Καππαδοκία!... Η χώρα των θρύλων και των μυστηρίων. Το γέννημα των ηφαιστείων και των άγριων βουνών. Η γη των ωραίων αλόγων και των σκληροτράχηλων ανθρώπων. Το σταυροδρόμι των Εθνών. Το μεγάλο αλώνι αρχαίων και νέων Θεών. Η περιοχή της ώσμωσης πολιτισμών και θρησκειών. Ο κοινός τόπος του χριστιανικού και μουσουλμανικού ασκητισμού. Σ' αυτή την πατρίδα γεννήθηκε, μεγάλωσε και ανδρώθηκε ο Θωμάς. Ο Καππαδόκας Θωμάς. Στα ψηλά βουνά της έγινε ληστής. Μέσα στα λαγούμια της έζησε, έμαθε να αγαπάει και να προσφέρει τις δυνάμεις του με πάθος και ανιδιοτέλεια. Απ' αυτή τη γη άντλησε τη δύναμη και την πίστη του. Αυτά τα χώματα αγάπησε και πόνεσε. Μ' αυτά τα βουνά και τους βράχους δέθηκε άρρηκτα το κορμί και η ψυχή του!... Όμως τα γεγονότα, σαν τεράστιος ποταμός, τον παίρνουν και τον πηγαίνουν πρόσφυγα στην Ελλάδα, το 1924. Δεν πατάει πλέον τη γη της Καππαδοκίας και η μνήμη του χάνεται. Η αλυσίδα της ζωής του σπάζει και πολλοί κρίκοι της σκορπίζουν στα απύθμενα βάθη της ψυχής του!... Δέχεται τα πάντα με στωικότητα και γαλήνη. Το πεπρωμένο. Το κισμέτ. Του το επιβάλει η ανατολίτικη φύση του. Όμως, η Ελληνική καταγωγή και ιδιοσυγκρασία του, που περιέχει την Αριστοτελική αιτιατότητα, δεν μπορεί να δεχτεί αποτελέσματα χωρίς αιτίες. Γνωρίζει, ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει από το τίποτα. Τίποτα δεν γεννιέται απ' το μηδέν!.. Ψάχνει τον χαμένο εαυτό του. Τα όνειρά του τον βοηθούν, να βρει τη χαμένη μνήμη του και η ψυχή του επιστρέφει εκεί που ανήκει. Στην σκληροτράχηλη, μοναχική, άγρια Καππαδοκία. Και αυτό γιατί... Oι ψυχές δεν έχουν σύνορα!