stamoulis.gr

Κάκτοι και άλλα Παχύφυτα

Μια εμπεριστατωμένη συγκριτική μελέτη του Βούλγαρου καθηγητή δρ.Τοπάλοβ στο έργο των δυό μεγάλων προσωπικοτήτων , του Βούλγαρου Ρακόβσκι και του Έλληνα Ρήγα Φερραίου, στα πολιτισμικο-ιστορικά πρότυπα της αναγέννησης των Βαλκανίων.

Ξεχείλισμα Πατρικής Καρδίας τ. Β'

Η Χαρά των Θλιβομένων. Θαυμαστές Επεμβάσεις και Εμφανίσεις της Παναγιάς

Τι σημαίνει να ζεις στο ίδιο σπίτι με τον άνθρωπό σου και τα παιδιά σου;Ο κόσμος του σπιτιού μας γίνεται κοινωνία αυθεντική όταν στηρίζεται στα πρόσωπά του και τους ρόλους τους, στο μοίρασμα, στην ανοχή των λαθών και των αδυναμιών των άλλων, στην επίγνωση των δικών μας…Στο ίδιο σπίτι ζούμε σημαίνει ότι συμπορευόμαστε, όσο κι αν οι καιροί μας τείνουν να μετατρέψουν το σπίτι σε πανδοχείο…Στο ίδιο σπίτι συναντιούνται οι ελευθερίες μας και βιώνουμε τους ίδιους πειρασμούς…Στο ίδιο σπίτι ζούμε… κι όμως μπορούμε, όταν εμπιστευτούμε τον Χριστό.Οι ενότητες και τα κείμενα αυτού του βιβλίου έχουν να κάνουν με τα βιώματα της οικογενειακής, της ενοριακής, της σχολικής, της κοινωνικής πραγματικότητας και την απόφαση, να μην σιωπήσουμε, να μην παραιτηθούμε, να μην αφεθούμε στο “δεν πειράζει” των καιρών.

Πνοή Ακτίστου

Το "Νέον Μαρτυρολόγιον" είναι ένα αγλαόκαρπο δένδρο, που σπάρθηκε, φύτρωσε, αυξήθηκε και καρποφόρησε, ποτιζόμενο από τα αίματα άγνωστων και γνωστών Νεομαρτύρων, κατά τους χρόνους της φρικτής δουλείας του Γένους (1453-1821).Ο Άγιος Νικόδημος, βλέποντας τα βασανιστικά μαρτύρια, που πολλοί Χριστιανοί υπόφεραν από τους Τούρκους, βλέποντας επίσης και τον κίνδυνο, που καθημερινά διέτρεχε η Εκκλησία από τους αρνησίθρησκους, σύναξε τα ωραιότερα Μαρτύρια και τα εξέδωσε με τον βαθύτερο σκοπό να κατηχήση όσους από άγνοια αρνούνταν την πίστι του Χριστού και να ενδυναμώση έτσι την πίστι τους, διαθερμαίνοντας συγχρόνως με τον πλέον κατάλληλο τρόπο και τον πόθο των αρνησίθρησκων και των άλλων βασανιζόμενων προς το Μαρτύριο και την σωτηρία τους. Και ποιος άραγε γνωρίζει πόσους "εν αίματι και μαρτυρίω" ομολογητές, άγνωστους σ' εμάς, δεν θα ανέδειξε το "Νέον του Μαρτυρολόγιον"!

Τελευταίο οριακό επεισόδιο τής επίγειας ζωής μας είναι ο θάνατος τού σώματος. Το γεγονός αυτό πάντοτε προβλημάτιζε καί προβληματίζει τόν άνθρωπο.Ο θάνατος μας θέτει ερωτήματα μεγάλης σημασίας. Πού πηγαίνουμε μετά θάνατον; Συνεχίζουμε να ζούμε; Τί συναντάμε εκεί; Ποιός τρόπος ζωής μας περιμένει; κ.τ.λ.Απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα δίνει πρωτίστως ο λόγος τού Θεού, η Αγία Γραφή και εν συνεχεία '' οι ιδόντες καί παθόντες τά θεία '' πνευματοφόροι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Με αυτή τή βάση τού ορθόδοξου φρονήματος αποδεχόμαστε πως ο προσωπικός θάνατος θά είναι το τελευταίο επεισόδιο της επίγειας ζωής μας, αλλά καί τό ξεκίνημα μιάς ''άλλης βιοτής'', ενός καινούργιου τρόπου ζωής, εντελώς ξένου καί διαφορετικού από αυτόν τής ζωής στήν γή καί στόν παρόντα κόσμο. Γιά εκείνους βεβαίως πού ζούν έξω από τόν χώρο τής χριστιανικής πίστεως ο θάνατος παραμένει το κατ΄εξοχήν γεγονός φθοράς και αφανισμού τής ζωής, ένα μυστήριο πραγματικό και παράλογο πού γεμίζει μέ φόβο καί αμηχανία κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Επιθυμούντες να συμβάλλουμε είς τήν απάντησιν τών ερωτημάτων αυτών, επιλέξαμε τόν πατερικό λόγο, μ΄ελαφρά διασκευή τής γλώσσης τών κειμένων, πρός πλήρη κατανόηση ύπο τών πολλών. Τό θέμα πού διαπραγματεύεται τό βιβλίον δέν εξαντλείται.Ευχόμεθα από τήν καρδιά μάς είς τούς αναγνώστας τού πατερικού λόγου, νά ειρηνεύσουν λύνοντας τις απορίες τούς καί να προσανατολισθούν πνευματικά ακολουθόντας τό εσφαγμένο αρνίο '' ίνα ζωήν έχωσι καί περισσόν έχωσι '' ( Ιωάν. 1, 10)

Οι Άγιοι Πατέρες ομιλούν για την ανάγκη να κοινωνούμε συχνά του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Τονίζουν όμως ταυτόχρονα και την αποστολική σύστασι να μεταλαμβάνωμε προετοιμασμένοι καταλλήλως, ώστε η θεία Μετάληψις να είναι εις ζωήν αιώνιον και όχι εις κατάκριμμα.Στην εποχή μας, η οποία είναι πολύ εκκοσμικευμένη και έχει ξεχάσει την σημασία του Εκκλησιασμού και της Θείας Κοινωνίας, οι άνθρωποι στερούνται αυτό το βασικό δώρο του Θεού. Συζητούν για τα λυπηρά της σύγχρονης κοινωνίας, αναζητούν την αναμόρφωσί της, αλλά αγνοούν ότι η άξια συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία είναι πηγή της αληθινής κοινωνικότητας και αληθινής κοινωνίας μεταξύ Θεού και ανθρώπων.Η καλλιέργεια υγιούς κοινωνικότητας μεταξύ των ανθρώπων μπορεί να γίνεται μόνο με την αναζήτησι της κοινωνίας με τον Θεό, η οποία έγινε πραγματικότης στο Πρόσωπο του Χριστού δια της Ενανθρωπήσεώς Του και καθίσταται πραγματικότης για τον καθένα μας με το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Σε αυτό το Μυστήριο ο Χριστός προσφέρει την θεία Ζωή Του σε όσους μεταλαμβάνομε αξίως το Σώμα και το Αίμα Του. Η μετοχή στην Ζωή Του μας κάνει Εκκλησία, σώμα Χριστού, θεανθρωπίνη κοινωνία προσώπων. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Η Ουρανοπολιτεία

Το ιμάτιο της Εκκλησίας , λέει ο Οικουμενικός Διδάσκαλος, είναι η Παρθενία. Είναι ένα κατόρθωμα "ανώτερο της φύσεως και όχι ανθρώπινο". Δεν αρκεί όμως μόνη της για τη σωτηρία του ανθρώπου. Γι' αυτό πρέπει να υπάρχει και με τις άλλες αρετές. Η ελεημοσύνη χωρίς την παρθενία εισήγαγε πολλούς στην Βασιλεία του Θεού. Η παρθενία όμως μόνη της δεν σώζει τον άνθρωπο, μολονότι ο αγώνας για την κατόρθωσή της είναι υπερφυσικός. Μέσα από τα κείμενα του θα μας βοηθήσει να δούμε το ύψος της παρθενικής ζωής, τις δυσκολίες και τα προβλήματα και ότι άλλο συνεπάγεται ο τρόπος ζωής που αφιερώνεται στον Θεό.

Athos, History, Monuments, Life (ΔΕΣ.13)

«Όποιος κράτησε στα χέρια του ευλαβικά το ιερό Ψαλτήριο, το θεόπνευστο βιβλίο που περιέχει τους 150 Ψαλμούς του Δαβίδ και το μελέτησε με προσοχή και το έκανε προσευχή θερμή και κραυγή της ψυχής του, αυτός έχει γνωρίσει μια οδό ζωής αληθινής και άγιας, έναν τρόπο αναζητήσεως και συναντήσεως του Θεού και βαθειάς ανακουφίσεως της ψυχής του. Αυτός έμαθε να δοξολογεί από τα βάθη της ψυχής του τον Θεό, διότι το Ψαλτήριο είναι κυρίως βιβλίο υπέροχων ύμνων του μεγαλείου του Θεού, που τους έψαλλαν στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης με την συνοδεία έγχορδων οργάνων, όπως ήταν το ψαλτήριο. Γι' αυτό και το σύνολο των ύμνων αυτών πήρε το όνομα «Ψαλτήριο».Πριν από μία τριετία περίπου, με την χάρι του Θεού, η ταπεινή μας Συνοδεία εξέδωσε σε Νεοελληνική απόδοσι σε δύο τόμους το υπέροχο έργο του Αγίου Νικοδήμου της Ερμηνείας των Ψαλμών.Κρίναμε όμως ως λίαν επωφελές να εκδοθή ξεχωριστά ένα τεύχος το οποίο να περιέχη την Ερμηνεία των Ψαλμών που Χρησιμοποιούνται στην λατρεία της Εκκλησίας μας, διότι η βίβλος τω Ψαλμών στις περισσότερες ιερές ακολουθίες έχει την πρωτεύουσα θέση.Για τον σκοπό αυτό τίθεται στην κυκλοφορία το παρόν τεύχος. Ελπίζουμε να φανεί σε πολλούς εν Χριστώ αδελφούς εύχρηστο και ωφέλιμο.Τότε θα έχη επιτευχθε'ι και ο σκοπός της εκδόσεώς του.

Σταυρός και Ανάσταση - Λόγοι ευλαβείας και αγάπης στα μέγιστα γεγονότα στης Σταύρωσης και της Ανάστασης

Επαναστατική προκήρυξη, τα Δίκαια του ανθρώπου, το Σύνταγμα, ο Θούριος.Έκδοση στην ελληνική-γαλλική γλώσσα από την Επιστημονική Εταιρεία Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα. Μετάφραση: Δημ. Παντελοδήμος, Προλογικά: Δημ. Απ. Καραμπερόπουλος

Ο αρχαίος και κατά πλάτος Βίος της Υπερευλογημένης Δεσποίνης Ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, γραμμένος από τον θεοφόρο Πατέρα της Εκκλησίας άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή.

Επαναστατική προκήρυξη, τα Δίκαια του ανθρώπου, το Σύνταγμα.Έκδοση στην ελληνική-σερβική γλώσσα. Βελιγράδι 2000, σε συνεργασία με το Βαλκανιολογικό Ινστιτούτο της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών. Μετάφραση και επιμέλεια: Μίροσλαβ Βούκελιτς. Προλογικά κείμενα: Δημ. Απ. Καραμπερόπουλος

Εν Χριστώ Αγάπη ή Μεταπατερική Αγαπολογία;

Είσοδος στον Πνευματικό Αγώνα Πορεία προς την Άνω Ιερουσαλήμ Α'

Κάθαρσις Φωτισμός Θέωσις Πορεία προς την Άνω Ιερουσαλήμ Γ'

Βίοι των Αγίων Ι. Μητρ. Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας

Ιστορίες κσι διηγήματα της Ορθόδοξης Ανατολής.

Κήρυκας της ελεημοσύνης ονομάσθηκε ό άγιος Ιω­άννης ο Χρυσόστομος. Την σημασία που έδινε ο άγιος στην ελεημοσύνη, μπορούμε να την καταλάβουμε από τους χαρακτηρι­σμούς που χρησιμοποιεί για την αρετή αυτή, αλλά και τα αποτελέσματα της.Είναι, λοιπόν, η ελεημοσύνη: Το παράξενο δάνειο. Το στολίδι και το ιμάτιο της ψυχής. Το φθηνότερο φάρμακο.Είναι αθάνατη και αμάραντη. Θησαυροφυλάκιο. Η καρδιά της αρετής. Η χρησιμότερη τέχνη. Η καλύτερη συνήγορος. Η καλή φορολογία καί δαπάνη. Θησαυρός, δάνειο καί γραμμάτιο. Είναι φωτιστική, θρεπτική και δυναμωτική. Καθημερινή τροφή. Πηγή καί ασφαλής τράπεζα. Ακόμη, ακατανίκητη και απορθητή από τον διάβολο.Καί τά αποτελέσματα της ελεημοσύνης πάρα πολ­λά: Είναι πρόξενος σωτηρίας. Εξαφανίζει τις πληγές των παθών και τον θάνατο, είναι, δηλαδή, νεκρεγέρτις. Μας εξισώνει με το Θεό και μας κάνει όμοιούς του. Συγκροτεί την ανθρώπινη ζωή. Λύνει το οικονομικό πρόβλημα. Από δούλους μας κάνει ελεύθε­ρους. Δημιουργεί φιλίες. Δέν υπάρχει, λοιπόν, ανώτερο από την ελεημοσύ­νη! "Όλα τα αμαρτήματά μας μπορεί να τα εξαλείψει. Μό­νον πρέπει να είναι καθαρή από την πλεονεξία και να γίνεται με χαρά και όχι από λύπη ή από ανάγκη.Τό πόσο μπορεί νά δώση κάποιος αυτό εξαρτάται από τήν οικονομική κατάστασι τοϋ καθενός. Σημασία έ­χει η προαίρεσις και η διάθεσις εκείνου που δίνει και ό­χι το ποσόν. Η φτωχή χήρα του Ευαγγελίου έβαλε μόνο δύο λεπτά. Τί ήταν αυτά συγκρινόμενα με τα μεγάλα πο­σά που έδιναν οι άλλοι; Και όμως, έδωσε περισσότερο α­πό όλους. 'Έτσι νόμος είναι: "Οχι λιγότερα από ό,τι μπο­ρεί κάποιος νά δώση.Ο λόγος του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εί­ναι διαχρονικός, επομένως ισχύει και για την εποχή μας: Ο Χριστός γυρίζει γυμνός και περιφέρεται στους δρό­μους σαν αλήτης και συ δεν ξέρεις τι να κάνεις αυτά που έχεις".Απαραίτητο, θά λέγαμε, είναι γιά κάθε χριστιανό, σάν κανόνας γιά ελεημοσύνη, νά εφαρμόζεται η δεκάτη. "Ετσι μπορεί το σπίτι του καθενός να γίνει Εκκλησία, ο ίδιος να γίνει οικονόμος των χρημάτων του Θεού και στα παιδιά του να αφήσει την μεγαλύτερη κληρονομιά: Να τα κάνει συγκληρονόμους του Χριστού. Αλλά και για τον εαυτό του θα έχει τον καλλίτερο συνήγορο για την η­μέρα της κρίσεως.

Ξεχείλισμα Πατρικής Καρδίας τ. Α'

Los Escritos Revolucionarios (Τα Επαναστατικά, στα Ισπανικά)

Ο κατά πλάτος βίος του Αγίου νικηφόρου του λεπρού. Περιέχει και σύγχρονες μαρτυρίες και θαύματα.

Ο αντίχριστος, η κρίση των εθνών, η επιστροφή του Ισραήλ, η Χιλιετία, η ανακαίνιση του κόσμου.

ΠαρουσίασηΠολλές φορές ο Θεός αποκαλύπτει το θέλημά Του με διάφορους τρόπους. Αναπάντεχους ίσως σ' εμάς. Πλην όμως έτσι είναι. Θα χρησιμοποιήση κάποιο πρόσωπο ή κάποιο γεγονός ή ο,τιδήποτε κρίνει Εκείνος για να μας δείξη αυτό που πρέπει να γίνη.Έτσι έγινε και με την εργασία αυτή.Ξεκίνησε από μία επίσκεψί μου στον Οφθαλμίατρο. Παλιά γνωστός και άνθρωπος με φόβο Θεού.Εκείνες τις ημέρες είχε τεθή σε κυκλοφορία το "ΜΑΞΙΜΙΑΝΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ", έργο πολύχρονο και με πολύν κόπο. Η σκέψι του ήταν Όσοι είναι θεολόγοι ή ασχολούνται με τα θεολογικά, έχουν την δυνατότητα να εντρυφήσουν στην εργασία αυτή. Εμείς ούτε χρόνο έχουμε, αλλά ούτε και τις απαραίτητες γνώσεις. Μήπως μπορεί να εκδοθή ένα ανάτυπο με θέματα κατ' επιλογήν και από όλους καταληπτά;Ο λόγος του, μάλλον η επιθυμία του, έγινε έργο. [...] (Από τον πρόλογο)

Η Ποιμαντική των Αγίων που έζησαν στον αιώνα μας

Ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος και η Παιδούπολη στο Γοργολαΐνι

Ο Εκκλησιολογικός Χαρακτήρας της Ποιμαντικής ( Λεντίω Ζωννύμενοι ΙΙ)

Η ζωή και το έργο του αγίου Λουκά μοιάζουν με παραμύθι. Από τη μια τα παιδικά του χρόνια, η εφηβεία του, οι σπουδές και τα όνειρά του. Από την άλλη οι δυσκολίες, τα εμπόδια και οι δοκιμασίες, που, αντί να τον αποθαρρύνουν, τον χαλύβδωναν. Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, δεκάδες κινήματα, επαναστάσεις, εξορίες και απώλειες αγαπημένων προσώπων δεν καταφέρνουν να σταματήσουν τον αγώνα του μέχρι να εκπληρώσει τον προορισμό του ως άνθρωπος, ως γιατρός, ως ιεράρχης. Μια ζωή τόσο παραμυθένια, αλλά και τόσο αληθινή, θα συναρπάσει μικρούς και μεγάλους και θα οδηγήσει με το φως της τις ψυχές μας.Το μεστό και προσεγμένο κείμενο υπογράφει η Κατερίνα Μουρίκη ενώ την πλούσια εικονογράφηση ο Σπύρος Γούσης. Το βιβλίο εντάσσεται στη σειρά: Οι ασυρματιστές του Θεού, των εκδόσεων ΑΘΩΣ/ΠΑΙΔΙΚΑ.

Ένα ακόμα βιβλίο με θεραπευτικό χαρακτήρα, όπως μας έχει συνηθίσει ο συγγραφέας με τον παρηγορητικό τρόπο γραφής. Ο σεβαστός και αγαπητός πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης έρχεται να μας θυμίσει αξίες, που σχεδόν έχουμε λησμονήσει στην ταχύτητα και τη σκληράδα του υλόφρονος, σύγχρονου βίου: ευγένεια, διάκριση, ταπείνωση, πραότητα. Μικρές ιστορίες, που περιλαμβάνουν αποφθέγματα ή διαλόγους με πνευματικούς ανθρώπους, ρασοφόρους και μη, άλλοτε δε και σκέψεις του ίδιου του συγγραφέα, μας ταξιδεύουν πραγματικά και νοερά: Αχαΐα, Αργολίδα, Κρήτη, Καρυές και μοναστήρια του Άθωνα ή άλλων, αγιασμένων τόπων. Στιγμές, κατά τις οποίες αναδεικνύονται δοξολογικά τα χαρίσματα των ανθρώπων, αρκεί να έχουμε ανοιχτή την καρδιά μας να τα παρατηρήσουμε.

Τί έγινε τελικά ο Πείσμονας μετά το συναρπαστικό ταξίδι του ; Ετοιμάζεται τώρα για νέες περιπέτειες και θα συμπαρασύρει μαζί του παιδιά κάθε ηλικίας καθώς αγωνίζεται να φτάσει ακόμη πιο μακριά... στην Ουρανούπολη.Στο βιβλίο αυτό, ανακαλύπτουμε τα λόγια και τις συμβουλές του Γέροντα Παϊσίου, χαρίζοντας στα παιδιά τη σοφία του για την κατάκτηση των αρετών. Τι άραγε θα συμβεί καθώς ο Πείσμονας και η παρέα του φτιάχνουν μια σκάλα για να ανέβουν στο λόφο της αρετής; Ας τους ακολουθήσουμε!

Μέσα από τα κείμενα που αφηγούνται ένα διαφορετικό οδοιπορικό στις πλαγιές του Άθωνα, ο συγγραφέας καταγράφει την σοφία των ασκητών και των Πατέρων, ως αντίδοτο στην καταδυνάστευση του φόβου που κυριεύει τον σύγχρονο άνθρωπο. Ένα βιβλίο αληθινό βάλσαμο!Γιατί και πώς ριζώνουν οι φόβοι στην ψυχή μας; Πώς εγκλωβίζουν την ψυχή μας οι ενοχές, η τελειομανία, μα και η ολιγοπιστία; Πλούσιοι ή φτωχοί, μικροί, μεγάλοι, «ευσεβείς» ή άθεοι... όλοι μας έχουμε κάτι πολύ κοινό: έναν μόνιμο φόβο και βασανιζόμαστε νύχτα-μέρα από φόβους, φοβίες και διάφορες τυραννικές ανησυχίες.Πώς οι πνευματικοί νόμοι μας βοηθούν να απαγκιστρωθούμε από αυτά; Τι σημαίνει «τσαλακωμένο» και γιατί είναι προτιμότερο από το... καλοσιδερωμένο;

-Έχετε ακούσει ποτέ, παιδιά, για τους διά Χριστόν σαλούς; Σαλός είναι ο τρελός. Εκείνος, δηλαδή, που έχει σαλεµένα τα µυαλά του! Οι διά Χριστόν σαλοί είναι ασκητές, που παριστάνουν τους τρελούς για χάρη του Χριστού. Ζήστε µαζί τους τρελές περιπέτειες. Σίγουρα θα τους αγαπήσετε, σαν τρελόπαιδα που είστε. Το πέμπτο βιβλίο της σειράς Όταν γελάει ο ουρανός συνοδεύεται από έναν υπέροχο ψηφιακό δίσκο. Την επιμέλεια μουσικής έχει κάνει ο Στέφανος Δορμπαράκης, ο οποίος παίζει ακόμη κανονονάκι. Στο ακορντεόν ο Συμεών Συμεωνίδης και στη ποντιακή λύρα ο Χρήστος Συμεωνίδης. Κεντρικός αφηγητής είναι ο Κωνσταντίνος Μπίσαλας. Ευγενική συμμετοχή: Σοφία Χατζή.