Φορτισμένη με όλο το συμβολικό βάρος που μας είναι οικείο, η ανθρώπινη καρδιά διαδραματίζει καίριο ρόλο σε μια μακρά σειρά δρώμενων και διηγήσεων, από τα πανάρχαια ήδη χρόνια κι από κάθε μεριά της Γης, ωσότου καταλήγει τραγικό όργανο της μοίρας και της εκδίκησης στη λογοτεχνική παράδοση όπου συνεισέφερε και η Ερωφίλη του Γεωργίου Χορτάτση. Ο μείζων ποιητής του Κρητικού Θεάτρου παραλαμβάνει και φέρνει στα μέτρα του έναν μύθο ζωτικής σημασίας για τη διαμόρφωση του δυτικού φαντασιακού, γνωρίζοντας μάλλον πολύ περισσότερα για τη σημασία του απ’ όσα μας επέτρεπαν να εικάσουμε οι αλλοτινές τουλάχιστον έρευνες «άμεσων» λογοτεχνικών δοσοληψιών. Η μελέτη αυτή επιδιώκει τον φωτισμό του εύρους παραστάσεων της εποχής και του δημιουργού σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα, προτείνοντας μια συνθετικότερη αντιμετώπιση της τύχης του. Με την ευκαιρία, ξεδιπλώνει το χρονικό της διαδρομής του και ψηλαφεί τον ορίζοντα προσδοκίας που επέτρεψε την εξαιρετική του τύχη, προσεγγίζοντας από μιαν εντελώς ιδιαίτερη σκοπιά τη σύντομη, αλλά τόσο ουσιαστική –όπως προκύπτει–, ελληνική συμμετοχή στην Αναγέννηση.