Αυτά τα δύο κείμενα πραγματεύονται τη ρηξικέλευθη μετάφραση της Αντιγόνης και του Οιδίποδος Τύραννου του Σοφοκλή από τον Holderlin, για να αναδείξουν τον απώτερο σκοπό του Γερμανού ποιητή, που δεν ήταν άλλος από τη συγγραφή μιας «γνήσιας νεωτερικής τραγωδίας».