vivliopoleiopataki.gr

Γιατί σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας υπάρχουν αγάλματα, προτομές και δρόμοι που μνημονεύουν τον Ελευθέριο Βενιζέλο; Γιατί τόσοι πολιτικοί τον επικαλούνται όταν θέλουν να δώσουν κύρος και ιστορικό βάρος στον λόγο τους; Και, κυρίως, πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο της αποδοχής του, ενώ έχει προηγηθεί ο Εθνικός Διχασμός και το μοίρασμα της χώρας στα δύο; Η κομβική θέση που κατέχει σήμερα ο Βενιζέλος στην ελληνική ιστορική συνείδηση και στη συλλογική μνήμη δεν προέκυψε εν κενώ. Συνδέοντας διαφορετικά νήματα και μέσα από εξαντλητική έρευνα σε αρχεία, πολιτικά και δημοσιογραφικά κείμενα, ιστοριογραφικά έργα, εγχειρίδια και μνημεία, το ανά χείρας βιβλίο ανασυνθέτει την πορεία μετατροπής του Βενιζέλου από ζώσα μνήμη σε πολιτικό και εθνικό σύμβολο. Τα κεντρικά ερωτήματά του αφορούν το ποιοι και γιατί επικαλέστηκαν το βενιζελικό παρελθόν στη μεταπολεμική περίοδο, καθώς και το πώς η τομή του 1940 και η υπαγωγή του Εθνικού Διχασμού στη διαίρεση του Εμφυλίου Πολέμου λειτούργησαν καθοριστικά στον επαναπροσδιορισμό της εικόνας του Βενιζέλου. Ποιες ήταν, δηλαδή, οι μεγάλες αφηγήσεις που δημιουργήθηκαν για το βενιζελικό παρελθόν μέσα από τη συμπλοκή της πολιτικής, της μνήμης και της ιστορίας; Μέσα από πολιτικές συγκρούσεις, ιστοριογραφικές ερμηνείες και τελετουργικές μνημονεύσεις, σε αυτό το βιβλίο αναδύεται ένα μωσαϊκό πολλαπλών προσώπων του Βενιζέλου στη μεταπολεμική Ελλάδα, μια καλειδοσκοπική εικόνα όπου προωθούνται διαφορετικές εκδοχές της προσωπικότητάς του ανάλογα με τη συγκυρία, τις στρωματώσεις της μνήμης και τους πολέμους της ιστορίας. Μέσα από αυτές τις διεργασίες, αναδεικνύεται ο Βενιζέλος ως μετωνυμία των πρώτων δεκαετιών του εικοστού αιώνα και, τελικά, σκιαγραφείται η ίδια η σχέση της μεταπολεμικής ελληνικής κοινωνίας με το προπολεμικό παρελθόν της.

Ο Παρμενίδης του Πλάτωνος είναι πανθομολογουμένως ένα από τα πλέον δυσπρόσιτα και εκ πρώτης όψεως παράδοξα κείμενα της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, με κύριο αντικείμενο την κριτική στη θεωρία των Ιδεών και τη φύση του ενός. Το έργο αυτό αποτελεί υπόδειγμα επιστημονικής γραφής, καθώς ο συγγραφέας του, ο Πλάτων, παρουσιάζει με αξιοσημείωτη γενναιότητα επιχειρήματα που εκθέτουν με τον πλέον εμφανή τρόπο τα προβλήματα και τις αδυναμίες της θεωρίας των Ιδεών, η οποία διαπερνά όλο το έργο του. (Από την εισαγωγή του βιβλίου)

Η μονογραφία του Δρ. Δρ. Χρήστου Αθαν. Τερέζη και της Δρ. Λυδίας Χριστ. Πετρίδου με τίτλο "Γρηγόριος Παλαμάς: Ενολογικές Ελλάμψεις της Βυζαντινής Χριστιανικής Φιλοσοφίας. Προσαχώς η θεία ένωσις και διάκρισις', αποτελεί μία συστηματική προσέγγιση –με εισαγωγές, με απόδοση στην νέα ελληνική, με κατηγοριοποίηση εννοιών και ανάλυση– του κειμένου του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με τίτλο "Προσαχώς η θεία ένωσις και διάκρισις". Το πόνημα αρθρώνεται σε πέντε ομόκεντρα κεφάλαια, το καθένα εκ των οποίων έχει τις προϋποθέσεις να λειτουργήσει και υπό –σχετικούς βεβαίως– όρους θεωρητικής αυτονομίας. Ως εκ της εν λόγω κατεύθυνσης, ορισμένα συλλογιστικά σχήματα συναντώνται σε πλείονα του ενός κεφάλαια, ενώ επίσης τα εισαγωγικά σημειώματα σε ελάσσονα και μόνον βαθμό παραλλάσσουν μεταξύ τους. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται, μετά την παράθεση του πρωτότυπου κειμένου και την απόδοσή του στην νέα ελληνική, στην καταγραφή και στον χαρακτηρισμό των επιμέρους εννοιών καθώς και στην κατά κεφάλαια και εν συνόλω κατηγοριοποίησή τους. Σκοπός τής εν λόγω ταξινόμησης είναι να αναδειχθεί, και εν μέρει και εν όλω, ο εννοιολογικός πλούτος της πραγματείας και να ισχυροποιηθεί διά της ποσοτικής ανάλυσης η ποιοτική ανάγνωση του περιεχομένου η οποία ακολουθεί. Διά της εν λόγω επιλογής, προσδίδονται πιο αντικειμενικές θεμελιώσεις στην ανάγνωση επί θεμάτων τα οποία έχουν υποστεί σε ορισμένες περιπτώσεις στρεβλώσεις ή ακόμη και ακρωτηριασμούς, κυρίως στην ελληνική βιβλιογραφία. Η αυτοϊδρυτικώς θεμελιούμενη θεία ενότητα αποτελεί το “προπύργιο” των θεωρητικών ταξινομήσεων των συγγραφέων, η οποία αποκλείει τις μεταβάσεις και τις αξιολογικές προτεραιότητες στην περιοχή του θείου, με ρητή την θέση ότι η όποια προβολή της ουσιοκρατίας ή του προσωποκεντρισμού όχι μόνον δεν συναντάται στα κείμενα του Χριστιανισμού της Ανατολής αλλά και εν ταυτώ συνιστά ασύγγνωστη αίρεση, καθότι και οι δύο επιλογές εισάγουν ιεραρχήσεις. Οι Πατέρες της Εκκλησίας συντάσσουν πραγματείες οι οποίες σαφέστατα και αναδεικνύουν τον ενορατικό τρόπο ανάγνωσης του θείου μυστηρίου, του οποίου όμως ουδόλως αίρεται η αυτοϊδρυτική και ως προς τον πυρήνα της τουλάχιστον ενότητά του. Πρόκειται για πραγματείες οι οποίες προέκυψαν από εκ βαθέων προσευχή και άσκηση και από μία εκρηκτική προβολή των ανθρώπινων διανοητικών ικανοτήτων, υπό το πρίσμα του γόνιμου και εν ταπεινότητι τελούντος σκεπτικισμού έναντι των κατά περίπτωση ενώπιον κορυφαίων ευθυνών, προκειμένου να αποφευχθεί σε πλήρη βαθμό το «τ? ?για το?ς κυσίν»…

Ο τίτλος Ηθικά Νικομάχεια προϋποθέτει ένα όνομα: Νικόμαχος. Αυτό, όπως είδαμε, ήταν το όνομα του πατέρα του Αριστοτέλη. Έτσι όμως λεγόταν και ένας γιος του Αριστοτέλη, για τον οποίο έχουμε την αρχαία πληροφορία ότι "μειρακίσκος ως απέθανεν εν πολέμω". Και σ' αυτή την περίπτωση ή έρευνα αντιμετώπισε και τα τρία ενδεχόμενα: α) ο Νικόμαχος ήταν ο συγγραφέας του έργου, β) ο Νικόμαχος ήταν " ο προς ον", γ) ο Νικόμαχος ήταν ο εκδότης του έργου. Ο During έκανε την υπόθεση ότι τα Ηθικά Νικομάχεια -κατά την άποψή του ένα από τα τελευταία έργα του Αριστοτέλη- κυκλοφόρησαν στο εμπόριο λίγο ύστερα από τον θάνατο του Αριστοτέλη και ότι με την ευκαιρία αυτή το έργο πήρε τον τίτλο αυτό σε ανάμνηση του γιου του Αριστοτέλη που είχε πεθάνει νέος. Και εδώ το πρόβλημα μένει άλυτο. (από την ιστοσελίδα του εκδότη)

Το βιβλίο του Μάρτιν Τράβερς προσφέρει μια συνθετική και συνοπτική παρουσίαση των βασικών τάσεων, ρευμάτων και προβληματισμών που διατρέχουν τις λογοτεχνικές παραδόσεις της ευρωπαϊκής ηπείρου, από τα μέσα του 18ου αιώνα ως τα τέλη του 20ού. Προκειμένου να διαχειριστεί αυτό το εκτενές και πολύμορφο υλικό, ο συγγραφέας εστιάζεται σε πέντε κεντρικά φαινόμενα που ακολουθούν χρονολογική ανάπτυξη (Ρομαντισμός, Ρεαλισμός και Νατουραλισμός, Μοντερνισμός, Η λογοτεχνία της πολιτικής κινητοποίησης, Μεταμοντερνισμός) και παρακολουθεί κάθε φορά την εξέλιξή τους, από τις πρώιμες εκφράσεις ως τις όψιμες εκδηλώσεις, αλλά και τις μεταλλάξεις που υφίστανται οι κεντρικές αναζητήσεις, καθώς προβάλλονται στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Ο κριτικός λόγος του Τράβερς επιμένει στις ιστορικές και φιλοσοφικές συνάφειες του λογοτεχνικού φαινομένου, προκρίνοντας σταθερά τη μελέτη των ευρύτερων πολιτισμικών φιλοδοξιών και συνεπειών έναντι του αισθητικού σχολιασμού.Σημαντική αρετή του βιβλίου, εξάλλου, αποτελεί το άνοιγμα σε έργα και συγγραφείς από ολόκληρο το γεωγραφικό και πολιτισμικό φάσμα της ευρωπαϊκής ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων των γλωσσών και πολιτισμών της συνήθως παρασιωπημένης περιφέρειας. Αυτή η θαρραλέα επιλογή, σε συνδυασμό με τη διακριτική, στοχαστική και σχετικιστική ματιά του συγγραφέα, αποδυναμώνει τη συνήθη ευρωκεντρική κατασκευή του αντικειμένου και επιτρέπει στον αναγνώστη να διαπιστώσει συνάφειες, να αναπτύξει ενδιαφέροντα και να καλλιεργήσει προτιμήσεις στο ευρύ, σύνθετο και εν πολλοίς ακόμη αχαρτογράφητο πεδίο της νεότερης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.Τάκης Καγιαλής

Η Άννα Ζαλμά, στέλεχος της Παγκόσμιας Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, η οποία, εν έτει 2032 μ.Χ., παρακολουθεί αδιαλείπτως με ηλεκτρονικά μέσα τις ζωές όλων, βρίσκεται στην Αίγινα για καλοκαιρινές διακοπές. Εκεί, μέσω ενός γκρουπ Σέρβων προσκυνητών του Άγιου Νεκτάριου μαθαίνει για τον διάσημο δημοσιογράφο Λάζαρ Σάρνατς, ο οποίος έχει αφιερώσει τη ζωή του στη θρησκεία. Ο Λάζαρ και κάποια φαντάσματα του πρόσφατου παρελθόντος ξυπνούν στην Άννα την ερωτική εμμονή Limerence. Καθώς η Άννα προσπαθεί να αποδείξει στον εαυτό της πως η Limerence μπορεί, τελικά, να μετατραπεί σε αληθινή αγάπη, το κρυφό από την υπηρεσία της ταξίδι στη Σερβία μετατρέπεται σε μια προσωπική αναζήτηση. Η ίδια υπηρετεί στο σωστό στρατόπεδο; Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο, καθώς μετά την προαγωγή της, έχει στη διάθεσή της μόνο πέντε μέρες, για να καταφέρει να αξιολογήσει σωστά τα σχέδια του Θεού, να φιλοσοφήσει αν η αγάπη και η ελεύθερη βούληση είναι τα ύψιστα αγαθά, και να τα προστατέψει πριν αυτά χαθούν για πάντα από τις ζωές των ανθρώπων. To "Limerence-Ο Τρόπος του Θεού" είναι ένα μυστηριώδες φιλοσοφικό οδοιπορικό σε τόπους, οι οποίοι ενάντια στον σύγχρονο εκφυλισμό των κοινωνικών αξιών, παραμένουν ακλόνητα προσκολλημένοι στην παράδοση, ακτινοβολώντας ελπίδα. Μήπως η ασυγκράτητη εξέλιξη της τεχνολογίας θα οδηγήσει την ανθρωπότητα εκεί από όπου ξεκίνησε; Μήπως η στροφή μας στην παράδοση είναι η λύση, για να αποφύγουμε το τέλος μας; Ποια είναι η σύνδεση μεταξύ του Θεού, της ψυχής και του ενστίκτου της διαιώνισης του είδους μας; Είμαστε άραγε ικανοί να κάνουμε το οτιδήποτε για την αγάπη και την ελεύθερη βούληση, ακόμη και να παραδεχτούμε πως παραμένουμε ρομαντικοί;

- Αναλυτική θεωρία - 200 θέματα Α - 150 θέματα Β - Μεθοδολογία επίλυσης προβλημάτων - 33 λυμένα παραδείγματα - 80 θέματα Γ και Δ για εξάσκηση

1. Το λεξικό είναι γραμμένο στη δημοτική με μονοτονικό σύστημα. 2. Το λήμμα γράφεται με έντονους χαρακτήρες. Το ίδιο ισχύει για τα παράγωγα και τις εκφράσεις που παρατίθενται. 3. Το λήμμα αντικαθίσταται από το σύμβολο (~), όπου υπάρχουν παραδείγματα ή εκφράσεις και όπου αυτό είναι δυνατό, για λόγους οικονομίας χώρου. 4. Η προφορά περικλείεται από αγκύλες και έχει αποδοθεί με ελληνικούς χαρακτήρες, ώστε το λεξικό να είναι πιο εύχρηστο. Έχει καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την πιστότερη απόδοση της προφοράς. 5. Για κάθε λήμμα υπάρχει γραμματικός χαρακτηρισμός εν συντομία (π.χ. ουσ.). 6. Όπου είναι απαραίτητο έχουν χρησιμοποιηθεί επεξηγηματικοί όροι (π.χ. ιατρ.) 7. Στα ουσιαστικά γράφεται ο αόριστος και ο οριστικός τύπος του ενικού και πληθυντικού αριθμού, ή μόνο του ενικού ή πληθυντικού ανάλογα π.χ. boriyan, -i, -e, -et. 8. Για τα επίθετα δίνεται και ο τύπος του θηλυκού γένους π.χ. llupes, -e. Τα προταχτικά άρθρα γράφονται σε παρένθεση, π.χ. mire (i,e), afermrndsh/em (i) -me (e) και διαβάζονται: i mire, e mire, i afermendshem, e afermendshme. 9. Τα ρήματα καταχωρούνται στο πρώτο ενικό πρόσωπο του ενεστώτα και στο τρίτο για τα απρόσωπα. Στη συνέχεια δίνεται ο αόριστος και η μετοχή. 10. Το αμετάβλητο μέρος της λέξης (θέμα) χωρίζεται με πλάγια γραμμή

Το βιβλίο "Το πρόβλημα της ευθυγράμμισης: Τεχνητή νοημοσύνη και ανθρώπινες αξίες" του Brian Christian εξετάζει τα προβλήματα που προκύπτουν όταν δημιουργούμε συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης και τις προσπάθειες των ερευνητών για να τα διορθώσουν. Σήμερα, τα συστήματα μηχανικής μάθησης χρησιμοποιούνται για να λαμβάνουν αποφάσεις για εμάς, από την επιλογή βιογραφικών μέχρι την ιατρική περίθαλψη. Ωστόσο, τα συστήματα αυτά συχνά εμφανίζουν προκαταλήψεις και δημιουργούν ηθικά προβλήματα. Όταν τα συστήματα δεν κάνουν τελικά αυτό που περιμένουμε, αναδύονται ηθικοί και δυνητικά υπαρξιακοί κίνδυνοι. Οι ερευνητές αποκαλούν αυτό το ζήτημα το πρόβλημα της ευθυγράμμισης. Στο συναρπαστικό έργο του Brian Christiaη, συναντούμε τις πρώτες αναφορές στο πρόβλημα της ευθυγράμμισης και μαθαίνουμε για τα ψιλόδοξα σχέδια επίλυσης. Μέσα από έναν μοναδικό συνδυασμό ιστορικής αναδρομής και επιτόπιας δημοσιογραφίας, ο Christian παρακολουθεί την εκρηκτική ανάπτυξη του πεδίου της μηχανικής μάθησης. Οι αναγνώστες ανακαλύπτουν έναν κλάδο που βρίσκει τα βήματά του ανάμεσα σε συναρπαστική και μερικές φορές, τρομακτική πρόοδο. Αν θα πετύχουμε ή θα αποτύχουμε στην επίλυση του προβλήματος ευθυγράμμισης, θα αποτελέσει μια από τις καθοριστικές ιστορίες της ανθρωπότητας.

«Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται και αναλύεται η Ηθική και η Πολιτική Φιλοσοφία του Δημόκριτου, άτομα – φύσις – πόλις, στην οποία επιχειρείται να δειχθεί η δημοκρίτεια αντίληψη του ανθρώπου ως φυσικού όντος, που υπόκειται στην ίδια νομοτελειακή επίδραση της ανάγκης, η οποία διέπει το συμπαντικόν όλον. Φύση και άνθρωπος συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους και κοινωνούν στον κοινό Λόγο, στο βαθμό που η λογική ανάγκη της φύσης περιλαμβάνει μέσα της την κατά φύση ανάγκη του ανθρώπου να αναπτυχθεί […] Η ηθική του ανθρώπου καθορίζεται από την ανθρώπινη φύση και τη δράση του μέσα στη φύση, χωρίς να μπορεί να διαφύγει από το φυσικό είναι του. Με το πρίσμα αυτό επιδιώκει να είναι ευτυχισμένος με όσα διαθέτει και η ζωή του διέπεται από το μέτρο, βάσει του οποίου χαράσσει τις λογικές και πολιτικές θέσεις του. Όπου παρατηρείται η έλλειψη ή η υπερβολή προκαλούνται μεταπτώσεις, που διαταράσσουν την ψυχή και την εσωτερική ηρεμία του ανθρώπου, δημιουργώντας έντονες αλλαγές στη διάθεσή του. Σύμφωνα με τον Δημόκριτο η αρμονική σχέση του ενεργητικού μέρους της ψυχής με το σωματικό παθητικό μέρος μέσα στο σύνολο του ανθρώπινου οργανισμού συμβάλλουν καθοριστικά στην ευδαιμονία του ανθρώπου […] Η ευδαιμονία είναι μια αρμονική και ορθή αναλογία, που υφίσταται ανάμεσα σε τρεις παράγοντες, την ύλη, την κίνηση και τη νόηση. Ενώ η κακοδαιμονία απορρέει από τη μη ορθή κατάσταση του ανθρώπου και τη μη ορθή διαμόρφωση της ψυχής του. Στο στοχασμό του Δημοκρίτου η ευδαιμονία και η νόηση ταυτίζονται με κοινό προσανατολισμό την τήρηση και τη διαφύλαξη του ορθού φυσικού μέτρου. Η ευδαιμονία στον φιλόσοφο είναι νοησιαρχία, δηλαδή κυριαρχία και επικράτηση του έμμετρου ορθού λόγου της ψυχής. Ο ορθολογισμός, η τήρηση του ορθού μέτρου σε συνάφεια με την ψυχική συμμετρία και ευδαιμονία διαμορφώνουν τον σοφό άνθρωπο, […] Το παρόν ερευνητικό εγχείρημα είναι αρκετά εκτενές και πρωτότυπο, καθώς ο κ. Ηλίας Βαβούρας επιδίωξε να αναδείξει μια συστηματική ηθική και πολιτική θεώρηση του Δημόκριτου, βασιζόμενη στην αντίληψη του ανθρώπου ως φυσικού όντος που υπόκειται στην ίδια νομοτελειακή επίδραση της ανάγκης με αυτή του σύμπαντος. Η ανάγκη της κυριαρχίας του ορθού λόγου είναι ο βασικός συντελεστής της πολιτικής νόησης και πράξης, που οδηγεί σε μια αλυσίδα αναγκών που αφορούν την επικράτηση της δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας, της ομόνοιας και της ευδαιμονίας που επιτυγχάνεται με την αυτοσυντήρηση και την αυτάρκεια. Πρόκειται για δύο παραμέτρους που νοηματοδοτούν την πολιτισμική συνέχεια του ανθρώπου. […] Τις ηθικοπολιτικές αντιλήψεις του Δημόκριτου καθιστούν προσιτές στον αναγνώστη τα σωζόμενα ηθικοπολιτικά αποσπάσματα του φιλοσόφου, τα οποία ο κ. Ηλίας Βαβούρας μετέφρασε στη νέα ελληνική, παραθέτοντας εκτεταμένα ερμηνευτικά σχόλια με στόχο να γίνει κατανοητή η συσχέτιση της δημοκρίτειας σκέψης με την προγενέστερη και μεταγενέστερη φιλοσοφία. […] Στον 21 ο αιώνα, τον αιώνα της ηθικής, κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κρίσης, όπου στο βωμό της παγκοσμιοποίησης έγιναν τεράστιες αλλαγές στην ανθρώπινη ζωή, η δημοκρίτεια αντίληψη της επικράτησης του ορθολογισμού και του έλλογου ορθού φυσικού μέτρου ως παράγοντα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του ανθρώπου αποτελεί μια εφόρμηση για την ενασχόληση με τα κλασικά φιλοσοφικά κείμενα, που ενδυναμώνουν πνευματικά τον άνθρωπο να μη χάσει την επαφή του με τη φύση, την αρχέγονη πηγή του, και τον πολιτισμό του». (Σωτηρία Τριαντάρη: Από τον πρόλογο του έργου)

Ο Ησίοδος, αν δεχθούμε την παραδοσιακή και γενικότερα αποδεκτή χρονολογική τοποθέτησή του, βρίσκεται στη σκιά του Ομήρου από την άποψη της γλώσσας και του μέτρου, όχι όμως και του θέματος ή της αφηγηματικής τεχνικής. (. . .) Στον αγροτικό βίο, τη βάση της αρχαϊκής ελληνικής οικονομίας, είναι αφιερωμένο το ποίημά του «Έργα και ημέρες», το οποίο προσφέρει πρακτικές οδηγίες για την αποδοτικότερη καλλιέργεια της γης. Εκτός όμως από τον συμβουλευτικό χαρακτήρα το έργο περιέχει ψήγματα γνωμολογικής σοφίας με αφορμή την αδικία που γνώρισε ο ποιητής εκ μέρους του αδελφού του Πέρση κατά τη διανομή της πατρικής κληρονομιάς. (. . .) Στη «Θεογονία», το άλλο μεγάλο ποίημά του, απαντά η προγραμματική δήλωση των Μουσών ότι, όταν το επιθυμούν, μπορούν να πουν αλήθειες και όχι ψέματα που μοιάζουν με αλήθειες. (. . .) Από τα άλλα έργα του Ησιόδου σώζονται μόνο αποσπάσματα. Ακέραιο παραδίδεται το ψευδεπίγραφο ποίημα «Ασπίς Ηρακλέους», που η σύνθεσή του ανάγεται στο πρώτο τρίτο του 6ου αιώνα π.Χ. Οι πρώτοι 54 στίχοι του αναφέρονται στη θαυμαστή γέννηση του ήρωα και κατά πάσα πιθανότητα προέρχονται από την οικεία ιστορία του “Καταλόγου Γυναικών”. Ακολουθεί η μονομαχία του Ηρακλή με τον Κύκνο, τον γιο του Άρη, και, τέλος, η περιγραφή της ασπίδας του ήρωα, που συντέθηκε σε συνειδητή άμιλλα με την περίφημη περιγραφή της ασπίδας του Αχιλλέα στη ραψωδία Σ της «Ιλιάδας».

Ποια είναι η σχέση κρίσης και επανάστασης στην περίπτωση της Επανάστασης του Εικοσιένα; Τι είδους ήταν η κρίση -ή οι κρίσεις- που τη διαμόρφωσαν και ποια πεδία επηρέασαν; Πώς συνδέονται οι διεργασίες εντός του ελληνικού και ελληνορθόδοξου κόσμου με τους κλυδωνισμούς του οθωμανικού αυτοκρατορικού συστήματος και τις ευρύτερες εξελίξεις της εποχής των επαναστάσεων μετά τους Ναπολεόντιους πολέμους; Με ποιους τρόπους συνέβαλε η Επανάσταση στην εμβάθυνση και διεύρυνση της οθωμανικής κρίσης που διατρέχει την τελευταία δεκαετία του 18ου και τα πρώτα τριάντα χρόνια του 19ου αιώνα; Ο τόμος "Η Ελληνική Επανάσταση ως οθωμανική κρίση" συγκεντρώνει έντεκα πρωτότυπες μελέτες ιστορικών της οθωμανικής, ελληνικής και βαλκανικής ιστορίας, οι οποίες αναμετριούνται με αυτά τα ερωτήματα και προωθούν τη συζήτηση για τη σχέση της κρίσης του οθωμανικού «παλαιού καθεστώτος» με την Επανάσταση. Οι μελέτες διερευνούν διάφορες όψεις της οθωμανικής κρίσης: την κρίση ηγεμονίας, την κρίση νομιμοποίησης, την κοινωνική κρίση, την κρίση των διακοινοτικών σχέσεων, την κρίση συνειδήσεων. Αξιοποιούν αδημοσίευτες οθωμανικές και ελληνικές πηγές, θέτουν νέα ερωτήματα και επισκέπτονται με κριτική διάθεση παλαιούς τόπους της ιστοριογραφίας για την Επαναστάση, φωτίζοντας έτσι άγνωστες ή αγνοημένες όψεις της προεπαναστατικής περιόδου που δείχνουν ότι οι απλουστευτικές προσεγγίσεις με βάση αντιθετικά δίπολα αδυνατούν να αποδώσουν τη σύνθετη πραγματικότητα της εποχής. Ο τόμος προωθεί ιδιαίτερα τη διερεύνηση των οθωμανικών συμφραζομένων της Ελληνικής Επανάστασης, συμβάλλοντας έτσι στην κατανόηση της επαναστατικής συνθήκης στην πορεία των ελληνο-οθωμανικών κοινωνιών προς την επαναστατική ρήξη.

O Πίνδαρος είναι ο μεγαλύτερος λυρικός ποιητής της ελληνικής αρχαιότητας. Eυνοϊκές συγκυρίες είχαν σαν αποτέλεσμα να μας σωθεί το σύνολο σχεδόν του ποιητικού έργου του, οι Eπίνικοί του, δηλαδή υμνητικά ποιήματα για νικητές πανελληνίων αγώνων (Oλυμπιονίκες, Πυθιονίκες, Nεμεονίκες και Iσθμιονίκες).O εμπνευσμένος αυτός ποιητής με διαρκώς ανανεούμενο υλικό, με σταθερή δομή (στροφές, αντιστροφές και επωδή) και με πρωτότυπη πραγμάτευση των θεμάτων του, που δεν είχε προηγούμενό της στο σύνολο της λυρικής παραγωγής, μας ξαφνιάζει με τα ποιητικά ευρήματά του, με τις συνθέσεις των υμνούμενων προσώπων, με το γένος τους και με το γενέθλιο χώρο τους, και καινοτομεί στο χώρο των μυθολογικών αναφορών. Xρησιμοποιεί ασυνήθιστες αρχαιοπρεπείς λέξεις ή φράσεις και δημιουργεί την εικόνα της μεγαλειώδους έκφρασης.Ήταν στην εποχή του περιζήτητος για σύνθεση ύμνων και είναι αντικείμενο μελέτης διεθνώς, καθώς επικαιροποιείται κάθε τέσσερα χρόνια με τις Oλυμπιάδες της σύγχρονης εποχής.

Αρχαία και νέα ελληνικά: συγγενείς μα αντίπαλες μορφές, ομοιότητες και διαφορές· η θέση των αρχαίων στην εκπαίδευση και στον καθημερινό γλωσσικό στίβο - Η εξέλιξη της γλώσσας και ο "ολέθριος αττικισμός" (Γ. Ν. Χατζιδάκις) - Η αλλαγή και η εξέλιξη της γλώσσας μέσα από δάνεια, αποκλίσεις και λάθη, σημασιολογικά και συντακτικά - Το γλωσσικό αίσθημα και η "λογική" που διέπει, υποστηρίζει και καθιερώνει τις αποκλίσεις - Η ιστορία των τόνων: το πολυτονικό, επιστημονική ανορθογραφία στα νέα ελληνικά - Νέες τάσεις στη χρήση της γλώσσας και στη γραφή: αρχαϊκοί ρηματικοί τύποι: ηρνείτο και συνεπήγετο· λογιόμορφη, λανθασμένη σύνταξη: ρήματα που συντάσσονται, αντίθετα και από το αρχαϊκό παρελθόν τους, με γενική, όπως μετέρχομαι, διαφεύγω, αποποιούμαι - Σύμφυρση αλφαβήτων: chic-άτη και media-κός· αρχαίες ή νεότερες λέξεις που τώρα χωρίζονται σε δύο: "εξ απίνης", "κι άλας", "δι ό"· νεότερες σύνθετες λέξεις που γράφονται με ενωτικό ή σαν δύο λέξεις: "αλαφρο-ίσκιωτη", "πολυ-μιλάω", "ετσι-θελισμός", "ξανά φεύγω", "παλιό χαρακτήρας" κ.ά. - Η παλινόρθωση της αρχαϊκής Κλειούς, που από τον 1ο αιώνα μ.Χ. είχε εξομαλυνθεί σε Κλειώς, και η επέκτασή της σε σύγχρονα λαϊκά υποκοριστικά: της Ζωζούς, της Γωγούς κ.ά. - Η ακλισία που προχώρησε από τα ξένα τοπωνύμια: του Πεκίνο, της Ατλάντα, του Αννόβερο, στα ελληνικά προσωπωνύμια: της Λυδία, της Ρεβέκκα κ.ά., και κυρίως σε κοινές, καθημερινές λέξεις: τα γιαπί, του πασατέμπο, τα παλτό και τα μπουφέ - Ευρύτερος γλωσσικός καθαρισμός, που συμπίπτει με έναν γενικότερο νεοσυντηρητισμό, ή παροδικές τάσεις; - Άγονες, αντιεπιστημονικές προσπάθειες για ορθογραφική, μορφοφωνολογική κτλ. ρύθμιση της γλώσσας, όταν ανέκαθεν η γλώσσα μας, όπως όλες οι γλώσσες, αυτορυθμίζεται και προχωρεί.

Celebrate Jane Austen's 250th birthday with this beautiful gift edition of her ingenious satirical swipe at the gothic novel. It comes with foiled covers, marbled endpapers, sprayed edges, beautiful paper and finished with a silk ribbon. Catherine Morland is a young girl with a very active imagination. Her naivety and love of sensational novels lead her to approach the fashionable social scene in Bath and her stay at nearby Northanger Abbey with preconceptions that have embarrassing and entertaining consequences.

A beautiful deluxe gift edition of Dickens's irrepressible great novel, the story of Pip, the little boy with great expectations. It comes complete with foiled covers, marbled endpapers, sprayed edges, beautiful paper and finished with a silk ribbon. Pip's life as an ordinary country boy is destined to be unexceptional until a chain of mysterious events lead him away from his humble origins and up the social ladder. His efforts to become a London gentleman bring him into contact not just with the upper classes but also with dangerous criminals. Pip's desire to improve himself is matched only by his longing for the icy-hearted Estella, but secrets from the past impede his progress and he has many hard lessons to learn.

A beautiful deluxe gift edition of Robert Louis Stevenson's dark, suspenseful work of genius about the good and bad within us all, complete with foiled covers, marbled endpapers, sprayed edges, beautiful paper and finished with a silk ribbon. Dr Jekyll has been experimenting with his identity. He has developed a drug which separates the two sides of his nature and allows him occasionally to abandon himself to his most corrupt inclinations as the monstrous Mr Hyde. But gradually he begins to find that the journey back to goodness becomes more and more difficult, and the risk that Mr Hyde will break free entirely from Dr Jekyll's control puts all of London in grave peril.

A beautiful deluxe gift edition of some of the very best, most mysterious and most satisfying Sherlock Holmes stories with foiled covers, marbled endpapers, sprayed edges, beautiful paper and finished with a silk ribbon. Discover Sherlock Holmes's most memorable and intriguing cases, including adventures with mysterious masked strangers, ingenious heists, murderous plots and hidden jewels. From Holmes's lodgings at 221B Baker Street, the famous detective and his faithful sidekick Dr Watson unravel the shadiest crimes taking place on the streets of London and across the English countryside.

New destinations is an exciting course in English. The Workbook contains: - A variety of exercises practising grammar and vocabulary. - Reading comprehension and Use of English exercises. - Writing tasks. - Exam oriented tasks.

Η Σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) αποτελεί γεγονός ιδιαίτερης σημασίας για την ιστορία της χριστιανικής εκκλησίας των ύστερων βυζαντινών χρόνων και εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο τόσο των θεολογικών όσο και των οικονομικοπολιτικών προσεγγίσεων του ανατολικού και δυτικού τμήματος του ευρωπαϊκού χώρου.Από τις αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες καταγραφές των ιστορικών μαρτυριών, από τις διαφοροποιήσεις των δημοσιευμένων κειμένων και από την εκ διαμέτρου αντίθετη στάση των δύο μερών έναντι των αποφασισθέντων, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα, η απάντηση των οποίων τοποθετεί σε ένα διαφορετικό πλαίσιο τη Σύνοδο Φερράρας - Φλωρεντίας. Η προβληματική αυτή αποτέλεσε το αντικείμενο αυτής της εργασίας, με στόχο την ανάδειξη από ιστορικής πλευράς των γεγονότων που δυσχέραιναν και τελικά ακύρωσαν την τελευταία εκκλησιαστική συνάντηση Ανατολής και Δύσεως.

Ο ανά χείρας τόμος ασχολείται με μία από τις πιο ενδιαφέρουσες για πολλούς την πιο συναρπαστική φάσεις της ανθρώπινης ανάπτυξης, ίσως και ολόκληρης της ζωής, την εφηβεία. Είναι ένα εγχείρημα-πρόκληση για τουλάχιστον δύο λόγους. Πρώτον, ο συγγραφέας έπρεπε να συγκεντρώσει και να οργανώσει έναν απέραντο πλούτο πληροφοριών, ώστε να καλύψει όχι απλώς όλες τις πλευρές/εκφάνσεις της εφηβικής ζωής, αλλά και τις ποικίλες ενδοατομικές, διατομικές, διομαδικές και διαπολιτισμικές διαφορές που παρατηρούνται στη διάρκεια αυτής της αποφασιστικής φάσης-μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Δεύτερον, έπρεπε να "διορθώσει" την ασαφή, συχνά αμφιλεγόμενη, εν πολλοίς άδικη εικόνα που επικρατεί για τον έφηβο στο ευρύτερο κοινό (και όχι μόνο!). Ο συγγραφέας αντιμετώπισε εξίσου αποτελεσματικά και τις δύο προκλήσεις. Παρουσιάζει όλες τις πληροφορίες, θεωρητικές και εμπειρικές, για τη σωματική, νοητική, γλωσσική, συναισθηματική και ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, καθώς και την ανάπτυξη της προσωπικότητας του εφήβου, με έναν τρόπο επιστημονικό και συνάμα σαφή και άμεσα κατανοητό για όλους τους ενδιαφερόμενους. Και το κυριότερο: αλλάζει ριζικά, με τρόπο πειστικό, την επικρατούσα ανακριβή αντίληψη για την εφηβική ηλικία. Χωρίς να "αγιοποιεί" τον έφηβο, τον παρουσιάζει στις πραγματικές του διαστάσεις και συνθέτει το πορτρέτο ενός αναπτυσσόμενου ανθρώπου, ο οποίος μέσα από πιθανές αντιξοότητες και δικαιολογημένες συγχύσεις "βρίσκει τον δρόμο του", στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ως ένα υγιές ?σωματικά και ψυχικά? μέλος της κοινότητας. Με τέτοια χαρακτηριστικά, το εγχειρίδιο αυτό θα αποτελέσει ευχάριστο και χρήσιμο ανάγνωσμα για εφήβους/μετεφήβους, γονείς, εκπαιδευτικούς και κάθε άλλον που εμπλέκεται προσωπικά ή επαγγελματικά στα θέματα της εφηβείας.

Ένας πλήρης και λεπτομερής οδηγός για το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή μιας γυναίκας!Συμπυκνώνοντας την πείρα μιας ομάδας ειδικών υπό την καθοδήγηση ενός μαιευτήρα, το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει αξιόπιστες συμβουλές για όλα τα θέματα της εγκυμοσύνης, από την προγεννητική φροντίδα μέχρι τις ανάγκες του νεογέννητου, τρισδιάστατες φωτογραφίες που απεικονίζουν την ανάπτυξη του εμβρύου από εβδομάδα σε εβδομάδα, αλλά και ένα κεφάλαιο ειδικά αφιερωμένο στους μπαμπάδες με σκοπό να τους προετοιμάσει για την εγκυμοσύνη και όσα επακολουθούν.Κατα τη διάρκεια των επόμενων εννέα συναρπαστικών μηνών, "Η βίβλος της εγκυμοσύνης" θα σας βοηθήσει να εξασφαλίσετε άριστη υγεία και ευεξία, και να προσφέρετε στο μωρό σας το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα στη ζωή.

Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2010, την ώρα που στην Ελλάδα άνοιγε το πιο οδυνηρό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας της. Από τότε μέχρι σήμερα που επανεκδίδεται, η χώρα και οι πολίτες της βίωσαν τον ζόφο, γνώρισαν την ανασφάλεια, αμφισβήτησαν και εξεγέρθηκαν, βρέθηκαν να ζουν μέσα σε καινούργιες πραγματικότητες.Η κατακλυσμιαία ανασφάλεια που εκδηλώθηκε στην ζωή των ανθρώπων, η απώλεια των σταθερών αναφορών, η αδυναμία κατανόησης "αυτού που μας συμβαίνει", η αναστολή της δυνατότητας των νέων γενιών να προβάλουν τον εαυτό τους στο μέλλον και των παλαιότερων να μιλήσουν για τα δικά τους λάθη και ευθύνες, όλα αυτά οδήγησαν σε μια διαρκή επιστροφή στο πρόσφατο παρελθόν. Άλλες φορές νοσταλγικά, άλλες με βία, η μακρά Μεταπολίτευση και το δημοκρατικό consensus της τελευταίας τριακονταετίας βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.Τι έφταιξε και "φτάσαμε ως εδώ", αναρωτιούνται πολλοί. Πως θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε στις "χρυσές εποχές" ονειρεύονται άλλοι. Σε κάθε περίπτωση η δεκαετία του '80 έγινε στα χρόνια της κρίσης αντικείμενο πολλαπλών αντιπαραθέσεων που ξεκινούσαν από τη διαπίστωση ότι "το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα κατέστρεψε την Ελλάδα" για να φτάσουν στη απομίμηση ενός λαϊκισμού που οφείλει να αποδειχτεί εν τέλει αβλαβής. Ανάμεσα σε αυτά αναπτύχθηκαν και πραγματική αγωνία και αναστοχασμός, προέκυψαν νέα ιστορικά στοιχεία, εκδηλώθηκε αυθεντική γνωστική περιέργεια για τη δεκαετία αυτή.Με την επανέκδοση του έργου αυτού ο αναγνώστης έχει στη διάθεσή του μια ολοκληρωμένη εικόνα μιας περιόδου που, όπως και σήμερα, η χώρα του είδε τον εαυτό της να αλλάζει. Αλλού ακολουθώντας τον ατελέσφορο δρόμο της εθνικής εξαίρεσης και αλλού συντασσόμενη επιτυχώς με το πνεύμα μιας εποχής. Μιας εποχής πλουσιότερης απ' όσο μας λένε οι επικριτές της, πιο πεζής απ' όσο την βλέπουν οι νοσταλγοί της.Μια δεκαετία που μελετάται εδώ στις μικρές και μεγάλες πτυχές της, από 145 ειδικούς οι οποίοι με πληρότητα, επιστημονική εγκυρότητα και εθελοντική εργασία, μέσα από 264 λήμματα και 770 τεκμήρια, χαρτογραφούν την πολυπλοκότητα μιας μεταβατικής εποχής και διερευνούν τη σύγχρονη ιστορία της δημοκρατικής κοινωνίας πέρα από απλουστεύσεις και ιδιοτελείς χρήσεις".Οι επιμελητές

Εκδόσεις ΚριτικήΔεύτερη αμερικανική έκδοσηΗ ανταλλαγή επιχειρημάτων μεταξύ δυο ομάδων ή δυο ανθρώπων, στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν το μέγιστο όφελος για τη δική του πλευρά, αποτελεί τη φύση της διαπραγμάτευσης, που είναι κεντρικός παράγοντας της ζωής μας. Διαπραγματευόμαστε την τιμή κάθε προϊόντος ή περιουσιακού στοιχείου που αγοράζουμε ή πουλάμε, την αμοιβή που εισπράττουμε ή πληρώνουμε, ακόμη και την πορεία των προσωπικών μας σχέσεων.Το βιβλίο πραγματεύεται τις σημαντικότερες έννοιες και θεωρίες της ψυχολογίας της διαπραγμάτευσης, των συναλλαγών και, εντέλει, των συμφωνιών. Περιγράφει τη δυναμική των διαπροσωπικών συγκρούσεων ή των διαφωνιών μεταξύ ομάδων και προτείνει τρόπους σύγκλισης των απόψεων και γεφύρωσης των συμφερόντων, έτσι ώστε και οι δυο διαπραγματευόμενες πλευρές να αντλούν ικανοποίηση από το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης.Το μυστικό της αποδοτικής διαπραγμάτευσης, υποστηρίζουν οι συγγραφείς, είναι ο εντοπισμός και η αξιοποίηση των κοινών σημείων που πάντοτε υπάρχουν μεταξύ δυο πλευρών, οι οποίες εκ πρώτης όψεως έχουν σαφώς αντικρουόμενα συμφέροντα.Πρόσφατα γεγονότα και σύγχρονα μέσα έχουν ενσωματωθεί στο κείμενο με σκοπό να γίνει επίκαιρο και ευχάριστο στην ανάγνωση.

Εκδόσεις Κριτική- Πώς ορίζεται η ποιοτική κοινωνική έρευνα και ποια είναι τα θεμελιακά της χαρακτηριστικά;- Πώς σχεδιάζουμε μια έρευνα σύμφωνα με τις αρχές της ποιοτικής προσέγγισης και πώς διατυπώνουμε ενδεδειγμένα ερευνητικά ερωτήματα;- Πώς διαρθρώνεται η ερευνητική διαδικασία στην ποιοτική έρευνα;- Πώς κωδικοποιούμε ποιοτικά δεδομένα και κατασκευάζουμε μια εμπειρικά θεμελιωμένη θεωρία σύμφωνα με τις αρχές της Grounded Theory;- Πώς αναλύουμε κείμενα βιογραφικών αφηγήσεων;- Τι είδους γενικεύσεις μπορούμε να αξιώσουμε στις ποιοτικές μελέτες;- Ποια κριτήρια ελέγχου ποιότητας αποδέχονται οι ερευνητές που υιοθετούν την ερμηνευτική προσέγγιση;- Μπορούν τα ποιοτικά δεδομένα να επαναχρησιμοποιηθούν και να αναλυθούν δευτερογενώς;- Πώς αξιοποιούνται στην ποιοτική ανάλυση λογισμικά προγράμματα όπως το NVivo10;Το βιβλίο επιχειρεί να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα με συστηματικό και μεθοδολογικά τεκμηριωμένο τρόπο. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην παρουσίαση των τεχνικών και των διαδικασιών ανάλυσης που προτείνονται στο πλαίσιο δύο δημοφιλών προσεγγίσεων: της Εμπειρικά Θεμελιωμένης Θεωρίας (Grounded Theory) και της βιογραφικής αφηγηματικής προσέγγισης. Επιδιώκει, επίσης, να παρέχει προτάσεις για όλα τα στάδια του ερευνητικού σχεδιασμού μιας ποιοτικής έρευνας και να διαφωτίσει σημεία που συχνά προκαλούν παρανοήσεις. Το Επίμετρο του βιβλίου εισάγει τον αναγνώστη με απλό και κατανοητό τρόπο στη χρήση του λογισμικού προγράμματος NVivo10, που αποτελεί έναν πολύτιμο βοηθό του ερευνητή κατά τη διαχείριση, οργάνωση και ανάλυση ποιοτικών δεδομένων.

Η Αθήνα είναι μία από τις μεγαλουπόλεις του σύγχρονου κόσμου που διατηρεί μέχρι τις ημέρες μας την αίγλη ενός λαμπρού ιστορικού παρελθόντος. Από τους νεολιθικούς χρόνους, οπότε παρουσιάστηκαν τα πρώτα δείγματα οργανωμένης ζωής, και από την έναρξη της διαμόρφωσης της πόλης μέχρι και την ύστερη αρχαιότητα αυτό το μέρος της γης αποτέλεσε ένα εργαστήρι παραγωγής απαράμιλλης πολιτιστικής ζωής. Ο απόηχος από τα επιτεύγματα των αρχαίων κατοίκων της είναι μέχρι σήμερα αισθητός στους αρχαιολογικούς χώρους της σύγχρονης Αθήνας. Εδώ περισσότερο από οπουδήποτε αλλού γίνεται αισθητή η στενή σχέση της φύσης με την ιστορία, των ανθρώπων με τον πολιτισμό, της ποιότητας της ζωής με την ανθρώπινη εμπειρία. Στο εγχειρίδιο αυτό, το οποίο αποτελεί μια μελέτη ιστοριογραφικού και αρχαιολογικού περιεχομένου, αναλύονται, εκτός από την ιστορική πορεία της αρχαίας πόλης των Αθηνών, θέματα που αφορούν τη μνημειακή τοπογραφία του άστεως και των προάστιων περιοχών του. Ο συγγραφέας επιδιώκει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου να φέρει σε άμεση επαφή τον αναγνώστη-μελετητή με την ιστορία και τα μνημεία του κλεινού άστεως. Η πλούσια εικονογράφηση, αποτελούμενη από τοπογραφικά σχέδια και σχέδια αποκατάστασης των μνημείων -γνωστών ερευνητών της ιστορίας των αρχαίων Αθηνών-, από εικόνες αρχαιολογικών χώρων και μεμονωμένων έργων και εμπλουτισμένη με αναλυτικές περιγραφές, βοηθάει στην πληρέστερη κατανόηση των παραμέτρων που διαμόρφωσαν αυτή την πόλη.

Let's go to Tiny Town! Meet Robbie and his friends in Tiny Town, the exciting new course for Pre-Junior classes. Join them on their adventures as they sing songs, play games and speak in English. Tiny Town is the ideal Pre-Junior course to precede Our Town or any Junior series. Its listening tasks, songs and wide variety of activities teach the alphabet and provide a positive, enjoyable learning experience for pupils.

Ο Ντάνιελ μεγαλώνει ακούγοντας διαρκώς από τους συγγενείς του –Εβραίους μετανάστες από το μακρινό Μπόλεχοφ της Ουκρανίας– πόσο μοιάζει στον μακαρίτη θείο Σμιλ. Μεγαλώνει ακούγοντας επίσης τις οικογενειακές ιστο­ρίες του πληθωρικού παππού του, από τις οποίες όμως ο θείος Σμιλ απουσιάζει παντελώς. Το μόνο που γνωρίζει για τον αμνημόνευτο θείο, τη γυναίκα και τις τέσσερις όμορφες κόρες του είναι ότι «τους σκότωσαν οι ναζί». Ενήλικος πια, παρακινούμενος από το ένστικτο του «ιστορικού της οικογένειας» και από τη φρικτή υποψία ότι η σιωπή του παππού του υποκρύπτει μια ιστορία αδελφικής προδοσίας, θα ξεκινήσει τη δική του οδύσσεια ανά τον κόσμο για να τρυγήσει από τους λιγοστούς πια γέροντες, πρώην κατοίκους του Μπόλεχοφ –όσους επέζησαν του Ολοκαυτώματος– τις τελευταίες τους αναμνήσεις για τον Σμιλ και τη μοίρα του, για τον θάνατο αλλά και τη ζωή των Εβραίων της Ευρώπης. «Ένα εντυπωσιακό ταξίδι ανακαλύψεων, απογοητεύσεων και ασύλληπτων συμπτώσεων. Ο Μέντελσον κατασκευάζει μια περίτεχνη κυκλική αφήγηση. Η τεχνική αποδίδει και δείχνει πώς το Ολοκαύτωμα εξακολουθεί να επηρεάζει και ανθρώπους που δεν το βίωσαν άμεσα».  The New Yorker«Ένα εκπληκτικό επίτευγμα. Μια άφατα λυπητερή κι ωστόσο θριαμβευτικά νικηφόρα και χαρούμενη αποστολή ανεύρεσης. Πραγματοποιεί αυτό που πολλοί από εμάς θα κάναμε, αν διαθέταμε τις ικανότητες και την εμμονή που απαιτείται για να ξαναβρούμε τους δικούς μας ανώνυμους χαμένους».  Rebecca Goldstein, New York Observer«Ο Μέντελσον καταδύεται βαθιά στην καρδιά του Ολοκαυτώματος, βαθιά στην καρδιά της οικογένειάς του, βαθιά και στη δική του καρδιά. Πρόκειται για ένα κείμενο πυκνό, πλούσιο, καθηλωτικό· καθώς ο Μέντελσον ταξιδεύει ανά την υφήλιο για να “βρει τους έξι”, καταφέρνει να βρει και να δώσει φωνή σε έναν ολόκληρο χαμένο κόσμο, σε μια χαμένη οικογένεια».  San Diego Union-Tribune

Είκοσι ένα µυθιστορήµατα σε πολλαπλές ανατυπώσεις. Έξι βιβλία ποιητικής πρόζας. Δύο δοκιµίου (Beckett, Ελύτης). Θεατρικά της έργα έχουν παιχτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Αµέτρητες συνεργασίες σε εφηµερίδες και περιοδικά. Επίσης, έχει γράψει ποίηση, δώδεκα ποιητικές συλλογές και τον συγκεντρωτικό τόµοΜαζεύω τα υπάρχοντά µου. Βιβλία της έχουν µεταφραστεί και εκδοθεί στα γαλλικά, σουηδικά και αγγλικά και διδάσκονται σε πανεπιστήµια της Ελλάδας και του εξωτερικού. Έξι διδακτορικές εργασίες έχουν γίνει πάνω στα βιβλία της, στα πανεπιστήµια Αθηνών, Πάτρας και Μπάρι. Είναι πτυχιούχος του Παντείου και της Σορβόννης, όπου, µε υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης, σπούδασε αισθητική και ιστορία θεάτρου. Πατρίδα της η Λήµνος φιλτάτη. Πήραν την Πόλη, πήραν την... είναι το ιστορικό µυθιστόρηµα που µίλησε στην ψυχή του αναγνώστη. Ίσως γιατί ο σηµερινός άνθρωπος, της παγκοσµιο­ποίησης και της αβεβαιότητας, αισθάνεται την  ανάγκη να βρει τις ρίζες του και την ιστορία του, την καθαρότητα της ελληνικότητάς του. «Προσπάθησα να δώσω στον ήρωά µου, τον Πορφύριο, κάποιες µαγικές ιδιότητες, µυθικές. Γιατί τα πρόσωπα που περνούν στις διαστάσεις του θρύλου είναι τρισµέγιστα. Κι εγώ έπρεπε να εναρµονίσω στις ίδιες αναλογίες τα δικά µου πρόσωπα του µύθου, αυτά που έπλασα, για να µπορούν να σταθούν πλάι στα πραγµατικά. Πιστεύω πως ο µύθος µου ο πολύ ανθρώπινος έκανε το ογκώδες αυτό µυθιστόρηµα να αγαπηθεί έτσι όπως αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Παράλληλα µε τα τραγικά ιστορικά γεγονότα, ξετυλίγεται το ανθρώπινο δράµα του ήρωά µου, το υπαρξιακό του δράµα, σαν µια αναγωγή στην οδυνηρή περιπέτεια ολόκληρου του θυσιασθέντος ελληνισµού». Ύστερα από είκοσι χρόνια και είκοσι δύο επανεκδόσεις, το κλασικό πλέον έργο της Μαρίας Λαµπαδαρίδου Πόθου σε µια νέα διαδροµή στον Χρόνο. Το Πήραν την Πόλη, πήραν την… ζωντανεύει τις τελευταίες ηµέρες της σπαρασσόµενης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Λεπτό προς λεπτό καταγράφει τις πενήντα επτά ηµέρες πολιορκίας της Βασιλεύουσας έως την Άλωση. Με τη δύναµη του ποιητικού ενορατικού λόγου, αλλά και µε αναλυτική διείσδυση και θέση έναντι της ιστορίας, η συγγραφέας δίνει την ύστατη αγωνία, τον ύστατο αγώνα, που στάθηκε ορόσηµο στη νεότερη ιστορία του ελληνισµού. Όµως, πέρα από αυτό, και µε µυθικό άξονα τον ήρωά της, δίνει τη συγκλονιστική πορεία της παρακµής του Βυζαντίου, καθώς και την οδυνηρή περιπέτεια του ελληνισµού µετά την καταστροφή.«Είναι µεγάλη η συγκίνηση που νιώθω, καθώς, ύστερα από είκοσι χρόνια, το µυθιστόρηµα αυτό ξεκινά το νέο ταξίδι του στον Χρόνο. Αισθάνοµαι σαν να το έγραψα χτες. Τόσο ζωντανή στη σκέψη µου η κάθε λέξη του. Η κάθε στιγµή αγωνίας που χαράχτηκε µέσα στο µυαλό µου σαν όρκος. Με τέτοια δύναµη γράφτηκε. Όπως έχω ήδη πει, εκείνο που µε ενδιέφερε ήταν να βρω αυτό που σχεδόν πάντα µένει έξω από την ιστορία: Το πάθος, το θαύµα, τον όρκο της ψυχής, το ρίγος. Να βρω το µεγαλείο εκείνων των τραγικών πολιορκηµένων, που η θυσία τους, ο τιµηµένος θάνατος που επέλεξαν, έγινε σύµβολο στη συνείδηση του Γένους. Και όλα αυτά προσπάθησα να τα περάσω µέσα από την οδύνη της Μιας Συνείδησης, της Μιας µοναχικής κραυγής, αυτής του ήρωά µου, του νεαρού πολεµιστή από τη Λήµνο. Μόνον έτσι η ιστορία µπορεί να γίνει προσωπική µας αλήθεια. Να φτάσει στην υπέρβαση και στην αυτογνωσιακή κάθαρση».Ύστερα από είκοσι χρόνια και είκοσι δύο επανεκδόσεις, το κλασικό πλέον έργο της Μαρίας Λαµπαδαρίδου Πόθου σε µια νέα διαδροµή στον Χρόνο. Το Πήραν την Πόλη, πήραν την… ζωντανεύει τις τελευταίες ηµέρες της σπαρασσόµενης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Λεπτό προς λεπτό καταγράφει τις πενήντα επτά ηµέρες πολιορκίας της Βασιλεύουσας έως την Άλωση. Με τη δύναµη του ποιητικού ενορατικού λόγου, αλλά και µε αναλυτική διείσδυση και θέση έναντι της ιστορίας, η συγγραφέας δίνει την ύστατη αγωνία, τον ύστατο αγώνα, που στάθηκε ορόσηµο στη νεότερη ιστορία του ελληνισµού. Όµως, πέρα από αυτό, και µε µυθικό άξονα τον ήρωά της, δίνει τη συγκλονιστική πορεία της παρακµής του Βυζαντίου, καθώς και την οδυνηρή περιπέτεια του ελληνισµού µετά την καταστροφή.«Είναι µεγάλη η συγκίνηση που νιώθω, καθώς, ύστερα από είκοσι χρόνια, το µυθιστόρηµα αυτό ξεκινά το νέο ταξίδι του στον Χρόνο. Αισθάνοµαι σαν να το έγραψα χτες. Τόσο ζωντανή στη σκέψη µου η κάθε λέξη του. Η κάθε στιγµή αγωνίας που χαράχτηκε µέσα στο µυαλό µου σαν όρκος. Με τέτοια δύναµη γράφτηκε. Όπως έχω ήδη πει, εκείνο που µε ενδιέφερε ήταν να βρω αυτό που σχεδόν πάντα µένει έξω από την ιστορία: Το πάθος, το θαύµα, τον όρκο της ψυχής, το ρίγος. Να βρω το µεγαλείο εκείνων των τραγικών πολιορκηµένων, που η θυσία τους, ο τιµηµένος θάνατος που επέλεξαν, έγινε σύµβολο στη συνείδηση του Γένους. Και όλα αυτά προσπάθησα να τα περάσω µέσα από την οδύνη της Μιας Συνείδησης, της Μιας µοναχικής κραυγής, αυτής του ήρωά µου, του νεαρού πολεµιστή από τη Λήµνο. Μόνον έτσι η ιστορία µπορεί να γίνει προσωπική µας αλήθεια. Να φτάσει στην υπέρβαση και στην αυτογνωσιακή κάθαρση».

Ο β΄ τόμος αποτελεί συνέχεια του α΄ τόμου του βιβλίου. Ο α΄ τόμος αναφέρεται σε βασικά θεωρητικά ζητήματα που αποτελούν τον πυρήνα προβληματισμού στο πεδίο της διδακτικής των φ.ε. και διαμορφώνουν το ερμηνευτικό και καθοδηγητικό πλαίσιο για τη διατύπωση προτάσεων διδασκαλίας, οι οποίες αποτυπώνονται στον β΄ τόμο. Συγκεκριμένα, ο β΄ τόμος εστιάζει στον μετασχηματισμό της επιστημονικής γνώσης σε σχολική γνώση. Δηλαδή, στον τόμο αυτό επιχειρείται η εκπαιδευτική ανασυγκρότηση του επιστημονικού περιεχομένου των φ.ε., προκειμένου να μετασχηματιστεί σε περιεχόμενο συμβατό με το ηλικιακό, γνωσιακό και κοινωνικο-πολιτισμικό επίπεδο των μαθητών. Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού και σε εκπαιδευτικούς του Γυμνασίου. Οι προτάσεις διδασκαλίας, όπου κρίνεται αναγκαίο, διαφοροποιούνται ανάλογα με τη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Ειδικότερα, στον β΄ τόμο παρουσιάζονται παραδείγματα-σενάρια διδακτικής πορείας από 5 θεματικές ενότητες: τη Μηχανική, τη Θερμότητα, τον Ηλεκτρισμό, την Οπτική και τη Βιολογία. Κάθε θεματική ενότητα περιλαμβάνει 4 μέρη: α) πολύ σύντομη αναφορά στις σχετικές έννοιες (το επιστημονικό περιεχόμενο). β) σύντομη ιστορική αναδρομή στην πορεία διαμόρφωσης των σχετικών επιστημονικών εννοιών από τους πρώιμους προβληματισμούς ως σήμερα. γ) παρουσίαση και σχολιασμός των (εναλλακτικών) ιδεών που εκφράζουν οι μαθητές για τις εκάστοτε έννοιες, οι οποίες αποτυπώνουν τον καθημερινό τρόπο σκέψης και είναι συχνά ασύμβατες με τον επιστημονικό τρόπο σκέψης. και δ) προτάσεις για τη διδακτική πορεία αναδόμησης των ιδεών αυτών, και ακολούθως οικοδόμησης της σχετικής επιστημονικής γνώσης στη σχολική της εκδοχή. Στο τελευταίο αυτό μέρος παρουσιάζονται οι ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν τη διδασκαλία καθεμιάς από τις παρουσιαζόμενες θεματικές περιοχές, οι προτεινόμενες ενέργειες του εκπαιδευτικού και τα φύλλα εργασίας των μαθητών.

Μια μελέτη της νεοελληνικής γλώσσας από το διακεκριμένο Αγγλο νεοελληνιστή, που καταλήγει σε μια περιεκτική παρουσίαση της γλώσσας μας όπως λειτουργεί σήμερα στο γραπτό και προφορικό λόγο και σε όλα τα επίπεδα (φωνολογικό, μορφολογικό, συντακτικό-σημασιολογικό).

Η ελληνική οικονομία παρουσίασε τα τελευταία χρόνια σημαντικούς ρυθμούς οικονομικής μεγένθυσης, από τους υψηλότερους στην Ε.Ε. χωρίς όμως να αυξήσει σημαντικά την απασχόληση και να κατορθώσει να περιορίσει την ανεργία και τη φτώχεια. Ταυτόχρονα οι διαρθωτικές αλλαγές της ελληνικής οικονομίας δεν έχουν ολοκληρωθεί και σημαντικέςεξωτερικές επιδράσεις, όπως η εισροή κοινωτικών πόρων στήριξης και η ολοκλήρωση των κατασκευαστικών έργων λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, δεν έχουν τον ίδιο βαθμό θετικών επιπτώσεων που είχαν πριν.[...]

Το βιβλίο αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό εγχειρίδιο το οποίο επιχειρεί να καλύψει ένα μεγάλο κενό στην ψυχοθεραπεία του ελλαδικού χώρου. Πραγματεύεται τη γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία οικογένειας τόσο από θεωρητική άποψη όσο και από μια περισσότερο πρακτική/βιωματική πλευρά. Στους συγγραφείς του υπάρχουν γνωστά ονόματα του χώρου της κλινικής ψυχολογίας και της γνωσιακής-συμπεριφοριστικής θεραπείας, αλλά και πολλοί νέοι επιστήμονες, εκπαιδευόμενοι στην προσέγγιση αυτή από το Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς (ΙΕΘΣ), τον πρώτο στην Ελλάδα μη κερδοσκοπικό φορέα εκπαίδευσης στη γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία. Το πρώτο μέρος του βιβλίου περιγράφει την ιστορική διαδρομή και τα βασικά στοιχεία της γνωσιακής-συμπεριφοριστικής θεραπείας οικογένειας, αλλά και το ρόλο της οικογένειας στην ψυχοπαθολογία των παιδιών, παρέχοντας έτσι στον αναγνώστη μια συνοπτική, πλήρως επικαιροποιημένη και εμπεριστατωμένη επιστημονική γνώση για το ζήτημα που πραγματεύεται το βιβλίο. Επιπλέον, με στόχο τον εμπλουτισμό των πρακτικών γνώσεων των θεραπευτών, στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται ειδικές μελέτες περίπτωσης που αντιμετωπίστηκαν με τη γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία οικογένειας. Αυτά τα υπαρκτά περιστατικά παιδιών/εφήβων με διάφορες διαταραχές διαχειρίστηκαν ψυχολόγοι ειδικευόμενοι στη συγκεκριμένη προσέγγιση υπό την εποπτεία γνωσιακών-συμπεριφοριστικών θεραπευτών/καθηγητών του ΙΕΘΣ. Ένας βασικός και ολοκληρωμένος οδηγός για τη γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία οικογένειας, που θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμος όχι μόνο στους ειδικούς ψυχικής υγείας, αλλά και σε όσους επαγγελματίες ασχολούνται και εργάζονται με οικογένειες.

Η εμπειρία της θαλασσαιμίας (μεσογειακής αναιμίας) και οι τρόποι σημασιοδότησης και δράσης των ατόμων με θαλασσαιμία αποτελούν το ερευνητικό υπόβαθρο του βιβλίου αυτού. Μέσω της χρήσης ανθρωπολογικών εργαλείων διερευνάται η έννοια του «κανονικού-φυσιολογικού ανθρώπου» σε σχέση με την παραγωγή και διαχείριση της διαφοράς στην ελληνική κοινωνία. Η θαλασσαιμία αναδεικνύεται ως «βιολογική διαφορά», ως «κληρονομική», «γενετική» και «χρόνια πάθηση», ως «αναπηρία» αλλά και ως «διαφορετικότητα». Τα άτομα με θαλασσαιμία αναδεικνύονται ως «χρονίως πάσχοντες», ως «άτομα (ή και πολίτες) με αναπηρία», ως «διαφορετικοί (αλλά ίσοι) συνάνθρωποι». Η ανθρωπολογική ανάγνωση της θαλασσαιμικής εμπειρίας διαμεσολαβήθηκε από την παρακολούθηση και συσχέτιση των λόγων -παλαιών και νέων, κυρίαρχων και εναλλακτικών- που πλαισιώνουν τα υποκείμενα. Η οικειοποίηση (αναπαραγωγή και εμπλουτισμός) των λόγων αυτών πρωταγωνιστούν στην αναμέτρηση με τον εαυτό και τους σημαντικούς άλλους.

Η εξαιρετική αυτή μονογραφία αποτελεί την πρώτη έγκυρη, ισορροπημένη και διεξοδική μελέτη του διαβόητου «γλωσσικού ζητήματος» στην Ελλάδα των δύο τελευταίων αιώνων. Ανατρέχοντας σε πολυάριθμες πηγές (λογοτεχνικού, ιστορικού ή πολιτικού χαρακτήρα), πολλές από τις οποίες δεν είχαν ως τώρα αξιοποιηθεί, ο κορυφαίος νεοελληνιστής Peter Mackridge εξηγεί για ποιους λόγους οι διαφωνίες περί της «ορθής» μορφής της ελληνικής απέκτησαν τόση σημασία στη σύγχρονη Ελλάδα. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Mackridge βρίσκονται οι διάφορες (συχνά αντικρουόμενες) ιδεολογίες που αναπτύχθηκαν γύρω από την ελληνική γλώσσα, καθώς και οι επιπτώσεις που αυτές οι ιδεολογίες επέφεραν στην ίδια τη γλώσσα όπως μιλιέται και γράφεται σήμερα. Με τη συνδρομή επιστημών όπως η γλωσσολογία, η φιλολογία και η ανθρωπολογία, ο συγγραφέας διερευνά την επίδραση των ιδεολογιών αυτών στη διαμόρφωση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας. Το θέμα του βιβλίου είναι σήμερα ιδιαίτερα επίκαιρο, καθώς η αντίληψη περί εθνικής και γλωσσικής ταυτότητας που κυριαρχούσε επί δύο αιώνες βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με παράγοντες που αναπόφευκτα θα την επηρεάσουν.

Το βιβλίο αυτό περιέχει συγκεντρωμένες και ξαναδουλεμένες πενήντα μία κριτικές βιβλιοπαρουσιάσεις, που καλύπτουν το χρονικό διάστημα από το 1985 ως το 1999 και διαγράφουν την πορεία της θεατρικής επιστήμης στο τέλος του 20ού αιώνα. Επιστήμες όπως η θεατρολογία, που έχουν ένα σύνθετο γνωστικό αντικείμενο, χρειάζονται, από τη φύση τους, μια ποικιλία από μεθοδολογίες και μοντέλα εξήγησης και πρέπει να είναι δύσπιστες στην απαίτηση μίας και μόνο μεθόδου που μπορεί να δώσει πραγματικές λύσεις στα προβλήματα της ανάλυσης. Τούτο ίσως είναι και το δίδαγμα για το μέλλον που προκύπτει από το βιβλίο αυτό. Γιατί -από διάφορους δρόμους και με διαφορετικούς τρόπους- σε αυτό συγκλίνουν οι εξελίξεις στο χώρο της θεατρολογικής θεωρίας, όπως φαίνεται από τη μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας, ελληνικής και ξένης. Την αμφισβήτηση της πίστης σε μία και μόνο θεωρία του θεάτρου διαδέχεται μια γενική επιφυλακτικότητα, που δέχεται και τον κατακερματισμό των προσεγγίσεων. Μιλάμε πια όχι για μία αλλά για περισσότερες θεωρίες -ίσως και πολλές- όχι του «θεάτρου», που δεν υφίσταται πια ως ενιαίο φαινόμενο, αλλά του «θεατρικού», που είναι προσδιοριστικό στοιχείο διαφόρων εκδηλώσεων, μεταξύ άλλων και του θεάτρου με τη συμβατική έννοια.