ianos.gr

Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος γεννήθηκε στα μέσα του 10ου αιώνα και μαζί με τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή και τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο αποτελούν τους τρεις Θεολόγους της Εκκλησίας. Σε όλη τη μακραίωνη πορεία του Χριστιανισμού, μόνο αυτοί οι τρεις Άγιοι έλαβαν την προσωνυμία «Θεολόγος».Παρ' όλο όμως το βάθος της πνευματικής αντίληψης του Αγίου Συμεών, που του επέφερε αυτή τη σπάνια προσωνυμία, η επιστολή του Περί Εξομολόγησης, κινδύνεψε λόγω της βαθύτητάς της να εκτοπιστεί από την Παράδοση, η οποία σοφά την διαφύλαξε αποδίδοντάς την στον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό και διασώζοντάς την στα γραπτά του, δίνοντάς μας έτσι τη δυνατότητα να μπορούμε σήμερα να την μελετήσουμε εκ νέου και να ωφεληθούμε από την κατανόησή της.

Τα βιβλία της σειράς Ο Δάσκαλος μιλούν για τον Δάσκαλο-ζωή, τον Δάσκαλο-κόσμο, τον Δάσκαλο-εαυτό μας, σύμφωνα με συγκεκριμένη διδασκαλία που έχει δοθεί από τον Δάσκαλο Δημήτρη Κακαλίδη, με στόχο να βοηθήσει τον άνθρωπο να εκφράσει τη δύναμη, την αγάπη και την πνευματική του φύση.

Σε αυτό το έργο παρουσιάζονται αποσπασματικά τρία κεφάλαια από το βιβλίο Spiritual Reformers in the 16th & 17th Centuries του Rufus M. Jones που κυκλοφόρησε το 1914. O Rufus M. Jones (1863-1948) ήταν ένας Αμερικανός, Κουάκερος συγγραφέας και καθηγητής φιλοσοφίας στο Haverford College και στο συγκεκριμένο βιβλίο μελετά την επίδραση ορισμένων προσωπικοτήτων στο κίνημα της Μεταρρύθμισης του 16ου-17ου αιώνα.Το κοινό στοιχείο αυτών των προσώπων είναι η έμφασή τους στην εσωτερική διάσταση της πνευματικότητας, για αυτό και σύμφωνα με τον Rufus M. Jones, συχνά αποκαλούνταν περιφρονητικά από τους αντιπάλους τους «Πνευματικοί» (Spirituals) ενώ οι ίδιοι θεωρούσαν ότι είχαν κληθεί Άνωθεν να επιτελέσουν μία θεόπνευστη «Μεταρρύθμιση», έτσι ο συγγραφέας τούς ονομάζει εύλογα «Πνευματικούς Μεταρρυθμιστές» και θεωρεί ότι αποτέλεσαν ένα σπουδαίο ρεύμα παράπλευρο στο ευρύτερο κίνημα της Μεταρρύθμισης.

Και δεν φοβάται τις προσφυγικές φιγούρες,πρόσφυγας κι αυτή είναι άλλωστε.Τους αγαπά αυτούς που γη δεν έχουνγιατί παλιά γη έχουν όλοι.Και φιλοτιμία κι ανοιχτά χέριαδίνει σε μάτια κι όνειραπου διψασμένα ζητούνμια καινούργια γη να πλάσει.

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Ποιος θα αφήσει τον Άντολφ; Κανείς μέχρι τώρα δεν τον άφησε. Όλοι τον φοβούνται, αλλά μόνο αυτόν ακολουθούν. Χωρίς αυτόν κανείς δεν θα σηκωνόταν να φτιάξει όπλα. Να πάει στον πόλεμο.

ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩΜη με ρωτήσεις να σου πω για έρωτες περασμένους, τους πήρε ο αέρας, φύγανε, πέσανε τίτλοι τέλους.Πριν να προλάβουν στα ανοιχτά να βγούνε να αρμενίσουν, ήρθανε οι μπόρες και ο χιονιάς για να τους σταματήσουν.Μη με ρωτήσεις να σου πω για αγάπες που 'χουν φύγει, είναι η θύμηση γλυκιά μα η λησμονιά με θλίβει.Πριν να προλάβουνε φτερά να ανοίξουν να πετάξουν, τις βρήκε βόλι, πέσανε στη γη για να κοπάσουν.Μονάχα ρώτα να σου πω για όσους έχουν μείνει, φίλοι πιστοί στο πλάι μου σαν γέρικες ελιές.Μονάχα ρώτα να σου πω γι' αυτήν που μου χαρίζει,αγάπη απεριόριστη και όμορφες στιγμές.

H σπανιότητα των υλικών και η δυσκολία συντήρησης των τροφών οδήγησε τους Λάκωνες στο να παστώνουν το κρέας, τα κυνήγια, τα ψαρικά και να ξεραίνουν τα άγρια χόρτα. Στην περιοχή δε συναντάμε τουρσιά, εκτός από μικρές πράσινες πιπεριές (πιπεράδες) και κάππαρη. Τα μπαχαρικά τους είναι η κανέλα, το γαρίφαλο, το πιπέρι και το κύμινο, ενώ τα μυρωδικά είναι το πορτοκάλι, ο δυόσμος, ο μάραθος, το σέλινο και ο μαϊντανός.Το ελαιόλαδο, που είναι το κύριο λίπος της λακωνικής κουζίνας, η μεγάλη κατανάλωση σε κρέας, με μεγαλύτερη προτίμηση στο χοιρινό, μετά στο αρνί και στο κατσίκι και τελευταία στο βοδινό, είναι τα κύρια στοιχεία της διατροφής των Λακώνων.Ξεκινώντας από αυτά που συνήθιζαν να μαγειρεύουν οι παλιοί και που απηχούν τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου, και καταλήγοντας στις συνταγές που μαγειρεύουν οι σύγχρονοι Λάκωνες, με βάση τις επιρροές που δέχτηκαν στα χρόνια που πέρασαν, η Μαρία Καράμπελα επιχειρεί στο βιβλίο αυτό ένα γευστικό οδοιπορικό στον τόπο και τον χρόνο.Σε μία εποχή που ο παραδοσιακός ελληνικός τρόπος ζωής που σμιλεύτηκε στη διάρκεια χιλιετιών τείνει να χαθεί, βιβλία όπως το Γεύσεις της λακωνικής γης. Από τον μέλανα ζωμό στο σύγκλινο της κ. Μαρίας Καράμπελα αποτελούν προσφορά για το σήμερα και για τις γενιές που έρχονται. Για το σήμερα γιατί είναι μια προσπάθεια διάσωσης της παραδοσιακής κουζίνας των Λακώνων και για το αύριο γιατί δίνει τη δυνατότητα στους νέους να τη γνωρίσουν και να την προσπελάσουν.

Η "πραγματικότητα" του κακού αποτελεί το θεμελιώδες επιχείρημα εναντίον του Θεού και το κύριο εμπόδιό μας για να αντιληφθούμε το Νόημα της Ζωής που είναι η Αγάπη του Θεού. Για αυτό και σε τούτο το σύντομο έργο θα επιχειρήσουμε να αποκαλύψουμε την ψευδαισθησιακή υπόσταση του κακού, έχοντας ως οδηγό μας την Α-λήθεια ότι το κακό είναι μη ον (ανύπαρκτο) και ότι το μόνο που υπάρχει είναι το Καλό, το Αγαθό.

ΚΛΕΨΥΔΡΑ ΤΕΥΧΟΣ 21

Το βιβλίο αυτό προτείνει μια κοινωνιολογική προσέγγιση του χρήματος: εξετάζει τόσο την κεντρικότητα των νομισματικών συναλλαγών στις σύγχρονές μορφές κοινωνίας όσο και στην ακραία διαφορετικότητα των πρακτικών που σχετίζονται με το χρήμα.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΩΛΗΤΩΝ

ΤΟ ΚΟΠΑΔΙ

Είμαι μια συναχωμένη φραουλίτσα…Γεννήθηκα στου χειμώνα την αγκαλίτσα!Έχω πυρετό, πονάει και η κοιλιά μου πολύ,γιατί δεν γεννήθηκα την εποχή τη σωστή… Ένα παραμύθι για τα φρούτα και τα λαχανικά της κάθε εποχής! Για να μάθουν τα παιδιά μαςπως η σωστή και ισορροπημένη διατροφήμπορεί να συντελέσει στην ομαλή ανάπτυξή τους.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

Ήταν ζωντανός και είχε πολλές ιστορίες να διηγηθεί ακόμα, κι αυτό ίσως ήταν το μόνο που είχε σημασία. Όσο για το ποιος πραγματικά ήταν..."Λέγε με Ισμαήλ" σκέφτηκε και χαμογέλασε. Θα προχωρούσε μέχρι να βρει το πρώτο μπαρ.

Η μελέτη-ανθολογία, έχει σκοπό να κάνει γνωστό σε ένα ευρύτεροκοινό - μέσα από το έργο δεκατριών καταξιωμένων συγγραφέων τηςπόλης, που ασφαλώς δεν είναι οι μόνοι - τα πεζογραφικά ρεύματατου "εσωτερικού μονολόγου" και της "νεορεαλιστικής πρόζας". Ταρεύματα αυτά ευδοκίμησαν στη Θεσσαλονίκη και παρουσιάζονται,όπως διαμορφώθηκαν με το κλείσιμο του 20ού αιώνα. Στο βιβλίουπάρχει ολοκληρωμένη αναφορά στο έργο κάθε πεζογράφου, καθώςκαι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της δουλειάς του, για νασχηματίσει ο αναγνώστης μια πλήρη εικόνα για την πορεία του.

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Η παρούσα μελέτη ξεδιπλώνει σύντομα και με τη βοήθεια κλινικών παραδειγμάτων την πολυπλοκότητα της έννοιας του ψυχικού τραύματος και τις αναπάντεχες συνέπειές του τόσο στη ζωή του αναλυομένου όσο και στην ψυχαναλυτική διαδικασία. Δείχνει επίσης με πόση προσοχή και σοβαρότητα οφείλει ο αναλυτής να προσεγγίσει έναν ψυχικά τραυματισμένο άνθρωπο ο οποίος, ζώντας συχνά μέσα σε μια ομίχλη ισχύος, επιτυχίας και αυτοπεποίθησης, στο βάθος αισθάνεται μόνος και εύθραυστος.

Ο Αντόνιο Ταμπούκι συναντά στην Ιταλία τον Ανταίο Χρυσοστομίδη, μεταφραστή εφτά έργων του, και ξεκινά μια μακριά εξομολόγηση για τον εαυτό του και τα βιβλία που έχει γράψει. Η συζήτηση συνεχίζεται στην Ελλάδα, απλώνεται, αγκαλιάζει νέα θέματα (την πολιτική, τον κινηματογράφο, τις λογοτεχνικές κατηγοριοποιήσεις, τις ηθικές αρχές του σύγχρονου ευρωπαϊκού Δικαίου, το λευκό κρασί της Σαντορίνης) και άλλα πρόσωπα (τον Πεσσόα και τον Καβάφη, τον Φελλίνι και τον Παζολίνι, τον Καμύ και τον Μπλανσό). Οι διάλογοί τους καταλήγουν σ' ένα λεκιασμένο πουκάμισο. Ένα βιβλίο για όσους έχουν αγαπήσει το έργο του Αντόνιο Ταμπούκι αλλά και για όσους δεν είχαν μέχρι σήμερα την τύχη να διαβάσουν κανένα από τα έργα του σημαντικού αυτού Ιταλού συγγραφέα.

Είκοσι εφτά χρόνια μετά το τέλος του πρώτου βιβλίου Το σπίτι στα βράχιαη Ανθή φτάνει στην Κέρκυρα με σκοπό να πουλήσει το εγκαταλελειμμένο πια σπίτι. Τρεις μέρες γεμάτες συναντήσεις και αναμνήσεις καταλήγουν με τη συνειδητοποίηση ότι γύρισε εκεί που ανήκει. Σε αυτό το βιβλίο η χρονιά που πρωτοστατεί είναι το 1976, η χρονιά που μαθαίνει πολλά, μέσα από νέες ιστορίες για τον Γιάγκο, τη θεία Ελένη, τον πατέρα της, τον θείο Βίκτωρα, τη Λοξάντρα, και ανταμώνει νέα πρόσωπα από τα παλιά. Κυρίως όμως η χρονιά που συνειδητοποιεί πολλά για τον εαυτό της. Το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΝΟ. Δεν σημειώνουμε όλα εκείνα που μας διηγούνται οι γονείς μας, γιατί πιστεύουμε ότι θα είναι πάντα εκεί να τα επαναλάβουν αν χρειαστεί εκείνοι, οι εκπρόσωποι και χρονικογράφοι του παρελθόντος […]. Τα υπόλοιπα όμως, αυτά που δεν σημειώνουμε στο μυαλό μας, τα κλειδιά για τις εισόδους στα περασμένα; Αυτά που τα ξαναβρίσκουμε; Είναι να σκάει κανείς όταν σκέφτεται ότι κάποτε μας είχαν προσφερθεί επανειλημμένα, σε ασημένιους δίσκους, πρόθυμα και χωρίς εμφανή χρέωση, και μετά χάθηκαν για πάντα.

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤ ΧΟΜΠΥ

ΤΖΙΜ ΜΟΡΙΣΟΝ

ΟΙ ΜΠΗΤΛΣ

THE SMITHS

Λέγεται πως η λατρεία του κοινού της έφτασε κάποτε σε τέτοιο σημείο, ώστε την διέκοψαν από μια συναυλία της και κρατώντας την στα χέρια την ανέβασαν να τους τραγουδήσει από ένα μιναρέ, αποθεώνοντάς την. Όταν πέθανε η Ούμ Καλσούμ, η Αίγυπτος βυθίστηκε σε πένθος. Στην κηδεία της συνέρευσαν περισσότεροι από 1.000.000 θαυμαστές της, από κάθε άκρη της γης. Και η χώρα της επιθυμώντας να διαιωνίσει το μύθο της, την τίμησε ποικιλότροπα. Από το 1975 υπάρχει σε συνεχή κυκλοφορία στην Αίγυπτο, γραμματόσημο με τη μορφή της. Την ίδια χρονιά κόπηκε αργυρό μεταλλείο με το πρόσωπό της πλαισιωμένο από το κλειδί του σολ. Μια από τις κεντρικότερες λεωφόρους του Καΐρου πήρε το όνομά της. Το θέατρο BALOON στο οποίο δοξάστηκε δίνοντας τις περισσότερες συναυλίες της, μετονομάστηκε σε "OUM KOULTHOUM THEATER". Ο απλός κόσμος, από τη φελάχα μέχρι την γραμματέα, κι από τον ταξιτζή μέχρι τον καμηλιέρη, όλοι προφέρουν το όνομά της με το ίδιο πάθος και την ίδια αγάπη που προφέρουν τη λέξη "μάνα". Όποιον αιγύπτιο και να ρωτήσεις τι είναι γι' αυτόν η Ούμ Καλσούμ, θα απαντήσει: "Η μητέρα μου!" Πριν ένα χρόνο, 15 χρόνια από το θάνατο της Ούμ Καλσούμ, όλοι οι αραβικοί ραδιοσταθμοί και τα αραβικά περιοδικά της έκαναν μεγάλα και πολυήμερα αφιερώματα. Το Λιβανέζικο περιοδικό "Νούρα" δημοσίευσε τη ζωή της σε συνέχειες για ένα περίπου χρόνο. Κι ένα άλλο περιοδικό έγραψε στον τίτλο κύριου άρθρου: "15 χρόνια μετά, πάντοτε Πρώτη!" Αυτός είναι ο θρύλος της Ούμ Καλσούμ.

ΣΕΒΑΣ ΧΑΝΟΥΜ

Επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ η συλλογή διηγημάτων του Ντίνου Χριστιανόπουλου «Η κάτω βόλτα» (6η έκδοση). Τα διηγήματα αυτά που πρωτοεμφανίστηκαν το 1963 άνοιξαν έναν νέο δρόμο στη λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης και την έκαναν περισσότερο ελληνική. «Η κάτω βόλτα» περιέχει δεκατρία διηγήματα που χωρίζονται σε τέσσερις ενότητες.

Μέσα στον συναρπαστικό κόσμο της ζούγκλας, ένα αγόρι θα ζήσει μοναδικές περιπέτειες. Το «Βιβλίο της Ζούγκλας» είναι μια ιστορία ανακαλύψεων ? το να κάνεις τους άλλους να σου προσφέρουν το πιο καλό που κρύβουν μέσα τους κι εσύ να βρίσκεις μόνος σου τον τόπο που σου ταιριάζει.

Η διαδρομή της ζωής δεν έχει συνταγή και οδηγίες κατεύθυνσης. Η Πουλχερία βρέθηκε ανέλπιστα και απροετοίμαστα στη δύνη συγκυριών και γεγονότων που την οδήγησαν σε αυτοκαταστροφικές και αμυντικές εμπειρίες. Η δύναμη της ψυχής της επικράτησε και γι’ αυτό δεν αναζήτησε βοήθεια. Ίσως να έπαιρνε ίσως και όχι. Σημασία έχει ότι, είτε με πόνο είτε με βασανιστικές σκέψεις, η διαδρομή της ζωής της πέρασε μέσα από αχαριστία, από άδικες συμπεριφορές, από απαξίωση, από αδιαφορία αλλά και ενδιαφέρον και αναπάντεχα γεγονότα που στιγμάτισαν την ψυχή της. Το λιμανάκι της, το σπιτάκι της εκεί στου Ζωγράφου ήταν ο χώρος περισυλλογής της, ο χώρος όπου θα εκτόνωνε τον θυμό της, την πίκρα της και θα έπαιρνε τις αποφάσεις της. Το συγγενικό και το φιλικό περιβάλλον επέδρασαν ευεργετικά τις πιο πολλές φορές, αλλά υπήρχαν και στιγμές που την πλήγωσε και την αδίκησε. Αυτό την πόνεσε πολύ. Και ο πόνος αυτός έγινε λέξεις, έγινε νταλγκάς, έγινε εικόνα. Η αγάπη, το κυρίαρχο στοιχείο στο βιβλίο, είναι η στοχευμένη επιθυμία της συγγραφέως. Να μεταφέρει την ανάγκη της αγάπης σε όλες τις βιωματικές ανταλλαγές με τους γύρω μας. Η πίστη στον Θεό, η δύναμη της θέλησης, ο ανεκπλήρωτος έρωτας, η φύση, η κοινωνική συναναστροφή επίσης διαφαίνονται ως δυνατές έννοιες που είχαν μεγάλη επίδραση στην ιστορία της ζωής της Πουλχερίας και συμπλήρωσαν το μπουκέτο της ελπίδας.

ΣΚΗΝΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΟΜΗ ΑΛΕΞΙΟΥ ΝΤΕ ΛΑ ΒΕΓΑ

Στην "Αποθήκη" οι περισσότεροι μάλλον θα βρείτε τον εαυτό σας.Στα "Πορτοκάλια" αυτό που ίσως θα θέλατε να ζήσετε. Στη"Φλογέρα" τη μοναξιά της μεγαλούπολης. Στα "Καλλυντικά" μιαγυναίκα που, σε πείσμα της ζωής που δεν της πηγαίνει καθόλουρολόι, δεν το βάζει κάτω. Στο "Πάσχα" τον συγγραφέα και ταδιλήμματά του. Στις υπόλοιπες από τις είκοσι μία ιστορίες σαςαφήνω να διαπιστώσετε μόνοι το θέμα.

Όταν, για μια εξέγερση, [ο Μακιαβέλλι] λέει απλώς: «Το βράδυ…» ή «Το πρωί…», το κάνει γιατί η εξέγερση είναι ήδη εκεί, δεν έχει χρόνο να πει περισσότερα. Του χρειάζεται να αποσυναρμολογήσει το μηχανισμό της εξέγερσης (είναι ο πρώτος συγγραφέας των μαζών), να εξετάσει τα γρανάζια, να δει πως λειτουργούν οι καρδιές, πως είχαν λειτουργήσει έναν μήνα πριν για να φτάσουμε ώς εδώ. Ήταν ένα χειμωνιάτικο βράδυ και ο αέρας που λυσσομανούσε έπνιξε τα φανάρια στους δρόμους και σκίζεται, ουρλιάζοντας, πάνω στο γείσο των σπιτιών της πόλης. Ή ήταν ένα πρωί μαγιάτικο με τις δόξες του, και στεναγμοί ή δόξες βρίσκονται σ’ αυτές τις εξεγερμένες καρδιές. Η αυτοψία που κάνει είναι πολύ ακριβής για να του ξεφύγει ένα τέτοιο γεγονός. Ξέρει την αξία του κρύου, της ζέστης, του ανέμου, του ήλιου και της μυρωδιάς της πασχαλιάς για την ανθρώπινη καρδιά. Στη γωνία μιας ξηρής απαρίθμησης λογικών σκέψεων βάζει ξαφνικά, σε μια απ αυτές, το ίχνος του ανέμου, της νύχτας, του ήλιου η της πασχαλιάς.Τα ίχνη αυτά είναι μέσα του.

Τα βιβλία της σειράς Ο Δάσκαλος μιλούν για τον Δάσκαλο-ζωή, τον Δάσκαλο-κόσμο, τον Δάσκαλο-εαυτό μας, σύμφωνα με συγκεκριμένη διδασκαλία που έχει δοθεί από τον Δάσκαλο Δημήτρη Κακαλίδη, με στόχο να βοηθήσει τον άνθρωπο να εκφράσει τη δύναμη, την αγάπη και την πνευματική του φύση.

ΕΓΧΡΩΜΟΣ ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΤΗΣ ΩΡΛ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ