Στην Ελλάδα η αστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αποτελεί αίτημα των καιρών ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα. Από το 1917 αρχίζουν οι προσπάθειες των πρωτεργατών της αλλαγής για εφαρμογή της μεταρρύθμισης αλλά η "αντίδραση" θριαμβεύει. Στο βιβλίο αυτό επιχειρείται η ανάλυση του φαινομένου, για την περίοδο του μεσοπολέμου, ο κοινωνικός καθορισμός της αντίδρασης καθώς και η ερμηνεία των λόγων που εμπόδισαν τους φιλελεύθερους διανοούμενους να την πολεμήσουν αποτελεσματικά.