Εδώ και χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος πασχίζει να κατανοήσει και να προβλέψει το μέλλον. Οι πρόγονοί μας αναζητούσαν συμβουλές από τα μαντεία· διάβαζαν τα αστέρια με τη βοήθεια της αστρολογίας· εξέταζαν φιλοσοφικά τις έννοιες του χρόνου και του μέλλοντος· έγραφαν έργα για ουτοπίες και δυστοπίες· και, κατά τη νεότερη επιστημονική περίοδο, προσπάθησαν να προβλέψουν το μέλλον συγκεντρώνοντας και ερμηνεύοντας μοτίβα από το παρελθόν για να τα προεκτείνουν σε μοντέλα του μέλλοντος. Τόσο πολύπλευρο όσο και η ίδια η ανθρωπότητα, το μέλλον ουδέποτε μπορεί να είναι απολύτως γνωστό, προβλεπόμενο ή ελεγχόμενο, όμως οπωσδήποτε μπορεί να γίνει καλύτερα κατανοητό. Και, σε μια εποχή μεγάλων προκλήσεων για την ανθρωπότητα, προκλήσεων τις οποίες θέτει η κλιματική αλλαγή, η εμφάνιση πανδημιών, ο πόλεμος και η βαθιά ανισότητα, η μελέτη του μέλλοντος δεν είναι απλά μια άσκηση επί χάρτου αλλά αφορά την τέχνη και την επιστήμη της ανάληψης ευθύνης για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των αποφάσεων και των ενεργειών μας στο παρόν.