Σε όλο το παρελθόν ουδέποτε υπήρξε γύμνια γυναικών. Καυχόμεθα για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, όποιος ήταν. Μέρος αυτού -γιατί όχι-άφησε τις Καρυάτιδες στην Ακρόπολη. την Αθηνά κ.λπ. όπου παρουσιάζονται απόλυτα ενδυδυμένες. Σήμερα, στην τόση ηθική πτώση-κρίση συμβάλλει και η γυναικεία γύμνια. Το να βλέπει δε ο άνδρας τη γυναίκα και τανάπαλι ως μέσον σέξ-ηδονισμού. αυτό είναι κατάντια, έσχατος ξεπεσμός. Ως προς την γυμνότητα, μάθημα από την αρχαιότητα: Ο Ευριπίδης εις την «Εκάβη»: Όταν ο αγγελιαφόρος μετέδωσε την είδηση της θυσίας της Πολυξένης, ανέφερε τη λεπτομέρεια, ότι όταν το ακέφαλο σώμα έπιπτε κατά γης, η Πολυξένη, «επρόσεξε ινα πέση εν σεμνότητι». Γιατι τού-το; «Η θνήσκουσα πρόνοιαν είχεν ευσχήμως πεσείν, κρύ-πτουσα ά κρύπτειν όμματα αρσένων χρεών.» Δηλ. προνόησε να πέσει σε στάση προσεκτική, κρύπτουσα απόλυτα τα μέλη τα όποια κρύπτει η γυναίκα εμπρός στα μάτια των ανδρών. Δείχνει ότι είχαν ανεπτυγμένη την ΑΙΔΩ. Σήμερα: «...Τελικώς υπερίσχυσε το αληθινόν πνεύμα του Χριστια-νισμού... Η γυναίκα απέκτησε το δικαίωμα να δρα εις όλας τας περιοχάς του ανθρωπίνου πολιτισμού, με την χριστιανικήν όμως προυπόθεσιν ότι οφείλει να διασώζη την γυναικότητά της. τον εις την φύσιν της ιδιάζοντα χαρακτήρα». (Νικολάου Λούβαρι, Ακαδημαϊκού) Η γυμνότητα των γυναικών ταυτίζεται με την έπαρση. Καυχώνται για την εφήμερη σάρκα-επιδερμίδα τους. για κάτι φυσικό και όχι επίκτητο που είναι η ποικίλη αρετή, η ανθρωπιά και γενικά το έσω ψυχικό κάλλος. Συνεπώς «φτε-ρό στον άνεμο» μέρος των γυναικών, ηθικά ναυάγια με το θέλω τους.Ποιος ο αποχρών λόγος της γύμνιας με γυμνοπόδαρες καιμισο-γυμνόστηθες;Ένεκα ανεγκέφαλης επίδειξης. Πάνω απ' όλα στο είναι τους δεσπόζει το ανεξέλεγκτο ένστικτο και σαρκικό φρόνιμα, η έξαλλη παρουσίαση, ελλείψει παντελώςηθικής. Όντως έχουμε χειρίστη «πτώχεια» λογικών όντων όπου κυριαρχεί και η ελαφρότητα. Το ζητούμενο; Επιστροφή στην υπευθυνότητα, σωφρονισμό, αξίες και ιδανικά της ζωής. Κορυφαία η Πίστη.