Ο δημιουργός βασίζεται στους μεγάλους δασκάλους του κινηματογράφου, όπως ο Griffith, o Murau και ο Stroheim, για να εξερευνήσει τις επινοήσεις της κινηματογραφικής αφήγησης και να κατανοήσει τις συγγένειες που αναπτύχθηκαν μέσα από γενιές κινηματογραφιστών μέχρι σήμερα, παίρνοντας για παράδειγμα κλασικές ταινίες, όπως αυτές των Reoir, Hitchcock, Welles ή Lag, ενδεικτικά, αλλά και ταινίες του David Lych, του Eric Rohmer ή του Lucas Belvaux.