ianos

Η πύλη της αιωνιότητας είναι το πνευματικό ταξίδι του Ξενιστή μέσα από τις αμαρτίες του. Καθώς ο Ξενιστής ταξιδεύει στα πιο σκοτεινά κομμάτια της ψυχής του με καθοδηγητή τον Θεριστή, θα ανακαλύψει βαθιά κρυμμένους εχθρούς και αλήθειες που θα του φανερώσουν την υπόσταση της ανθρώπινης ψυχής του. Ο Ξενιστής, θα έρθει αντιμέτωπος με τις προσωποποιημένες σύγχρονες αμαρτίες που στιγματίζουν την ψυχή του στην δικιά του μορφή κόλασης. Κάθε δαίμονας, όλο και πιο πανούργος θα προσπαθήσει να εκτρέψει τον Ξενιστή από το ταξίδι του και να διαφθείρει την ύπαρξή του παρασύροντάς την στην ανυπαρξία. Θα μπορέσει άραγε ο Ξενιστής, να αντιμετωπίσει τους δαίμονες και τα αμαρτήματα που κρύβει βαθιά μέσα του; Θα μπορέσει άραγε να νικήσει την μάχη μέσα του; Θα μπορέσει άραγε να αλλάξει το πεπρωμένο του και από την άβυσσο που κατοικεί μέσα του, να διεκδικήσει πίσω τα χαμένα κομμάτια της ψυχής του; Άραγε το ταξίδι του Ξενιστή πού θα τον οδηγήσει; Τι κρύβεται στο τέλος του ταξιδιού που άρχισε; Θα βρει άραγε την πύλη προς την αιωνιότητα για να μπορέσει να λυτρωθεί και να απελευθερωθεί από την μοίρα του;

Το βιβλίο αναφέρεται σε θέματα Συμβουλευτικής γονέων με σκοπό την ψυχολογική τους στήριξη αλλά και την εκπαίδευσή τους σε αναπτυξιακούς τομείς του νηπίου και του παιδιού, ώστε να καλλιεργήσουν σε αυτό δεξιότητες κατά την πρώιμη ηλικία. Τέτοιες προσεγγίσεις της Συμβουλευτικής συμβάλλουν στη συμπερίληψη των παιδιών στο εκπαιδευτικό περιβάλλον, στην προσαρμογή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία, στην αξιοποίηση του δυναμικού τους και την ενεργοποίηση εσωτερικών αποθεμάτων τους. Παράλληλα οδηγεί τους γονείς να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες, πληροφόρηση και απομυθοποίηση των καταστάσεων, ικανότητα διαχείρισης κρίσεων. Οι γονείς πρέπει να είναι λειτουργικοί και να μπορούν να στηρίξουν τα παιδιά τους. Ο αυτισμός δεν είναι μια στατική κατάσταση, αν και η ίαση έχει αμφισβητηθεί, τα νήπια μπορούν να καλλιεργήσουν δεξιότητες, να αποκτήσουν λειτουργικές ρουτίνες και να πετύχουν κατά την ενηλικίωση αυτόνομη διαβίωση και ποιότητα ζωής. Τα κεφάλαια εξετάζουν θέματα αξιολόγησης, προτάσεις για τον σχεδιασμό αναπτυξιακών ψυχοπαιδαγωγικών παρεμβάσεων κατά την πρώιμη ηλικία με τη μεσολάβηση γονέων, τον τρόπο εκπαίδευσης των γονέων ώστε να καλλιεργήσουν δεξιότητες στα παιδιά τους, τον ρόλο του παιχνιδιού στην κοινωνική μεσολάβηση των γονέων και καλλιέργεια δεξιοτήτων στα παιδιά τους, προγράμματα τα οποία έχουν συγκροτηθεί για την καλλιέργεια δεξιοτήτων κατά την πρώιμη παρέμβαση σε άτομα με αυτισμό, την υποστήριξη των νηπίων με αυτισμό κατά τη μετάβασή τους από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό. Το βιβλίο σχεδιάζεται να αποβεί πολύτιμο για τους επαγγελματίες εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές,ιατρούς και τους γονείς.

Η εποχή που διανύουμε είναι πλήρης ερεθισμών της νόησης, αφορμών για να μιλήσει ή να κραυγάσει, με όποιον τρόπο μπορεί καθένας, ενώ σε κάθε εποχή υπάρχει η ίδια ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων· τα εργαλεία τους μόνο αλλάζουν. Τη σκυτάλη έχει σήμερα πάρει το διαδίκτυο, υποκαθιστώντας όλες τις μορφές "επαφής", γραπτή, προφορική, φωνητική, οπτική· εικονική ή σχεδόν φυσική.Τι περιέχεται στο βιβλίο αυτό; Είναι πεζά, είναι ποιήματα, τι είναι; Ποια η θεματική τους; Όταν ρωτήθηκα, δεν ήξερα να απαντήσω, δεν είχα καν αποκτήσει σαφή αντίληψη του υλικού που είχε σωρευτεί στο αρχείο μου τα τρία τελευταία χρόνια. Κοίταξα όμως ξανά όλο το ηλεκτρονικό "χειρόγραφο". Το ξεφλούδισα αργά αργά και βασανιστικά. Κατέληξα πως θα τα χαρακτήριζα μικρά ασθματικά χρονογραφήματα. Δεν μπορώ να έχω αίσθηση αν είναι ποιήματα, πεζά ή κάτι ανάμεσα. Νιώθω πως ίσως ακούγονται σαν άναρθρες εκφορές. Σε κάθε περίπτωση τα ονομάζω εγχειρήματα χειραψίας· με όσους τολμούν ακόμα να δώσουν το χέρι της ψυχής. (...)

«Θα με αγαπάς για πάντα;» «Πόσο πολύ μ’ αγαπάς;» «Ως πού φτάνει η αγάπη σου;» Ένα βιβλίο που «μεγαλώνει» την αξία της αγάπης, κάνοντάς τη... τόσο δα μικρούλα! Ένα παραμύθι που ίσως πρέπει να διαβάσουν πρώτα οι μεγάλοι με τις μεγάλες απαιτήσεις και μετά οι μικροί που στα χεράκια τους, σαν ενώνονται με άλλα χέρια, κρύβεται η... αγάπη!

Στο βιβλίο περιγράφεται η θαυμαστή και φωτεινή ζωή του π. Αθανάσιου Χαμακιώτη, ο οποίος έζησε στο Μαρούσι Αθηνών και εφημέρευε στον Ιερό Ναό της Νερατζιώτισσας (1891-1967). Η ζεστασιά της καρδιάς του στηρίζει στις ανυπόφορες στιγμές του βίου μας και μας προσκαλεί να μοιραστούμε τον παράδεισο στον οποίο κατοικεί και δεν είναι άλλος από αυτόν της αγάπης, της χαράς και της συγνώμης. Άνθρωπος με σπάνια πνευματικά χαρίσματα. Πλημμυρισμένος από την αγάπη προς το Θεό και προς τον άνθρωπο. Στολισμένος με όλες τις άγιες αρετές. Πράος, ταπεινός, σεμνός, ειρηνικός, υπομονετικός, ασκητικός. Γνήσιος ποιμένας και πνευματικός πατέρας. Αληθινός αγωνιστής που με τη χάρη του Θεού και την αγία βιοτή του ενδύθηκε το ένδυμα της αγιότητας. Στο βιβλίο αυτό επιχειρείται μια σκιαγράφηση της ζωής και του έργου του. Παραδίδεται στο ελληνικό κοινό με την ευχή, ο βίος του μακαριστού γέροντα, που είναι μια καινούργια σελίδα της ζωής του Χριστού στη γη μας, να είναι μια κραυγή αφύπνισης για τις εφησυχασμένες συνειδήσεις μας.

Το βιβλίο αυτό επικεντρώνεται στα τέσσερα διμέτωπα γλυπτά που φιλοτέχνησε ο Γιαννούλης Χαλεπάς μετά την επιστροφή του από το ψυχιατρείο της Κέρκυρας και πριν το 1925. Τα γλυπτά αυτά λειτουργούν ως άξονες για να διερευνηθεί το διπλό στο ταξίδι της ζωής του, από την επιθυμία στην απαγόρευση, από την επιτυχία της τέχνης στην διάψευση της ζωής, από την δημιουργία στην σιωπή.

Παρά τη γενικευμένη αίσθηση πως ο καπιταλισμός διέρχεται μια κρίση για την οποία βασικοί υπεύθυνοι είναι η πλεονεξία, η ανευθυνότητα, ο νεοφιλελευθερισμός και οι ανεξέλεγκτες αγορές, πουθενά στην Ευρώπη δεν παρατηρείται άνοδος της επιρροής των αριστερών κομμάτων, ούτε εμπεδώνεται η αίσθηση πως δικαιώνεται η αριστερή κοσμοθεωρία.Αυτό δεν είναι μόνο εκπληκτικό: είναι τραγικό. Οχι μόνο διότι αποκαλύπτει το γεγονός πως η αριστερά είναι ιδεολογικά εξαντλημένη και εν δυνάμει πολιτικά εξουδετερωμένη, αλλά και διότι έτσι μειώνεται καταλυτικά η δυνατότητα της Ευρώπης και του κόσμου να αντιμετωπίσουν την τρέχουσα κρίση με αποτελεσματικότητα και συντονισμό.Μέσα σ' αυτό το πνεύμα κινείται η μελέτη της «Το πρωτείο της πολιτικής. Η Σοσιαλδημοκρατία και η Ευρώπη του 20ού αιώνα». Πρόκειται για μία ιστορική περιήγηση στην ιστορία της σοσιαλδημοκρατίας, από την καταστατική πράξη ίδρυσής της μέχρι και τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα.Εν τη πράξει, η σοσιαλδημοκρατία της μεταπολεμικής περιόδου πάντρεψε δύο όψεις του «καπιταλιστικού κτήνους» (σ.σ. τα εισαγωγικά ανήκουν στη συγγραφέα): την ικανότητά του να γεννά πλούτο και την τάση του να προκαλεί κοινωνική αστάθεια. Επομένως, «Το πρωτείο της πολιτικής» αυτό το φαινόμενο αποπειράται να αναλύσει και να διερευνήσει το συγκερασμό αυτών των δύο αντινομικών πλευρών του. Η πρόταση της Σέρι Μπέρμαν είναι σαφής: ότι μία αριστερά αληθινά σοσιαλδημοκρατική πρέπει να είναι έτοιμη να προτείνει νέες μεθόδους προοδευτικής διαχείρισης του καπιταλισμού.

Χώρα μου είσαιΚι ας ήξερα ελάχιστα για σέναΈνα όνομα, μια διεύθυνσημια ταυτότητα επιτηδεύματοςΜα μόλις σ' αντίκρισαεκείνη μόνον τη στιγμήστο χίασμα το φοβερότου ανθρώπου και του κόσμουη άφραστη μου δόθηκε ομορφιάδώρο αναίτιοκι ας σωριάζονταν με πάταγοάνθρωπος, μαζί, και κόσμοςθρύμματα ερημικάτριγύρω μου

Γύρω μας όλα αλλάζουν! Η επιστήμη και η τεχνολογία διαγράφουν τη δική τους εξελικτική διαδρομή στον χρόνο επηρεάζοντας και αλλάζοντας τον κόσμο, την κοινωνία, εμάς τους ίδιους. Οι ιδεολογίες αμφιταλαντεύονται, οι οικονομίες μεταβάλλουν τη δυναμική τους, οι άνθρω- ποι εξελίσσονται, ακόμα και η Γη επηρεάζεται. Με τέτοια δεδομένα είναι αναμφίβολα σίγουρο πως ο τρόπος με τον οποίο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, οφείλει να είναι διαφορετικός από τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώσαμε εμείς από τους γονείς μας. Αλλά δεν είναι πολύ εύκολο να απαλλαγούμε εντελώς από τα δεσμά των παιδικών μας χρόνων. Κι όμως, αν έχουμε θέληση μπορούμε να τα καταφέρουμε σε έναν μεγάλο βαθμό. Η προσπάθειά μας αυτή, χρειάζεται μελέτη, όρεξη κι επιμονή, κι αυτό διότι είναι αρκετά δύσκολο να αποδυναμώσουμε αντιλήψεις και συμπεριφορές που έχουν παγιωθεί στο μυαλό και την ψυχή μας. Κι εδώ βρίσκεται το πιο απαιτητικό έργο του γονέα, το πιο ζόρικο μονοπάτι. Εύχομαι αυτό το βιβλίο να σας προικίσει με αρκετά εφόδια, τα οποία χρειάζεστε ώστε να μεγαλώσετε υγιή παιδιά και υγιείς προσωπικότητες. Δεν θα πω να μεγαλώσετε τα παιδιά που επιθυμείτε, γιατί αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα που αναλύεται σε αυτό το βιβλίο. Στόχος είναι –και βάζω και τον εαυτό μου μέσα– να συμβάλλουμε με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να βρουν τα παιδιά μας τον δρόμο τους και να χαράξουν τη δική τους διαδρομή στο ταξίδι της ζωής. Εμείς οι παρατηρητές, οι σύμβουλοι, οι καθοδηγητές, οι συνοδοιπόροι πρέπει να στεκόμαστε δίπλα τους διακριτικά και να παρεμβαίνουμε απαλά και αθόρυβα μόνο όταν χρειάζεται. Ευελπιστώ να ωφεληθείτε από τη μελέτη αυτού του βιβλίου και να αντι- μετωπίσετε τον γονεϊκό σας ρόλο σαν μια πρόκληση που θα σας κάνει καλύτερους ανθρώπους, γιατί έχουμε όλοι περιθώριο να γίνουμε καλύτεροι, να εξελιχθούμε, να προοδεύσουμε…

Το βιβλίο 'Ανισες βάσει σχεδίου αναλύονται κριτικά οι εξετάσεις υψηλών απαιτήσεων, σε μια προσπάθεια να αναδειχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις έχουν σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και στις κοινότητές τους. Μέσα από τη μελέτη των παραδόσεων της ανισότητας και των καπιταλιστικών μορφών παραγωγής, αναδεικνύεται η σύνδεση των εξετάσεων με τα εκπαιδευτικά κινήματα της ευγονικής, του δείκτη νοημοσύνης και της κοινωνικής αποτελεσματικότητας στην εκπαίδευση των Ηνωμένων Πολιτειών του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτεται η χρήση τους στις μέρες μας, ως κεντρικού εργαλείου των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων στις Η.Π.Α.Μέσα από τη διερεύνηση των ιστορικών, κοινωνικών, οικονομικών και εκπαιδευτικών πτυχών των εξετάσεων υψηλών απαιτήσεων, ο Wayne Au ισχυρίζεται ότι αυτές όχι μόνο θεμελιώνονται στη δημιουργία ανισοτήτων, αλλά ότι η ίδια η δομή τους είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τις κοινωνικές ανισότητες που υπάρχουν έξω από το σχολείο.

Αύγουστος του ’22. Η ίδια προκυμαία, που πριν τρία χρόνια φορούσε τα γιορτινά της, υποδεχόμενη τον ελληνικό στρατό, αστράφτοντας από αγαλλίαση και εθνική υπερηφάνεια, έχει μετατραπεί σε ορχήστρα αρχαίου θεάτρου, όπου διαδραματίζεται η πιο ειδεχθής τραγωδία του εικοστού αιώνα. Στο κοίλο του θεάτρου της ιωνικής γης οι Μεγάλες Δυνάμεις κινούν τα νήματα της εξελισσόμενης τραγωδίας. Πιο κάτω απ’ τα τείχη της Τροίας οι Έλληνες οπισθοχωρούν ατάκτως προς τα παράλια, όπου οι πρόγονοί τους Αχαιοί είχαν κάποτε αράξει τα καράβια τους. Ο Βενιζέλος απουσιάζει απ’ την πολιτική κονίστρα. Τον έχει στείλει στο πυρ το εξώτερο ο ίδιος ο ελληνικός λαός, χειραγωγημένος απ’ την ολέθρια δημαγωγία των πολιτικών αντιπάλων του. Η υλοποίηση του συνθήματος «Ψωμί κι ελιά και Κώτσο βασιλιά», η μόνη απ’ όσα του έταξε η κυβέρνηση Γούναρη, αποτελεί τον άσσο στο μανίκι των Άγγλων, για να πράξουν κατά το οικείο συμφέρον. Απουσιάζει αυτός που υπολήπτεται η ευρωπαϊκή κοινότητα, που στέκεται ίσος προς ίσον μπροστά στους ισχυρούς ομολόγους του, ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η ελληνική κυβέρνηση εθελοτυφλεί υπακούοντας στις ξένες εντολές. «Προχωρήστε» τους παροτρύνουν οι «σύμμαχοί» μας Άγγλοι. Στόχος τους είναι τα πετρέλαια της Μοσούλης. Ασκούν πίεση στον Κεμάλ, σπρώχνοντας πάνω του τον ελληνικό στρατό αβοήθητο. Οι Έλληνες βαδίζουν στα τυφλά…

Στις αρχές Αυγούστου του 1932 φτάνουν στο Σούνιο, για μια εβδομάδα διακοπών μαζί με τις οικογένειές τους, οκτώ έφηβοι οι οποίοι, στη μετέπειτα ζωή τους, θα εμπλουτίσουν με το λογοτεχνικό τους έργο τη συλλογική φαντασιακή αντίληψη του 20ού αιώνα. Στο παραθαλάσσιο ξενοδοχείο «Ποσειδώνιον» βρέθηκε ο καθένας τους για διαφορετικό λόγο.

Η Συλλογή εκδίδεται με αφορμή τη συμπλήρωση των 200 χρόνων από τη γέννηση του Φρίντριχ Ένγκελς. Μέσα από τα κείμενά της, τις αναμνήσεις, τις αφηγήσεις, τις προσωπικές μαρτυρίες και τις επιστολές, δίνεται στον αναγνώστη η ευκαιρία να γνωρίσει την πολυσχιδή ζωή και το έργο του μεγάλου επαναστάτη και θεωρητικού, να παρακολουθήσει την τιτάνια προσπάθεια που κατέβαλε στην κοινή πορεία ζωής και δράσης με τον Καρλ Μαρξ για τη θεμελίωση του επιστημονικού σοσιαλισμού και την πάλη για την υπόθεση του προλεταριάτου. Παράλληλα, μέσα από ζωντανές και γλαφυρές αφηγήσεις που έχουν γραφτεί από στενούς φίλους και συναγωνιστές, αναδεικνύεται η μοναδική προσωπικότητα του Ένγκελς, ο εύθυμος και πηγαίος χαρακτήρας του, η ακούραστη θεωρητική και πρακτική εργασία, η μεγάλη του λατρεία για τη μελέτη μιας ευρύτατης γκάμας επιστημονικών αντικειμένων, η ευρυμάθεια και η πολυγλωσσία του που εντυπωσίαζαν τους πάντες και, ασφαλώς, η αφοσιωμένη επαναστατική του δράση μέχρι το τέλος της ζωής του μαζί με τα αυξημένα καθήκοντα που έπεσαν αποκλειστικά στους δικούς του ώμους, μετά από το θάνατο του Κ. Μαρξ.

Ο συγγραφέας, νεαρός ΕΠΟΝίτης, κατατάχθηκε στο ΔΣΕ αρχές του1949. Στη διάρκεια της θητείας του στο ΔΣΕ κρατούσε Ημερολόγιοτο οποίο πέταξε όταν πιάστηκε το Οκτώβρη του ίδιου χρόνου. Μεβάση τις θύμησές του και από τη ζωή του στο ΔΣΕ, καταγράφει ταγεγονότα πρόσωπα και καταστάσεις που έζησε, περιγράφει τηνπροσωπική του διαδρομή αλλά και την "εσωτερική" ζωή τωνανταρτών. Προσπαθεί χωρίς ντοκουμέντα, μαρτυρίες και άλλαστοιχεία να παραδώσει στην Ιστορία τις λεπτομέρειες τηςκαθημερινής ζωής των μαχητριών και μαχητών του ΔΣΕ. Οπως γράφειο Σοσιαλισμός, η καλύτερη, η πιο ανθρώπινη κοινωνία, ήταν τοιδανικό των νέων αυτών, που μέσα στις συνθήκες αυτές, του Αγώνατης Θυσίας, της Ανιδιοτέλειας, της Αγάπης στο συνάνθρωπο,ωρίμαζαν μέρα με τη μέρα με ασύλληπτη ταχύτητα.

Το βιβλίο παρουσιάζει μέσα από την προσωπική μαρτυρία τουσυγγραφέα, τον τραγικό και απάνθρωπο πόλεμο του ΝΑΜ. Με γραφήαπλή και άμεση ιστορούνται περιστατικά απερίγραπτουενδιαφέροντος, που συγκλονίζουν τον αναγνώστη και τον φέρνουνκοντά στις φρικαλέες σκηνές του πολέμου και στις μεταπολεμικέςτραυματικές εμπειρίες των στρατιωτών. Ένα βιβλίο ντοκουμέντοπου για πρώτη φορά αποκαλύπτει τον πόλεμο που δεν γράφτηκε ποτέ.

Η ιστορία της μικρής Μάτελι μιλά στους μικρούς αναγνώστες για τον σεβασμό στη φύση που μας περιβάλλει, τον καθένα μας ξεχωριστά και όλους μαζί. «Το τραγούδι της μικρής Μάτελι» είναι ένα παραμύθι με το διαχρονικό αίτημα της αγάπης για τη φύση, της συνύπαρξης και της ισορροπίας στον κόσμο μας, με την επίκαιρη απαίτηση της προστασίας του σε ατομικό αλλά και συλλογικό επίπεδο.

Με φόντο το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και πραγματικά ιστορικά γεγονότα, τα υπαρκτά πρόσωπα της ιστορίας μας, ξετυλίγουν την αληθινή ζωή τους, με μυθιστορηματικό τρόπο.

Ετοιμάζοντας για δημοσίευση στον τόμο αυτό ένα μικρό δοκίμιο που είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω στο τρίτο διεθνές συνέδριο της <<Εταιρείας Μέλβιλ>> Νέα Υόρκη, 2001), μαζί με το κεφάλαιο 17 (στο αμερικανικό πρωτότυπο και σε ελληνική μετάφραση) από το Μόμπι Ντικ του Χέρμαν Μέλβιλ, θεώρησα πως δε θα ήταν ούτε άκαιρο ούτε άσκοπο να ξαναθέσω ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια απασχολεί τους αμερικανούς μελετητές και επιμελητές του κειμένου αυτού του μυθιστορήματος.

Μέσα στις σελίδες του βιβλίου και με αφορμή την γνωστή ευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου «Κύριε και Δέσποτα της Ζωής μου» συγκεντρώθηκαν περικοπές από την Αγία Γραφή και μικρά κείμενα από Πατέρες και Αγίους της Εκκλησίας μας, που θα γίνουν μια καθημερινή συντροφιά μέσα στις εβδομάδες της Σαρακοστής. Ξεχωριστή θέση κατέχουν και τα κείμενα που είναι αφιερωμένα στην Παναγία μας και στους Χαιρετισμούς. Σε κάθε ταξίδι όλοι έχουμε ανάγκη από έναν φίλο, που θα μοιραστεί το ταξίδι, θα μας συντροφεύει και θα μας συμπαραστέκεται. Το βιβλίο αυτό επιχειρεί μέσα από τα κείμενα να βρει την παρηγοριά και την ζεστασιά που προσφέρει η πίστη, μια σύγχρονη γυναίκα, ένας φοιτητής, ένας μοναχικός άνθρωπος του σήμερα, οποιοσδήποτε αναζητά την συνοδοιπορία.

SIDAYES

Ποιες γλώσσες διδάσκονταν ως ξένες ανά τους αιώνες; Ποια ήταν η πρώτη διεθνής γλώσσα; Ποιες μέθοδοι διδασκαλίας επικρατούσαν και για ποιο λόγο; Ποια ήταν η έννοια της ξένης γλώσσας και πώς εξελίχθηκε; Πώς διδάσκονται οι ξένες γλώσσες σήμερα και ποιο είναι το μέλλον της ξενόγλωσσης διδασκαλίας; Αυτά και άλλα ερωτήματα αναζητούν απάντηση στο παρόν βιβλίο για την εξέλιξη της διδασκαλίας των ξένων γλωσσών από την επινόηση της γραφής μέχρι την ψηφιακή εποχή.

Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται μια σειρά από βιβλιοπαρουσιάσεις, που είναι άλλες εκτεταμένες και άλλες σύντομες και έχουν όλες δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά του Ρεθύμνου τα τελευταία τριάντα χρόνια. Όλες αποτελούν μια ειδική επίσκεψη πολύτιμη και ουσιαστική. Άλλωστε κάθε επίσκεψη σε βιβλία είναι χρήσιμη και μας προσφέρει σημαντικά οφέλη.Σ’ αυτές τις επισκέψεις σε βιβλία φίλων, σε βιβλία που αγάπησα, σε βιβλία που είχαν για μένα ένα ειδικό βάρος προσπάθησα να μεταφέρω στο κοινό αυτά που και για μένα είχαν μια ιδιαίτερη αξία. Υπήρξε μια διαδικασία που μου έδινε μεγάλη χαρά, όση χαρά δίνει η επίσκεψη σε φίλους, η επαφή με την δημιουργία, καθώς το βιβλίο μας προσφέρει την πιο εύκολη και προσιτή προσέγγιση με τον πολιτισμό και την γνώση.Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται μια σειρά φωτογραφιών από το οικογενειακό μου αρχείο που και αυτές αποτελούν από την μια έκφραση μιας παλαιότερης εποχής κι από την άλλη έχουν και ομορφιά και μας προκαλούν την συγκίνηση για αυτό που υπήρξε για τον καθένα σπουδαίο και που ο χρόνος έρχεται και το καλύπτει γλυκά. Στοιχεία που μας συνδέουν και τα βιβλία και οι παλιές φωτογραφίες με το παρελθόν και μας συντηρούν τα πιο βαθιά συναισθήματα.

ΚΡΗΤΕΣ

Μια γλώσσα ζηλευτή, ένας γλωσσικός θησαυρός δίχως όρια και καλούπια, από όλα τα λουλούδια του γλωσσικού περιβολιού, της αρχαίας ομηρικής, της καλλιεργημένης, της ομιλούμενης, της βόρειας ηπειρωτικής ντοπιολαλιάς, και όχι ως μόδα συγκυρίας, αλλά ως εσωτερική αναγκαιότητα, που στο πλέξιμο και κέντημα της λέξης και της ποιητικής στόφας στο παιχνίδι της λυρικής μεταφορικής εικόνας θυμίζει Λόρκα κι Ελύτη, με την αθωότητα της φύσης στο φόντο και στα καλύτερα τοπία της μυθολογίας, σαν στις πρώτες ημέρες της γένεσης, το αέναο, το ιερό, το αγνό, το παρθένο, που αν το αγγίξεις και χαλάσεις την ισορροπία πάνω και κάτω κόσμου, μπορεί να γίνει θρύψαλα, το γήινο και το αιθέριο, με το πανάρχαιο φιλοσοφικό μοτίβο της μεγάλης ποίησης, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ζωή και ο θάνατος. Γιώργος Μαρκόπουλος

Η Όφαμεϊ Κουέστ, μια μικροκαμωμένη, σεμνότυφη κοπέλα από το Κάνσας, απευθύνεται στον Φίλιπ Μάρλοου προκειμένου να βρει τον μεγάλο της αδερφό Όριν, που έχει μήνες να δώσει σημεία ζωής. Εκείνος ξεκινά από την κακόφημη πανσιόν όπου διέμενε ο νεαρός μέχρι που εξαφανίστηκε. Συναντά κάποιον που τον γνώριζε, αλλά, προτού προλάβει να του μιλήσει, ο τύπος βρίσκεται δολοφονημένος με παγοκόφτη.Κι αυτή θα ‘ναι μόνο η αρχή...

«Σήμερα ξεκινώ ένα ταξίδι πίσω στο παρελθόν και τα βήματα μου με γυρίζουν στην Κωνσταντινούπολη, την πατρίδα μου. Η μνήμη με οδηγεί στο σημείο συνάντησης με τη μητέρα μου, με την ιστορία της και τον εαυτό της. Νιώθω βαθύτατα συγκινημένος με τη σκέψη να γράψω κάτι για τη μητέρα μου, τη Βικτωρία Λυντιρίδου. Τι να γράψω και τι να αφήσω; Ξετυλίγω, λοιπόν, το κουβάρι της μνήμης και η μία ανάμνηση φέρνει την άλλη». Η πολυτάλαντη ζωγράφος Βικτωρία Λυντιρίδου συστήνεται στο ευρύ κοινό μέσα από ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στη ζωή και στο έργο της και μέσα από τους πίνακές της μεταφερόμαστε στην Πόλη, στις ακτές του Βοσπόρου και σε μια εποχή που αξίζει να την αναπολεί κανείς…

«Ένθα ανήρ και γυνή και παιδία και τοις της αρετής συνδεδεμένοι δεσμοίς, εκεί μέσος ο Χριστός» (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου).<br><br>Η οικογένεια είναι ένα από τα σπουδαία ποιμαντικά θέματα της Εκκλησίας, επειδή αποτελεί το κύτταρο της θρησκευτικής, ηθικής και κοινωνικής ζωής. Οι πολύτιμες συμβουλές και οδηγίες που περιλαμβάνει, για το μυστήριο του γάμου, τον αρραβώνα, τις συζυγικές σχέσεις και υποχρεώσεις, την εγκυμοσύνη, τη γέννηση και το μυστήριο του βαπτίσματος, θα βοηθήσουν τους νέους ανθρώπους να δημιουργήσουν μια ευλογημένη οικογενειακή ζωή, τη δική τους «μικρά εκκλησία».

ΛΕΞΙΚΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Πανέµορφη, ταλαντούχα και χαρισµατική, η Κατρίν είναι η µαµά για τα δυο της κορίτσια που τη λατρεύουν, όπως τα λατρεύει κι εκείνη· µια λατρεία χωρίς όρια. Η µαµά είναι σε όλα υπερβολική, καπνίζει και πίνει υπερβολικά, οδηγεί µε υπερβολική ταχύτητα, αγαπάει και ζει καθ’ υπερβολήν κι αυτό δεν είναι ανώδυνο, ούτε για την ίδια ούτε για τους γύρω της. Η Κατρίν, που έχει περάσει από µια εξαιρετικά τραυµατική παιδική και εφηβική ηλικία, αποκτά δύο κόρες από τον δεύτερο γάµο της. Παντρεύεται για Τρίτη φορά, στη συνέχεια καταρρέει και καταλήγει σε ψυχιατρική κλινική. Τα δυο της κορίτσια περιµένουν την επιστροφή της, αν και ξέρουν πως η ζωή µε τη µαµά δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, πως µαζί της ζουν στιγµές εκστατικής ευτυχίας και απόλυτης ελευθερίας, τις οποίες διαδέχεται σχεδόν νοµοτελειακά η κατάβαση στην Κόλαση. Όµως εκείνες την αγαπούν πάνω απ’ όλα, η µαµά είναι η «βασίλισσά» τους και ορκίζονται ότι θα κάνουν τα πάντα για να την κρατήσουν στη ζωή. Μέσα από µια αφήγηση πληθωρική και στοχαστική ταυτόχρονα, η Βιολαίν Ουισµάν καταθέτει ένα σπουδαίο αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµα µε επίκεντρο τον «βίο και την πολιτεία» της Κατρίν, της «ανένταχτης βασίλισσας» που έζησε πέρα από το κατεστηµένο και τις συµβατικότητες ως το τέλος. «Η αγάπη πονάει και η Ουισµάν εξετάζει µε κοµψότητα το πώς και το γιατί». Kirkus «Η Ουισµάν διαθέτει µια εξαιρετική αφηγηµατική δεινότητα· ξεδιπλώνει το αφηγηµατικό νήµα όπως ένας παραµυθάς σε µια συνάθροιση συνθέτοντας το καλειδοσκοπικό πορτρέτο της Κατρίν. Η ευαισθησία µε την οποία ψηλαφεί το οικογενειακό τραύµα κι αναδεικνύει τους δεσµούς αγάπης θα καθηλώσει τους αναγνώστες». Publisher’s Weekly «Ένα µαγνητικό πορτρέτο µιας δυναµικής και (αυτο)καταστροφικής γυναίκας, όπως τη φαντάζεται η κόρη που πιστεύει πως οφείλει η ίδια να τη σώσει.

Το παρόν πόνημα αποτελεί ένα οδοιπορικό στην εμπόλεμη τουρκοκρατούμενη Ήπειρο της περιόδου 1820-1822, προκειμένου να προσεγγιστούν, με ανανεωμένη και τεκμηριωμένη πληροφόρηση, οι όψεις των γεγονότων που διαδραματίστηκαν κατ’ αυτή την περίπλοκη περίοδο και έφεραν την καταστροφική ήττα στη μάχη στο Πέτα στις 4 Ιουλίου 1822. Το βιβλίο κινείται σε δυο άξονες: Ο πρώτος συνδέεται με την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Ήπειρο μετά την ανταρσία του Αλή πασά και ο δεύτερος με την εκστρατεία του Αλ. Μαυροκορδάτου στην Ήπειρο. Η τελική μάχη έγινε στο Πέτα της Άρτας στις 4 Ιουλίου 1822, η οποία ήταν καταστροφική για το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα και μοιραία οδήγησε στην κατάρρευση της εμπιστοσύνης στα τακτικά στρατεύματα. Στο βιβλίο γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στους πρωταγωνιστές (Έλληνες, Ευρωπαίοι και Οθωμανοί) εκείνων των μοιραίων για την Ελληνική Επανάσταση πολεμικών γεγονότων. Η δράση τους αποδείχτηκε καθοριστική για τις μετέπειτα εξελίξεις. Τέλος, επιχειρείται η παράθεση και η ενδελεχής ανάλυση των γεγονότων, δίχως να υποτιμάται το μεγαλείο του Εικοσιένα και να υποβαθμίζονται πρόσωπα και γεγονότα. Πρωτογενείς πηγές (απομνημονεύματα, επιστολές κλπ.), προερχόμενες από κύριους πρωταγωνιστές της περιόδου 1820-1822 και της μάχης του Πέτα, αποτελούν κύριο συστατικό αυτής της μελέτης.

Σ’ ένα ορεινό χωριό της Λακωνίας, στα μέσα της δεκαετίας του ’50, μετά την ταραγμένη περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, οι κάτοικοι ζουν ήσυχα και ειρηνικά, δουλεύοντας τη γη με τον ιδρώτα τους. Ο παπα-Θανάσης, ο ιερέας του χωριού, ένας άνθρωπος γεμάτος αγάπη και προσφορά, λειτουργεί σαν συνδετικός ιστός για το ποίμνιό του. Ένας φόνος θα αναστατώσει τις ζωές των κατοίκων και θα κλονίσει τις ισορροπίες στο μικρό χωριό. Οι αντοχές των ηρώων θα δοκιμαστούν, και καλά φυλαγμένα μυστικά θα ορίσουν μοιραία τις ζωές τους. Όμως, κάθε πράξη έχει τις συνέπειές της, και το κάθε μυστικό, το ειδικό βάρος του. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα για την αγάπη, την προσφορά, τα ύψη και τα βάθη της ζωής και τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής.

Κάθε δημοκρατία με πολίτες χωρίς ικανοποιητικό επίπεδο παιδείας, κριτικής σκέψης και συνεργατικότητας είναι τυφλή — αν όχι επικίνδυνη. Φυσικά, αυτό αποτελεί κοινή επωδό σε πολιτικές συζητήσεις, τόσο μεταξύ αρνητών της δημοκρατίας ως επιχείρημα κατάλυσής της, όσο και υπέρμαχων του πολιτεύματος, που υποδεικνύουν αυτές τις ελλείψεις ως πηγές των προβλημάτων, των στρεβλώσεων και των λαθών της.Μήπως, όμως, ισχύει (και) το αντίθετο; Μήπως το χαμηλό πνευματικό επίπεδο των κοινωνιών είναι σύμπτωμα έλλειψης δημοκρατίας; Και τι τελικά είναι αυτή η περίφημη «δημοκρατία»;Το βιβλίο Δημοκρατία: Οδηγός χρήσης πιάνει το νήμα από την Αθηναϊκή Πολιτεία ως την ερχόμενη ψηφιακή εποχή εξερευνώντας το πώς και το γιατί της συμμετοχικής άμεσης δημοκρατίας —της Δημοκρατίας— αναδεικνύοντάς την ως το βέλτιστο πολίτευμα για την ενίσχυση της πνευματικής, νοητικής και συλλογικής ευφυΐας μιας κοινωνίας. Και αυτό γιατί η συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων και η συνδιαμόρφωσή τους δίνει το αναντικατάστατο κίνητρο στον καθένα να σκέφτεται.Πώς μπορεί, όμως, ένα τέτοιο σύστημα να λειτουργήσει στις σημερινές συνθήκες; Πώς μπορούμε να λάβουμε μια συλλογική απόφαση χωρίς αντιπροσώπους, ακόμα και σε κοινωνίες με εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια πολίτες;Το βιβλίο αυτό προσπαθεί να δώσει κάποιες κατευθυντήριες γραμμές στα παραπάνω ερωτήματα, να αποτελέσει πηγή σκέψης και, γιατί όχι, έμπνευσης. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η απάντησή τους δεν μπορεί παρά να έρθει από την ίδια την πράξη της Δημοκρατίας.Αμ’ έπος αμ’ έργον, λοιπόν.

Νότια των Αντικυθήρων, ένα μικροσκοπικό νησί τριγυρίζεται από υφάλους. Μένει φυσικά απροσπέλαστο. Εντούτοις, οι χιτλερικοί της Κατοχής έχτισαν εκεί φυλάκια ελέγχου διερχομένων πλοίων. Στα κατοπινά χρόνια, έρχονται ξεχωριστά τρεις φυγάδες οικογενειακώς από την πρωτεύουσα και μένουν στα οικήματα. Ποιος ο λόγος φυγής από την άνεση; Άγνωστος. Ένα γιοτ, μέσα σε άγρια φουρτούνα, φέρνει τον τέταρτο με τη γυναίκα του και το πλήρωμα στο νησί. Υποκρίνεται τον περαστικό, αλλά μάλλον κι αυτός θα ριζώσει. Είναι, βέβαια, γιος εφοπλιστή. Ποια ανάγκη τον έδιωξε από τον πλούτο; Να ’ναι κατάσκοπος από τις αρχές; Διώκεται διεθνώς; Η γυναίκα του επιμένει να ρωτά, γιατί δυο χρόνια αλωνίζουν το αρχιπέλαγος. Απάντηση καμιά. Στη μικρή κοινωνία υπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά της μεγάλης: κοινωνικότητα, δολιότητα, υποκρισία, φθόνος, απάτες συζυγικές από γάμους αποτυχημένους και λοιπά. Τα τέσσερα παιδιά –έφηβοι– φεύγουν για κοντινό τουριστικό νησί. Τα πνίγει η μοναξιά και η αδράνεια. Οι γονιοί ακολουθούν σε λίγο. Τότε απροσδόκητα συμβαίνει η απαγωγή της μιας θυγατέρας από κινέζικη μαφία και ο φόνος ενός φυγά. Στο φορτισμένο σκηνικό, η υποκοσμική παρεμβολή φέρνει από την Αθήνα τον διάσημο επιθεωρητή Βαντέα. Θα λυθούν τα αινίγματα; Θα φωτιστούν τα σκοτάδια;

Πρόκειται για αληθινή ιστορία, η οποία συνέβη τον Μάρτη του 1942, σε ένα χωριό της βουλγαροκρατούμενης Δράμας. Με αφορμή τον επιχειρούμενο εκβουλγαρισμό των Ελλήνων της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ξεσπάει στις 28 Σεπτεμβρίου του 1941 η πρώτη μαζική εξέγερση στην κατεχόμενη Ελλάδα και η δεύτερη σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη, κατά των δυνάμεων κατοχής. Η εξέγερση, έγινε διεθνώς γνωστή, ως «Εξέγερση και Σφαγή της Δράμας», αναπτερώνοντας το ηθικό των κατακτημένων λαών της Ευρώπης!Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ακολούθησαν μαζικές εκτελέσεις αμάχων, από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής, στην πόλη της Δράμας καθώς και σε πολλά χωριά του νομού. .Εξι περίπου μήνες μετά, συλλαμβάνεται, ο τελευταίος αντάρτης, μεταφέρεται στην πλατεία του χωριού του και αφού προπηλακίζεται και λοιδορείται, από συνεργάτες των Βουλγάρων παρουσία του δεκάχρονου γιου του, φονεύεται δια λιθοβολισμού.Το περιεχόμενο του βιβλίου αναφέρεται στην περιπετειώδη ζωή του δεκάχρονο γιου του θύματος, το οποίο κατέληξε σε μια από τις 58 παιδουπόλεις της Φρειδερίκης.Μέσα απ’ τη ζωή του «Ανυπεράσπιστου Αγοριού», παρουσιάζονται Η «Εξέγερση και η Σφαγή της Δράμας» και οι συνθήκες μέσα στις οποίες διαδραματίστηκε το γεγονός του λιθοβολισμού του Κυριάκου Γ. Οι συνθήκες μέσα στις οποίες, ο δεκάχρονος γιος του θύματος κλείστηκε σε μια παιδούπολη-στρατόπεδο της Φρειδερίκης, για να «Αναμορωθεί» και να “μεταμoρφώθηκε” σε ένα “αληθινό” Ελληνόπουλο.. Και πως, ενώ σε όλες τις χώρες της Ευρώπης τιμωρήθηκαν οι συνεργάτες των κατακτητών, ακόμη και στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, τιμωρήθηκαν έστω κάποιοι λίγοι συνεργάτες των Γερμανών και των Ιταλών, δεν τιμωρήθηκε ούτε ένας συνεργάτης των βουλγαρικών δυνάμεων κατοχής και το τρομαχτικότερο όλων:Πως ήταν δυνατόν ο πρώτος στην ιστορία καταγεγραμμένος λιθοβολισμός ενός ανθρώπου, επί ευρωπαϊκού και ελληνικού εδάφους, να παραμείνει για πάνω από 70 χρόνια άγνωστος, και οι υπεύθυνοι του λιθοβολισμού να παραμείνουν ατιμώρητο...

Οι άνθρωποι είναι θνητοί και το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να περνάνε στη μνήμη όσα πραγματικά αξίζουν να διατηρηθούν, στις επόμενες γενιές.Αυτός είναι ο λόγος που γράψαμε και το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου φίλε αναγνώστη. Και αφορμή αυτού του βιβλίου είναι μία φωτογραφία. Η φωτογραφία που βλέπεις στο εξώφυλλό του!Η φωτογραφία απεικονίζει την ευτυχή κατάληξη του δράματος αυτών των ανθρώπων. Τη σωτηρία στην πόλη της Λέσβου, τη Μυτιλήνη!Άγνωστη η φωτογραφία στους περισσότερους, ακόμη και σε μας μέχρι πρότινος! Όταν ψάχνεις όμως... βρίσκεις!

«Η τουρίστρια έκανε το σταυρό της, έπειτα πλησίασε στο κάθισμα. Μέσα από ένα μουρμουρητό χρωματισμένο με βαριά προφορά, ρώτησε τη νεαρή γυναίκα στα λευκά αν ήταν δυνατό να καθήσει δίπλα της για να προσευχηθεί. Εκείνη δεν είχε την ευγένεια να απαντήσει, συνεχώς ακίνητη, με το βλέμμα σαν μαγνητισμένο από το άγαλμα της Παναγίας των Επτά Θλίψεων… Τότε, σαν σε αργή κίνηση, σαν σε εφιάλτη που ήρθε από τα κατάβαθα της νύχτας, η λευκή μαντόνα κούνησε αργά το κεφάλι. Το πιγούνι της ακούμπησε στο στήθος, έπειτα, μαλακά, σχεδόν με χάρη, ολόκληρο το σώμα της έγειρε προς τα μπρος πριν σωριαστεί στα ασπρόμαυρα πλακάκια.Τότε ήταν που η χοντρή Αμερικανίδα άρχισε να ουρλιάζει.»Η διήγηση ξεκινά την επομένη της γιορτής της 15ης Αυγούστου στη Νοτρ-Νταμ του Παρισιού. Μια νέα γυναίκα, πολύ όμορφη, ντυμένη στα κάτασπρα, βρίσκεται νεκρή στον περίγυρο του καθεδρικού ναού. Πολύ γρήγορα συλλαμβάνεται ένας ύποπτος, αλλά η αστυνομία μοιάζει να συγχέει την ταχύτητα δράσης με τη βιασύνη να κλείσει την υπόθεση. Μπροστά σε ένα προαναγγελθέν δικαστικό λάθος, ένας αντικομφορμιστής ιερέας αρχίζει έρευνα, με τη βοήθεια μιας νέας αντιεισαγγελέως.Το βιβλίο εκδόθηκε με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας.