Κυριακή και τις γιορτάσιμες μέρες γενικά;Τι είδους βιβλία και μπροσούρες ζητούνται περισσότερο;Διαβάζουν οι εργάτες λογοτεχνία;"Με πρωτοβουλία του Τρότσκι, μια ομάδα εικοσιπέντε εργατών και εργατριών -μελών του μπολσεβίκικου κόμματος στη Μόσχα- συναντιούνται για να συζητήσουν τα προβλήματα της καθημερινής ζωής στη μεταεπαναστατική Ρωσία. Τα στενογραφημένα πρακτικά αυτών των συνεδριάσεων, καθώς και τα άρθρα που έγραψε ο Λέον Τρότσκι με βάση όλο το υλικό, είναι συγκεντρωμένα σ' αυτό το βιβλίο. Πρόκειται για ένα ιστορικό και πολιτικό ντοκουμέντο για το πόσο βαθιά αντικαπιταλιστικό ήταν το νεαρό κράτος των Σοβιέτ, όχι μόνο στο πεδίο της παραγωγής, αλλά και σ' αυτό της καθημερινότητας και των ανθρώπινων σχέσεων. Είναι ταυτόχρονα ένα προοίμιο της μάχης -που θα ξεκινούσε και επίσημα σε λίγους μήνες- ενάντια στη σταλινική γραφειοκρατία, που είχε ήδη αρχίσει να κάνει απειλητική την εμφάνισή της.

ούτη η μελέτη σχεδιάστηκε το καλοκαίρι του 1914 και ολοκληρώθηκε τον χειμώνα 1914-1915. Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1916 στο Zeitschrift fur Asthetik und Allgemeine Kunstwissenschaft του Μαξ Ντεσουάρ και με μορφή βιβλίου το 1920, στο Βερολίνο, από τον εκδότη Π. Κάσιρερ.Αφετηρία τον έργου στάθηκε η κήρυξη του πολέμου του 1914 κι η αντίδραση της αριστερής διανόησης για τη στάση της σοσιαλδημοκρατίας, που είχε εγκρίνει αυτόν τον πόλεμο. Η δική μου θέση ήταν η απόλυτη, ολοσχερής και, προπάντων στην αρχή, ελάχιστα αρθρωμένη άρνηση του πολέμου και, ακόμα περισσότερο, του πολεμικού ενθουσιασμού. Θυμάμαι κάποια συζήτηση με την κα Μαριάννα Βέμπερ στα τέλη του Οχτώβρη του 1914. Πάσχιζε να κατανικήσει την αντίδρασή μου, αναφέροντάς μου ορισμένες συγκεκριμένες πράξεις ηρωισμού. Αποκρίθηκα απλά: "Όσο μεγαλύτερα είν' αυτά τα ανδραγαθήματα, τόσο χειρότερος είν' ο πόλεμος". Εκείνη την εποχή, προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω καθαρότερα τη στάση μου, που ήταν απλά συναισθηματική, και να περίπου σε ποια συμπεράσματα είχα καταλήξει: Οι δυνάμεις της κεντρικής Ευρώπης θα χτυπήσουν πιθανότατα τη Ρωσία· αποτέλεσμα μπορεί να είναι ή πτώση του τσαρισμού - σύμφωνοι. Υπάρχει και κάποια πιθανότητα να στραφούν οι δυτικές δυνάμεις κατά της Γερμανίας· αν η νίκη τους καταλήξει στην ανατροπή των Χοεντσόλλερν και των Αψβούργων, και πάλι συμφωνώ. Αλλά το ζήτημα είναι να δούμε ποιος θα μας σώσει από το δυτικό πολιτισμό. (Η προοπτική οριστικής νίκης της τότε Γερμανίας μου φαινόταν εφιάλτης).Σ' αυτή την κατάσταση βρισκόμουν όταν συνέλαβα το πρώτο σχεδίασμα της Θεωρίας του μυθιστορήματος.

Δεκατέσσερα πολύχρωμα διηγήματα μας ξεναγούν στη Ρωσία του Τσέχοφ. Γραμμένα σε διάστημα είκοσι χρόνων, αντιπροσωπεύουν διαφορετικά στάδια της λογοτεχνικής πορείας του Αντόν Πάβλοβιτς. Πότε με χιουμοριστική και σατιρική διάθεση και πότε με ωμό, βαθύ ρεαλισμό, αλλά πάντα με τη νηφάλια, διεισδυτική ματιά του, ο συγγραφέας συλλαμβάνει τους ήρωές του σε μια φάση της ζωής τους – και κατορθώνει, μέσα από μεμονωμένα περιστατικά, να πλάσει ολοζώντανους χαρακτήρες και να μας αφηγηθεί ολόκληρη την ιστορία τους. Χρεοκοπημένοι γαιοκτήμονες που καταφέρνουν να επιπλέουν χάρη σε τραπεζικές απάτες, χωρικοί μαθημένοι σε μια ζωή παρασιτική, γέροι που αναζητούν ψευδαισθήσεις για να ξεχάσουν το θάνατο, ανθρώπινα ερείπια που δεν παύουν στιγμή να ονειρεύονται, χαρισματικά παιδιά που μεγαλώνουν σε αποτελματωμένες επαρχίες, υπάρξεις με ριζωμένη μέσα τους την υποταγή στις κοινωνικές συμβάσεις και στη μοίρα: αυτοί είναι οι άνθρωποι που ζουν στην τσαρική Ρωσία τις παραμονές της Πρώτης Επανάστασης του 1905 – και ο Τσέχοφ δεν χαρίζεται σε κανέναν τους ούτε όμως και κρίνει κανέναν, μας περιγράφει μόνο, με λιτό κι εναργές ύφος, μια κοινωνία, έναν ολόκληρο λαό που βρίσκεται στο μεταίχμιο ανάμεσα στο παλιό και το νέο.

Σε ένα σπίτι γεμάτο δολοφόνους όλα μπορεί να συμβούν.Ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, η πιο σκοτεινή φυσιογνωμία των υψηλόβαθμων ναζί και νέος Προστάτης του Ράιχ στη Βοημία και στη Μοραβία, διατάζει τον Μπέρνι Γκούντερ να τον επισκεφθεί στην Πράγα και να περάσει ένα Σαββατοκύριακο κοντά του στην εξοχική του έπαυλη. Είναι μια "πρόσκληση" την οποία ο Μπέρνι ευχαρίστως θα απέφευγε, ειδικά από τη στιγμή που μαθαίνει ότι οι υπόλοιποι προσκεκλημένοι είναι ανώτερα στελέχη των Ες Ες και της Υπηρεσίας Ασφαλείας.Όταν ανακαλύπτεται το πτώμα του Άλμπερτ Κούτνερ, λοχαγού των Ες Ες, σε ένα δωμάτιο κλειδωμένο από μέσα, ο Μπέρνι γίνεται το επίκεντρο της προσοχής καθώς αναλαμβάνει να διαλευκάνει αυτή τη μυστηριώδη υπόθεση.Εφόσον αποτύχει, γνωρίζει καλά τι διακυβεύεται: όχι μόνο η δική του υπόληψη, αλλά και η υπόληψη ενός πανίσχυρου και εκδικητικού άντρα - του Ράινχαρντ Χάιντριχ.

Πρόκειται για μία διασκευή ενός αριστουργηματικού ιρλανδέζικου κειμένου του 9ου αιώνα, στο οποίο ένας άγνωστος καλόγερος γράφει τις σκέψεις του. Σε έμμετρα δίστιχα περιγράφει τη συντροφιά του, έναν άσπρο γάτο, με τον οποίο μοιράζεται το μικρό του δωμάτιο. Κάτω από το φως των κεριών, ο καθένας τους κάτι αναζητά.Tο βιβλίο έχει μεταφραστεί σε όλο τον κόσμο και έχει επιλεγεί από τους New York Times ως το καλύτερο εικονογραφημένο βιβλίο του 2016.Η Jo Ellen Bogart, συγγραφέας πολλών ευπώλητων παιδικών βιβλίων και ο Sydney Smith, πολυβραβευμένος εικονογράφος είναι οι συντελεστές του βιβλίου και ζουν στον Καναδά.Το βιβλίο ο Άσπρος Γάτος και ο Καλόγερος παρουσιάζεται από την Εκδοτική Αθηνών για πρώτη φορά στην Ελλάδα και είναι μία ωδή στην αναζήτηση της γνώσης και στις απλές χαρές της συντροφικότητας ενός ανθρώπου με ένα αγαπημένο ζώο

Μα πώς είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς σ ένα ον που δεν υπάρχει, του οποίου ο γιος γεννήθηκε τάχα από μια παρθένα, το οποίο έχει αποφανθεί πως η γη είναι επίπεδη και το οποίο υποτίθεται ότι δημιούργησε τον κόσμο πριν από 4000 χρόνια πλάθοντάς τον με τα χέρια του και με μόνο υλικό το χώμα;Για ποιο λόγο οι θρησκείες, που τις θεωρούσαμε ημιθανείς, ξεπερασμένες από την πρόοδο της επιστήμης και την καταναλωτική κοινωνία, αναζωογονούνται και ξανακερδίζουν το χαμένο έδαφος στις αρχές του 21ου αιώνα; Για ποιο λόγο αυτή η "νεκρανάσταση" του θρησκευτικού φορά την ειδεχθή και οπισθοδρομική μάσκα του πιο άθλιου σκοταδισμού; [...]

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΩΡΑ 1+1 ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΑΣΚΗΣΕΩΝ 1

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ Μ'ΑΡΕΣΕΙ 3

Οι ιδιομορφίες που χαρακτηρίζουν το περιεχόμενο των μαθηματικώνεννοιών, τα προβλήματα που εμπεριέχει ο συσχετισμός αυτών μεκαταστάσεις της πραγματικότητας, οι νοητικές δυσκολίες τωνπαιδιών για την κατανόηση και το χειρισμό τους, η έννοια και ηδιαφοροποίηση του νοήματος των αριθμητικών πράξεων από τηνεφαρμογή τους σε διαφορετικές καταστάσεις της πραγματικότηταςγια την επίλυση προβλημάτων και οι κύριες νοητικές δυσκολίεςτων παιδιών για την κατανόηση και το χειρισμό αυτών των πράξεωνκατά την επίλυση αριθμητικών προβλημάτων είναι μερικά από ταθέματα που αναλύονται σ'αυτό το βιβλίο.

Τα χελιδόνια έρχονται την άνοιξη από μακριά, γεννάνε και το φθινόπωρο φεύγουν και πάλι για τόπους μακρινούς και ζεστούς.Στην δική μας ιστορία μια μικρή χελιδόνα, η Φενέλη, δεν μπορεί να φύγει. Το ένα φτερό της είναι μικρό, πολύ μικρό για να πετάξει μακριά κι έτσι μένει στην κρύα Αθήνα, μόνη. Ένας μικρός σπουργίτης με το όνομα Αλήτης, ψάχνοντας για φωλιά την βρίσκει κι έτσι παύει να είναι πια μόνη κι αβοήθητη και ο Αλήτης γίνεται σύντροφος. Μια αναπάντεχη συνεύρεση που μετατρέπεται σε συνύπαρξη.

Ρώτησαν τον συγγραφέα: Άλλοι τόσοι και τόσοι (Αρμόδιοι ή Κακογείτονες) ασχολούνται ή ασχάλλουν με την Παιδεία, δουλεύουν (ενίοτε δε σε ...διάθεση ενεργητική, μας δουλεύουν), γράφουν ή και μας γράφουν (στους πολύπαθους τοίχους), φωνάζουν ή φονεύουν (δασκάλους συγκαταληψίες), μελετάνε (τ' αμελέτητα;), αποφαίνονται (ή αποφενακίζονται), κοντολογής ο τόπος όλος βράζει (ή βρίζει) για την Παιδεία. Εσύ τί παιδεύεσαι; Κι εκείνος λέει: Αν με ρωτάτε στα σοβαρά, η απάντηση είναι: "Επειδή η Παιδεία είναι μια εξόχως περίπλοκη και πολυμέτωπη διεργασία, έχει ανάγκη από πλήθος απλούς κι υπομονετικούς εργάτες". Αν πάλι με ρωτάτε επειδή έχετε βαρεθεί την φιλολογία περί Παιδείας, ε, τότε "ένα παραπάνω παίδεμα, δεν το χαλάει το μπέρδεμα"

UBUNG MACHT DEN MEISTER KIDS A

ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΥΝΩΝΥΜΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Β ΕΚΔΟΣΗ 2009

Δεν ήταν παρά μια φριχτή παρεξήγηση. Κάποιοι πληγώθηκαν. Και μετά τα πράγματα ξέφυγαν από τον έλεγχο.Από τότε που γεννήθηκε ο γιος της, πριν από πέντε χρόνια, η Τζέιν δεν έχει μείνει περισσότερο από έξι μήνες σ’ ένα μέρος. Συνεχώς φεύγει, σε μια προσπάθεια να δραπετεύσει από το παρελθόν της. Η ειδυλλιακή παραθαλάσσια πόλη Πίριγουι φαίνεται τώρα ότι θα γίνει το καταφύγιό της, και η Μάντλιν και η Σελέστ, δύο γυναίκες με φαινομενικά τέλεια ζωή, οι φίλες της.Ένα βίαιο επεισόδιο ανάμεσα στα παιδιά τους την ώρα του παιχνιδιού θα εξελιχθεί σταδιακά σε μια δραματική υπόθεση που θα φέρει όλους τους γονείς σε σύγκρουση. Οι ψίθυροι και οι φήμες θα πάρουν διαστάσεις, και οι αλήθειες με τα ψέματα θα γίνουν ένα μπερδεμένο κουβάρι. Όλοι ήταν σίγουροι ότι η κατάσταση θα κατέληγε σε δάκρυα για κάποιους, κανείς όμως δεν πίστευε ότι το τέλος θα ήταν ένας φόνος…

Η Μαρίνα, κόρη Κρητικών μεταναστών, ζει στη Νέα Υόρκη. Σε τρυφερή ηλικία δέχεται σκληρά χτυπήματα από τη μοίρα, αλλά η άκρατη φιλοδοξία της να κατακτήσει τον θρόνο της επαγγελματικής επιτυχίας τής δίνει το κουράγιο να συνεχίσει να αγωνίζεται. Για χρόνια απαρνιέται τις χαρές της ζωής προς χάριν της καριέρας της. Όταν φτάνει στην κορυφή, μια εγκληματική πράξη που την ενοχοποιεί γκρεμίζει τα πάντα γύρω της.<br>Δολοπλοκίες, πάθη, επαγγελματική αντιζηλία και προδοσία την οδηγούν στην απόγνωση καθώς έρχεται αντιμέτωπη με ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Μοναδική παρηγοριά της η ανάμνηση του παιδικού της φίλου Ράιαν, που έχει μπλεξίματα με τον νόμο και φυγοδικεί. Θα καταφέρουν οι δυο φίλοι να ξανασμίξουν και να διεκδικήσουν το δίκιο τους ή θα εξοντωθούν στην άνιση αντιπαράθεση με την κακοτυχία τους; <br>Ένα μυθιστόρημα όπου ο έρωτας είναι συνοδοιπόρος με την προδοσία, η φιλοδοξία με τον φθόνο, το έγκλημα με την αθωότητα και η άδολη φιλία με την απάτη και το κενό της ψυχής.

To 1987 κυκλοφόρησε μια ταινία με τίτλο Barfly, το σενάριο της οποίας έγραψε ο ίδιος ο Μπουκόβσκι και αφορούσε τη ζωή του alter ego του, του Χένρι Τσινάσκι, τον οποίο υποδύεται στην ταινία ο Μίκι Ρουρκ. Περίπου δυο χρόνια αργότερα, ο συγγραφέας έγραψε το έκτο και τελευταίο του μυθιστόρημα, το Χόλιγουντ, στο οποίο αφηγείται την όλη διαδικασία συγγραφής του συγκεκριμένου σεναρίου.Ο Μπουκόβσκι μας προσφέρει ένα Χόλιγουντ σε νεγκατίφ, σε αρνητικό, απαλλαγμένο από τη φαντασμαγορία και ιδωμένο στην καθημερινή του διάσταση, με τις μηχανορραφίες και τις περιπλοκές του, με τα πανηγύρια της ματαιοδοξίας του και τα φτηνιάρικα κόλπα που παίζουν σουραύλι στον τρελό χορό των εκατομμυρίων.Δεν είναι λίγοι όσοι θεωρούν το Χόλιγουντ ένα από τα καλύτερά του έργα. Και δεν έχουν άδικο. Πρόκειται για μια λαμπρή σύνοψη του συνόλου του δημιουργικού σύμπαντος του Μπουκόβσκι.