ianos

Λένε ψέματα τα ζωάκια; Ή γελάνε χαιρέκακα όταν κερδίζουν στο τάβλι; Ή χασκογελάνε με την ατυχία των άλλων; Τότε γιατί τα κάνουν αυτά οι άνθρωποι; Στους 20 ΚΑΝΟΝΕΣ οι φίλοι μας τα ζώα χρησιμοποιούν τα μοναδικά τους ταλέντα για να μας δείξουν πώς να συμπεριφερόμαστε με σεβασμό και ευγένεια.

Η μαμά λέει ότι δεν μπορούμε να είμαστε συνέχεια μαζί. Δεν μπορεί να έρχεται μαζί μου στο σχολείο, ούτε εγώ μπορώ να πηγαίνω μαζί στη δουλειά της. - Μα μου λείπεις όταν δεν είμαστε μαζί... Τι λέει η μαμά στη μικρή της κόρη για το φόβο, τη μοναξιά, την αγάπη, το μεγάλωμα και τις αλλαγές, τη ζωή και το θάνατο; Η ψυχολόγος αλλά και μαμά Αθηνά Ανδρουτσοπούλου βοηθάει τα παιδιά να εκφράσουν αυτά που νιώθουν και δίνει ιδέες στους γονείς για όσα μπορούν να πουν. Έξι μικροί διάλογοι για πολύ μικρά παιδιά γεμάτοι συναίσθημα και χιούμορ.

Η μαμά με ψάχνει. Με ψάχνει πίσω από την πολυθρόνα. Δεν είμαι. Πίσω από την πόρτα δεν είμαι. Κάτω από το κρεβάτι όμως είμαι. Με βρήκε! «Έλα Βασούλα, έλα μην ντρέπεσαι. ΑΝ ήξερες ποιος ήρθε!» Εγώ όμως ήξερα, γι' αυτό κρύφτηκα. Ήρθε η θεία Αντωνία που όλο με κοιτάει και όλο με ρωτάει. Κι εγώ ντρέπομαι και κοκκινίζω. Και ντρέπομαι που ντρέπομαι και ντρέπομαι που κοκκινίζω.

Η μαμά μου είναι πολύ καλή. Τόσο καλή που την κάνω ότι θέλω. Η μαμά με φωνάζει: "Αντώνη, Αντωνάκη! Τακτοποίησε, παιδί μου, τα παιχνίδια σου και έλα να φας. Σε λίγο πρέπει να πας για ύπνο". Τα παιχνίδια στο δωμάτιό μου είναι ένα βουνό. Βαριέμαι να τα τακτοποιήσω. Είναι όλα μπροστά στην πόρτα και δεν μπορώ να βγω έξω. Πετώ πάνω στο αστυνομικό αυτοκίνητο και αρχίζει να σφυρίζει η σειρήνα. Μετά γλιστρώ πάνω στο πάνινο σκυλάκι κι εκείνο αρχίζει να γαβγίζει...

O Δημήτρης από πολύ μικρός παίζει, μιλά και κάνει συνεχώς παρέα με τον Τζίμη, τον καλύτερο φίλο του. Ακόμη και στο σχολείο πηγαίνουν μαζί. Τα άλλα παιδιά, όμως, δε βλέπουν τον Τζίμη. Μόνο τον Δημήτρη βλέπουν στην αυλή, να είναι μόνος του και να μιλά μόνος του. Όλοι πιστεύουν πως η παρέα του είναι… η σκιά του και τον αποφεύγουν. Μέχρι τη στιγμή που ο Άλκης τού προτείνει να γίνουν αληθινοί φίλοι. Άραγε ο Τζίμης θα συμφωνήσει;

Λουκουμάδες! Στρογγυλούς, γλυκούς, μεγάλους και μικρούς! Λουκουμάδες θέλει ο Λουκάς να φάει άλλα πότε θα του φτιάξει η μαμά του αυτά τα ζουμερά μπαλάκια; Μόνο όταν στρώνει το κρεβάτι του και καλημερίζει την αδελφή του τη Φωφώ. Και όταν μαζεύει τα χιλιάδες στρατιωτάκια του και καθαρίζει το κλουβί για τα γαλάζια παπαγαλάκια του. Όμως οι υποχρεώσεις είναι πολλές και η κοιλιά του δεν έχει υπομονή να γίνει ο Λουκάς ένα υπάκουο παιδί. Μέχρι που αποφασίζει να κάνει μια τελευταία ζαβολιά!

Η μαμά φωνάζει από την κουζίνα: "Μανόλη, εσύ έσπασες το ποτήρι;" "Όχι!" της απαντώ εγώ. "Ποιος το έσπασε;" "Η Βούλα". Η Βούλα έρχεται τρέχοντας στο δωμάτιό μου. Φοράει μόνο μία παντόφλα. "Δεν το έσπασα εγώ, είσαι ένας ψεύτης!" μου λέει. Σε λίγο έρχεται και η μαμά. "Μαμά, ο Μανόλης είπε ψέματα ότι το έσπασα εγώ", παραπονιέται η Βούλα. Από την κουζίνα ακούγεται ένας κρότος. Τρέχουμε όλοι μαζί. Έσπασε ένα βάζο. Το έριξε ο δυνατός αέρας που φυσούσε από το ανοικτό παράθυρο...

Οι μεγάλοι όλο μιλούν για τα βάσανα που έχουν. Λεφτά λέει που δεν έχουν, δουλειές λέει που δεν υπάρχουν, βάσανα μόνο έχουν. Δε ρώτησε όμως κανένας εμείς τα παιδιά τι βάσανα έχουμε. Βαριά σου λέω, ασήκωτα βάσανα. Να, είναι γιορτές δε θέλεις τα δώρα σου; Θέλεις, μα ανεργία σου λένε οι μεγάλοι. Έχεις τη γιορτή σου, δε θέλεις δώρο; Θέλεις, μα ανεργία σου λένε οι μεγάλοι. Εμένα μου φέρνει πάντα δώρο ο νονός μου. Μα κι αυτός τώρα είναι άνεργος. Οι μεγάλοι αν είχανε μυαλό, θα βάζανε 5-6 νονούς να σε βαφτίσουν. Έτσι, ο ένας τουλάχιστον δε θα ήταν άνεργος και θα είχες το δώρο σου. Και τότε όπως σκεφτόμουνα αυτά κι ήμουν απελπισμένος, και τότε... άκου τι έγινε τότε.

O Γαβριλάκης θυμώνει που οι άλλοι δεν τον παίζουν και δεν του δίνουν σημασία. Γι’ αυτό αρπάζει κρυφά τα πράγματά τους και τα κρύβει. Πιο πολύ όμως θυμώνει με τη μαμά και τον μπαμπά, που δεν τον προσέχουν. Κι έτσι, όταν βρίσκεται στο βιβλιοπωλείο του κυρ Στάθη, κρύβει κάποιους θησαυρούς στην τσέπη του. Η μόνη που τον νοιάζεται και τον συμβουλεύει είναι η γιαγιά: «Ό,τι δε μας ανήκει δεν το παίρνουμε κρυφά, Γαβριλάκη».Πόσο πρέπει να ανησυχούμε όταν ανακαλύπτουμε ότι τα παιδιά μας αρπάζουν ξένα πράγματα; Διαβάστε την ιστορία του Γαβριλάκη και θα βρείτε τις απαντήσεις.

Οι τρομεροί Δράκοντες της Ινφοχώρας έχουν μείνει κατάπληκτοι με την συμπεριφορά του Ασημένιου Ιππότη, που αντιδρά με τρόπο εξωφρενικά παράδοξο στις μονομαχίες. Την ίδια παράδοξη συμπεριφορά εμφανίζει ξάφνου και ο Αργύρης, ένα δωδεκάχρονο αγόρι που ζει στο Παγκράτι. Κι ενώ όλοι οι δικοί του τον αναζητούν παντού, εκείνος ψάχνει την αγαπημένη του Ινφάντα Μπλου μέσα από φανταστικό κόσμο της Ινφοχώρας, όπου άθελα του έχει τρυπώσει, μπλέκονται με τρελά ξωτικά, δράκοντες και μάγισσες.

Η Ντανιέλα αγαπάει πολύ το θείο Κανέλο, τον αδελφό της μαμάς της. Μια μέρα όμως ζωγραφίζει κόκκινες βούλες στο πρόσωπό της και λέει σε όλους πως έχει ιλαρά. Δε θέλει να δει το θείο της γιατί τη γαργαλάει. Και στην Ντανιέλα δεν αρέσει καθόλου το γαργαλητό. Μέχρι που μαθαίνει πως το σώμα της είναι δικό της και πως, αν δε θέλει, κανένας δεν μπορεί να το αγγίξει.

Η μαμά μου... ποτέ δεν έχει πάει για εξερεύνηση μακριά στον Βόρειο Πόλο, αλλά μετακινεί τον τριθέσιο καναπέ άμα χάσω ένα τουβλάκι ή ένα βόλο. Ο μπαμπάς μου... ποτέ δε βρήκε για την ρύπανση κάποια σπουδαία λύση, αλλά πάει τα σκουπίδια για ανακύκλωση όταν ο κάδος μας γεμίσει.Οι γονείς μου... δεν είναι σούπερ ήρωες γενναίοι, φοβεροί και τρομεροί, αλλά είμαι ο δικός τους θησαυρός κι είναι οι δικοί μου θησαυροί.

Ο Ορφέας δεν έχει φίλους, τα παιδιά στο σχολείο συνεχίζουν να τον κοροϊδεύουν και τα παιχνίδια μινιατούρες του δεν μπορούν να του προσφέρουν τη φιλία που τόσο έχει ανάγκη. Όμως ποιοι είναι οι αθλητές των Special Olympics; Πώς τους ονομάζει η δασκάλα του, η κυρία Σοφία; Και τι θα ζητήσει ο Ορφέας, όταν τους γνωρίσει; Ποιος είναι ο Μάνος; Τι θα συμβεί όταν οι δυο νέοι γνωριστούν και γίνουν φίλοι; Ένα βιβλίο για τον εθελοντισμό, το αληθινό μήνυμα των Αγώνων Special Olympics και το μεγαλείο της ψυχής των ατόμων με διανοητική αναπηρία.

Να το γαϊδουράκι κι απάνω του ο Κύριος. «Ωσαννά, ωσαννά!» κραυγάζει ο κόσμος. Στο ανώγι μαζεμένοι οι μαθητές ακούν τον Ιησού να τους δίνει την τελευταία εντολή, την εντολή της αγάπης. Κι ύστερα, τα Πάθη. Κι ύστερα, ένα κόκκινο αυγό φίλησε ένα άλλο κόκκινο αυγό και είπαν μαζί με όλο τον κόσμο «Χριστός Ανέστη».

Η μύτη μου είναι μεγάλη και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με φωνάζουνε Μυτόγκα, μα η δασκάλα τα μαλώνει: «Σημασία δεν έχει η εξωτερική εμφάνιση», τους λέει. «Το σπουδαίο είναι να έχεις ωραία αισθήματα». Έτσι κι εγώ το αποφάσισα: θα έχω ωραία αισθήματα. Γιατί τότε όλοι θα θαυμάζουνε τα αισθήματά μου και δε θα βλέπουνε τη μύτη μου?

Όλα τα τραγούδια έχουν την ιστορία τους. Το ίδιο και η "¶για Νύχτα". Ωστόσο, αυτό το χριστουγεννιάτικο τραγούδι έχει κάτι μαγικό. Κάτι ξεχωριστό. Η ιστορία του μοιάζει με παραμύθι και η μελωδία του δονεί τις χορδές της ψυχής, τη συγκινεί, φέρνει δάκρυα στα μάτια και τονώνει τα αισθήματα αγάπης και κατάνυξης τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων.

Ο μπαμπάς μου είναι ναυτικός. Η μαμά κι εγώ μένουμε με τον παππού και τη γιαγιά για να μην είμαστε μόνοι μας όταν λείπει ο μπαμπάς. Ο παππούς έχει όλο κόκκινο πρόσωπο και τα φρύδια του όλο ακουμπάνε το ένα με το άλλο. Δηλαδή ο παππούς όλο είναι θυμωμένος. Η γιαγιά του κάνει όλα τα χατίρια για να μην πάθει τίποτα η καρδιά του όταν θυμώνει. Εγώ μοιάζω του παππού. Η μαμά μου κάνει όλα τα χατίρια γιατί πονάς το κεφάλι μου όταν θυμώνω.

Τα δυο αδέρφια, που νόμιζαν ότι είναι τρομεροί ψαράδες, δεν έπιασαν ούτε λέπι εκείνη τη μέρα. Παρ' όλα αυτά η τύχη ήταν μαζί τους. Γιατί… ψάρεψαν μέσα στη μέση της θάλασας μιαν απίστευτη ιστορία. Μια ιστορία που τους την αφηγήθηκε ένας "δακτυλιωμένος" κάτασπρος γλάρος με ονοματεπώνυμο, που έφτασε από τον παγωμένο Βορρά για να ξεχειμωνιάσει στις λιακάδες της Ελλάδας. Και γέμισε λιακάδα τις καρδιές τους.

Κίτρινα σαν το λεμόνι, κίτρινα σαν καναρίνι. Τι είναι άραγε αυτά; Της Μαλένας τα γυαλιά. Η Μαλένα είναι ένα γλυκό κοριτσάκι με όμορφα καστανοπράσινα μάτια. Τα παιδιά, όμως, στο σχολείο τη φωνάζουν "στραβούλιακα" και "μπουκαλοματού" γιατί φοράει γυαλάκια. Η Μαλένα ντρέπεται και θυμώνει και στενοχωριέται. Μέχρι τη στιγμή που μια συγγραφέας θα τους επισκεφτεί για να τους διαβάσει το βιβλίο της. Τι έκπληξη! Η παραμυθού φοράει γυαλάκια σαν της Μαλένας…

Είναι δυνατόν ένα πολύ ζωηρό κι άταχτο πλασματάκι να αναστατώνει όλο τον κόσμο; Αν πρόκειται για ψαράκι στον ωκεανό, ίσως όχι. Αν πρόκειται για παιδάκι στην πόλη, ίσως ναι. Αν, όμως, πρόκειται για ένα τρισχαριτωμένο πιθηκάκι μέσα στο δάσος... ε, τότε όλα να τα περιμένετε! Διαβάστε τα καμώματα του πανέξυπνου Χιλιοζωηρούλικου και βγάλτε συμπέρασμα μόνοι σας. Το σίγουρο είναι πως θα το αγαπήσετε αληθινά το ζωηρούλικο τούτο πλασματάκι!

Το Σάββατο πήγαμε στα γενέθλια της Τασούλας. Πάνω σε ένα τραπεζάκι ήταν ένα μπολ με τα αγαπημένα μου μπισκότα. Για να μην τα δούνε και μου τα φάνε, τα σκέπασα με μια χαρτοπετσέτα. Έπαιζα με τα άλλα παιδιά και έκανα τον αδιάφορο. Κάθε τόσο πήγαινα κρυφά και έτρωγα ένα μπισκότο μέχρι που τα έφαγα όλα. Μετά πονούσε η κοιλιά μου και δεν μπορούσα να παίξω…

Ποτέ στον υπολογιστήμόνοι και ώρα πολλήΠάντα παρεούλα,να κάνετε και κουβεντούλα!»Έτσι είπε ο Κομπιουτερούλης στα παιδιά που τον κοιτούσαν με έκπληξη και απορία. Ποιος είναι όμως ο Κομπιουτερούλης, ο Έξυπνος Υπολογιστής, ποιες άλλες συμβουλές έχει να δώσει στα παιδιά και τι θα τους μάθει για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή; Η συνέχεια στην ιστορία μας.Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που θα μυήσει τα παιδιά στον κόσμο των υπολογιστών μαθαίνοντάς τους με χιούμορ τις βασικές έννοιες.

Στα γενέθλια μου η γιαγιά μού χάρισε μια κούκλα και μου ζήτησε ένα φιλί. Εγώ της έδωσα δύο φιλιά, αλλά δεν πήρε δύο κούκλες! «Τι την ήθελες την άλλη κούκλα;», θα μου πείτε. Να, επειδή η κούκλα ήταν νύφη, ήθελα κι ένα γαμπρό. Η γιαγιά θα μου χαρίσει του χρόνου, είπε, το γαμπρό? μα μέχρι τότε, τι θα κάνω; Πρέπει κάτι να κάνω?

Κάθε βράδυ,η ίδια ιστορία.Ο Τίμος το αρκουδάκι σηκώνεται και πηγαίνει στο κρεβάτι των γονιών του να κοιμηθεί.Εκείνοι δεν ξέρουν τι να κάνουν πια για να του αλλάξουν τα μυαλά.Ώσπου,παίζοντας με τους φίλους του μια μέρα,ο Τίμος θα σώσει τη ζωή ενός μικρού κοκκινολαίμη.Κι η πράξη του αυτή θ'αλλάξει και τη δική του τη ζωή.

Η βασιλοπούλα δεν μπόρεσε να λύσει το αίνιγμα του νεαρού Ευτύχη κι ο βασιλιάς θα πει ένα σακούλι ψέματα για να μην πάρει το αγόρι τα φλουριά. Πώς όμως οι τρεις λαγοί θα βοηθήσουν τον Ευτύχη να δώσει ένα καλό μάθημα στον καυχησιάρη και τσιγκούνη βασιλιά; Είναι αλήθεια ότι τα έξυπνα και σοφά ζώα μιλούν μόνο στους ανθρώπους που έχουν αγνή και καθαρή καρδιά;

Το κατάστημα κατοικίδιων ζώων «Η Κιβωτός της Εκάλης» πάει πρίμα. Όλα τα ζώα συνυπάρχουν αρμονικά κι αγαπημένα μέχρι την εμφάνιση ενός Γάλλου παπαγάλου, που με την υπεροψία του θα σπείρει ανέμους! Δε θα αργήσει όμως η στιγμή που θα θερίσει τις θύελλες, όταν ένας γάτος Αγκύρας θα νιαουρίσει αλήθειες που θα κόψουν τη φόρα του φαντασμένου Φρανσουά. Οι αρετές της ειλικρίνειας και της ταπεινότητας είναι τα μαθήματα ζωής που θα δώσουν τα υπόλοιπα ζώα στον παπαγάλο. Εκείνος όμως θα πάρει το μάθημά του ή θα μείνει μετεξεταστέος;

Η Σοφία κι η Μαρία έφτιαξαν κάτι φοβερά καραβάκια από χαρτί σήμερα στο σχολείο. Όταν τις ρώτησα πού έμαθαν να τα φτιάχνουν, μου είπαν ότι τους έδειξαν οι μαμάδες τους. Λοιπόν, όταν γυρίσω σπίτι, θα ζητήσω κι εγώ απ’ τη δική μου τη μαμά να μου μάθει. Βλέπετε, όλες οι μαμάδες ξέρουν να φτιάχνουν χάρτινα καραβάκια. Κι οι μπαμπάδες το ίδιο. Γιατί οι μαμάδες κι οι μπαμπάδες τα ξέρουν όλα… Μια πανέξυπνη ιστορία για το πώς βλέπουν τα παιδιά τους γονείς τους.

Εκείνο το μεσημέρι στο κυριακάτικο τραπέζι η Φρύνη σταμάτησε ξαφνικά να τρώει και είπε σπρώχνοντας δισταχτικά με τη γλώσσα ένα από τα μπροστινά δόντια της:«Μαμά, τούτο το δόντι μου κουνιέται».«Να το βγάλουμε, για να φυτρώσει το καλό δόντι».«Και τούτο είναι καλό!» υπερασπίστηκε το κουνιστό δόντι της η Φρύνη.Όμως, όσο και να το υπερασπίστηκε, εκείνο –το δόντι λέω– έκανε τα δικά του και μετά η Φρύνη περίμενε τη νεράιδα των δοντιών. Μη ρωτάς γιατί. Είναι μια ολόκληρη ιστορία και δε γίνεται να τη διαβάσεις όλη εδώ στο οπισθόφυλλο…

Ο αδελφός μου μοιάζει με μυρμήγκι. Όταν μοιάζεις με μυρμήγκι, όλοι σε θαυμάζουνε και σου λένε «μπράβο». Εμένα δε μου λέει κανένας «μπράβο», γιατί όλο μ' αρέσει να είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου ανάσκελα, να ακουμπάω τα πόδια μου στον τοίχο και να κοιτάζω τα δαχτυλάκια μου. Όταν το κάνεις αυτό, δε σε λένε μυρμήγκι, δηλαδή εργατικό, σε λένε κηφήνα, δηλαδή τεμπέλη.

Για όσα συμβαίνουν στη Ζυρίχη τις μέρες πριν από το Συνέδριο του Σαιντ-Ιμιέ (Saint-Imier) μαθαίνουμε από το ημερολόγιο που κρατούσε ο Μπακούνιν. [...] Ο Μπακούνιν είχε συντάξει ένα σχέδιο αρχών για μια διεθνή μυστική οργάνωση· αυτό το σχέδιο, που συζητήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου, εγκρίθηκε την άλλη μέρα και η μυστική οργάνωση, που ο Μπακούνιν στις 13 Σεπτεμβρίου αποκαλεί στο ημερολόγιό του με το γράμμα "Υ", θεμελιώθηκε. Έπειτα, στις 14, όλοι μαζί, χωρίς τον Πέτζα που ήταν άρρωστος, έφυγαν για το Σαιντ-Ιμιέ.

Ο Νταν ο Γκολτζής με τον καλύτερό του φίλο τον Ρέμι περνούν κάθε μέρα μετά το σχολείο από το πάρκο. Εκεί συχνάζει ο Βίλεμ, ένας άντρας με μακριά μαλλιά και μούσια, που όλοι θεωρούν άστεγο και τον αποφεύγουν γιατί τους φαίνεται τρομακτικός. Λίγο πριν από το σχολικό τουρνουά ποδοσφαίρου ο προπονητής της ομάδας, ο κύριος Ριν, σπάει το πόδι του. Όλα τα παιδιά θεωρούν απίθανο να καταφέρουν να συμμετάσχουν στους αγώνες, καθώς είναι δύσκολο να βρουν αντικαταστάτη την τελευταία στιγμή. Ο Γκολτζής μαθαίνει από τον πατέρα του ότι ο Βίλεμ ήταν παλιά πολύ καλός ποδοσφαιριστής, και έτσι προτείνει να αναλάβει αυτός την ομάδα. Θα συμφωνήσουν οι υπόλοιποι με την ιδέα του; Θα καταφέρει η σχολική ομάδα να πάρει μέρος στο τουρνουά και, τελικά, να νικήσει;

ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ ΤΟΥ ΑΛΑΝΤΙΝ

Πειρατές υπάρχουν πολλοί. Καλοί και κακοί, θαλασσοδαρμένοι και θαλασσοβρεγμένοι, ατζαμήδες και καταφερτζήδες, φοβεροί στην όψη και στου σπαθιού τους την κόψη, κυρίαρχοι των ωκεανών, κυνηγοί κρυμμένων θησαυρών και δεινοί σαλταδόροι καραβιών. Οι πειρατές της Καταστροφικής όμως είναι διαφορετικοί από τους άλλους. Αμπεμπαμπλόμ και Τουκιθεμπλόμ. Ο κόκκινος και ο πράσινος πειρατής. Κι ανάμεσά τους μια μπάλα. Ποιος απ' τους δυο θα γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και της «στρογγυλής θεάς»;

ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ Α1 ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζουμε τις αιτίες, τα χαρακτηριστικά-και τις συνέπειες- των οικονομικών κρίσεων από τότε που εμφανίστηκαν. Θα αρχίσω με μια κοινοτοπία: οι οικονομικές κρίσεις, όλες, είναι γεγονός της εποχής του καπιταλισμού, είναι χαρακτηριστικό του καπιταλιστικού συστήματος.

ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΟΕΔΒ ΓΛΩΣΣΑ Β΄ΤΑΞΗΣ: «Ταξίδι στον κόσμο της Γλώσσας», Βιβλίο Μαθητή Τεύχος 1, Τεύχος 2, Τεύχος 3 και Τετράδια Εργασιών Τεύχος 1, Τεύχος 2 και Βιβλίο Δασκάλου Γλώσσα Β΄ Δημοτικού και Εικονογραφημένο Λεξικό Α΄, Β΄, Γ΄ Δημοτικού.ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί με ακρίβεια τις διδακτικές ενότητες, όπως ορίζονται στις τελευταίες οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας.'Αλλωστε, τη σειρά «Ο Γραφούλης και η Γραφούλα» τη γνωρίζετε πολλά χρόνια με το Τετράδιο Πρώτης Γραφής της Πρώτης Τάξης.Τα χρησιμοποιούν καθημερινά οι μικροί μαθητές της Πρώτης Τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Οι εκπαιδευτικοί συστήνουν το τετράδιο του Γραφούλη και της Γραφούλας σαν ένα από τα καλύτερα τετράδια Πρώτης Γραφής.Πιο συγκεκριμένα, με το νέο Γραφούλη για τη Δευτέρα Τάξη, καθημερινά το Δευτεράκι μας ανάμεσα στ’ άλλα μπορεί:1. Να εμπεδώσει στο σπίτι ή στο σχολείο όσα επεξεργάστηκε στο Βιβλίο του Μαθητή ή στο Τετράδιο Εργασιών της Γλώσσας.2. Να μελετήσει διάφορα εύκολα και δύσκολα φαινόμενα που διδάχθηκε στο σχολείο.3. Να καλλιεργήσει τις δεξιότητες για τις οποίες έλαβε καθημερινή εκπαίδευση.4. Να εξασκηθεί σε προτεινόμενες ασκήσεις και δραστηριότητες που διευρύνουν τα γνωστικά αντικείμενα του βιβλίου.5. Να κάνει επανάληψη των γραμματικών και άλλων φαινομένων που διδάχθηκε το πρωί στο σχολείο.6. Να καλλιεργήσει την επιθυμία του μαθητή για Γραφή και Ανάγνωση.