Η μελέτη ασχολείται διεξοδικά με τη θέση της κριτικής απέναντι στην θεατρική πράξη, όπως αυτή παρουσιάζεται στο ρεπερτόριο των θιάσων. Ξεκινά με την εξέταση βραχύβιων αλλά σημαντικών θεατρικών σχημάτων, τα οποία εκπροσωπούν κατά κανόνα και τις πρωτοποριακές και ιδεολογικές και αισθητικές αναζητήσεις της εποχής. Στη συνέχεια, γίνεται εξέταση των δραστηριοτήτων των επαγγελματικών θιάσων και της κρατικής σκηνής. Ειδικότερα, τα θεατρικά είδη και η συνύπαρξη παραδοσιακών και σύγχρονων τάσεων είναι τα κομβικά σημεία του κριτικού διαλόγου, ενώ τέλος εξετάζεται αναλυτικά το θέμα της πρόσληψης των ξένων δραματουργών, ρευμάτων και θεατρικών σκηνικών κατακτήσεων χωριστά στις διάφορες χώρες.