vivliopoleiopataki

Σταμάτα να αγοράζεις πράγματα που δεν έχεις ανάγκη και πάρε κάνα κομιξάκι! Κάνει καλό στην καρδιά και στο μυαλό!

Ένα διασκεδαστικό βιβλίο με κάθε λογής αυτοκόλλητα για όλες τις στιγμές ενός ποδοσφαιρικού αγώνα.Ζωντάνεψε τις σελίδες με παίκτες, διαιτητές και πιστούς οπαδούς.

Με τον τίτλο Outre tombe (Πέραν του τάφου) ο Γιώργος Βέλτσος αποφάσισε να δημοσιεύσει την «αλληλογραφία» που κράτησε με τον Γιώργο Χειμωνά τα 20 χρόνια της φιλίας τους. Στο μεταξύ, ο τάφος ανάμεσά τους επαλήθευσε εκείνο το: «πάντοτε ο ένας φεύγει πριν τον άλλον».Το βιβλίο αυτό είναι η μαρτυρία μιας φιλίας ως «δυνατότητας επιβίωσης». Ο αναγνώστης θα κρίνει εάν η επιβίωση –«το άλλο όνομα του πένθους»– του ενός μπορεί να αποτελέσει το πρόσχημα γι’ αυτήν τη δημοσίευση.

Ο Θανασάκης και ο Χάρης είναι συμμαθητές στο νηπιαγωγείο, αλλά είναι και φίλοι από παιδιά. Πήγαιναν στον ίδιο παιδικό σταθμό, καθώς και στα προνήπια. Δηλαδή είναι μαζί μια ολόκληρη ζωή. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει τον Θανασάκη να διαφωνεί με τον Χάρη σε κάποια σοβαρά ζητήματα, όπως, για παράδειγμα, πώς να ζωγραφίσεις έναν μονόκερω  ή πώς να αποφύγεις να κολλήσεις ψείρες στο σχολείο ή –το πιο σημαντικό– τι συμβαίνει με τη Σίσσυ. Όλα αυτά όμως αποδεικνύονται άνευ σημασίας όταν κινδυνεύει να τον χάσει. Τότε καταλαβαίνει ότι δεν μετράει τίποτα, ούτε η Σίσσυ, ούτε καν οι τηγανητές πατάτες μπροστά στη φιλία του με τον Χάρη. Και τότε αρχίζουν τα δράματα.Ένα ακόμα τρυφερό και πανέξυπνο άλμπουμ της σειράς H Ρόζα του Αρκά, όπου ο Αρκάς υμνεί με απαράμιλλο χιούμορ την παιδική φιλία και μας γυρίζει στα χρόνια της γλυκιάς αθωότητας και στους χαμένους παραδείσους των παιδικών μας χρόνων.

Δεν είναι μόνο τα καρότα, τα λάχανα, τα κρεμμύδια, οι πατάτες που ενδιαφέρουν τον Λαγουδάκη, μαι και τα αρχαιολογικά ευρήματα, το κάρβουνο, οι αποχετεύσεις και προπάντων το μετρό!

H σειρά προσφέρει μια πρώτη αλλά ουσιαστική επαφή με τις έννοιες των χρωμάτων, των σχημάτων, όπως επίσης και με τους σύγχρονους προβληματισμούς για οικολογικά θέματα και κοινωνικές δραστηριότητες. Από τα επαγγέλματα και τις ορχήστρες της πόλης έως την αναγκαστική επίσκεψη στον οδοντογιατρό, τις «διακρατικές» επαφές και τις διακοπές, όλα αυτά είναι θέματα γύρω από τα οποία η αγαπημένη συγγραφέας των παιδιών Σοφία Ζαραμπούκα στήνει τρυφερές και αστείες ιστορίες!

Τα αντίθετα είναι πολλά. Θα βρεις πάνω από δέκα σε τούτο το βιβλίο. Είναι όμως άλλα πράγματα που μένουν πάντα ίδια: όπως το να γυρίζεις στο σπίτι σου, να τρέχεις να βοηθήσεις ή να χεις έναν σκύλο.

Με μια κόρη αστέρι του τραγουδιού και μια γυναίκα με Τετράγωνο μυαλό, ο τυχερός κύριος Τρίγωνος, που δουλεύει στο Πεντάγωνο, δε φαίνεται να έχει καμία Έλλειψη...

Πώς μια μυστική ορχήστρα φτάνει στο Μέγαρο Μουσικής και κάνει πρόβες στο υπόγειο χωρίς κανείς να την πάρει χαμπάρι; Τι γίνεται, αν είσαι ποντικός και έχεις φάει πολλές σελίδες με νότες; Έτσι μαθαίνεις τα όργανα ή γίνεσαι μαέστρος;

Ο δεύτερος τόμος της Μαγείας των Αριθμών είναι μια συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου, με μια διευρυμένη σειρά γρίφων. Περιλαμβάνει τετρακόσιους νέους μαθηματικούς γρίφους και αριθμητικά παιχνίδια. Οι γρίφοι έχουν σκοπό να διασκεδάσουν τους αναγνώστες που θα κληθούν να τους λύσουν. Αλλά έχουν και παιδαγωγικό και και διδακτικό στόχο. Οι μαθηματικοί γρίφοι μας οδηγούν στο να ανακαλύψουμε μεθόδους επίλυσης προβλημάτων και τεχνικές αναζήτησης λύσεων. Γι' αυτό και πολλοί από αυτούς αναπτύσσονται μέσα σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο καθημερινών καταστάσεων.

H σειρά προσφέρει μια πρώτη αλλά ουσιαστική επαφή με τις έννοιες των χρωμάτων, των σχημάτων, όπως επίσης και με τους σύγχρονους προβληματισμούς για οικολογικά θέματα και κοινωνικές δραστηριότητες. Από τα επαγγέλματα και τις ορχήστρες της πόλης έως την αναγκαστική επίσκεψη στον οδοντογιατρό, τις «διακρατικές» επαφές και τις διακοπές, όλα αυτά είναι θέματα γύρω από τα οποία η αγαπημένη συγγραφέας των παιδιών Σοφία Ζαραμπούκα στήνει τρυφερές και αστείες ιστορίες!

Σαλάτες, φρούτα κι όσπρια - είναι φαΐ αυτό για έναν ωραίο γάτο; Ο Δαρείος προτιμάει τα σκουπίδια. Αλλά, άμα βγεις στον δρόμο, πώς θα γυρίσεις πίσω; Μια περιπέτεια με εκπλήξεις...

Ο Αριστείδης Xαιρέτης (ή Γυαλάφτης) είναι ένας από τους γνωστότερους σύγχρονους μη λόγιους τεχνίτες της μαντινάδας, και η έκδοση αυτή περιλαμβάνει μία επιλογή διακοσίων περίπου μαντινάδων από τις περισσότερες από έξι χιλιάδες που έχει συνθέσει ο ίδιος. Η πηγαία, με πολλά εξαίσια πετάγματα, ποίησή τους, ενώ προβάλλει ανάγλυφα τον συσσωρευμένο πλούτο της παραδοσιακής τέχνης που καλλιεργεί, ταυτόχρονα ξεφεύγει αρκετά συχνά από κάποιον από τους αυστηρούς παραδοσιακούς κανόνες του είδους, αντικατοπτρίζοντας τον αυθορμητισμό ενός λαϊκού δημιουργού ανοιχτού σε επιδράσεις και προσηλωμένου πρωταρχικά στις ανάγκες μιας προσωπικής έκφρασης. Η παρούσα έκδοση έχει τον διπλό στόχο από τη μια να προκαλέσει την απόλαυση του ρέκτη αναγνώστη, και από την άλλη να προσελκύσει το ενδιαφέρον των συλλεκτών, μελετητών, λογοτεχνών, και γλωσσολόγων, όλων εκείνων που θα άξιζε να ασχοληθούν συστηματικότερα με τη σύγχρονη λαϊκή ποιητική δημιουργία της Κρήτης.

Η λεγόμενη Cambridge Controversy των δυο Cambridges σχετικά με το κεφάλαιο, αποτέλεσε την τελευταία μεγάλη συζήτηση στο πεδίο της οικονομικής θεωρίας μετά την εν τοις πράγμασι διεξαχθείσα συζήτηση μεταξύ Keynes και κεϋνσιανών αφ’ ενός και Νεοκλασικών αφ’ ετέρου πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.Η μελέτη του καθηγητή Γιώργου Σταμάτη παρουσιάζει αυτή τη διαμάχη και απαντά με στοιχεία και επιστημονική μέθοδο στη θεωρία της οριακής παραγωγικότητας των συντελεστών παραγωγής ως θεωρία της λειτουργιακής κατανομής του εισοδήματος, επιχειρώντας μια κριτική τόσο της νεοκλασικής, όσο και της νεορικαρδιανής οικονομικής θεωρίας.Για τους κλασικούς οικονομολόγους, τον Adam Smith και τον David Ricardo, ήταν αυτονόητο ότι το καθαρό κοινωνικό προϊόν μιας χώρας σε μια ορισμένη περίοδο είναι προϊόν της εργασίας που ξοδεύτηκε για την παραγωγή του. Το ίδιο βέβαια και για τον Marx. Ακόμη κι ένας πολιτικά εξαιρετικά συντηρητικός οικονομολόγος όπως ο Keynes, παραδέχεται ότι το παραγόμενο προϊόν είναι προϊόν της εργασίας και ότι το κεφάλαιο, δηλ. οι ιδιοκτήτες του, οι καπιταλιστές, ιδιοποιούνται ένα μέρος από αυτό.Το κυρίαρχο ρεύμα της αστικής οικονομικής επιστήμης, η λεγόμενη νεοκλασική ή μαρζιναλιστική σχολή, ισχυρίζεται αντιθέτως ότι, το καθαρό προϊόν κάθε περιόδου είναι προϊόν των λεγόμενων συντελεστών παραγωγής, του κεφαλαίου και της εργασίας, και ότι, το κεφάλαιο παράγει τα κέρδη και η εργασία τους μισθούς. Στο βιβλίο του ο Γ. Σταμάτης αναδεικνύει τη λαθεμένη αυτή θεώρηση, ακώντας κριτική στις θεωρίες αυτές μέσα από μαθηματική και οικονομική-θεωρητική προσέγγιση του ζητήματος.

Το Παλτό, το οποίο γράφτηκε από τον Νικολάι Γκόγκολ μεταξύ 1839 και 1841 και δημοσιεύθηκε το 1842, μας παρουσιάζει έναν από τους πιο συγκινητικούς χαρακτήρες στη λογοτεχνία: τον Ακάκιο Ακακίεβιτς Τσαρουχόφ, υπάλληλο στη χαμηλότερη κλίμακα της πολιτικής διοίκησης, ο οποίος είναι εξοργισμένος με την κοινωνική αδικία και την εγωιστική αδιαφορία των ισχυρών και πλουσίων και του οποίου το πεπρωμένο είναι να είναι ένας «ασήμαντος άνθρωπος». Ο Ακάκιος, για να προστατευτεί από τον παγερό χειμώνα της Αγίας Πετρούπολης, χρειάζεται ένα νέο παλτό, αλλά, όταν τελικά το αποκτά, εξακολουθεί να περιβάλλεται από το τσουχτερό κρύο που κατοικεί στις καρδιές των ανθρώπων γύρω του.Αυτή η υπέροχη ιστορία και ο πρωταγωνιστής της θα έχουν μεγάλη επίδραση στη μεταγενέστερη λογοτεχνία: ο Χέρμαν Μέλβιλ και ο Φραντς Κάφκα θα μας παρουσιάσουν τον Μπάρτλεμπυ και τον Γκρέγκορ Σάμσα, δύο χαρακτήρες που είναι άμεσοι απόγονοι του Ακάκιου.

Η ιστορία ενός έρωτα που κρατάει σαράντα πέντε χρόνια με αμείωτη ένταση και καθημερινό πάθος.

Ο Στέφανος αγαπάει τα βιβλία, δεν αγαπάει όμως τη γυμναστική και το ποδόσφαιρο.Ο Αλέξανδρος, ο διπλανός του στο θρανίο, τον φωνάζει σπασίκλα και γυαλάκια.Κάποια μέρα έρχεται στην τάξη τους ένα συμπαθητικό κορίτσι από τη Ρωσία, η Λαρίσα.Αυτό γίνεται αφορμή ο Στέφανος και ο Αλέξανδρος να τσακωθούνε για τα καλά.Τελικά ποιος από τους δύο πληρώνει τις συνέπειες; Και τι γίνεται όταν η Λαρίσα φεύγει ξαφνικά για την πατρίδα της;Ένα βιβλίο που αγγίζει με ειλικρίνεια και ευαισθησία το θέμα της διαφορετικότητας και της αποδοχής των ξένων.

Αν πας σήμερα στο δάσος, θα βρεις παιχνιδιάρες αλεπουδίτσες, κουνελάκια που χοροπηδούν και πολλά πουλιά που τιτιβίζουν αδιάκοπα. Πρόσθεσε στις σελίδες αυτοκόλλητα για να ζωντανέψεις όλες τις όμορφες σκηνές.

Το τετράδιο αυτό περιλαμβάνει δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν στο σχολείο ή στο σπίτι και βοηθούν το παιδί να εξασκηθεί στη γραφή. Στις σελίδες του το παιδί μπορεί: -να κολλήσει τα αυτοκόλλητα που πρέπει να διαβάσει και να γράψει με τη βοήθεια του υποδείγματος τις λέξεις-να εξοικειωθεί με διαφορετικού τύπου γραμματοσειρές-να ζωγραφίσει και να χρωματίσει τις εικόνες-να γράψει με την ορθή φορά το γράμμα και τις λέξεις ή τις προτάσεις που θα έχει κάθε φορά για ορθογραφία-να αυτοαξιολογείται, κολλώντας κάθε φορά τα αντίστοιχα αυτοκόλλητα, ανάλογα με το πόσο ικανοποιημένο είναι.

Η Χρύσα λατρεύει τη χειροτεχνία. Της αρέσει πολύ να πιάνει το ψαλίδι και να κόβει ή να κουρεύει ό,τι βρει μπροστά της, ακόμη και το καλό καπέλο της γιαγιάς! Δεν σταματά πουθενά. Θα γλιτώσει κανείς από το ασταμάτητο ψαλίδι της; Για όλους τους μικρούς αναγνώστες που ξεκινούν τώρα να περιπλανιούνται μέσα στα βιβλία.

Χρησιμοποίησε τα αυτοκόλλητα για να φτιάξεις σκηνές παρμένες από τον κόσμο του μπαλέτου – είτε από τις στιγμές της προετοιμασίας και τα κοστούμια είτε από παραστάσεις διάσημων, αγαπημένων μπαλέτων.

«Η πιο χρωµατιστή ταινία που είδα ποτέ είναι ο ασπρόµαυρος Καθρέφτης, εγώ όµως είµαι της Θυσίας, εγώ είµαι εκείνου του θανάτου που αναβάλλεται, που ακυρώνεται γιατί ο αφέτης έσφαλε στον πυροβολισµό, εγώ είµαι εκείνης της ζωής που επιµένει, πείσµων, τούτο το σώµα θέλω να περάσει άβροχο την ερυθρά του θάλασσα, να φτάσει απέναντι µε όλες τις µνήµες του άτρωτες. Το σώµα µου. Τι θα θυµάται όταν ξεχάσω;»Μετά την πύκνωση της πολύπαθης ελληνικής Ιστορίας στην τρισυπόστατη Κωµωδία (2010) και το µατωµένο σταυροδρόµι του 360 (2013), ο Κυριακίδης επιστρέφει µε άλλη µία, επίσης σύντοµη, νουβέλα. Η ζωή ενός ανθρώπου περιγράφεται µε σταθµούς τα πάθη του σώµατός του, δοµείται γύρω από τις περιπέτειες της υγείας του και τα ψυχρά ιατρικά ιστορικά του, και συµβαδίζει µε την εµµονική αναζήτηση µιας παράξενης και ξεχασµένης σήµερα γλώσσας στα βάθη των Βαλκανίων που οµνύει στο σώµα και υπηρετεί µόνο τις ανάγκες του.

Πίσω από κάθε σπουδαία προσωπικότητα κρύβεται μια γάτα. Μια χαρισματική γάτα. Από αρχαιοτάτων χρόνων. Ήρθε η ώρα να ανοίξουν οι ιστορικοί τα βιβλία τους, να αποκαλύψουν τις πηγές τους και να μας συστήσουν τις σπάνιες αυτές μορφές.Κι ανάμεσα σ' αυτές, τον Όθωνα, τον αγαπημένο γάτο της βασίλισσας Αμαλίας και του Όθωνα, του πρώτου βασιλιά των Ελλήνων. Στην ίδια σειρά κυκλοφορούν: - Περικλής και Ασπασία (Μικρά γατικά, βιβλίο 1)- Αντώνιος και Κλεοπάτρα (Μικρά γατικά, βιβλίο 2)- Ναπολέων και Ιωσηφίνα (Μικρά γατικά, βιβλίο 3)

"Η τρέλα είναι μια Κόλαση από την οποία μπορεί κανείς να βγει μόνο με τη βοήθεια της ομορφιάς. Το «Αλάτι της τρέλας» είναι μια μικρή Θεία Κωμωδία, όπου ο Αριέλ Μύλλερ, ετερώνυμο του Φρέδυ Γεσσέδ, περνάει το κατώφλι του Νευροψυχιατρικού Νοσοκομείου Χ. Τ. Μπόρδα στο Μπουένος Άιρες. Κάτω από αυτές τις μαύρες πεταλούδες, εμφανίζεται η Βεατρίκη του, η ψυχίατρος Νταλσόττο, η οποία θα τον βοηθήσει διαμέσου του λόγου να βάλει σε τάξη τις μέρες και τα πράγματα. Διά χειρός γυναικός, λέει ο μύθος, χάθηκε ο άντρας· στην περίπτωση αυτή, η γυναίκα είναι η σωτηρία". Χαβιέρ Αδούρις, Αργεντινός ποιητής, μέλος της επιτροπής που απένειμε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης Macedonio Fernández στον Φρέδυ Γεσσέδ για «Το αλάτι της τρέλας». Η σειρά «Βάλε τον ήλιο σύνορο» φιλοδοξεί, μέσα από ποιητικά κείμενα που πραγματεύονται προσωπικές υπερβάσεις των δημιουργών τους, να φωτίσει τον δρόμο της αισιοδοξίας και της αγωνιστικότητας, παρ’ όλες τις αντιξοότητες της ζωής. Και με τον τρόπο αυτό, να απευθυνθεί και στις νεότερες γενιές που παίρνουν σήμερα τη σκυτάλη του κόσμου.

Οι διακοπές κινδυνεύουν να καταστραφούν! Ο κύριος Μομό πουλάει βιβλία με δραστηριότητες για τις διακοπές! Ο Νικόλας και οι φίλοι του πρέπει να βιαστούν και να τα εξαφανίσουν, πριν τα αγοράσουν οι γονείς τους και τους υποχρεώσουν να στρωθούν και πάλι στο διάβασμα...

Μπορεί κάποιοι να ζουν για μια εμφάνιση, όμως ο Θανασάκης, ο φοβερός μικρός της παρέας της Ρόζας, ζει για πολλά πράγματα. Ζει για τις τηγανητές πατάτες, ζει για να μάθει τι είναι το σεξ και βέβαια ζει για το σημαντικότερο όλων: τη φράντζα του. Μπορεί αυτός να πειράζει όλο τον κόσμο, αλλά δεν επιτρέπει σε κανέναν να πειράξει τα μαλλιά του. Μόνο η γιαγιά του καταφέρνει να του τα ανακατέψει με τα χάδια της, με αντίτιμο όμως πολλές τηγανιές πατάτες.Αυτός λοιπόν ο αξιαγάπητος ήρωας του Αρκά μαζί με τον συνεσταλμένο φίλο του τον Χάρη, τη χαζούλα Τζένη, τον πολύπαθο Αποστόλη και την τρομερή Ρόζα γεμίζουν τις σελίδες ενός ακόμα άλμπουμ με παιδική αθωότητα, γλυκιά τρυφερότητα και προπαντός σπαρταριστό γέλιο.

Πήγαινε βόλτα για ψώνια στα αγαπημένα σου μαγαζιά και κόλλησε υπέροχα αυτοκόλλητα σε κάθε σκηνή!

«Η “Οδύσσεια” είναι µια µεγάλη πληροφοριακή πύλη όπου, χωρίς να το καταλαβαίνουµε, µαθαίνουµε ότι ο άνθρωπος είναι ιστορία, πολιτισµός, κουλτούρα, κατασκευή, επινόηση, ανοιχτό πνεύµα και µετασχηµατισµός, καθώς και προσωπικές δυστυχίες και ευτυχίες, είναι κοινωνία και άτοµο µαζί». Ζαν-Πιερ Βερνάν, Οκτώβριος 2006Όταν ένα έργο της αρχαιότητας ρίχνει φως στις δικές µας, σηµερινές, αλήθειες... Το βιβλίο αυτό, που είναι η τελευταία του διάλεξη, στο Λύκειο Λε Κορµπυζιέ του Aubervilliers, ο Ζαν-Πιερ Βερνάν τo αφιερώνει στο ταξίδι του γυρισµού του Οδυσσέα στην Ιθάκη, τις πολλαπλές σηµασίες του οποίου δεν έπαψε ποτέ να ερευνά και να διδάσκει σ’ όλη του τη ζωή. Μιλά για τον σκοπό της ύπαρξης σε σχέση µε την ταυτότητα, για τη σηµασία της αναζήτησης του εαυτού και της θέσης του καθενός από µας στο κοινωνικό σύνολο την κάθε στιγµή. Παράλληλα αναρωτιέται για τον θάνατο σε σχέση µε την αξία της ζωής, για την αιωνιότητα και τη λήθη, για τη µνήµη και τον έρωτα, για τον χρόνο και την έννοια της επιστροφής.

Από το 1893 µέχρι το 1896 ο νεαρός Προυστ ακονίζει τα µαχαίρια του ως συγγραφέας στο περιοδικό La Revue blanche. Αποσπασµατικά, προσχεδιάζει ένα προσωπικό, µελλοντικό ακόµη, σύµπαν. Η οµοφυλοφιλική εξοµολόγηση στο Πριν πέσει η νύχτα εκθέτει τα άγχη του πόθου-πόνου, το σύντοµο Ανάµνηση επικεντρώνεται εξ ολοκλήρου στη δύναµη της αίσθησης, ενώ το Κατά της ασάφειας, τελευταίο του κείµενο για το La Revue blanche, επιβεβαιώνει το ενδιαφέρον του για την υιοθέτηση µιας µαχητικής στάσης, αλλά και τη βούλησή του να αναπτύξει έναν προβληµατισµό γύρω από την αλήθεια της λογοτεχνίας. Τα κείµενα αυτά, που δε θα συµπεριληφθούν στη συλλογή Τέρψεις και Ηµέραι, το πρώτο του βιβλίο που εκδόθηκε το 1896, προσεγγίζουν θέµατα που θα διατρέξουν συνολικά ολόκληρο το έργο του Αναζητώντας τον χαµένο χρόνο.Στον Αδιάφορο, όπως και στο Πριν πέσει η νύχτα, κυριαρχεί ο πόθος. Το διήγηµα αυτό πρωτοδηµοσιεύεται την 1η Μαρτίου του 1896 στο La vie contemporaine et Revue parisienne reunies. Με τη συµπυκνωµένη αφηγηµατική πλοκή και το τέλειο κλείσιµο της ιστορίας ο συγγραφέας µένει πιστός στις υφολογικές απαιτήσεις του διηγήµατος. Ακολουθεί την οπτική µιας ερωτευµένης γυναίκας και θεµελιώνει τη φαινοµενολογία της παθιασµένης συνείδησης, µελετώντας και αναλύοντας τον έρωτα σε όλη τη διάρκειά του (από τη στιγµή που γεννιέται µέχρι το τέλος του), στις ποικίλες περιπλοκές του (κοινωνικές και διαπροσωπικές) και στη συναισθηµατική του υπόσταση (ο έρωτας στον Προυστ είναι ένας γολγοθάς)… (Από την εισαγωγή)

Στο ξάγναντο, το παλιό υποστατικό του Μάτο Ρούιο στεκόταν σβηστό, λαξεμένο σε μαύρο φόντο, κόντρα στο φως του δειλινού. Μοναδικό στίγμα στο αδειανό περίγραμμα του κάμπου. Οι τέσσερις άντρες έφτασαν με μια παλιά Μερσεντές. Ο δρόμος ήταν σκαμμένος και ξερός - ένας φτωχός αγροτικός δρόμος. Από το υποστατικό, ο Μανουέλ Ρόκα τούς είδε. Πλησίασε στο παράθυρο. Πρώτα είδε τη στήλη της σκόνης να υψώνεται πάνω από τις κορφές του καλαμποκιού. Ύστερα άκουσε τον ήχο της μηχανής. Κανένας δεν είχε πια αυτοκίνητο σ' εκείνα τα μέρη. Ο Μανουέλ Ρόκα το ήξερε αυτό. Είδε τη Μερσεντές να ξεμυτίζει στο βάθος κι έπειτα να εξαφανίζεται πίσω από μια αράδα βελανιδιές. Ύστερα έπαψε να κοιτάζει. Στράφηκε προς το τραπέζι κι ακούμπησε το χέρι του στο κεφάλι της κόρης. Σήκω, της είπε. Πήρε ένα κλειδί από την τσέπη, το απίθωσε στο τραπέζι κι έκανε ένα νεύμα στο γιο. Αμέσως, είπε το αγόρι. Ήταν παιδιά, δύο παιδάκια. «Τα μυθιστορήματα του Μπαρίκκο κατοικούν σ' έναν τόπο ανάμεσα στο μύθο και στο σουρεαλισμό, με μια υπόγεια ποιητικότητα κι ένα υπαρξιακό μπλακ χιούμορ. Το Μετάξι, παρά την τεράστια διεθνή του επιτυχία, διατήρησε τον καλτ χαρακτήρα του. Το Χωρίς αίμα είναι μια επιστροφή στη λιτότητα και τη συντομία της φόρμας που έκανε το Μετάξι τόσο γοητευτικό και εκθαμβωτικά ωραίο...» Eφ. Observer «Η πεμπτουσία του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος περιλαμβάνεται ολόκληρη σ' αυτό το ολιγοσέλιδο έργο». Εφ. Guardian «Ένα σύγχρονο παραμύθι για ενήλικες... ο Μπαρίκκο είναι ο νέος Χανς Κρίστιαν Αντερσεν». Εφ. Daily Mail

Ποια είναι η Ρόζα; Η Ρόζα είναι μια ένθερμη φεμινίστρια και μια μαχητική ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των αδυνάμων. Όλων των αδυνάμων εκτός από έναν: τον Αποστόλη, τον μικρό, διοπτροφόρο γείτονά της. Η Ρόζα θέλει να αλλάξει τον κόσμο, ενώ ο Αποστόλης, πολύ πιο ταπεινός, θέλει απλώς να μην του κάνουν μπούλινγκ στο σχολείο. Παρ’ όλα αυτά καταφέρνει με την παιδική του αφέλεια να κάνει τρελή τη Ρόζα και, ως γνωστόν, από παιδί κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Κι αυτό ακριβώς κάνει ο Αρκάς σ’ αυτό το θαυμάσιο αλμπουμάκι: μας λέει αλήθειες. Αλήθειες για την παιδική αθωότητα, αλλά και για τη χαμένη παιδικότητα των παιδιών του καιρού μας. Και τις λέει με κάτι που ξέρει πολύ καλά: με υπέροχο χιούμορ!

Φθινόπωρο και ο Θανασάκης είναι στα κάτω του. Η διάθεσή του πέφτει μαζί με τα κίτρινα φύλλα των δέντρων. Αφήνεται στη μελαγχολία της βροχής, αν και ο ήχος της του θυμίζει πατάτες που τηγανίζονται. Ποιος φταίει όμως για την κατάθλιψή του; Μα ποιος άλλος, η σκληρή και άκαρδη Σίσσυ, το κορίτσι της καρδιάς του, που όμως τον αγνοεί πλήρως και δεν λέει σωστά ούτε το όνομά του. Κι ο Θανασάκης λιώνει σαν τη ζάχαρη στη βροχή. Χώρια που το φθινόπωρο κυκλοφορούν και ιώσεις και ο Θανασάκης αρπάζει ένα γερό συνάχι και πρέπει να μείνει σπίτι με τη μύτη του να τρέχει σαν υδρορροή. Με μια λέξη, χάλια! Ευτυχώς που υπάρχει ο φίλος του ο Χάρης, που τον προσέχει και του κάνει παρέα στο κρεβάτι του πόνου. Γιατί ο φίλος στο συνάχι φαίνεται. Ένα ακόμα άλμπουμ της υπέροχης σειράς H Ρόζα του Αρκά με τον απίθανο μπόμπιρα σε στιγμές ξεκαρδιστικής μελαγχολίας.

Πατάτες και ποιήματα; Ξέρουμε ότι πατάτες και Θανασάκης είναι έννοιες αλληλένδετες, άλλα τα ποιήματα από πού κι ως πού; Ε, λοιπόν, ήρθε καινούριο παιδί στη γειτονιά και έφερε την ποίηση. Το όνομά του Σπύρος ή Σφύρος, όπως συστήνεται ο ίδιος, γιατί δεν μπορεί να πει το πι. Ο Σπύρος πηγαίνει στα προνήπια και λατρεύει τα ποιήματα τα οποία αποστηθίζει κατά δεκάδες, έτσι ώστε να μπορεί να απαγγείλει το κατάλληλο ποίημα σε κάθε γεγονός. Και επειδή τα γεγονότα είναι καταιγιστικά σ’ αυτήν την τρελή παρέα των αξιαγάπητων πιτσιρικάδων, ο Σπύρος βρίσκει πάντα ευήκοο ακροατήριο για τον ποιητικό του οίστρο. «Ψωμί και τριαντάφυλλα» έλεγε ένα παλιό σύνθημα, «πατάτες και ποιήματα» προτείνει ο Αρκάς: τροφή για το σώμα, τροφή για το πνεύμα και τροφή για γέλια και απολαυστικό χιούμορ.

Ευχήθηκες ποτέ να βρεις τη σχολική σου τσάντα γεμάτη λεφτουδάκια; Η Κλάρα πάντως θέλησε κάτι περισσότερο. Και ό,τι βάλει στο μυαλό της το πετυχαίνει! Στο όγδοο βιβλίο η Κλάρα γίνεται εκατομμυριούχος, ένα ολόκληρο δισεκατομμύριο παίρνει φωτιά, κι ο διευθυντής της κεντρικής τράπεζας λαμβάνει ένα παράξενο γράμμα στο οποίο και απαντάει!

Μετά τη «Στέππα» (2006), ο Δημήτρης Ελευθεράκης παρουσιάζει την πέμπτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Εγκώμια», μια ενότητα είκοσι εννέα ποιημάτων που «ανακαλύπτουν» και αξιοποιούν το υλικό μικρών και μεγάλων ιστορικών και μυθικών αφηγήσεων, από τον οδυσσεϊκό νόστο μέχρι την πτώση της Ρώμης, κι από το Βυζάντιο μέχρι τον την πρόσφατη βαλκανική και ελληνική ιστορία, τον κομμουνισμό και το Ολοκαύτωμα. Μέσα από ένα πυκνό δίκτυο αναφορών σε πρόσωπα, τόπους και κείμενα, αναδύεται ένας λόγος που αξιοποιεί τις δυνατότητες τόσο του ελεύθερου όσο και του έμμετρου στίχου, περνώντας από την προσωπική εμπειρία στον συλλογικό μύθο και την πολιτική αλληγορία.

Είναι γνωστό ότι, όπου ανακατεύεται ο Θανασάκης, όλα γίνονται άνω κάτω. Ειδικότητά του είναι να τους ανακατεύει όλους και όλα. Ακόμα και την κολόνια της μαμάς την ανακατεύει με όλων των ειδών τα υλικά για να πετύχει το άρωμα της αγάπης, το ελιξίριο του έρωτα που θα κάνει τη σκληρή Σίσσυ να πέσει στα πόδια του. Όμως η μάμα δεν αστειεύεται, έχει τρόπο να συνετίσει τον άτακτο νεαρό. Όπλα της το μπρόκολο και το κουνουπίδι και προπαντός οι φοβέρες μπάμιες που μόνο να τις ακούσει ο Θανασάκης, ανακατεύεται. Βέβαια υπάρχει πάντα η γιαγιά που θα σπεύσει πάλι να σώσει τον αγαπημένο της εγγονό, παρ’ όλες τις εκκλήσεις της μαμάς να μην ανακατεύεται. Ένα ακόμα άλμπουμ της σειράς H Ρόζα του Αρκά, όπου η αθωότητα, η διαβολιά και το χιούμορ ανακατεύονται σε ένα μοναδικό χαρμάνι.