Στο βιβλίο αυτό ο Marcel Detiee προτείνει ένα σχέδιο συγκριτικής ανθρωπολογικής έρευνας του αρχαίου ελληνικού κόσμου, θέτοντας στο κέντρο της μελέτης του θέματα όπως ο μύθος, η σχέση προφορικότητας και γραφής, η σχέση σοφίας και φιλοσοφίας, η επινόηση της δημοκρατίας, η έννοια της αλήθειας. Η συγκριτική μέθοδος που εισηγείται ο συγγραφέας χαρακτηρίζεται ως πειραματική και δημιουργική, και επιδιώκει να συγκεράσει τις επιστημονικές καταβολές και τη συσσωρευμένη γνώση τόσο των ανθρωπολόγων-εθνολόγων όσο και των ιστορικών.