ianos

ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ

Με ανοιχτή πάντα την πληγή της Μικρασιατικής Καταστροφής, έναν χρόνο μετά την υπογραφή του Ελληνοτουρκικού Συμφώνου Φιλίας, με νωπό ακόμη το μελάνι από τις υπογραφές Βενιζέλου και Κεμάλ, συμβαίνει ένα μικρό θαύμα ειρήνης. Είναι μια μικρή στιγμή στην Ιστορία που σήμερα, ενενήντα χρόνια μετά, αποκτά την πλήρη σημασία της. Πρωταγωνιστής και πάλι ο Κεμάλ Ατατούρκ, μαζί με έναν λάτρη της βυζαντινής τέχνης, τον Αμερικανό Τόμας Γουάιτμορ. Αληθινός πρωταγωνιστής, όμως, είναι ο ναός της Αγίας Σοφίας. Το 1931, οι δύο άνδρες συναντώνται στην Αγία Σοφία όταν αυτή είχε μετατραπεί σε τζαμί. Ο Τόμας Γουάιτμορ προσπαθεί να πείσει τον Τούρκο ηγέτη να του δώσει την άδεια να αποκαλύψει και να συντηρήσει τα ψηφιδωτά που είχαν επιχρισθεί μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, όταν ο λαμπρός ναός έγινε τέμενος. Μαζί τους καταφέρνουν να τρυπώσουν στην Αγία Σοφία δύο μικρά παιδιά που γίνονται μάρτυρες αυτής της μικρής πτυχής της Ιστορίας που ξεδίπλωσε αργότερα την παγκόσμια ανάγκη της προστασίας των Μνημείων τα οποία ανήκουν στην ανθρωπότητα.

Κάποιος έγραψε τη λέξη «Migozarad» στον τοίχο ενός καφενείου, πέρα στη μακρινή Καμπούλ του Αφγανιστάν, που σημαίνει «θα περάσει». Μα δεν περνά! Αντίθετα, οι μέρες μας βυθίστηκαν μέσα στους ατμούς και στο βαθύ μπλε της θάλασσας.Η μέσα μας προσφυγιά συναντιέται με τους κυνηγημένους του πολέμου και η ιστορία ενός μικρού, ασυνόδευτου πρόσφυγα από το Αφγανιστάν αφυπνίζει. Μπλέκεται με τις διηγήσεις ναυαγών στις αρχές του αιώνα στα ανοιχτά της Κρήτης, με τη διαχρονική περιπλάνηση ενός λαού που ξέρει καλά, μα ταυτόχρονα λησμονεί, τί θα πει πρόσφυγας. Από την πόλη των καταυλισμών ο μικρός Φαζίλ στέλνει το δικό του μήνυμα. Ένας Έλληνας δημοσιογράφος στήνει το δικό του ρεπορτάζ και στροβιλίζεται βαθιά στις μνήμες της ψυχής του.Στην «εποχή των υπερπολιτισμένων πιθήκων» που ανατέλλει, η ιστορία παίζει περίεργα παιχνίδια…

Η ανθολογία δεν έχει αξιολογικό αλλά θεματολογικό, υφολογικό και ρυθμολογικό χαρακτήρα. Μακράν πολύ από αισθητισμούς κι αποκλεισμούς, επιχειρήσαμε να αποτυπώσουμε (όσο γίνεται εξπρεσιονιστικά) το πανόραμα της σύγχρονης ελληνικής ποίησης στα προκλητικά χρόνια της μεταβατικής δεκαετίας 2008-2018.Στον τόμο αποτυπώνεται ένας αντιπροσωπευτικός κατά το μάλλον ή ήττον συσχετισμός δυνάμεων, τάσεων, προτάσεων, υπεκφυγών ή μεταβάσεων. Υπάρχει και η λεγομένη «ποίηση φυγής» που εκπροσωπείται ελάχιστα σε αυτή την ανθολογία, αφού μας ενδιαφέρει εξαρχής το θετικό κοινωνικό πρόσημο κι η μετάβαση από το «αυτιστικό» εγώ στο συνειδητοποιημένος «εμείς» μιας συλλογικότητας ενεργών κι εναργών πολιτών που με τον οίστρο της Κρίσης αφυπνίζονται κι αποφασίζουν να αλλάξουν τον κόσμο (μέσα τους κι έξω τους) έτσι ώστε να ταιριάζει περισσότερο με τα οράματα και τα ιδεώδη του Διαφωτισμού.Ανθολογούνται (αλφαβητικά): Χρήστος Αγγελάκος, Κούλα Αδαλόγλου, Ιωάννα Μ. Αθανασιάδου, Μαρία Αθανασοπούλου, Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, Νίνα Αλέξη, Ελένη Αλεξίου, Μαριγώ Αλεξοπούλου, Γιώργος Αλισάνογλου, Γιάννης Αντιόχου, Λουκάς Αξελός, Μάκης Αποστολάτος, Βασιλική Αποστολοπούλου, Πόπη Αρωνιάδα, Κατερίνα Αυγέρη, Αναστασία Βασιλάκου, Σωτήρης Π. Βαρνάβας, Φωτεινή Βασιλοπούλου, Γιώργος Βέης, Βιργίλιος Βεργής, Αλεξάνδρα Βερύκοκου, Δάφνη Μαρία Γκυ-Βουβάλη, Παναγιώτης Βούζης, Σπύρος Λ. Βρεττός, Γιώργος Γάββαρης, Νίκος Γεωργαντώνης, Γιώργος Γκανέλης, Πέτρος Γκολίτσης, Ηλίας Γκρης, Κώστας Γουλιάμος, Άννα Γρίβα, Ευγένιος Δαμουλάκης, Γιώργος Δελιόπουλος, Γιώργος Δένδιας, Δημήτρης Δερζέκος, Δημήτρης Δημητριάδης, Χρυσούλα Β. Δημητρακάκη, Κική Δημουλά, Γιώργος Δουατζής, Λίλυ Εξαρχοπούλου, Καλλιόπη Εξάρχου, Νίκος Ερηνάκης, Γιάννης Ευθυμιάδης, Κατερίνα Ζαχαριάδου, Κατερίνα Ζησάκη, Άντζελα Ζιούτη, Ελευθερία Θάνογλου, Γιώργος Χ. Θεοχάρης, Σάρα Θηλυκού, Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Ζωή Ε. Ιωακειμίδου, Λένα Καλλέργη, Έφη Καλογεροπούλου, Χριστίνα Καραντώνη, Δήμητρα Καραφύλλη, Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου, Δώρα Κασκάλη, Κατερίνα Κατράκη κ.α

Στα σαράντα τρία του χρόνια, είχε ήδη προλάβει να ζήσει δύο ζωές. Ξεκινούσε την τρίτη, με αυτά τα λόγια: «Δεν είμαι πια νέος· σ’ όλη μου τη ζωή παρατήρησα έντονα και στοχάστηκα· σκοπός δε των έργων μου ήταν η ευτυχία σας. Συνέλαβα ένα σχέδιο το οποίο μου φαίνεται πως μπορεί να σας είναι χρήσιμο· θα ήθελα να σας το παρουσιάσω».

Η παρούσα μελέτη - έρευνα είναι αποτέλεσμα εικοσάχρο­νης και πλέον αναζήτησης για ένα θέμα που στις μέρες μας και μέσα στη δίνη της παγκοσμιοποίησης φαίνεται να μην έχει καμία απολύτως πρακτική σημασία.Πολύ απλά, απο­σκοπεί να δείξει, πώς μια κοινωνία δύο αδελφών χωριών, της Βλάστης και των Ναμάτων, εξαιτίας των εθνικιστικών εξάρσεων και των κοινωνικών διαφοροποιήσεων και τάξεων, έφτασε στις μέρες μας να αντιμετωπίζει κρίση ταυτότητας και να διατηρεί μια εντελώς ακατανόητη εικόνα για τους τρίτους σχετικά με το αυτονόητο, ότι δηλαδή οι δύο αυτές κοινότητες υπήρξαν βλαχόφωνες και οι κάτοικοί τους είναι Έλληνες βλαχικής καταγωγής.Το θέμα της μελέτης δεν εί­ναι επί του παρόντος τι είναι οι Βλάχοι, όπως πολύ σωστά γράφει ο Αστ. Κουκούδης, αλλά το ποιοί είναι οι Βλάχοι. Το τι είναι το έδειξαν και το δείχνουν σε όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως στη μητρόπολή τους, την Ελλάδα, ως αναπό­σπαστο κομμάτι της. Εντελώς ενδεικτικά αναφέρουμε τα ονόματα Ζάππας, Τοσίτσας, Στουρνάρας, Δούμπας.Έχει λοιπόν χαρακτήρα “ενωτικό” και αποσκοπεί στην εξήγηση και ουτοπικά ίσως στην εξάλειψη μίας άσκοπης, στις μέρες μας, διχόνοιας, που ταλανίζει πολλά χρόνια την κοινωνία των δύο χωριών.

Δεκατέσσερις ιστορίες γυναικών, όπου το ατοµικό, συχνά, διασταυρώνεται µε το συλλογικό. Σφοδροί έρωτες, σχέσεις δύσκολες ή διαλυµένες, διαψεύσεις, µαταιώσεις, τραύµατα της παιδικής ηλικίας που σηµαδεύουν ζωές. Ιστορίες για την αγάπη, την απώλεια, τη µνήµη, το φόβο, τη µοναξιά, αλλά και την επίπονη αναζήτηση της εσωτερικής αλήθειας και δύναµης. Ιστορίες για την πανδηµία, τη φτώχεια, την οικονοµική κρίση, την κοινωνική αδικία, τη διαφθορά, την παραπληροφόρηση, τους πρόσφυγες, αλλά και τη µαχητικότητα, τους αγώνες, την αλληλεγγύη. {…} Και ο χωρισµός, σκέφτηκα, ένας µικρός θάνατος είναι. Αλλά και το µέτρο, τα όρια στη ζωή µας είναι πολύ σηµαντικό πράγµα. Τι θα τα κάνω όλα αυτά τα σκοτεινά συναισθήµατα που έχω µέσα µου; Ακραίος πόνος. Η αναγνώρισή τους, µου δίνει µεγάλη δύναµη. Αυτή η δύναµη θα είναι η ενέργεια για να ζήσω. Καταλαβαίνω ότι δεν θα είχα πληγωθεί τόσο, αν δεν είχα αγαπήσει τόσο βαθιά. Αυτός ο θυµός, δεν θα ήταν τόσο δυνατός, αν δεν είχα νιώσει την προδοσία ως το βάθος της ύπαρξής µου. {…} Όλους µάς έχει επηρεάσει αυτή η ζοφερή κατάσταση, που έχει γίνει µόνιµη εδώ και τρία χρόνια, ψιθύρισα, πιο πολύ για να σκεφτώ τι θα µπορούσα να του πω, για να τον ανακουφίσω. Κοίταξα για λίγο έξω, για να συγκεντρώσω τη σκέψη µου σε κάτι που θα βοηθούσε. Όµως, στο απέναντι πεζοδρόµιο, µου τράβηξαν την προσοχή δύο πρόσφυγες. Μια γυναίκα, και ένα παιδί. Ήταν βρεγµένοι, παρόλο που προσπαθο σαν να προστατευτούν από τη βροχή, µε κάποια σπαράγµατα από ένα χαρτόκουτο. Βλέπεις; Είπα. Αρκεί ένα κλικ, για να δεις ξαφνικά από άλλη οπτική το πρόβληµά σου. Οι πόλεµοι που συµβαίνουν στις µέρες µας. Που γίνονται αιτία να χάνονται καθηµερινά αθώοι άνθρωποι και κυρίως παιδιά. Και όσοι δεν χάνονται, ξεριζώνονται από τις πατρίδες τους, έχοντας χάσει τα πάντα. Και που γίνονται αντικείµενο εκµετάλλευσης από επιτήδειους υπάνθρωπους, οι οποίοι πλουτίζουν από την ανθρώπινη τραγωδία.

Ένα παραμύθι, ακόμα ένα ταξίδι… Αυτή τη φορά γυρνάμε τον χρόνο πίσω και ταξιδεύουμε από την Πάφο στην Κερύνεια μας! «Είναι όμορφη η Κερύνεια, γιαγιά μου;» τη ρώτησα δειλά δειλά. Η γιαγιά χαμογέλασε. «Είναι η πιο όμορφη πόλη απ’ όλες, αγόρι μου! Ακόμα και τις πιο συννεφιασμένες μέρες, αυτή λάμπει σαν τον ήλιο» μου απάντησε παίρνοντάς με μια μεγάλη αγκαλιά. «Πότε θα με πας στην Κερύνεια, γιαγιά;»«Σύντομα, αγόρι μου, στο υπόσχομαι! Κι όταν έρθει εκείνη η ευλογημένη μέρα κι επιστρέψουμε, λεύτεροι πια, θα έρθουμε να σε πάρουμε μαζί με τον παππού και θα κινήσουμε για την Κερύνειά μας. Θα πάμε στο λιμάνι μας, θα καθίσουμε διπλά στη δική μας θάλασσα και θα δούμε μαζί την ανατολή του ήλιου. Θα σε πάω παντού, αγόρι μου! Μέχρι τον Πενταδάκτυλο να μαζέψουμε κυκλάμινα… 50 χρόνια φέτος, 50 ευχές, και θα κάνω κι άλλες τόσες αν χρειαστεί… μέχρι να επιστρέψουμε πίσω!»

Ένα εξαιρετικά και σπάνιο έργο που συγγράφηκε από το Δάσκαλο Ν. Μαργιωρή το 1970, ανασύρθηκε πρόσφατα από τους κληρονόμους του σε μορφή χειρογράφων και παραδόθηκε στους μαθητές του για έκδοση, προσθέτοντας στο ψηφιδωτό της Εσωτερικής Γνώσης πάνω στο μεγάλο θέμα της Ατλαντίδας. Στις σελίδες του παρόντος έργου ο αναγνώστης δεν θα βρει καμία άλλη όμοια διήγηση. Με μοναδική εξιστόρηση και ειδική διηγηματική οραματική ανάλυση, ο Δάσκαλος Ν. Μαργιωρής, δίνει το στίγμα των βαθύτερων αιτιών της ουσιαστικής εκκίνησης για την εσωτερική και πνευματική ανάπτυξη του Ατλάντιου Πολιτισμού.Στην οθόνη του αναγνώστη παρελάζουν ονόματα άγνωστα (Ανωχώνα, ΒΗ-ΟΥΑ, Αμ-Αμ-Αμ. Ωρώρα, ΗΙΟ), σύμβολα και σκηνές απόκοσμες και πρωτόγνωρες, εξωγήινης/υπεργήινης προέλευσης και αιτίας, που ξεπερνούν την ανθρώπινη φαντασία και φέρνουν τον άνθρωπο εγγύτερα στην κατανόηση της φύσης του και ειδικότερα της πυροδότησης του Ατλάντιου Πολιτισμού στην πρώτη άνοδο της δόξας του και διευκρινίζουν με τα συμπληρώματα τα αίτια της πτώσης του! Παράλληλα γίνεται πασιφανής κρυστάλλινη η διαφορά των Αναλλοίωτων Αρχών τα Πνευματικών Νόμων που διέπουν τα Πάντα στη Δημιουργία σε αντιδιαστολή με τους ανθρώπινους νόμους και συλλήψεις/επινοήσεις, ανεξέλικτων, εξελιγμένων, ακόμα και υπερεξελιγμένων όντων! Το έργο είναι ημιτελές καθότι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ από τον συγγραφέα. Έχουν προστεθεί όμως στο τέλος κατάλληλα και περιεκτικότατα εκτενή συμπληρώματα από ειδικές αναλύσεις και διδαχές του Ν. Μαργιωρή για την Ατλαντίδα από άλλα έργα του, ώστε να διαμορφώσει πληρέστερη, βαθύτερη και σφαιρικότερη εικόνα ο αναγνώστης.

Το πώς περνάµε τις µέρες µας βέβαια είναι το πώς περνάµε τη ζωή µαςΜια µοναδική συλλογή από σοφές σκέψεις, φράσεις και µικρά κείµενα για κάθε µια µέρα του χρόνου αποτελεί το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας. Φράσεις και λέξεις που υπογράφουν µεγάλοι φιλόσοφοι, συγγραφείς, καλλιτέχνες και πνευµατικοί δάσκαλοι από όλες τις πνευµατικές παραδόσεις. Ένα ηµερολόγιο σοφίας και αφύπνισης όσον αφορά στα πιο σηµαντικά ζητήµατα της ζωής, µε αποφθέγµατα και ρητά που λειτουργούν ως πνευµατικοί οδοδείκτες, έχοντας τη δύναµη να µας προσφέρουν έµπνευση και να ζεστάνουν την καρδιά µας, σε µια εποχή που το έχουµε ίσως ανάγκη περισσότερο από ποτέ, βοηθώντας µας να ζήσουµε την κάθε µέρα µας πιο αυθεντικά και ουσιαστικά.Υπάρχουν δυο τρόποι να ζήσεις τη ζωή σου. Ο ένας σαν τίποτε να µην είναι ένα θαύµα και ο άλλος σαν το καθετί να είναι ένα θαύµα. ΑΛΜΠΕΡΤ ΑΪΝΣΤΑΪΝ

Πέντε ανατρεπτικά διηγήματα περιέχονται στη συλλογή διηγημάτων «Η Λέσχη Μπίφτεκμπεργκ & άλλες μικρές ιστορίες», του Ρόμπερτ Πεφάνη, η οποία κυκλοφορεί στις 15 Δεκεμβρίου.Η συλλογή αυτή είναι προϊόν μυθοπλασίας, με κάποιες εκ των ιστοριών, να διαδραματίζονται στο παρελθόν, άλλες, στο παρόν και μερικές, στο μέλλον. Οι ήρωες κάθε διηγήματος, βρίσκονται αντιμέτωποι με απρόβλεπτες εξελίξεις, έξω από τη σφαίρα της καθημερινότητας, οι οποίες συνδυάζουν την κωμωδία με το δράμα - όπως άλλωστε και η ζωή.Το βιβλίο περιλαμβάνει τα πέντε παρακάτω διηγήματα:«Schizo Shrink»: Ένας Ψυχολόγος καθοδηγεί τους ασθενείς του σε ανορθόδοξες πράξεις!«Λέσχη Μπίφτεκμπεργκ»: Ένας πολέμιος της κρεοφαγίας επιχειρεί να αλλάξει την αντίληψητου κόσμου, επιστρατεύοντας ακραίους τρόπους!«Θα συμβεί σε κάποια Γη»: Στο 1962, ενός παράλληλου σύμπαντος, η Γη καταστρέφεται!«Κρασίβιι Στάλιν»: Ο Στάλιν αντιμετωπίζει μια αναπάντεχη εξέλιξη, στην αποστολή του να καταστρέψει την παλιά τάξη πραγμάτων, στην ΕΣΣΔ του ’30!«Βρεφικοί επισκέπτες»: Στο κοντινό μέλλον, ο ανταγωνισμός μεταξύ εταιριών για εξασφάλιση πελατείας, ξεκινά στα μαιευτήρια!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ (+CD)

«Με το "Τέλος της Νύχτας", δε θέλησα να δώσω μια συνέχεια στην "Τερέζα Ντεσκερού", αλλά το πορτρέτο μιας γυναίκας στην παρακμή της, που την έχω ήδη σκιαγραφήσει από την εποχή της εγκληματικής της νιότης. Δεν είναι καθόλου απαραίτητο να γνωρίζει κανείς την πρώτη Τερέζα για να ενδιαφερθεί γι' αυτήν που εδώ αφηγούμαι την τελευταία της αγάπη».

Η εν λόγω έκδοση της Ορέστειας δεν είναι φιλολογική: ούτε το αρχαίο κείμενο περιλαμβάνεται σ' αυτήν, ούτε σχόλια περιέχει. Πρόκειται για την δημοσιοποίηση μιας μετάφρασης που, ακολουθώντας με αμείωτη πιστότητα το πρωτότυπο κείμενο, είχε εξαρχής ως μοναδικό της στόχο την κατά το δυνατόν εντελέστερη κατάκτηση και απόδοση του νοήματος με το μέσον που είναι και εκείνο του ίδιου του αισχυλικού έργου: την ποίηση.

Κατά τον 18ο αιώνα, ενόσω η επιστημονική επανάσταση βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη και η εποχή των μεγάλων ανακαλύψεων στο απόγειό της, το πλέον ακανθώδες επιστημονικό πρόβλημα που κυριαρχούσε στους επιστημονικούς και πολιτικούς κύκλους της Βρετανίας, και όχι μόνο, είχε καθαρά πρακτική σημασία: ήταν ο υπολογισμός του γεωγραφικού μήκους. Η αδυναμία μέτρησής του είχε κοστίσει εδώ και αιώνες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές χαμένες στη θάλασσα, ενώ έθετε σοβαρά εμπόδια στην εμπορική επέκταση και την αμυντική θωράκιση της νησιωτικής χώρας. Με το συγκεκριμένο πρόβλημα καταπιάστηκαν οι κορυφαίοι αστρονόμοι της εποχής, όμως ένας επίμονος τεχνίτης, ο Τζων Χάρρισον, συνέλαβε μια μηχανική λύση. Αφιερώνοντας 40 χρόνια από τη ζωή του, μπόρεσε να κατασκευάσει ένα ρολόι που μετρούσε με ακρίβεια την πάροδο του χρόνου στη θάλασσα, κάτι που τα ρολόγια της εποχής δεν κατάφερναν ούτε στη στεριά. Τούτο το τέλειο ρολόι, που σήμερα ονομάζεται χρονόμετρο, υπήρξε το επιστέγασμα μιας ηρωικής προσπάθειας η οποία αντιμετώπισε ατέλειωτες δυσκολίες, αμφισβητήσεις και τρικλοποδιές, για να γνωρίσει τέλος την επίσημη αναγνώριση και την καθολική αποδοχή.

Το βιβλίο ''Παίζω και Μαθαίνω τη Μουσική θεωρία'' κερδίζει το ενδιαφέρον και την αγάπη του μαθητή. Κάθε μάθημα καταλήγει σε πρακτικές ασκήσεις και παιχνιδοασκήσεις (μουσικά κουΐζ, παζλ, μαγικές εικόνες κ.λ.π.), οι οποίες βελτιώνουν τη μουσική σκέψη και παρατηρητικότητα του παιδιού, μετατρέποντας τη μάθηση σε παιχνίδι. Μαθαίνει να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος, να κατανοεί τις διαφορές που μπορεί να έχει ένα θέμα από ένα άλλο, αφομοιώνοντας τη γνώση αβίαστα. Είναι μια ολοκληρωμένη μέθοδος εκμάθησης της μουσικής θεωρίας που κάνει τη δουλειά του καθηγητή πολύ πιο εύκολη!

Η ιστορία της Θοδωρούλας γεννιέται σ’ ένα μικρό χωριό της Φθιώτιδας. Εξελίσσεται σε διάφορα μέρη και με διαφορετικές –ως επί το πλείστον άσχημες– συνθήκες.Με τα λιγοστά έως ανύπαρκτα εφόδια που πήρε στην παιδική και εφηβική της ηλικία, διανύοντας μια δύσκολη πορεία στη ζωή της, θα επιστρέψει σχεδόν εκεί απ’ όπου ξεκίνησε; Πορεύεται μόνη της, περικυκλωμένη απ’ τους φόβους της, τις απογοητεύσεις της, την ηττοπάθειά της, τη ζηλοφθονία της, τα συναισθηματικά της κενά, τον αποκλεισμό της από την οικογένεια, και πολλά ακόμη…Όμως, μέσα από αυτές τις στάχτες, μια σπίθα, η Τζούλιετ-Γεωργία, άναψε τη φωτιά της αναγέννησης και της δημιουργίας. Τι ρόλο θα παίξει η ίδια της η κόρη; Κατάφερε να της προσφέρει όσα έπρεπε ή τουλάχιστον όσα ήθελε; Στο τέλος, μέσα από τα γράμματα-επιστολές που άφησε, εμφανίζεται ως μια άλλη γυναίκα.Κάμφθηκε απ’ τις αντιξοότητες της ζωής; Ήταν εκείνο το είδος του ανθρώπου που απέδειξε ότι είναι με τις πράξεις της ή ήταν απλά ένας άλλος εαυτός που οδηγήθηκε αναγκαστικά εκεί μέσα από ένα τοξικό περιβάλλον;Αυτές ήταν κάποιες απ’ τις πτυχές της Θοδωρούλας που θα μας κάνουν να σκεφτούμε –και πιθανόν ν’ ανασκευάσουμε– μερικές απόψεις μας σχετικά με ορισμένες έννοιες και αξίες της ζωής. Αυτές θα προσπαθήσουμε ν’ αντλήσουμε ξεφυλλίζοντας τούτο το μυθιστόρημα.Ένα ψυχογράφημα που θα εμπνεύσει και θα παρακινήσει πολλούς να ψάξουν μέσα τους και να ερμηνεύσουν αμφιλεγόμενα ζητήματα.

Στο χωρο-χρόνο της μεταπτωτικής πορείας του ανθρώπου , ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ανάγκη από γνήσιες φιλίες προσώπων , που θα είναι πολύτιμοι αρωγοί στον καθημερινό του αγώνα.Αγώνας στη ζωή, από θεολογικής πλευράς, σημαίνει αγώνας προς την αγιότητα, προς την κατά χάριν θέωση και προς τη Βασιλεία των Ουρανών.Οι αληθινοί και γνήσιοι φίλοι μας σε αυτόν τον καθημερινό αγώνα είναι οι άγιοι της Εκκλησίας μας.

Το βιβλίο "Παίζω και μαθαίνω τη μουσική θεωρία" κερδίζει το ενδιαφέρον και την αγάπη του μαθητή.Κάθε μάθημα καταλήγει σε πρακτικές ασκήσεις και παιχνιδοασκήσεις (μουσικά κουίζ, παζλ, μαγικές εικόνες κ.λπ.), οι οποίες βελτιώνουν τη μουσική σκέψη και παρατηρητικότητα του παιδιού, μετατρέποντας τη μάθηση σε παιχνίδι.Μαθαίνει να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος, να κατανοεί τις διαφορές που μπορεί να έχει ένα θέμα από ένα άλλο, αφομοιώνοντας τη γνώση αβίαστα.Είναι μια ολοκληρωμένη μέθοδος εκμάθησης της μουσικής θεωρίας που κάνει τη δουλειά του καθηγητή πολύ πιο εύκολη!

Δύο Γερμανοί τουρίστες – ο Βόλφγκανγκ και η Μπεάτε – χάνονται κατά τη διάρκεια ενός ανοιξιάτικου περιπάτου στη νοτιοδυτική ακτή της Κρήτης σ’ ένα αδιάβατο φαράγγι κι εκεί ανακαλύπτουν ένα πτώμα. Όταν αποφασίζουν να μιλήσουν για το τρομερό αυτό εύρημά τους, οι κάτοικοι του χωριού τους γυρνάνε την πλάτη. Μιας και όπως φαίνεται ούτε κι η αστυνομία δεν είναι διατεθειμένη να κάνει κάτι γι’ αυτό, προσπαθούν να διαλευκάνουν την υπόθεση μόνοι τους. Σύμμαχο στην προσπάθειά τους αυτή έχουν τον φίλο τους τον Αλέκο από τα Χανιά, έναν συνταξιούχο υπάλληλο της υπηρεσίας δίωξης κοινού εγκλήματος και γνώστη της ιστορίας του νησιού. Γιατί συμπεριφέρονται οι κάτοικοι του χωριού τόσο ανεξήγητα; Τι έχουν να κρύψουν; Κατά τη διάρκεια της έρευνάς τους, οι τρεις του αποκαλύπτουν μυστικά που για χρόνια έμεναν στο σκοτάδι και πυροδοτούν ένα κύμα βίαιων αντιδράσεων. Τελικά ο νεκρός αναζητούσε έναν ξεχασμένο θησαυρό από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Το καλά κρυμμένο παρελθόν ζωντανεύει: η μοίρα των Εβραίων της Κρήτης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο αντιστασιακός αγώνας των ανταρτών του νησιού, οι συνέπειες του ελληνικού εμφυλίου. Οι θαρραλέοι ερασιτέχνες ντετέκτιβ ανακαλύπτουν μελανά σημεία σε πολλές φαινομενικά καθαρές υποθέσεις και θέτουν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή σε κίνδυνο.

Το κείμενο Αποτελέσματα της άμεσης διαδικασίας παραγωγής ανήκει στα χειρόγραφα που έγραψε ο Μαρξ για το μνημειώδες έργο του Το Κεφάλαιο –συγκεκριμένα, αποτελούν μέρος του τρίτου προσχεδίου Του Κεφαλαίου– και γράφτηκαν στο διάστημα ανάμεσα στο καλοκαίρι του 1863 και στο καλοκαίρι του 1864. Το κείμενο αποτελεί το μοναδικό ολόκληρο κεφάλαιο που έχει διασωθεί από εκείνο το τμήμα του Χειρόγραφου 1863-1865 που αφορά τον πρώτο τόμο Του Κεφαλαίου, ενώ από το υπόλοιπο υλικό έχουν διασωθεί μόνο κάποιες μεμονωμένες σελίδες και υποσημειώσεις, οι οποίες περιλαμβάνονται σε αυτήν την έκδοση.Η παρούσα έκδοση αποτελεί μία σημαντική προσθήκη στα έργα των θεμελιωτών του μαρξισμού που έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν από τη Σύγχρονη Εποχή. Πρόκειται για ένα σπουδαίο κείμενο στο οποίο καταγράφονται πλευρές της οικονομικής σκέψης του Μαρξ οι οποίες δεν περιλαμβάνονται ως τέτοιες σε άλλα κείμενα και γι’ αυτό είναι στην ουσία ένα κείμενο συμπληρωματικό στην ανάγνωση του ίδιου Του Κεφαλαίου. Αποτελεί έτσι ένα κείμενο απαραίτητο σε όλους εκείνους που θέλουν να κατανοήσουν βαθύτερα τον εκμεταλλευτικό, αλλά ταυτόχρονα και ιστορικά παροδικό, χαρακτήρα της κεφαλαιοκρατικής οικονομίας και κοινωνίας. Ένα κείμενο που πρέπει να διαδοθεί και να διαβαστεί απ’ όλους εκείνους που προβληματίζονται για την αλλαγή του κόσμου.

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

"... Τώρα συνειδητοποιείς ότι το Mini-Mall στο Ντάτσουν προσφέρει στο φιλοθεάμον αγοραστικό κοινό του κάτι βαθύτερο, κάτι ουσιαστικό-τερο, εξατμίζοντάς του κάθε αίσθημα ντροπής να βγει έξω σε μια ρεαλι-στική σκηνή και να εκτεθεί στη γνώμη των άλλων. Είναι αηδιαστικό να λες ότι κάνεις κάτι μόνο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και για τα λεφτά. Η αλήθεια είναι πως το "αν θα με δει κάποιος εδώ, θα πεθάνω", αντικαθίσταται με το "αν με δει κανείς εδώ, μισή ντροπή δική μου και μισή ντροπή δική του". Και οδηγείσαι έτσι τροπαιοφόρα και θριαμβευτικά στη συνειδητοποίηση της προσφοράς του ελληνικής έμπνευσης εξευρωπαϊσμού και της παγκοσμιοποίησης με την κα-θησυχαστική ατάκα: "Τι ωραία που περνάμε!". Αλήθεια δεν είναι υπέροχο να είσαι όμορφος ή όμορφη και ξεχωριστή στα μάτια κάποιου άλλου; Μήπως όμως είναι πολύ κυνική και μη σοβαρή η άποψη πως πρέπει να τσαλακώνεις την εικόνα των πραγμάτων και να τα ασχημαίνεις προκειμένου να κερδίσουν την αναγνώρισή σου; Πρέπει όμως να παραδεχτούμε, καταλήγει ο κύριος Αργύρης, πως η ανθρώπινη φύση γοητεύεται και εμπνέεται πάντοτε από το ανατρεπτικό και το απρόβλεπτο και το μη αισθητικά αποδεχτό!" Από τις ημερολογιακές σημειώσεις του κυρίου Αργύρη θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να συμπεράνει πως η απλή και άμεση μεστότητα του λόγου θα κόβει πάντα σαν ξυράφι. Και η θυμόσοφη σκέψη, ως ένα μίγμα ονείρου και πραγματικότητας θα είναι πάντα φρέσκια, αποκαλυπτική και λυτρωτική."

Μπορεί μια κρίση στη ζωή σας να είναι ό,τι καλύτερο σας έχει συμβεί; Μπορεί η απώλεια ενός προσώπου, ένας χωρισμός ή μια απόλυση να κάνει τη ζωή σας καλύτερη από όσο μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε; Η απάντηση είναι «ναι» και βρίσκετε μέσα σε αυτό το βιβλίο. Ανακαλύψτε τις δυνάμεις που κρύβετε μέσα σας και θα ανοίξει μπροστά στα μάτια σας ένα σεντούκι γεμάτο θησαυρούς που μάλλον αγνοούσατε: ταλέντα, επιθυμίες, προσωπικά χαρίσματα?

Ο τόπος μας είναι γεμάτος βουνά! Στέκουν ακίνητα και μας καλούν κοντά τους με τη μεγαλοπρέπεια και την απόλυτα φαινομενικά ηρεμία τους. Μέσα όμως στα πλούσια και πυκνά δάση τους, κρύβουν αμέτρητες ζωές και εκπλήξεις. Τρεις φωτιές, που άναψαν σ’ ένα τέτοιο βουνό, περίμενε μια παρέα παιδιών για να το εξερευνήσουν. Να γνωρίσουν έναν άλλο κόσμο. Τι θα συμβεί όμως όταν βρεθούν εκεί στήνοντας έναν μικρό οικισμό; Θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν; Πόσο θ’ αλλάξει η ζωή όλων, μετά από αυτή την περιπέτεια και συμβίωση; Ας ζήσουμε κι εμείς μαζί τους μέσα στη φύση, όπου τίποτα δεν περισσεύει και γεμίζει δώρα τον άνθρωπο. Κι ας ανακαλύψουμε μαζί τους πως οι δυσκολίες αντιμετωπίζονται καλύτερα όταν συνεργαζόμαστε μεταξύ μας. Ο ευαίσθητος για το φυσικό περιβάλλον Ζαχαρίας Παπαντωνίου κατορθώνει σε αυτό το διήγημα να γνωρίσει στους μικρούς μας αναγνώστες τη σημασία της γνώσης, της δημιουργικότητας, της συνεργασίας, της ελευθερίας, της εργατικότητας και της προσφοράς στην καθημερινότητά τους. Ένα διαχρονικό βιβλίο σταθμός στο εκπαιδευτικό μας σύστημα που καθιέρωσε τη δημοτική γλώσσα, διαπαιδαγώγησε γενιές Ελλήνων και γνώρισε τη σημασία του συλλογικού πνεύματος στους μικρούς μας φίλους

Στο βιβλίο αυτό έχουν συγκεντρωθεί οκτώ δοκίμια που αναφέρονταιστους Διονύσιο Σολωμό, Γιάννη Ρίτσο, Γιάννη Σκαρίμπα, ΝίκοΕγγονόπουλο και Θανάση Βαλτινό. Το κοινό στοιχείο, που τασυνέχει, είναι η νέα στοιχείωση των πάσης φύσεως παλαιών μύθωνμέσα στο ιστορικό πλαίσιο, αλλά και η ευθεία αναφορά τους στηνιστορία.

Πριν από περίπου δυόμισι χιλιάδες χρόνια, σχεδόν παράλληλα με την ανάπτυξη της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, εμφανίστηκαν τα διδάγματα των Κινέζων φιλοσόφων, οι οποίοι επιδίωξαν να απαντήσουν σε θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής, όπως πώς μπορούν οι άνθρωποι να βελτιώσουν τον εαυτό τους και την κοινωνία τους. Μία από τις πλέον ανατρεπτικές ιδέες του κινεζικού τρόπου σκέψης είναι ότι η καλλιέργεια και η μεταμόρφωση του ατόμου δεν προκύπτουν από την εσωτερική αναζήτηση ενός κρυμμένου "αληθινού εαυτού" -πεποίθηση διάχυτη στις δυτικές κοινωνίες- αλλά από την καλλιέργεια του νου και των συναισθηματικών μας αντιδράσεων στα απρόβλεπτα γεγονότα του κόσμου. Αντίστοιχα, η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων δεν προκύπτει από την εφαρμογή αφηρημένων, υπερβατικών ιδεών, αλλά από τις απλές "τελετουργίες" που πραγματοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή· η δύναμη δεν προκύπτει από την επιβολή αλλά από τον αυτοέλεγχο· η αριστεία επιτυγχάνεται μέσω των επιλογών που κάνουμε και δεν προκαθορίζεται από τις φυσικές μας ικανότητες. Απαύγασμα μακροχρόνιας ενασχόλησης με την κινεζική σκέψη και φιλοσοφία, το βιβλίο του Μάικλ Πιούετ και της Κριστίν Γκρος-Λο είναι ένα έργο που μας προσκαλεί να αμφισβητήσουμε θεμελιώδεις πεποιθήσεις μας για το πώς μπορούμε να ζούμε καλά. Το Μονοπάτι δεν είναι μια προκαθορισμένη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσουμε αλλά ο δρόμος που διανοίγουμε καθημερινά καθώς προχωρούμε.

Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

Αξιοποιώντας μεγάλο όγκο εμπειρικής και κριτικής θεωρητικής εργασίας και προσφεύγοντας σε μια καινούργια γλώσσα –η οποία επιτρέπει την παράθεση της θεωρητικής κατασκευής και των γεγονότων που αποκαλύπτει η ερευνητική διαδικασία–, η παρούσα έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση του ΟΣΔΕΛ, επαναδιατυπώνει τα βασικά παραδοσιακά ερωτήματα για την ανάγνωση, τα οποία συνδέονται οργανικά με την κατανόηση των κοινωνικών συνθηκών που γεννούν τη φιλαναγνωσία. Παράλληλα αναλύει τους σύνθετους δεσμούς μεταξύ ανάγνωσης, κουλτούρας, κοινωνικών σχέσεων και εξουσίας στη σημερινή ελληνική κοινωνία. Η έρευνα οδηγήθηκε στην επεξεργασία και στη διατύπωση των βασικών, επιστημονικά θεμελιωμένων αρχών οι οποίες είναι σκόπιμο να διέπουν κάθε σχέδιο ισχυρής ενδυνάμωσης, πλατιάς διάχυσης και καθολικής νομιμοποίησης της πρακτικής της ανάγνωσης. Ειδικότερα, εξέτασε τους όρους ενός πραγματικού εκδημοκρατισμού μιας πρακτικής τόσο ασκητικής και τόσο σπάνιας όσο η εντατική ανάγνωση.

Την Πέμπτη 7 Φλεβάρη 2019 ξέσπασε φωτιά στο πλοίο «North Sea», που εκτελούσε το δρομολόγιο Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Μπάρι. Σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό, στο δυστύχημα υπήρξαν έντεκα θύματα. Άλλοι δεκαέξι, από τους καταγεγραμμένους ως επιβαίνοντες, έχουν χαρακτηριστεί ως αγνοούμενοι. Στη νουβέλα του Αλέξανδρου Βαλσαμή, η διερεύνηση των αιτιών της πυρκαγιάς ανατίθεται από την εταιρία στην οποία εργάζεται στον νεαρό ναυπηγό Άρη Νικολάου, που μέχρι τότε δεν είχε αναλάβει ποτέ τη διενέργεια παρόμοιας πραγματογνωμοσύνης και ο οποίος σύντομα ανακαλύπτει ότι το να βρει τον πραγματικό ένοχο δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση…

Το βιβλίο «10 Νέες εντολές» είναι εμπνευσμένο από και για τουςνέους της εποχής μας! Μέσα από 10 σύντομα θεατρικά κείμενααναδύονται ιστορίες που έχουν εξομολογηθεί έφηβοι μαθητές καιπεριγράφουν σκηνές που βιώνουν στο σπίτι, στο σχολείο και στηνκοινωνία γενικότερα. Σκηνές που τους δυσαρεστούν τους προβλη-ματίζουν, τους καταπιέζουν και τους ωθούν να μιλήσουν και νααπευθύνουν τις δικές τους 10 νέες εντολές προς τους μεγάλους.Μόνο που οι δικές τους εντολές, δεν έχουν τη μορφή απαγόρευσηςή προσταγής, αλλά διεκδίκησης, ενθάρρυνσης, προτροπής, λύτρω-σης. Κάθε κείμενο αποτελεί, έναυσμα για να μπορέσουν εκπαιδευ-τικοί και μαθητές, γονείς και παιδιά να συζητήσουν, να επικοινωνή-σουν και να αφουγκραστούν αμφότεροι τα προβλήματα, τις ανάγκεςκαι τα θέλω τους. Ταυτόχρονα, είναι ένα πολυδύναμο εκπαιδευτικόεργαλείο για τα εργαστήρια δεξιοτήτων, αλλά και ένα καλλιτεχνικόπλαίσιο ώστε μικροί και μεγάλοι να εμπλακούν δημιουργικά σε πολ-λαπλές δραστηριότητες, με στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων του21ου αι. και την προάσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού. Είναικαιρός να δώσουμε στα παιδιά μας τον χώρο, τον τρόπο, τις γνώσειςκαι τις κατάλληλες δεξιότητες που χρειάζονται, για να δημιουργή-σουν ένα όμορφο, ελεύθερο και ευοίωνο μέλλον!

This collection includes fifty poems divided in four parts: A. Down to the Earth (fifteen poems), B. Every detail tells a story (fifteen poems), C. Sparingly (ten poems), D. The vote is yours (ten poems). Instead of a prologue there is a poem entitled "I have something to say"and instead of an epilogue there is another poem entitled "Comments in the margin".The poems are referring to contemporary individual, social and multi-and cross-cultural issues with a self-sarcastic and optimistic spirit, seeking to establish a critical and humanistic approach to the blessing gift of the human life.

Στο βιβλίο η αξιολόγηση του μαθητή προσλαμβάνεται ως πρακτική, γι’ αυτό και παρουσιάζεται μέσα από τη διαλεκτι-κή σχέση της θεωρητικής γνώσης που υποστηρίζει την πρά-ξη της, αλλά και μέσα από τη γνώση που παράγει η ίδια της η πράξη κατά την υλοποίηση των επιμέρους πρακτικών της από τον εκπαιδευτικό. Αυτό γίνεται επειδή ο σκοπός του είναι η άρση του παραδοσιακού και αυτονόητου χαρακτήρα της, της λογικής της, του «ορθού λόγου» της και της συνήθειας που την καθιερώνουν και την αναπαράγουν. Ο σκοπός επιχειρείται να πραγματοποιηθεί μέσα από την ανάδειξη των διασυνδέσεών της με την κοινωνική θεωρία, την παιδαγωγική, την κοινωνιολογία της εκπαίδευσης, την ψυχολογία, των επιπτώσεων που έχει στην ανάπτυξη του μαθητή, στη διδασκαλία, στη μάθηση και στην κοινωνία, αλλά και μέσα από την παρουσίαση εναλλακτικών προτάσεων που δημιουργούν προοπτικές για την αλλαγή της.

Μπορεί κάποιο παράσιτο να οδηγήσει ένα έντομο στην αυτοκτονία και τον άνθρωπο στη σχιζοφρένεια; Μπορεί η «σιωπή» ενός γονιδίου να επηρεάζει τον καρκίνο; Τι ρόλο μπορεί να παίζει το βιολογικό μας ρολόι στη θεραπεία του; Θα φθάσει ο άνθρωπος να ζει εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, εφαρμόζοντας τον κατάλληλο συνδυασμό χημικών και γενετικών στρατηγικών; Μήπως η ανάπτυξη των θηλαστικών, άρα και του είδους μας, οφείλεται στο κύμα ρετροϊών που κατέκλυσε τη Γη πριν από 170 εκατομμύρια χρόνια; Ποιες φοβερές γυναίκες καταλαβαίνουν το ψέμα απ’ το χρώμα του προσώπου μας και πόσο κίνδυνο μπορεί να κρύβει μια ζωή χωρίς πόνο; Γιατί τα μιτοχόνδρια οδήγησαν στον θάνατο την 27χρονη Σουηδέζα που ίδρωνε ακόμα κι αν έκανε πολύ κρύο;Με ύφος αφηγηματικό, συχνά σε πρώτο πρόσωπο και πάντα με διάθεση φιλοσοφική, ενίοτε και ποιητική, ο συγγραφέας, προσπαθώντας να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα και σε πολλά άλλα, μεταφέρει τον αναγνώστη σ’ έναν κόσμο συναρπαστικό, που ώς τώρα έμοιαζε δυσνόητος και απρόσιτος: τον αόρατο κόσμο της Μοριακής και Κυτταρικής Βιολογίας, της Βιοχημείας και της Γενετικής. Τον κόσμο της αυτογνωσίας μας.Το Πέρα απ’ τα γονίδια περιλαμβάνει μια σειρά άρθρων-δοκιμίων που δημοσίευσε ο μεγάλος Αυστριακός βιολόγος και βιοχημικός Gottfried Schatz στο ένθετο της eue Zurcher Zeitug (ZZ), της πιο σοβαρής και έγκυρης ελβετικής εφημερίδας.

«Για σένα μπορώ να σκοτώσω, μπορώ και να πεθάνω. Εσύ είσαι το φως της ζωής μου. Τώρα πια έχω έναν σκοπό. Να σε κάνω περήφανο. Να μ’ αγαπήσεις. Εγώ σ’ αγαπώ. Από τώρα και για πάντα. Μέχρι να πεθάνω…» Η αστυνόμος Αλεξάνδρα Παναγιώτου έκλεισε το ημερολόγιο του θύματος μ’ ένα πνιγηρό αίσθημα στο στήθος που τη βάραινε σαν ταφόπλακα. Το θύμα είχε προαναγγείλει το τέλος του και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα πια για να το σώσει. Ένας από τους υπόπτους ήταν ένα οικείο της πρόσωπο, και η ίδια ήταν αντιμέτωπη με σκιές που είχε θάψει στο παρελθόν, αλλά με την υπόθεση αυτή ζωντάνεψαν και πάλι. Αλεξάνδρα, Μυρτώ, Ελπίδα, Σοφία. Τέσσερις γυναίκες με κοινά βιώματα που τις χωρίζουν πολλά και τις συνδέει ένας φόνος. Ένα παρελθόν που επιστρέφει για να καθορίσει ίσως για τελευταία φορά τη ζωή τους. Γιατί το παρελθόν σε κυνηγά όσο δεν καταφέρνεις να το αφήσεις ολοκληρωτικά πίσω σου. Είσαι παγιδευμένος στις σκιές του και σε σκοτώνει κάθε μέρα κι από λίγο. Και τότε, μπορεί να υπάρχεις, αλλά δεν ζεις…

Εμπνευσμένη από την ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη, αλλά και από την Αινειάδα του Βιργιλίου, η Ανδρομάχη του Ρακίνα είναι αναμφισβήτητα ένα από τα αριστουργήματα του γαλλικού κλασικισμού και του παγκόσμιου θεάτρου.Μετά την πτώση της Τροίας ένας νέος πόλεμος απειλεί τους Έλληνες. Μήλον της έριδος αυτή τη φορά ένα παιδί. Ιλιγγιώδη ερωτικά πάθη διαπλέκονται με αδιέξοδες πολιτικές ίντριγκες και ορίζουν αν ο μικρός Αστυάναξ θα ζήσει ή θα θανατωθεί.Άλλωστε, άμεσα ή έμμεσα, τότε ή σήμερα, ο πόλεμος, διαχρονικό όνειδος των ανθρώπων, έχει πάντα για πρώτο θύμα του το παιδί. Μέσα από την εξαίσια μουσική του λόγου του ο νεαρός Ρακίνας αναδεικνύεται σε μέγιστο ποιητή και δραματουργό, βαθύ γνώστη της ανθρώπινης ψυχής και κορυφαίο υμνητή του έρωτα. Είναι 26 ετών, όταν γράφει την Ανδρομάχη, και ήδη αποδεικνύει ότι η ποίηση δεν είναι εκζήτηση αλλά αναζήτηση της απλότητας: στην Ανδρομάχη χρησιμοποιεί λιγότερες από 1300 λέξεις, για να γράψει την τραγωδία του.Παραγνωρισμένη κατά τον 20ό αιώνα στην Ελλάδα, και ύστερα από 80 χρόνια παντελούς απουσίας του έργου από τις ελληνικές σκηνές, η Ανδρομάχη του Ρακίνα παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο το 2007 στο Φεστιβάλ Επιδαύρου σε έμμετρη μετάφραση και σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαυρίκιου. Το βιβλίο περιλαμβάνει την πλήρη μετάφραση του έργου, αλλά και τη διασκευή, που εκπόνησε ο μεταφραστής και σκηνοθέτης, ώστε να το προσαρμόσει για ανοιχτό χώρο και να το παρουσιάσει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου