Το βιβλίο αυτό προσεγγίζει το διάλογο από δύο βασικές οπτικές γωνίες: καταρχάς, ως ένα κείμενο που εσωκλείεται στο σενάριο της ταινίας. Αλλά ο κινηματογραφικός διάλογος αποτελεί επιπλέον ένα ουσιαστικό στοιχείο της σκηνοθεσίας. Πώς όμως επιδρά πάνω στη σχέση του με το χώρο, το χρόνο και με τα πρόσωπα της ταινίας; Διηγείται την ίδια ιστορία με την εικόνα; Και οι ηθοποιοί σε ποιο βαθμό ιδιοποιούνται αυτές τις λέξεις που γράφτηκαν από άλλους, ποιο είναι το μερίδιό τους στον αυτοσχεδιασμό;