Από μια κάποια διαστροφή της φύσηςαγαπώ τα μουσείατα σπίτια που απολίθωσαν τον χρόνοτα κρεμασμένα παλτότα φορεμένα παπούτσια εποχήςτα πεθαμένα καπέλαΜια κατάψυξη σώματοςόπου τα κύτταρα παγώνουν το αίμακαι το μυαλό κυλάει ανάποδαΙδανικός χώροςΌταν δεν θέλεις να πας πουθενάΌταν δεν μπορείς να πας πουθενάΕγκλωβισμένος σε μια ψευδαίσθηση ακινησίαςκάθεσαι ασάλευτοςστον μοναδικό σταθμό του χρόνουχωρίς να περιμένεις κανένανούτε άνθρωποούτε τρένο