Όλοι οι μαθητές, παράλληλα με τη Σχολή, ψάχναμε και για δουλειά με αντικείμενο τον κινηματογράφο... Είχαν κοπεί τα πόδια μου. Να πάω ή να μην πάω. Προβληματίστηκα πολύ, αλλά πήγα: Στουρνάρα 16, στο εργαστήριο μοντάζ του Γιώργου Τσαούλη... Η συνάντησή μου με τον Γιώργο Τσαούλη ήταν εξαιρετική. Αφού άκουσε τα ενδιαφέροντά μου, μου είπε ότι ο Σταυράκος ήταν φίλος του και ότι παράλληλα με τη Σχολή θα μπορούσα να εργαστώ σαν βοηθός του. Από εκείνη τη στιγμή άνοιξε η τύχη μου. Ήταν σαν να μου έπεσε το πρώτο λαχείο. Είχα δάσκαλο τον καλύτερο μοντέρ της Ελλάδας και, μάλιστα, χωρίς να πληρώνω, αλλά να πληρώνομαι...