ianos

Αυτός ο τόμος συγκεντρώνει τα τρία, πλέον κλασικά και δυσεύρετα, έργα του Γαβριήλ Τομπαλίδη: «Οι 3 Απέθαντοι Μπάσταρδοι», «Το Έπος των Ανελέητων Παλιοτόμαρων» και «Το Πολύσπορο Ζυμάρι από την Κόλαση». Επιπλέον περιλαμβάνει τις ιστορίες: «Χαρούμφ το κεσεδάκι του Χάρου», «Το Σαρλοζόμπι περπατά στη Γη» καθώς και το μονοσέλιδο αριστούργημα «Σέρλοκ Χολμς vs Εραστή της Λαίδης Τσάτερλυ».

Ο Λόκο μία μέρα από το πουθενάμε τη Μίνα και τη Ρένα φιλία ξεκινά.Τι χαρές! Τι γέλια! Τέρμα η μοναξιά!Είναι όμορφο, αλήθεια, να ‘χεις συντροφιά!Μια μικρή ιστορία γεμάτη τρυφερότητα, αγάπη και φιλία.

O Παναγιώτης Μηλιώτης γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Σπούδασε ηλεκτρονικός κι εργάζεται ως μηχανικός τηλεφωνίας. Παρακολούθησε το διετές εργαστήριο ποίησης του ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος (2007-2008). Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές Μια ανάσα δρόμο (Ars Nocturna,2013), για την οποία του απενεμήθη το βραβείο Γιάννης Βαρβέρης της Εταιρείας Συγγραφέων 2014, τη συλλογή με τίτλο το Σκίτσο στην ντουλάπα (Θράκα 2017, β΄ έκδοση Ενύπνιο,2020) και τη συλλογή με τον τίτλο Λιώναν με τις μπότες το χορτάρι (Ενύπνιο,2021). Ποιήματα του και άρθρα έχουν δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά και έντυπα περιοδικά. Η πρώτη ποιητική του συλλογή Μια ανάσα δρόμο έχει μελοποιηθεί από τον συνθέτη Χάρη Κανάκη.

Χιονίζει! Τι χαρά! Ο Λόκο ένα χιονάνθρωπο να φτιάξει ξεκινά!Άραγε μονάχος του θα τα καταφέρει;Ποιος βοήθεια στον Λόκο θα προσφέρει;Μια μικρή ιστορία γεμάτη τρυφερότητα, αγάπη και φιλία.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ GREECE ΜΙΚΡΟ 17Χ24

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ

ΕΝΑΣ ΕΦΗΒΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ

Ο Πήτερ Ουίτμαν, ο πατέρας του 16χρονου Τζόναθαν, είναι φωτογράφος. Κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης, φωτογραφίζει εν αγνοία του το δολοφόνο μιας διασημότητας. Λίγες μέρες αργότερα, ο Πήτερ εξαφανίζεται. Ο Τζόναθαν, με τη βοήθεια της φιλενάδας του Λόϊς, διασχίζει με τα ρόλλερ του τους δρόμους και τα περίχωρα του Παρισιού, σε μια έρευνα γεμάτη παγίδες και επικίνδυνους κακοποιούς.

Η ΛΑΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

"Ο Εντουάρ σωριάστηκε νεκρός.Ένα κενό έγινε μέσα της, που την ανύψωσε σαν άγγελο. Τα γυμνά στήθη της ορθώθηκαν: ένα πένθιμο ρίγος την έφερε στην εκκλησία του ονείρου όπου η εξάντληση, η σιωπή και το αίσθημα του τελεσίδικου την αποτέλειωσαν.Σε έκσταση ανώτερη από τη φρίκη του σπιτιού, η Μαρία απελπίστηκε.Ξαφνικά συνήλθε, διασκεδάζοντας την απελπισία της.Ο Εντουάρντ πεθαίνοντας την ικέτευσε να'ναι γυμνή.Ήταν χλωμή, αναμαλλιασμένη, τα σφιχτά στήθη ξεπετάγονταν απ' το σχισμένο φόρεμα.Η φρίκη την εξουσίαζε απόλυτα, όπως ο δολοφόνος τη μαύρη νύχτα."Το κείμενο αυτό, που αρθρώνεται σε 28 ενότητες-σκηνές της μιας περίπου σελίδας αναφέρεται στο απελπισμένο ερωτικό παραλήρημα που ζει η Μαρία από τη στιγμή που ένας άντρας, ο Εντουάρντ, σωριάζεται νεκρός. Οι διάλογοι υπερτερούν της αφηγηματικής περιγραφής, η διήγηση είναι λιτότατη και ελλειπτική.Ο Νεκρός γράφτηκε μάλλον τον Σεπτέμβριο του 1942. Κυκλοφόρησε όμως μόνο μετά το θάνατο του Μπατάιγ, το 1967, από τις εκδόσεις Jean-Jacques Pauvert.Στο χειρόγραφο ενός προλόγου του 1947 που βρέθηκε, μετά το θάνατο του Μπατάιγ, μαζί με τα δαχτυλόγραφα του Νεκρού, και ο οποίος δημοσιεύεται στην παρούσα έκδοση, ο συγγραφέας εξομολογείται: "... ο Νεκρός συνδέεται πολύ στενά με την παραμονή μου στη Νορμανδία, όπου ήμουν άρρωστος, φυματικός στη Νορμανδία, κοντά στο χωριό Τιλλύ (που στον Νεκρό το ονομάζω Κιλλύ). Το πανδοχείο στο Κιλλύ είναι πράγματι το πανδοχείο του Τιλλύ, καθώς και η ξενοδόχος. Επινόησα τις άλλες λεπτομέρειες...[...] Τα υπόλοιπα έχουν να κάνουν με το ερωτικό παραλήρημα που με κέντριζε μέσα στον παραλογισμό του Νοεμβρίου...[...] Θα μπορούσα, αν δεν είχα ζήσει μέσα στη βία, να γνώριζα την ανείπωτη ηδυπάθεια; Δεν θα τη γνωρίσω πραγματικά παρά μόνο τη στιγμή που θα πεθάνω, παράφορα... Περισσότερο από τη γυναίκα που παραδίδω στην υπερβολή της αγωνίας και της παραζάλης, καλώ το θάνατο: και πώς αλλιώς να τον καλέσεις, αν όχι σιωπηλά; Καλώ το θάνατο. Έγραψα τον Νεκρό.

Το κείμενο αυτό του Στρατή Τσίρκα είναι ομιλία του που διαβάστηκε στην Πνευματική Εστία της Αλεξάνδρειας, σε εκδήλωση της ελληνικής κοινότητας με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1947. Στον πρόλογό του, ο Διονύσης Καψάλης σημειώνει: "Όπως ο Σεφέρης το 1943, στη δική του διάλεξη για τον Μακρυγιάννη, έτσι και ο Τσίρκας το 1947, στον ίδιο τόπο, την Αίγυπτο, και σε καιρό πολέμου πάλι, αναζητεί μια φωνή που να αγγίζει βαθύτερα στρώματα της συλλογικής μνήμης, ένα αυθεντικό κράτημα σε καιρούς ιλιγγιώδους αβεβαιότητας. Ο γενναίος Στρατηγός από το Λιδωρίκι ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος γι’ αυτόν το ρόλο. Ο Τσίρκας θα προσθέσει τη "Γυναίκα της Ζάκυθος", που έχει εντωμεταξύ κυκλοφορήσει στη νέα, φροντισμένη έκδοση του Λίνου Πολίτη (1944), δίνοντας στη δική του ομιλία μεγαλύτερο εύρος. Τον τόνο όμως εξακολουθεί να τον δίνει ο Σεφέρης, που ο Τσίρκας τον θαυμάζει και τον παρακολουθεί από κοντά, τότε όπως και αργότερα. Παράλληλοι, επομένως; Σε καιρό πολέμου, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μιλούν από την ίδια αμήχανη θέση του παροπλισμένου στα μετόπισθεν συναγωνιστή που αγωνιά για την έκβαση της μάχης, με μια σημαντική διαφορά: ο πόλεμος του Σεφέρη ήταν κατά του κοινού εχθρού• ο πόλεμος του Τσίρκα είναι ο Εμφύλιος. Πώς λοιπόν, με ποιο κοινό μέτρο, θα συγκρίνουμε και θα συνυπολογίσουμε την ανάγκη που οδηγεί τον ένα και τον άλλο στον Μακρυγιάννη ή τον Σολωμό, όταν η ιστορική τομή ενός εμφυλίου πολέμου τους έχει τοποθετήσει στις αντίπαλες όχθες ενός αγεφύρωτου χάσματος; Η απάντηση, δύσκολη σε κάθε περίπτωση, μπορεί εντούτοις να στηριχτεί σε δύο υποθέσεις. Πρώτον, ότι η προηγούμενη μεγάλη τομή, ο Πόλεμος κατά του Άξονα, δεν έχει ακυρωθεί• το ηθικό κύρος της είναι ακόμα ενεργό και για τους δύο άνδρες. Δεύτερον, ότι όχι μόνο ως λογοτέχνες αλλά και ως πολίτες, ο Σεφέρης και ο Τσίρκας μπορεί εντέλει να πατούν σε κοινό έδαφος, και την ανάγκη τους να προσφύγουν στον Μακρυγιάννη και τον Σολωμό εν καιρώ πολέμου να την έχουν πλάσει τα ίδια υλικά

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑ

ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΙΛΙΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η Ζακελίνα ήρθε σ'αυτόν τον κόσμο, περπάτησε στις μύτες και τον εγκατέλειψε αθόρυβα και πρόωρα χωρίς να αφήσει το παραμικρό ίχνος. Συγκλονισμένος ο Άρις Γεωργίου ανασκάπτει το αρχείο του και ανασύρει όλα τα τεκμήρια του ίχνους που εκείνος διέσωσε στις φωτογραφίες του από τη νεότητά της. Το χαμόγελό της, το βλέμμα της, το γλυπτικό της σώμα. Ένας φόρος τιμής στην «άγνωστη γυναίκα» είναι ίσως το κείμενο μαζί με τις φωτογραφίες που συγκροτούν το Jackie-ing, το νέο μικρό βιβλίο των εκδόσεων Σαιξπηρικόν. (...)<br>Παρασυρμένος κατά την "ανασκαφή" των αρνητικών του για εντοπισμό των λήψεων που εικονίζουν την Ζακελίνα, και δη όσων την εικονίζουν γυμνή, συνειδητοποιεί την ύπαρξη ενός παλαιότερου περιορισμένου, έστω, σώματος έργου που αφορά στη φωτογραφία γυμνού.

ΚΑΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Έκδοση με την ευκαιρία της έκθεσης των έργων του Γιάννη Τσαρούχηστο παλαιό εργοστάσιο του Φιξ το Φεβρουάριο-Απρίλιο 2000.Πρόκειται για επανέκδοση σύντομων κειμένων του ζωγράφου πουέχουν δημοσιευτεί σε έντυπα μικρής κυκλοφορίας και έχουντίτλους: Απολογία, Πρόλογος στον κατάλογο της Θεσσαλονίκης, Όσαδεν λέγονται με τα έργα, Η ιστορία μιας κατσαρίδας, Νυν και αείή ποτέ πια.

Με γλωσσολογικά κι αισθητικά κριτήρια προσφέρεται στο έργο αυτό σύντομη αλλά ταυτόχρονα αδρή εικόνα της γλώσσας και του ύφους που ο Δάντης αποτύπωσε στη Θεία Κωμωδία. Το μεγάλο Ποίημακλείνει μέσα-του το Μεσαίωνα, ενώ χαράζει στον ορίζοντα πρώιμα μηνύματα για τη νεότερη εποχή. Στο δαντικό Επος συνυπάρχουν τοτραγικό με το ελεγειακό και το κωμικό ύφος. Το μικτό ύφος εκφράζεται από μικτή γλώσσα: πλάι στην τοσκάνικη, πανιταλικά,ιδιωματικά, λατινικά και άλλα στοιχεία αρθρώνουν το δαντικό λόγο. Θεματικά και υφολογικά μοτίβα επανέρχονται σε πολλά σημεία του έργου και του προσδίδουν "λαβυρινθικό" χαρακτήρα.Ανάμεσα από τους χώρους της Τιμωρίας και της Μακαριότητας, το Καθαρτήριο ως χώρος της ελπίδας για τη μακαριότητα και τουφόβου για την τιμωρία συνδέει τους δύο πόλους. Ετσι, η Θεία Κωμωδία ορθώνεται ως ένα ποιητικό ολογραφικό αρχιτεκτόνημα πουμαζί με το κάπως αρχαιότερό-της αρχιτεκτονικό ποίημα του ναού της Kadariya Mahadeva από το Κατζουράχο της Ινδίας εγγράφονταιστη φιλοσοφική θεώρηση του ΟΛΟΥ, όπως αναπτύσσεται στο βιβλίο αυτό.

«H ζωή μου.» Όταν σκέφτομαι τις λέξεις αυτές βλέπω μπροστά μου μια αχτίδα φωτός. Όταν τις σκέφτομαι καλύτερα η αχτίδα παίρνει τη μορφή κομήτη με κεφάλι και ουρά. Η πιο φωτεινή άκρη, το κεφάλι, είναι τα παιδικά μου χρόνια και τα χρόνια που μεγάλωνα. Ο πυρήνας, το πιο συμπαγές μέρος, είναι τα πρώτα πρώτα παιδικά χρόνια, τότε που διαμορφώνονται τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της ζωής μας. Προσπαθώ να θυμηθώ, προσπαθώ να εισχωρήσω στον καιρό εκείνο. Τούμας Τράνστρεμερ

Τι είδε το σκουλήκι στην παραλία εκείνη τη φθινοπωρινή μέρα ; Ποιος αέρας έφερε κοντά του το όμορφο παγώνι ; Ποια ιστορία πλέχθηκε δίπλα στο κύμα ; Έμειναν ίχνη της πάνω στην άμμο ; Αν παντήσετε σ' αυτά τα ερωτήματα ίσως να 'χετε λύσει τον γρίφο της Ανεκδιήγητης ιστορίας. Ίσως όμως και όχι.

ΚΥΚΝΟΣ Τίποτα δεν είναι όπως πριν Τα σκοτεινά χρόνια είναι πίσω μας Ο τρόμος και η πίκρα δεν θα σκιάσουν πια την ζωή μας Ποτέ πια απογοήτευση απόγνωση ποτέ πια αποθάρρυνση Το μέλλον θα είναι μέλι θα είναι δροσερό σαν εσάς σαν το δέρμα σας ελπιδοφόρο σαν την άφθαρτη νιότη σας πανέμορφο σαν τα ανθισμένα σώματά μας

ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΙΟΥΑΡΝΤ ΜΠΑΡΟΟΥΖ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ - ΘΕΑΤΡΟ ΖΩΩΝ

βαρύτηταβαρύτηταδεν ανασαίνωάλγοςφλεγμονή πάλιγυμνότηταμετα-έλληναςμουνί που δεν squirtαρειχώραήχος μαγνητικού τομογράφου

Η σοφή μάγισσα Σουμουτού έψαχνε για ένα δράκοντα, που θα τη βοηθούσε στις δουλειές της... Και είχε πολλές, με τα ανακατώματα στα διάφορα φίλτρα της και τη βατραχόσουπά της. Όμως δεν προλάβαινε. Και αποφάσισε, αφού δεν έβρισκε έναν, να τον φτιάξει! Ανοιξε λοιπόν τα σκονισμένα βιβλία της που βρίσκονταν ψηλά στις σοφίτες του κάστρου της, στη βιβλιοθήκη με τις μεγάλες στοές, και έβαλε τα γυαλιά της. Μετά από ώρες έφτιαξε τη μαγική συνταγή και αποφάσισε να ξεκουραστεί...

Η Σοφία και η οικογένειά της εξερευνούν τον πανέμορφο Όρμο της Χαράς με το πλωτό τους παλάτι. Οι βασιλικές διακοπές γίνονται ακόμα καλύτερες όταν η Σοφία συναντά την Ούνα, μια αληθινή γοργόνα. Όταν όμως ένα θαλάσσιο τέρας αρπάζει την Ούνα, η βασίλισσα των γοργόνων κατηγορεί τους ανθρώπους! Η Σοφία δεν ξέρει τι να κάνει. Μερικοί όμως πιστοί φίλοι –και ένας ξεχωριστός επισκέπτης!– θα τη βοηθήσουν να βουτήξει στη δράση!

Γεια! Με λένε Πασχάλη. Είμαι απίθανος τύπος· με απίστευτες ιστορίες κρυμμένες στη φαρέτρα μου. Σήμερα αποφάσισα να σας εξιστορήσω όλα όσα μου συνέβησαν εξαιτίας κάποιων που μισούσα πολύ. Ποιων άλλων; Των γραμμάτων φυσικά.Αν και εσύ μισείς τα γράμματα όσο τα μισούσα εγώ, είσαι τυχερός που με ανακάλυψες!Τι περιμένεις; Πήγαινε αμέσως στην πρώτη μου σελίδα.Α! Κι όταν φτάσεις στο τέλος της ιστορίας μου, μη νομίζεις ότι ξεμπέρδεψες μαζί μου...Ψάξε... ψάξε στην τελευταία σελίδα του βιβλίου κι εκεί θα με ξαναβρείς. Τρελαίνομαι για εκπλήξεις!Επ!!! Σε βλέπω!Είπαμε, όχι τώρα.Μόνο όταν τελειώσεις την ιστορία!

Η ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

Η αφήγηση Τα γυμνά μάτια ή το πώς να ζει κανείς με τον μπαλτά είναι το δεύτερο Κεφάλαιο του ανέκδοτου βιβλίου ΤΑ ΓΑΡΓΑΡΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ* ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΜΕ ΜΕΛΑΝΙΕΣ.

ΞΥΛΙΝΗ ΜΥΤΗ ΤΟΡΝΕΥΤΗ

Η διαύγεια με την οποία ταυτίζω τη Μιτσοτάκη ανατέλλει ακόμη και μέσα από τα πιο σκοτεινά χωρία, από τις πιο δυσπρόσιτες παραστάσεις των κειμένων της, τους πιο δυσνόητους συνειρμούς της. Έχω την βαθιά εντύπωση ότι η Μιτσοτάκη δεν μπορεί να αποφύγει τη διαύγεια ακόμη κι αν προσπαθήσει, ότι είναι μια εκ προτέρου σχέση της με τον κόσμο και με τη γλώσσα που τον συνέχει. Εδώ καλωσορίζει μια παρέα κοχλιούς και ρωτά ενδόμυχα αν αισθάνονται δέος.

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ

Ο Θανάσης Βαλτινός δεν είναι ποτέ μόνος και δεν μ' αφήνει ποτέ μόνο. Η μοναξιά δεν είναι μέρος του κόσμου του. Η μοναξιά στα κείμενά του έχει ξεμείνει μόνη της στο κενό που δημιουργούν οι συγκρούσεις των γεγονότων. Αυτό που μένει εκτός ιστορίας. Η ιστορία όμως με τα γεγονότα της συνομιλεί μαζί μου, αποζητά την παρουσία μου και τη μαρτυρία μου, την κρίση μου. Και τότε δεν είναι μόνο η ιστορία που με συντροφεύει ή τα γεγονότα της, αλλά και η αντίληψη της ιστορίας, η αντίληψη του ρόλου της στη διαμόρφωση μεταξύ άλλων και της αντίληψης αυτής.

ΤΙΓΡΕΙΣ ΣΕ ΕΝΥΔΡΕΙΟ

Σχέδια γεμάτα συμμετρία, αρμονία, ηρεμία, γαλήνη, ελευθερία. Επικεντρωθείτε στη ζωγραφική των μάνταλα και αφεθείτε στη χαλαρωτική τους επίδραση. Για πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα, χρωματίστε με ανεξίτηλους μαρκαδόρους ή μαρκαδόρους με βάση το οινόπνευμα.