- Μαμά, μαμά... Η διαπεραστική φωνή από το κοριτσάκι της μπροστινής θέσης ήχησε μέσα στο όνειρο που έβλεπε. Άνοιξε ξαφνικά τα μάτια του, παγωμένος στο μέτωπό του από τον κλιματισμό του αεροπλάνου, από αυτή την χωρίς διαπραγμάτευση ψύξη, όπως συνήθιζε να λέει. - Μαμά... συνέχισε το κοριτσάκι, ενώ η μητέρα του έλεγε "Σσσς, εντάξει, ναι μωρό μου..." Ανασήκωσε το σώμα του για να ξεπιαστεί, τέντωσε διαγώνια τα πόδια του. Ανάμεσα σ' αυτόν και την κυρία στη θέση C προς το διάδρομο δεν ταξίδευε κανείς κι έτσι οι δυο τους είχαν σιωπηλά συμφωνήσει να αφήσουν εκεί τις εφημερίδες τους. Στο μεσαίο τραπεζάκι ήταν ακόμα ένα γεμάτο μπουκαλάκι κόκκινου κρασιού. (απόσπασμα από το βιβλίο)