vivliopoleiopataki

Έγινα αδέσποτος χωρίς να το θέλω. Kανείς σκύλος δε θέλει να είναι αδέσποτος. Στην αρχή δεν ήξερα πού να πάω, πού να ψάξω για φαγητό, πού να ξαπλώσω για να κοιμηθώ. Μέχρι που μια μέρα συνάντησα τυχαία το μεγαλύτερο και το πιο παράξενο «ζώο» του κόσμου. Μερικές συναντήσεις αλλάζουν τη ζωή μας. Αυτή ήταν μια τέτοια συνάντηση.

«Για πάντα, ποτέ!» λέει ο μικρός Δομήνικος από την Κρήτη και ξεκινάει το μεγάλο του ταξίδι στη ζωγραφική και στον κόσμο στα μέσα του 16ου αιώνα.Όμως, με ποιο όνομα τον ξέρει σήμερα όλη η οικουμένη;

Μια εβδομάδα είναι γεμάτη περιπέτειες. Μπορεί να έχει μπαλέτο, σινεμά και παιδική χαρά, αλλά και φακές, μπρόκολο και μαθηματικά. Μπορεί να έχει φιλάκια καληνύχτας και παρέα με την κολλητή, αλλά και γλώσσα και διάβασμα πολύ. Έχει όμως και την τελευταία μέρα (ή μήπως την πρώτη;), την Κυριακή!

Όταν η μαμά γυρίζει από τη δουλειά, ανακαλύπτει μια μεγάλη ζημιά!«Ποιος το έκανε αυτό;» ρωτάει όλους.«Δεν το έκανα εγώ» λέει ο Σπύρος ο μεγάλος γιος, αλλά «Δεν το έκανα εγώ» λέει κι ο Μανώλης ο μικρός.«Ε, τότε ποιος; Ο μπαμπάς; Η γιαγιά; Ή μήπως κάποιος που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του;»[οικογενειακή ζωή, χιούμορ]

Το έκτο βιβλίο με τις περιπέτειες του πειρατή Περπερούα. Ο κάπτεν Χο, ο σοφός δάσκαλος των πειρατών, ζητάει τη βοήθεια του Περπερούα. Ο Περπερούα πρέπει να πάει στον Κουρδιστό Καρχαρία και να βρει τον Κοιμισμένο κροκόδειλο. Μα το πιο δύσκολο απ΄ όλα: για να τα καταφέρει, πρέπει να συνεργαστεί με την τρομερή πειρατίνα Μάρθα Ρουθ...

Ο Πέτρος ξυπνάει μέσα στη νύχτα από ένα κακό όνειρο. Η μαμά τού λέει να μη φοβάται γιατί πάντα θα είναι κοντά του. Καλά, κι ως πού φτάνει αυτό το πάντα;Βάζει λοιπόν ο Πέτρος στη σειρά όσα πάντα ξέρει. Πάντα η Γη γυρίζει, πάντα διαλέγει σοκολάτα παγωτό, πάντα η νύχτα ξημερώνει.

Είναι τα παπούτσια της Λίλας που μικραίνουν ή τα πόδια της που μεγαλώνουν; Όπως και να έχει, η Λίλα είναι απαρηγόρητη γιατί πρέπει να αποχωριστεί τα ωραιότερα παπούτσια του κόσμου! Μέχρι την ημέρα που θα συναντήσει τη Μύριαμ...

Ο πειρατής Περπερούα, μαζί με το λοστρόμο του, τον Πυξίδα, τη μαϊμού του, την Ευτυχία και τον παπαγάλο του, τον Σαρδάμ, προσπαθούν να φτάσουν στο βράχο της Σφυρίχτρας. Εκεί είναι κρυμμένος ένας πολύτιμος θησαυρός. Θα τον βρουν άραγε; Και θα γίνουν πλούσιοι, όπως ονειρεύεται ο Πυξίδας;

Μια φορά –δεν πάει καιρός– ένα κόκκινο κουμπί αποκόπηκε από την κουμπότρυπά του κι έπεσε στο πάτωμα. Βρέθηκε ολομόναχο, μακριά από τα πέντε αδερφάκια του, κόκκινα κι αυτά. Γύρω του κλωστές, κόπιτσες, πολλές καρφίτσες, ολόγυμνες κουβαρίστρες, πολύχρωμα πανάκια κι από δίπλα μια ραπτομηχανή που τη δούλευε ένα γρήγορο πόδι. Ήταν ένα δυστυχισμένο κουμπί. Τώρα πώς θα ζούσε χωρίς την κουμπότρυπά του, πρωί βράδυ να μπαίνει και να βγαίνει, χωρίς μια φωνή αποπάνω του να τραγουδάει; Αν είχε μάτια θα ’βαζε τα κλάματα.

Ο Αντώνης –γνωστός ήρωας από το βιβλίο Το μαρούλι της καλοσύνης– μεγάλωσε πια. Απόδειξη ότι θα κάνει μόνος του το πρώτο του ταξίδι για τη Γλυκομηλίτσα.Μέχρι το Μεγάλο Σάββατο που θα έρθουν οι γονείς του, θα περάσει όλες τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας με τη γιαγιά του αλλά και τους φίλους του από το χωριό.Θα πάνε στην εκκλησία, θα βοηθήσουν στον στολισμό του Επιταφίου, θα μαζέψουν ξύλα και φρύγανα για το κάψιμο του Ιούδα. Μέχρι που θα φτάσει η Κυριακή του Πάσχα, και τότε ίσως ο χορτοφάγος Αντώνης να δοκιμάσει κάποιο μεζεδάκι!

Αύριο αρχίζει το σχολείο. Ο Πέτρος είναι πανέτοιμος. Ανυπομονεί να δει τους φίλους του, ανησυχεί για τη δασκάλα του και για τη χρονιά που έρχεται. Αλλά πιο πολύ νοσταλγεί το καλοκαίρι, τις βουτιές και τον ήλιο.Μέσα στην μπανιέρα αδειάζει τα κοχύλια του, φοράει μάσκα και βατραχοπέδιλα και χωρίς να το καταλάβει ταξιδεύει πίσω στο καλοκαιρινό νησί.

Είναι Πρωτοχρονιά, και ο λοστρόμος ο Πυξίδας ονειρεύεται νόστιμα φαγητά και λαχταριστούς κουραμπιέδες.Όμως, ο πειρατής Περπερούα έχει άλλα σχέδια. Θέλει να βρουν το χαμένο χάρτη του Τορ, που είναι κρυμμένος σε μια σκοτεινή θαλασσοσπηλιά.Τότε, όμως, μια φοβερή έκπληξη τους περιμένει.

Τον τελευταίο καιρό στο σχολείο χάνονται αντικείμενα. Και ο Λεωνίδας ξέρει τον ένοχο.Τι να κάνει άραγε; Να το πει στη δασκάλα ή να κρατήσει το μυστικό;Να γίνει το "καρφί" της τάξης ή να αφήσει τον ένοχο να συνεχίσει το "έργο" του;Ο Λεωνίδας παίρνει με κόπο τη σωστή απόφαση...

Η Φαουζέγια ήρθε μετανάστρια στην Ελλάδα από την Αίγυπτο. Στην αρχή όλα ήταν δύσκολα, μέχρι που ο φίλος της, το χελιδόνι με το άσπρο φτερό, ήρθε και αυτό στην Ελλάδα και έφερε μαζί του ιστορίες που έλεγαν στην Αίγυπτο. Έτσι το αθηναΪκό σοκάκι γέμισε αλεξανδρινό ουρανό, γιατί, όταν οι ιστορίες μεταναστεύουν, οι λαοί σμίγουν και τα παιδιά μεγαλώνουν ευτυχισμένα.

Ο μικρός εξωγήινος έχει μια εργασία για το σχολείο. Να ζωγραφίσει την καλύτερη μαμά σε όλο τον πλανήτη.Βάζει μέσα στο σακίδιο ένα χαρτόνι, πολλούς μαρκαδόρους και ξεκινάει. Κοιτάει προσεκτικά. Οι μαμάδες πολλές, εκείνος όμως θέλει να ζωγραφίσει την καλύτερη.Σχεδιάζει ένα σύννεφο για μαλλιά, δυο μάτια μεγάλα και συνεχίζει μέχρι που... ανακαλύπτει πως η ζωγραφιστή μαμά είναι χωρίς αμφιβολία η καλύτερη μαμά σε όλο τον πλανήτη.

Ο πειρατής Περπερούα λατρεύει τις Απόκριες. Γι' αυτό ντύνεται Αρλεκίνος και πηγαίνει στη Βενετία να διασκεδάσει... Εκεί συναντά ένα γονδολιέρη και οι δυο τους βάζουν ένα παράξενο στοίχημα. Τι θα συμβεί άραγε; Μα τι μπορεί να συμβεί όταν ένας ξακουστός πειρατής ντύνεται Αρλεκίνος;

Όλα τα ζώα τρέμουν τα άγρια θηρία της ζούγκλας. Όλα, εκτός από την κυρία Καμηλοπάρδαλη. Αυτή χαίρεται τη ζωή και δε φοβάται κανέναν, χάρη στη σοφία της. Πώς αποκτά τη σοφία; Αυτό είναι το μυστικό της, το μυστικό που μόνο το μαϊμουδάκι θα αποκαλύψει...

Κάποτε ο µπαµπάς είχε αλογοουρά, η µαµά κόκκινα σγουρά µαλλιά και ήταν πολύ αγαπηµένοι. Μέχρι την ηµέρα που άρχισαν να τσακώνονται. Τότε σκέφτηκα ότι µπορεί να φταίω εγώ για τους καβγάδες τους. Όµως τα πράγµατα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται στην αρχή.

Ο Άγγελος έμενε στον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας. Η μαμά του, από την πολλή της αγάπη, όλο «μη» και «μη» του έλεγε. «Μην τρως σοκολάτες!» «Μη χαϊδεύεις τον σκύλο!» Κάποιες φορές όμως, όταν κάτι το θέλουμε πολύ, τα «μη» και «μη» δε μας σταματούν.Έτσι συνέβη και με τον Άγγελο…

Γεννήθηκε άνθρωπος, αλλά έγινε ένα ζωντανό ρομπότ! Και αυτό χάρη στον Δημήτρη, τον ξάδελφό του, που ήταν πάντα πάνω σ’ ένα αναπηρικό καρότσι. Το «ζωντανό ρομπότ» έγινε ο σύντροφος του παιχνιδιού αλλά και ο φύλακας άγγελος του Δημήτρη, που του έκανε ό,τι εκείνος δεν μπορούσε. [αναπηρία]

Ο Κίμωνας περνάει τον δίδυμο αδερφό του σε όλα. Ειδικά στο χάσιμο των... δοντιών! Ο Λεωνίδας θέλει να του βγουν και τα δικά του δόντια, όμως αυτά αρνούνται να κουνηθούν. Πώς να βγουν, ώστε να νιώσει την ίδια χαρά με τον αδερφό του; Θα τα τραβήξει με σκοινί; Θα τρώει συνέχεια μήλα; Θα τα σπρώχνει με τη γλώσσα του; Μήπως δεν πρέπει να βιάζεται τόσο πολύ ο Λεωνίδας; Κάποια στιγμή το δοντάκι θα βγει. Πώς; Από μια έκπληξη!

Όταν ο αποχυμωτής του σπιτιού χαλάει, σημαίνει ότι βαρέθηκε να στύβει λεμόνια, και όταν η τηλεόραση ερωτεύεται τον υπολογιστή και το σκάνε μαζί, σημαίνει ότι δεν τους χωρούν πια οι τέσσερις τοίχοι του σπιτιού και η ρουτίνα της καθημερινότητας, που μένει ίδια για βδομάδες, μήνες, χρόνια. [τηλεόραση, computer games]

Ο δικός μου ο παππούς είναι ξεχωριστός. Και είναι βέβαια ο καλύτερος! Το ξέρω κι εγώ, αλλά το ξέρουν και όλοι οι άλλοι. Μαζί του όλα είναι ωραία και συναρπαστικά!Αν διαβάσετε αυτό το βιβλίο, θα καταλάβετε γιατί.

Αν μπορούσατε να ακούσετε τι λένε τα βράδια τα μανταλάκια της μπουγάδας, θα βλέπατε ότι μοιάζουν πολύ με εσάς και τους φίλους σας: τσακώνονται, ησυχάζουν, σπρώχνονται, αλλά, όταν χρειαστεί να σηκώσουν τη βαριά χειμωνιάτικη μπουγάδα, δίνουν όλοι ένα χεράκι! [συμπεριφορά, χιούμορ]

Ο Δαμιανός ξέρει όλη την αλήθεια για την αδερφή του, αλλά κανείς δεν τον πιστεύει! Έτσι, προσπαθεί να βρει τρόπους να μη θυμώνει τόσο πολύ εκείνη. Θα καταφέρει να νικήσει τον δράκο; Ή μήπως τελικά δεν είναι μόνο ένας;

Η κυρία Θέκλα κυλάει το καρότσι της μέσα στην πόλη. Μια μέρα θα γνωρίσει τον Χασίμ και οι δυο τους θα ταξιδέψουν με τη μικρή τους κιβωτό ως τη χώρα που ζει ένα χρυσόψαρο. Πριν αποχωριστούν, η Θέκλα θα του χαρίσει ένα βιβλίο.- Βιβλία έχεις στο καρότσι σου; ρωτάει ο Χασίμ.- Όχι. Πειρατές, κάστρα, δράκους και πριγκίπισσες.

Το τέταρτο βιβλίο με τις περιπέτειες του πειρατή Περπερούα.Ο πειρατής Περπερούα και οι φίλοι του φτάνουν στη χώρα του μάγου Ουρλάφ. Εκεί βρίσκεται η σπηλιά του πράσινου διαμαντιού. Ο ίδιος ο τρομερός Ουρλάφ φυλάει την είσοδο. Όμως ο Περπερούα είναι αποφασισμένος να τον νικήσει...

Όλοι οι μπαμπάδες είναι καλοί. Αν ρωτήσετε τα παιδιά τους, θα σας το πουν. Όμως ο δικός μου ο μπαμπάς είναι ο καλύτερος! Κι αυτό που λέω είναι πέρα για πέρα αλήθεια!

Όταν χτυπάω, δεν πρέπει να κλαίω, γιατί είμαι ολόκληρος άντρας. Έτσι μου λένε. Όταν θέλω να πάω μόνος στην παιδική χαρά, μου το απαγορεύουν, γιατί είμαι μωρό. Κι εγώ μεγαλώνω και μικραίνω ασταμάτητα. Τελικά τι είμαι; Μικρό ή μεγάλο παιδί;

Ο Πέτρος λατρεύει τα ταξίδια και βαριέται τα βιβλία. Τι θα γίνει όμως όταν ο θείος του ο καπετάνιος τού στείλει από τη μακρινή Κίνα ένα βιβλίο; Γίνεται να ταξιδέψεις μ’ ένα βιβλίο;

Στη βιβλιοθήκη συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Η Τίτα Γραβιέρα προσπαθεί να βρει το δράστη και ο Βιβλιοπόντικας κάνει τον αδιάφορο. Ώσπου ένα βράδυ βλέπουν μέσα στη βιβλιοθήκη πρίγκιπες, νεράιδες, ιππότες και μάγισσες να χορεύουν και να διαβάζουν! Τι να έχει συμβεί άραγε; Το Βιβλιοπόντικα τον έχουμε αγαπήσει από τα βιβλία Ο Βιβλιοπόντικας (ΒΚΜ 5096) και Όταν ο Βιβλιοπόντικας συνάντησε την Τίτα Γραβιέρα (ΒΚΜ 5354) που τιμήθηκε με Έπαινο εικονογράφησης ΕΒΓΕ.

Είναι ένας γίγαντας στο σχολείο που δεν αφήνει σε ησυχία τον αδερφό μου, όλο δουλειές τού βάζει. Έτσι, δεν έχει χρόνο για να παίξει μαζί μου. Μία είναι η λύση: Να παρακολουθήσω τον γίγαντα, να μάθω τι ακριβώς κάνει κι έπειτα... να τα βάλω μαζί του!

Ο Πέτρος στο σπίτι είναι αρχηγός. Αφού τα αδέλφια του είναι ακόμα σπόροιΜπορεί όμως ένας αρχηγός να φοβάται το σκοτάδι, τα ζουζούνια, τους κεραυνούς;

Η ζωή δεν έρχεται πάντα όπως την περιμένεις. Αυτό ανακάλυψε το μικρό κουτί του γάλατος. Από αλλού ξεκίνησε –από το δάσος, ως ένα χαρούμενο και γερό κομμάτι ξύλο– και αλλού κατέληξε... Στο ψυγείο, μαζί με ζαρζαβατικά, χυμούς, γιαούρτια και ένα μπαγιάτικο πασχαλινό αυγό. Όταν όμως η πολύξερη ντομάτα τού μίλησε για την ανακύκλωση, το μικρό κουτί του γάλατος ξαναβρήκε την αισιοδοξία του. Και άρχισε να ονειρεύεται μια νέα, καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα ζωή...

Ο Πέτρος είναι πρώτος μαθητής και ο Φάνης πρώτος στη φασαρία. Οι δυο τους δεν είναι φίλοι ως τη στιγμή που ο Πέτρος φτιάχνει μια σαΐτα και την πετάει στην τάξη. Διστάζει να ομολογήσει την πράξη του για να μην τιμωρηθεί. Όταν όμως η δασκάλα ετοιμάζεται να τιμωρήσει τον Φάνη, ο Πέτρος βρίσκει το θάρρος να ομολογήσει «Κυρία, εγώ το έκανα». Και τότε θα γίνει ο καλύτερος φίλος με τον Φάνη.

Πολύ πιθανό να έχει συμβεί και σ’ εσένα. Να έχεις ένα απλό μολύβι, κάπου παραπεταμένο, και να μην το χρησιμοποιείς ποτέ. Τα πολύχρωμα, μοντέρνα μολύβια και κραγιόνια τραβούν πιο εύκολα την προσοχή... Το απλό μολύβι της ιστορίας μας τόλμησε να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη. Να βρει ένα σκοπό. Βρήκε πολύ περισσότερα: τη δημιουργία, τη χαρά, το σεβασμό, τη φιλία. Γιατί ακόμα κι όταν κάνεις απλά γκρι γραμμές, μπορείς να κάνεις θαύματα. Αρκεί να πιστέψεις στον εαυτό σου. Και μετά κάποιος μπορεί να πιστέψει σ’ εσένα τόσο, που να του αλλάξεις και τη δική του ζωή. Τότε από απλό μολύβι γίνεσαι μαγικό ραβδί.