ianos.gr

Η Χόπλα, το μικρό καγκουρό, κάτω απ' το κρεβάτι της κρύβει ένα μυστικό: ένα κουτί που έχει μέσα πολλούς θησαυρούς. Μόνο που οι θησαυροί αυτοί, προτού φτάσουν στο κουτί της Χόπλα, έχουν μπει πρώτα στην τσέπη της. Και πριν μπουν στην τσέπη της, ήταν πάνω στα θρανία των συμμαθητών της. Τι θα γίνει όμως τη μέρα που όλοι θ' ανακαλύψουν τι κρύβει η μεγάλη τσέπη της Χόπλα;

Το έγκληµα είναι εµφανές, δεδομένο και νοµιµότατα διαπραχθέν. Το κράτος δεν αφήνει τους πολίτες να ξεδιπλώσουν τις δημιουργικές τους ικανότητες, αυτές που «κάνουν» τις δουλειές και «προκαλούν» την ανάπτυξη. Κι όµως αυτό το διαρκώς συντελούμενο έγκληµα µένει ατιμώρητο…Οι κολεκτιβιστές μαζί µε τους κρατιστές (από κοινού, αντάµα και οµού) µιλούν διαρκώς για το «κοινό καλό», για τη φροντίδα του κράτους στους αδύναµους, για τα «µείγµατα πολιτικής» που θα φέρουν την ανάπτυξη… Κανένας δεν µιλά για τον δημιουργικό άνθρωπο του οποίου οι δημιουργικές δυνάµεις εξουθενώνονται πριν καν δοκιμαστούν στον πραγματικό στίβο της ελεύθερης αγοράς, που φυσικά δεν υπάρχει στο σοβιετικό Ελλαδιστάν…Και έρχονται διάφοροι στη συνέχεια γιαλαντζί φιλελεύθεροι (τους ονοµάζω και Φο-Φιλελεύθερους) να µιλήσουν για το ότι αυτά τα «καλά», στα οποία αναφέρεται η Αριστερά, είναι ανεφάρμοστα και εμποδίζουν την ανάπτυξη. Όσο η επιχειρηματολογία τους εξαντλείται σε τέτοια «επιχειρηµατάκια», οι κολεκτιβιστές (και οι κρατιστές) έχουν την απάντηση. «Εµείς» λένε «θα το κάνουµε καλά», έστω κι αν όλες οι απόπειρές τους στην ιστορική πορεία αποδείχτηκαν καταστροφικές.Μόνο αν το πρόβληµα τεθεί στην ουσία του, ότι δηλαδή ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ» ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ «ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΛΟΥ» ΤΩΝ ΚΟΛΕΚΤΙΒΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΣΤΩΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ-∆ΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΙΣ ∆ΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, µπορεί να υπάρξει η απαραίτητη ιδεολογική αντιπαράθεση για τη δημιουργία ενός φιλελεύθερου ρεύµατος στην κοινωνία…Υπάρχουν, λοιπόν, πολίτες που να θέλουν να ορθώσουν το ανάστηµά τους και να δώσουν τη µάχη τους για να σταματήσει το έγκληµα της δολοφονίας των δημιουργικών ικανοτήτων τους; Οι διαθέσιµοι να αφήσουν όνοµα και τηλέφωνο…

Η ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ

THE BOOKS JOURNAL ΤΕΥΧΟΣ 163

«Καλά, αλήθεια ζηλεύω που η κολλητή μου έχει γκόμενο;Μήπως είμαι τελείως τραγική; Είναι το χρώμα των μαλλιών μου (το Βαθύ ?αμασκινί της Μέλοντι) καλύτερο από εκείνο το ανοιχτότερο που δοκίμασα την περασμένη βδομάδα;Ίσως πρέπει να βγω με τον Γκάρεθ Στίντζκομπ τελικά - παρόλο που δεν τον γουστάρω φατσικώς ούτε στο ελάχιστο.Αλλά αν δε γουστάρω φατσικώς τον Γκάρεθ Στίντζκομπ ούτε στο ελάχιστο, τότε πώς γίνεται να μ' έχει πιάσει εμμονή με τα αρρενωπά του μπούτια;»Ένα βιβλίο για όλα τα σημαντικά ερωτήματα της ζωής και σίγουρα ΟΧΙ για κλειδαμπαρώματα μέσα σε ντουλάπες ή για ψυχικές διαταραχές κάθε είδους.

Προχθές το βράδυ μόνο, ήρθε ένας τύπος, σταμάτησε με τ'αμάξιτου δίπλα μου. "Τι έγινε φιλαράκι;", μου λέει, "Θέλεις κάτι;Θες να σε πάω κάπου;" "Όχι, μεγάλε...", του λέω,"...ευχαριστώ". "Όχι, γιατί σε είδα που στέκεσαι στη μέση τουδρόμου...και σκέφτηκα να μην πάθεις τίποτα". "Έχεις χρόνο;",τον ρωτάω, "Πού πας;" "Έχω", μου λέει, "Σε κανένα μπαράκι πάω,για καμιά μπύρα". Μετά την πρώτη ήπιαμε κι άλλες, του κέρασα κιεγώ, μου κέρασε κι εκείνος, γίναμε φιλαράκια καλά, με ξεσήκωσενα γράψω, λέει, ένα βιβλίο κι αν θέλω, θα με βοηθήσει. Εγώ θατου λέω κι εκείνος θα γράφει.

Αρχές της δεκαετίας του '60 και η Αντωνία, χωρίς τον σύντροφό της Χάρη αλλά με οκτώ ζευγάρια συντοπιτών της, ακολουθεί τη μοίρα χιλιάδων Ελλήνων εκείνης της εποχής: Ξεκινά από ένα μικρό χωριό της κεντρικής Μακεδονίας και φτάνει στο Βαλντσάσεν της Γερμανίας, για να δουλέψει ως φιλοξενούμενη εργάτρια σε ένα εργοστάσιο πορσελάνης. Πίσω στην πατρίδα, ο άντρας της, παγιδευμένος λόγω των πολιτικών του φρονημάτων, δίνει τον δικό του αγώνα προκειμένου να βρεθεί κοντά στην αγαπημένη του. Θα τα καταφέρει ή θα τον προλάβει η δικτατορία που θα 'ρθει για να μαραζώσει ακόμα περισσότερο τον βασανισμένο τόπο; Μια ιστορία αγάπης στα χρόνια της μεγάλης φυγής στις χώρες της βόρειας Ευρώπης. Μια αναδρομή στην ελληνική επαρχία του '60, όπου η φτώχεια όσο κι ένας πόλεμος, οι πληγές του εμφύλιου παραμένουν ανοιχτές κι ο χωροφύλακας διαφεντεύει τις τύχες των απλών ανθρώπων.

Ελπίζουμε και φιλοδοξούμε οι προτάσεις του παρόντος πονήματος να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για τα αρμόδια πολιτικά πρόσωπα και τους οικονομικούς φορείς, ώστε να βοηθήσουν την Ελλάδα να ξεπεράσει την οικονομική κρίση και να διεκδικήσει εκ νέου τα συμφέροντά της. Όμως η προβολή των δυνατοτήτων της χώρας μας και η δυναμική για μια νέα πορεία δεν μπορεί να γίνει εφικτή, αν δε βρίσκει σημείο εκκίνησης μέσα από τους ίδιους μας τους εαυτούς. Εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτό που αποκαλούμε: Ελλάδα, έθνος, κράτος, χώρα και κοινωνία.Χρήστος Κων. Χολέβας

Εκεί κάτω από το δέντρο, αυτά τα ελάχιστα λεπτά κάποιας φαινομενικής ηρεμίας σε σύγκριση με τον ορυμαγδό που βασίλευε εδώ πριν πέντε μόλις λεπτά, με φόντο το ασταμάτητο βουητό των ελικοπτέρων και των αεροπλάνων, με τη μυρωδιά του μπαρουτιού και τη βαριά καπνίλα να μας πνίγει και με το ανατριχιαστικό κροτάλισμα των πολυβόλων και των κανονιών των αρμάτων μάχης –κάπως απομακρυσμένο τώρα πια–, παίρνω τις αποφάσεις μου. Ξαναφέρνω στο μυαλό μου την αγαπημένη μου Λένια και τον Δημήτρη μου, που μέχρι χτες ακόμα μου γέμιζαν τη ζωή με απέραντη ευτυχία. Δεν είναι δίκαιο να μην τους ξαναδώ. Ηχεί ακόμα στ’ αυτιά μου η υπόσχεση που της έδωσα φεύγοντας για να καταταγώ:– Μην ανησυχείς. Θα επιστρέψω πάλι σε λίγες μέρες.Πρέπει να γυρίσω πίσω. Να προσπαθήσω, τουλάχιστον, να επιστρέψω στη Λευκωσία.Το καλοκαίρι του 1974 ο Ανδρέας Σαμουήλ υπηρετούσε ως έφεδρος στρατιώτης του 241 Τάγματος Πεζικού. Κατά την είσοδο των εισβολέων στην Κερύνεια, το τάγμα του είχε ως αποστολή να αποκρούσει την επίθεση στην πόλη, και έλαβε μέρος στις μάχες που έγιναν εκεί. Στο βιβλίο περιγράφεται, ανάμεσα σε άλλα, το αναπάντεχο συναπάντημα των ανδρών του τάγματος με τα τουρκικά άρματα μάχης κοντά στο στάδιο Πράξανδρος και το μακελειό που ακολούθησε κατά την άνιση μάχη. Εξιστορούνται ακόμα οι τραγικές συνθήκες και τα πολλά δραματικά περιστατικά που ο συγγραφέας έζησε μαζί με έναν ακόμα συστρατιώτη του για τέσσερα μερόνυχτα, σε ένα απομονωμένο σπίτι της Κερύνειας στις υπώρειες του Πενταδαχτύλου.Οι δυο στρατιώτες θα κατορθώσουν να ξεγλιστρήσουν και θα βρεθούν στο ξενοδοχείο Ντόουμ, που λειτούργησε για πολύ καιρό ως ένα αυτοδιοικούμενο στρατόπεδο συγκέντρωσης...

ΣΥΛΛΟΓΗ/ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ -2CD

ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ (ΑΔΕΤΟ)

Οι τρεις σοφοί του σύμπαντος ορίζουν πως ο πρίγκιπας Βίκτωρ πρέπει να ταξιδέψει από τον πλανήτη του στη Γη. Ένας πιτσιλωτός γλάρος τον παίρνει στα δυνατά του φτερά και τον οδηγεί εκεί.Μια γλυκιά μαμά, ένας στοργικός μπαμπάς, η κολλητή του φίλη (μια τεράστια κουκουβάγια) και οι συμμαθητές του τον συντροφεύουν όσο ζει στη Γη. Οι περιπέτειές του τού μαθαίνουν πολλά και τον κάνουν σοφό, ώσπου, έτοιμος πια, γυρίζει πίσω στον πλανήτη του για γίνει ένας δίκαιος και καλός βασιλιάς.Ο Βίκτωρ είναι ένας από τους πολλούς ταξιδευτές του Ουρανού που πέρασαν από τη Γη και τώρα βασιλεύουν στα αστέρια τους.

Ποιος μπορεί να μετρήσει τις αποχρώσεις μιας καταπράσινης κοιλάδας τη στιγμή που δύει ο ήλιος; Ποιος μπορεί να περιγράψει με βεβαιότητα την πραγματικότητα που αποκαλεί «ζωή του»;Ο Ίνγκο Γκρέιφολκ ζει με την αδερφή του και τον άρρωστο πατέρα του σε ένα απομακρυσμένο χωριό του βασιλείου Φιλίρια.Ο Μπόρντο Ρέιβενκοουτ, από την άλλη, λόγω ενός περίεργου χαρίσματος που διαθέτει, βρίσκεται στο πλευρό ενός διεφθαρμένου δούκα ως επαγγελματίας δολοφόνος.Η απαγωγή του Ίνγκο από κάποιους στρατιώτες που κατά λάθος τον περνούν για κατάσκοπο και η ανάθεση μιας νέας αποστολής- δολοφονίας στον Μπόρντο οδηγούν στην τυχαία –και μοιραία– συνάντηση των δύο νέων.Τα δύο αγόρια θα ενωθούν με ισχυρότερους δεσμούς από αυτούς του αίματος και θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο ο ένας στη ζωή του άλλου...

Η τηλεόραση είναι "μέλος" της κάθε οικογένειας. "Ενημερώνει",ψυχαγωγεί, ξεναγεί, συμβουλεύει, προσφέρει απόψεις. Οηλεκτρονικός υπολογιστής "εξουσιάζει" μαζί με το κινητό όλες τιςλειτουργικές και επικοινωνιακές ανάγκες του ανθρώπου. Ηηλεκτρονική οθόνη αντικαθιστά το βιβλίο, το χαρτί και το μολύβι.Γκρεμίζει από την κυρίαρχη θέση του το γραπτό λόγο. Τσαλακώνεικαι οδηγεί σε αφανισμό την έντυπη ενημέρωση, ενώ περιορίζει όλοκαι περισσότερο τη ζωντανή επικοινωνία, που κύριο χαρακτηριστικότης είναι η ζεστασιά της επαφής.

"Πάρε τη Νανώ... Τυφλή στον έρωτά της, είχε υποβάλει στον εαυτό της την τεχνική μπονσάι, προκειμένου να ενσωματωθεί στη γιαπωνέζικη κοινωνία. Ναι, είχε γίνει μια γυναίκα-μπονσάι, ζωντανεύοντας στα μάτια μου κινηματογραφικούς κι οπερετικούς μεικτούς έρωτες, όπου ο ένας εκ των δύο εραστών καταδικάζεται με αυτήν τη μείξη και σε πολιτιστική αλλοτρίωση - διότι μια αλλοτρίωση την παθαίνεις έτσι κι αλλιώς με τον έρωτα, κι ακόμη χειρότερα με τον γάμο... Βέβαια, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι όλοι μας, άντρες και γυναίκες, υποκείμεθα λίγο ως πολύ σε ένα είδος τεχνικής μπονσάι, προκειμένου να προσαρμοστούμε στους κανόνες της κοινωνίας μας, ότι όλοι μας από τα μικράτα μας υφιστάμεθα καθημερινά ένα κλάδεμα-μπονσάι..." Εκείνη ανέκαθεν αντιστεκόταν στην τεχνική μπονσάι που της επέβαλλε η κοινωνία κι επέμενε να απλώνει τις "ρίζες" και τα "κλαδιά" της, όσο και να την περιόριζαν και να την κλάδευαν, ενώ ένας αόρατος φύλακας-τιμωρός προστάτευε το φύλο της. Ο άντρας που αψήφησε αυτόν τον φύλακα-τιμωρό κέρδισε μια θέση στη ζωή της - μια θέση κρυφή όμως ακόμη κι από την εξώγαμη κόρη που απόκτησαν μαζί. Η κόρη, ωστόσο, αμφισβητώντας εξαρχής τις αντισυμβατικές πεποιθήσεις και πρακτικές της μάνας, υιοθέτησε τελικά για τον εαυτό της απόλυτα την τεχνική μπονσάι προκειμένου να ενσωματωθεί στην ίδια τη χώρα που την εφεύρε - την Ιαπωνία...

Η Ιστορία από την κλειδαρότρυπα. Κάτω από τον ανελέητο ουρανό ενός χιλιανού καύσωνα, ένας Έλληνας γιατρός συναντά έναν εξόριστο και ετοιμοθάνατο Ευρωπαίο ηγέτη ενός ήδη νεκρού καθεστώτος. Με τη βοήθεια μιας σαγηνευτικής εταίρας, θα προσπαθήσουν να εξουδετερώσουν μια ανερχόμενη νεοναζιστική οργάνωση. Σαν σε οθόνη σινεμασκόπ το θρυλικό λιμάνι, το Βαλπαραΐζο, προσφέρει ένα ιδανικό σκηνικό τρόμου και γοητείας σε μια επιχείρηση που από τη φύση της προσφέρεται στην αποτυχία.Το καινούριο βιβλίο του Μένη Κουμανταρέα, ένα διαφορετικό μυθιστόρημα από τον συγγραφέα της «Κυρίας Κούλας» και του «Ωραίου λοχαγού».

H Σοφία κουβαλούσε από τα παιδικά της χρόνια μια κληρονομιά και μια υπόσχεση στον πρόσφυγα πατέρα της: να βρει την Τρίτη Πατρίδα. Βίωσε τη χαρά και τη λύπη, την αγάπη και τον έρωτα, μέσα από δοκιμασίες που την οδηγούσαν σε έναν δρόμο που νόμιζε ότι χάραζε η ίδια. Προσπαθούσε με επίγνωση –άλλοτε με χαρά και ευδαιμονία και άλλοτε με βαθύ πόνο και συναίσθημα– να κατανοήσει τα μεγάλα προβλήματα και τις ανατροπές που ζούσε η ίδια, η πατρίδα της, αλλά και ολόκληρη η ανθρωπότητα.<br>Όλη η ιστορία της –η ζωή του πατέρα της και η δική της πραγματικότητα– βασιζόταν σε μιαν ελπίδα ότι θα έφτανε στην Τρίτη Πατρίδα της καρδιάς. Σε αυτό το ταξίδι της δεν ήταν μόνη: στον δρόμο της βρέθηκαν άνθρωποι που σαν άγγελοι-δοκιμαστές έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, ανατρέποντας ό,τι θεωρούσε δεδομένο. Κύριοι συνοδοιπόροι της υπήρξαν δύο άνδρες: τον έναν τον ερωτεύτηκε και τον άλλο τον αγάπησε. Αυτό το τρίγωνο ήταν το καλά κρυμμένο μυστικό• οι δύο άνδρες και η Σοφία, ένα μυστήριο που το σύμπαν ολόκληρο της έδινε το κλειδί για να το ξεκλειδώσει και να οδηγηθεί τελικά στην Τρίτη Πατρίδα της καρδιάς.<br>Ο κάθε αναγνώστης του βιβλίου θα έχει την ευκαιρία να ταξιδέψει, να παρασυρθεί και να χαθεί στα μονοπάτια της προσωπικής του αναζήτησης• και αν ψάξει με την καρδιά καθαρή, ίσως στο τέλος να του φανερωθεί η δική του Τρίτη Πατρίδα.<br></br>

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θερμαϊκός το βιβλίο της Όλγας Ιγνατιάδου, με τίτλο «Ιστορίες της μεγάλης καστανιάς. Μυρσίνη, η όμορφη σκιουρίνα». Πρόκειται για ένα παραμύθι για την υπεροψία και τη φιλία, σε εικονογράφηση της Ειρήνης Σκούρα. Μια όμορφη και υπερήφανη σκιουρίνα, η Μυρσίνη, που έχει την πιο όμορφη φωλιά στη Μεγάλη Καστανιά, δεν θέλει πολλά «πάρε δώσε» με τα άλλα ζωάκια που είναι γείτονές της. Τι θα γίνει και θα αλλάξει γνώμη; Τι γνώμη έχετε;Μπορεί ο Βοριάς να γίνει αφορμή για να αρχίσει μια μεγάλη και αληθινή φιλία; Μπορεί η υπερήφανη Μυρσίνη να αποκτήσει εξαιτίας του αληθινούς φίλους;

Η Χώρα του Ποτέ καλεί ξανά τη Γουέντι και τα Χαμένα Αγόρια να επιστρέψουν: ο Πίτερ Παν χρειάζεται τη βοήθειά τους! Τα πάντα έχουν αλλάξει και νέοι κίνδυνοι παραμονεύουν! Ο Πίτερ Παν στα Πορφυρά είναι η πρώτη επίσημη συνέχεια των περιπετειών του αξέχαστου ήρωα που έπλασε ο Τζ. Μ. Μπάρι. Η Τζεραλντίν Μακόρκραν χτίζει πάνω στη μυθολογία του Πίτερ Παν, προσθέτοντας στο φίλτρο της φαντασίας νέους χαρακτήρες, περιπέτειες και μια γενναία δόση νεραϊδόσκονης.

Μία ανυπέρβλητη ερωτική περιπέτεια, που σαν κεντρικό της άξονα έχει την ανεύρεση του χαμένου πάθους στη μακροχρόνια σχέση δύο ιδιαίτερων ανθρώπων. Τι είναι αυτό που μπορεί να μετατρέψει την καθημερινή συζυγική ρουτίνα σε μία ανεπανάληπτη εμπειρία; Από ποια μονοπάτια σοφίας και αυτοκριτικής είναι διατεθειμένοι να περάσουν οι πρωταγωνιστές της ιστορίας για να βρουν ξανά αυτό το πολύτιμο συστατικό της αγάπης; Τι είναι αυτό που συνδέει τις Άνδεις με το μυστηριακό Uluru της Αυστραλίας και επηρεάζει την εξέλιξη των γεγονότων; Μόνο με έναν τρόπο θα μάθεις…

Το βιβλίο περιλαμβάνει τις απομαγνητοφωνήσεις μιας σειράςεκπομπών του συγγραφέα, που έγιναν για τον 9.58 της ΕΡΤ 3.Πρόκειται για το οδοιπορικό μιας συναρπαστικής όσο κι αθώαςεποχής, με τους ήχους των Beatles και των Stoes να τηνσυνοδεύουν, το οδοιπορικό του ίδιου του συγγραφέα. Ο συγγραφέαςσημειώνει: 'Ο βελούδινος Πέρι Κόμο το '50, η αποκάλυψη τουΜάρκου Βαμβακάρη και του tiger twist το '60 είχαν ως αποτέλεσμανα σκοτώσουν οι δικοί μας το γελαστό παιδί το '70 και ναεπιστρέψουν στις ρίζες, πριν να χαθούν αύτανδροι το '80 κάτωαπό τόνους άγχους, λίπους και έρωτος. Η κωμικοτραγική ιστορίαμιας γενιάς που την κυβέρνησαν οι ήχοι και οι άσχετοι.

Η Ντεζιρέ επισκέπτεται συχνά τον τάφο του άντρα της, που είχε το "θράσσος" να πεθάνει πολύ νέος. Βιβλιοθηκάριος και παιδί της πόλης, ζει σ' ένα κάτασπρο μίνιμαλ διαμέρισμα γεμάτο βιβλία. Στο νεκροταφείο, διασταυρώνεται συχνά με τον τύπο του διπλανού τάφου, η εμφάνιση του οποίου την εκνευρίζει όσο και η φανταχτερή επιτύμβια στήλη που επιμένει να ανθοστολίζει. Μετά το θάνατο της μητέρας του, ο Μπένει μένει μόνος στο οικογενειακό κτήμα, με τις είκοσι τέσσερις γαλακτοφόρες αγελάδες του. Τα φέρνει βόλτα όπως όπως, με τη χωριάτικη κοινή λογική του και μια γερή δόση αυτοσαρκασμού. Κάθε φορά που τη συναντάει τον πιάνει απελπισία με τη γειτόνισσά του στο νεκροταφείο, τον τσόχινο σκούφο και το μικρό σημειωματάριό της με τα ποιήματα. Μια μέρα, ωστόσο, ένα χαμόγελο ανθίζει ταυτόχρονα στα χείλη τους, αφήνοντας και τους δυο σαστισμένους. Είναι η αρχή ενός ακόρεστου πάθους. Με εξαιρετικό ρομαντισμό και καυστικό χιούμορ, αυτό το τρυφερό και συνάμα αχαλίνωτο ερωτικό μυθιστόρημα θέτει το πολύ σοβαρό ερώτημα του πολιτισμικού σοκ και κατακτά το ευρωπαικό κοινό.

ΤΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΚΟ

Η ενθαρρυντική συμμετοχή στον ετήσιο, πανελλήνιο διαγωνισμό «HOTEL Γ.Μ. Βιζυηνός» (με αφορμή τα 110 χρόνια από τον θάνατο το θεμελιωτή της νεοελληνικής διηγηματογραφίας), σε συνδυασμό με τη σημαντική στάθμη των προς κρίση κειμένων, δημιουργεί προσδοκίες για τη δυναμική τούτης της λογοτεχνικής πρότασης. Τελικώς η διακριθείσα Λουίζα Σπηλιωτοπούλο, με το διήγημα «SCHLAF SICK», αποτελεί την έκτη ένοικο γραφής και θα εγκατασταθεί στο «Hotel Γ.Μ. Βιζυηνός», μαζί με τους πέντε νέους, αξιόλογους πεζογράφους Χρήστο Αστερίου, Κώστα Καβανόζη, Δήμητρα Κολλιάκου, Ηλία Μαγκλίνη και Μαίρη Νταή. Οι τελευταίοι, ταυτόχρονα, έγραψαν από ένα διήγημα, επικεντρωμένο στις σελίδες και στις ημέρες του Γ.Μ. Βιζυηνού, αλλά και αξιολόγησαν όλα τα υποψήφια διηγήματα. Στον συλλογικό τόμο Με τον Γ.Μ. Βιζυηνό, αλλά και χωρίς αυτόν, ο αναγνώστης θα απολαύσει διηγήματα, που αν και γράφτηκαν υπό τον αστερισμό του Θρακιώτη πεζογράφου, εντούτοις ξεδιπλώνουν μιαν ερεθιστική ιδεολογική πολυφωνία και μιαν πλούσια μορφολογική αναζήτηση.

Η τολμηρή, αριβίστρια, διψασμένη για ζωή, Σμαρώ, ξεκινά από την Κωνσταντινούπολη του 1905 με μοναδικό όπλο την ομορφιά και την εξυπνάδα της. Θα αποτελέσει πέτρα του σκανδάλου στη Θεσσαλονίκη του μεσοπολέμου, θα γίνει μια από τις πρώτες γυναίκες επιχειρηματίες της προπολεμικής Αθήνας, θα ταξιδέψει στα βάθη της Ανατολής, θα γνωρίσει τον απόλυτο έρωτα, την απόρριψη, την αγάπη, την ταπείνωση, την επιτυχία, την απώλεια. Στον αντίποδα η συνεσταλμένη και μαζεμένη Όλγα, που θα χαράξει τη ζωή της με βάση την αγάπη για τον αδελφό, το σύζυγο και το παιδί της – η αρχετυπική μορφή της Ελληνίδας του πρώτου μισού του 20ού αιώνα που ζει για τους άλλους, που μοιράζει απλόχερα μόνο αγάπη. Η μοίρα θα δέσει τις ζωές των δύο αυτών γυναικών με έναν τρόπο μοναδικό: μολονότι θα συναντηθούν μονάχα δύο φορές, η ευτυχία της μίας θα αποτελεί για πάντα το αγκάθι της άλλης. Η ιστορία δύο γυναικών τόσο αντίθετων, που ωστόσο έζησαν παράλληλους βίους, με κοινό παρονομαστή την αγάπη τους για τη ζωή, αλλά και τη μεγάλη συγγνώμη του τέλους. Το βιβλίο «Η μεγάλη συγγνώμη» είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Αφέντρας Ραφαηλίδου. Βασισμένο στην πραγματική ιστορία της οικογένειάς της, ταξιδεύει τον αναγνώστη στην Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, τη Βασόρα, το Αμπού Ντάμπι, την Τουρκία, την Αμερική του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, σκιαγραφώντας τη ζωή δύο γυναικών με κοινή αφετηρία αλλά εκ διαμέτρου αντίθετη πορεία στη ζωή.

Εκεί και πάντα αλλού… σ’ ένα άλλο όνειρο, σε µια παράλληλη σχέση, σε µια λάθος εποχή. Οι ήρωες της ιστορίας ζούνε το όνειρο σε δόσεις, µην τολµώντας να αλλάξουν τη ζωή τους ουσιαστικά. Η Δώρα, παντρεµένη πολλά χρόνια µε τον Γρηγόρη, εργάζεται νοσηλεύτρια σε δηµόσιο νοσοκοµείο. Εκεί θα γνωρίσει και θα συνδεθεί µε τη Σαπφώ, µιαν ηλικιωµένη γυναίκα. Μέσα από το ηµερολόγιό της, η Δώρα θα παρακολουθήσει έναν µεγάλο έρωτα σε µια Ελλάδα διαφορετική. Αυτές οι σελίδες µιας άλλης ζωής θα τη βοηθήσουν να ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης της προσωπικής της αλήθειας. Κι ας είναι τελείως διαφορετική η δική της ιστορία και οι δικές της απώλειες. Φαίνεται οι ίσκιοι όλοι µοιάζουν.

Με τον πέμπτο τόμο της σειράς Hotel-Ένοικοι Γραφής (που επιμελείται και συντονίζει, για πέμπτη συνεχή χρονιά, ο Μισέλ Φάις), οι πεζογράφοι Νίκος Δαββέτας, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Ασημένια Σαράφη, Νατάσσα Μπλάτσιου (η νικήτρια του περσινού Ηοtel Zoo) καθώς και ο νεοελληνιστής και πανεπιστημιακός Bart Soethaert έκριναν τα 197 διηγήματα του πανελλήνιου θεματικού διαγωνισμού Hotel Οιδίπους και κατέληξαν στα 12 επικρατέστερα. Έξι από αυτά, μαζί με τα κείμενα των τεσσάρων πεζογράφων της κριτικής επιτροπής, συγκροτούν τον παρόντα τόμο, όπου νέοι και πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς πραγματεύονται τον Οιδίποδα της εποχής τους, της ζωής τους, της μυθοπλασίας τους.

«Η επιταχυνόμενη κατάπτωση του πολιτισμού μας είναι τόσο φανερά παθολογική στη φύση της, και δείχνει τόσο καθαρά τα συμπτώματα της διανοητικής ασθένειας, ώστε να έχει γίνει επιτακτική η ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε τις διαγνωστικές μεθόδους της ιατρικής επιστήμης, για να μελετήσουμε τη δομή του πολιτισμού και της ανθρώπινης διάνοιας. Κάθε προσπάθεια για την αποκατάσταση της λειτουργίας ενός χαλασμένου μηχανισμού πρέπει να βασίζεται στην κατανόηση της δομής αυτού του μηχανισμού. Ελάχιστη ελπίδα υπάρχει ν' αντικαταστήσουμε τη λειτουργία του, χωρίς την αιτιακή κατανόηση της ομαλής λειτουργίας του και του χαρακτήρα της κατάρρευσής του. Ακόμα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, πολλές φορές, η κατάρρευση είναι εκείνη που μας οδηγεί να αντιληφθούμε τη δομή και τη φύση του συστήματος στην ομαλή του λειτουργία». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)Ο Λόρεντς, περιγράφοντας με πολυάριθμα παραδείγματα τη φυλογενετική εξέλιξη της γνώσης, θίγει τη μεγάλη διαμάχη της δυτικής φιλοσοφίας ανάμεσα στον ιδεαλισμό και τον υλισμό. Τελικά δεν καταλήγει βέβαια σε καμιά καινούργια γνωσιοθεωρία, αλλά σε μια νέα κατανόηση της πραγματικότητας, με την οποία είμαστε αξεχώριστα δεμένοι σαν γνωστικά, βουλητικά και ενεργητικά υποκείμενα. Ο Λόρεντς έχει την πεποίθηση ότι το μέλλον της ανθρωπότητας εξαρτάται ακριβώς απ' αυτή την επιστημονική κατανόηση της μοναδικής και ενιαίας λειτουργικής αλληλουχίας.Ο ερευνητής της φύσης σκέφτεται και κρίνει σαν γιατρός. Η κατηγορική επιταγή για ένα επιστημονικά θεμελιωμένο ανθρωποείδωλο περικλείει πρακτικά και ηθικά ζητήματα. Έτσι ο Λόρεντς κάνει τις διαγνώσεις με βάση τις γνωσιοκριτικές απόψεις του τις οποίες έχει αντλήσει μελετώντας τα νοσηρά συμπτώματα του πολιτισμού μας· γιατί είναι βασική θέση της ιατρικής, ότι οι παθολογικές διαταραχές προσφέρουν συχνά το κλειδί για την κατανόηση της ομαλής λειτουργίας.(...) (Από την παρουσίαση του βιβλίου)

ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΧΙΟΥΓΚΟ ΠΕΠΕΡ

Αλλεπάλληλες μικρές ηλεκτρικές εκκενώσεις, αρχικά ξαφνιάζουν μετον πόνο που προκαλούν. Αφήνουν όμως μία γλυκιά γεύση. Μίαπεριπλάνηση στα έγκατα των σωθικών της, κάνει η μικρή τρελήεγγονή. Η καταγραφή γεγονότων που συγκλονίζουν, έγινε με τρόπομοναδικό. Συμπυκνωμένο, παραστατικό, άμεσο.

Οι Μαριονέτες δημοσιεύονται σε τέσσερεις συνέχειες σε μια εφημερίδα τον Δεκέμβριο του 1810, ένα σχεδόν χρόνο πριν από την αυτοκτονία του Κλάιστ (1777-1811). Η μορφή του δοκιμίου, ωστόσο, παίζει ανάμεσα στον πλατωνικό διάλογο και το χρονογράφημα και γοητεύει με στοιχεία από την αφηγηματική ιδιοτροπία του μεγάλου ρομαντικού. Κείμενο πραγματικά μοναδικό, δοκίμιο ρομαντικής αυτογνωσίας που καταφέρνει, μέσα στις λίγες σελίδες του, να υψωθεί σε μια πραγματική μεταφυσική της ποιητικής πράξης και να συγκεφαλαιώσει, εμβληματικά, το ρομαντικό δίλημμα ανάμεσα στη γνώση και την αθωότητα.Η μεταφορά στη γλώσσα μας του κειμένου του Κλάιστ από την Τζένη Μαστοράκη συνοδεύεται από σημαντική μελέτη του Γάλλου θεατρολόγου Μπερνάρ Ντόρτ γραμμένη ειδικά για την ελληνική έκδοση, που τοποθετεί το ολιγοσέλιδο και μοναδικό αυτό δοκίμιο για το θέατρο των Μαριονετών στην ιστορία και τη θεωρία του θεάτρου. Την έκδοση συμπληρώνει μια χρηστική εργοβιογραφία του Γερμανού ρομαντικού.

ΑΓΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΩΤΙΑ

Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

Ο Οδυσσέας, ένα μικροκαμωμένο και αδύνατο αγόρι με τεράστια στρογγυλά γυαλιά, κάθισε στο παγκάκι του σχολείου.Στα χέρια του κρατούσε, όπως πάντα, ένα εικονογραφημένο βιβλίο γνώσεωντο οποίο σκόπευε να διαβάσει στο διάλειμμα. Δίπλα του ήρθε και κάθισε ο νέος συμμαθητής του, ο Αχιλλέας «ο γίγας».Όλα κυλούσαν ήρεμα, μέχρι τη στιγμή που… έγινε ο σεισμός!

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ-Ο ΚΟΚΟΡΑΣ

ΘΕΡΜΙΔΟΜΕΤΡΗΤΗΣ