ianos

Πεζοπορικός χάρτης για την περιοχή Αστερούσια - Φαίστος στην Κρήτη και σε κλίμακα 1:25 000.Πεζοπορικός χάρτης για την περιοχή Αστερούσια - Φαιστός στην Κρήτη και σε κλίμακα 1:25 000. Τα Αστερούσια είναι μια μεγάλη οροσειρά νότια από την πεδιάδα της Μεσαράς στο νομό Ηρακλείου. Τοπία άγονα και άγρια ιδιαίτερα η πλευρά προς το Λιβυκό που αυλακώνεται από διαδοχικά φαράγγια. Πολλά από αυτά είναι βατά και δίνουν πρόσβαση σε απομωνομένες παραλίες με υπέροχα νερά. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής είναι τα πολλά ερημητήρια και ξωκλήσια σε σπηλιές και ο μεγάλος αριθμός από γύπες και άλλα αρπακτικά πουλιά. Στο χάρτη δίνονται πληροφορίες για τις πεζοπορικές διαδρομές. Ο Πεζοπορικός χάρτης είναι τυπωμένος σε αδιάβροχο και ανθεκτικό χαρτί Polyart.

Δέκα σύγχρονοι ειδικοί, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, γλωσσολόγοικαι φιλόλογοι, και ένας λογοτέχνης του 19ου αιώνα εξετάζουν δέκαβασικούς μύθους της φιλολογίας γύρω από τη γλώσσα. Απόψεις πουεμφανίζονται σε κάθε εποχή σαν αυταπόδεικτες αλήθειες, ερήμηντων γλωσσολογικών ερευνών και κυρίως των γλωσσικών νόμων,απόψεις για τη φθορά και το θάνατο της γλώσσας, για την αγλωσσίατων νέων, για τη μοναδικότητα της ελληνικής γλώσσας, για τηνανέφικτη διδασκαλία της νεοελληνικής χωρίς καταφυγή στα αρχαίαελληνικά.

Νέος και ενημερωμένος το 2024 πεζοπορικός χάρτης για την Πάρνηθα σε κλίμακα 1:25 000. Στο πίσω μέρος του χάρτη υπάρχουν δύο μεγεθυμένοι χάρτες σε κλίμακα 1:10 000, για την περιοχή Φλαμπούρη και της Φυλής. Η Πάρνηθα αποτελεί τον ιδανικό προορισμό κοντά στην Αθήνα για μια ημερήσια εκδρομή ή για μια σύντομη διάσχιση. Και ποιος δεν έχει περπατήσει από το Τελεφερίκ (ή το Καζίνο) μέχρι το καταφύγιο Μπάφι; Δεν έχει κατέβει έστω μια φορά τη Χούνη; Από τις αγαπημένες διαδρομές είναι η κόψη Φλαμπούρι γιατί είναι τόσο άγρια και απότομη που έχει κανείς την τάση να ξεχάσει πόσο κοντά είναι στην πόλη! Η Πάρνηθα αποτελεί το φυσικό καταφύγιο της επαφής των Αθηναίων με τη φύση. Τα ελατόδαση, οι χαράδρες και οι απέραντοι θαμνώνες, τα ελάφια και τα πουλιά είναι φανερώσεις της άγριας φύσης που αποζητούμε. Είναι ιδανικός προορισμός για πεζοπορία, αναρρίχηση, mountain bike, ή ακόμα για να φτιάξει κανείς χιονάνθρωπο με τα πρώτα χιόνια. Ο χάρτης αυτός της Ανάβασης μετά από πολλές επανεκδόσεις αποτυπώνει με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια και ακρίβεια τις πάμπολες διαδρομές του βουνού αλλά και όλα τα στοιχεία που είναι χρήσιμα στον πεζοπόρο. Το έργο αυτό δεν είναι μόνο προϊόντων δικών μας εργασιών και προσπαθειών αλλά και των πολυάριθμων φίλων πεζοπόρων που μας κοινοποιούν τις καταγραφές ή τις παρατηρήσεις τους, με αποτέλεσμα ο χάρτης να γίνεται όλο και καλύτερος.

Οδικός χάρτης για το Λασίθι και τα νησιά Λευκή και Χρυσή σε κλίμακα 1:100.000. Στη νέα έκδοση του περιηγητικού χάρτη του Λασιθίου έχει επικαιροποιηθεί το οδικό δίκτυο και συμπληρωθεί και διορθωθεί η πορεία του Ε4 / Cretan Way στο Λασίθι. Ο χάρτης είναι τυπωμένος σε αδιάβροχο και ανθεκτικό χαρτί Polyart.

Ο χάρτης Γκιώνα - Βαρδούσια 1:25.000 δεν είναι η νέα έκδοση του χάρτη Γκιώνα - Οίτη - Βαρδούσια αλλά ένας εντελώς καινούργιος χάρτης που προτείνει για πρώτη φορά διαδρομές εξερευνήσης και περιπέτειας. Οι διαδρομές εξερεύνησης, είναι η μαρτυρία μας ότι αυτή η διαδρομή μπορεί να γίνει κι ας μην υπάρχει εμφανές ίχνος μονοπατιού. Στις διαδρομές περιπέτειας υπάρχουν διαβαθμίσεις ανάλογα τον βαθμό δυσκολίας από εύκολο scrambling μέχρι αναρριχητικών απαιτήσεων περάσματα και εντοπίζονται τα σημεία ραπέλ. Τα Βαρδούσια έχουν μια όψη για όλα τα γούστα: από το άγνωστο βόρειο συγκρότημα, στη θεαματική διάσχιση της νότια κορυφογραμμής και τις πιο τεχνικές αναβάσεις, Κόψη Κόρακα και Πλάκα - Πυραμίδα. Στη Γκιώνα όλα σχεδόν περιστρέφονται γύρω από την επιβλητική Πυραμίδα και την ατελείωτη "βραχουριά" της δυτικής πλευράς της, με τις τεχνικές διαδρομές Καραγιάννη και Μπέκου. Ο χάρτης προσφέρει όμως πολλές εναλλακτικές πορείες, όπως τη Ρεκά ή τα σύντομα μονοπάτια για την Αρσαλή και τη σπηλιά του Μέγιερ.

Ο Ρίτσαρντ Νέβιλ είναι ο τελευταίος ζωντανός άνθρωπος στη Γη...αλλά δεν είναι μόνος. Όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, άντρες,γυναίκες και παιδιά, έχουν γίνει βρικόλακες - και όλοι τουςδιψούν για το αίμα του. Τη μέρα, ο Νέβιλ γίνεται κυνηγός,αναζητά τις κρυψώνες τους μες στα ερείπια του πολιτισμού καιτους εξολοθρεύει. Τη νύχτα, ταμπουρώνεται στο σπίτι του καιπροσεύχεται να έρθει η αυγή. Όμως, πόσο καιρό μπορεί να επιζήσειένας άνθρωπος σε έναν κόσμο γεμάτο βρικόλακες;

Τα Σκισμένα ημερολόγια είναι μια συλλογή από 36 διηγήματα του συγγραφέα και μουσικού Δημήτρη Μητσοτάκη. Ιστορίες εμπνευσμένες από παιδικές αναμνήσεις και ευτράπελα, από εφηβικά σκιρτήματα και συγκρούσεις ενηλίκων, καθώς και ιστορίες που δημιουργήθηκαν από την καταβύθιση του συγγραφέα σε ένα μέλλον δυστοπικό και μαζί τρυφερό.Ο Πειραιάς, η Καλλιθέα, η Κρήτη, τα παιδιά του '70, οι έφηβοι του '80, ροκάδες και νεορεμπέτες μουσικοί και η σύγχρονη Αθήνα σε ένα παζλ ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη μυθοπλασία.Τα Σκισμένα ημερολόγια είναι ό, τι σώθηκε από μια εξομολόγηση χωρίς αποδέκτη, κείμενα που καταστράφηκαν και παρουσιάζονται από την αρχή όπως τα διαφύλαξε η μνήμη, η φαντασία και η νοσταλγία: ένα μπραντεφέρ χιούμορ και σκληρότητας δίχως νικητή.

Ένα υβριδικό POP project για την επανάληψη του εγώ στα social media. Ποιήματα που εξερευνούν τους σούπερ ήρωες της διπλανής πόρτας, ποιήματα γεμάτα από δυνατά ρεφρέν, λάικ που πέφτουν βροχή στα δίκτυα της ζωής τους, χρώματα και κάθε είδους φωτογραφίες του αεικίνητου εγώ τους - που δε σταματά να επαναλαμβάνεται, όπως εκείνο το τραγούδι που δε βγάζεις απ’ το μυαλό σου.

ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

Το βιβλίο αυτό γραμμένο στο ίδιο μοτίβο με τον Θαυμαστό Νέο Κόσμο, ανάπλαση του ίδιου θέματος, αλλά πλουτισμένο με την επιστημονική, κοινωνική και ηθική εμπειρία της ανθρωπότητας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δίνει μια ανατριχιαστική εικόνα του κόσμου ύστερα απ' τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ένας πολιτισμός αφιερωμένος στην "τελείωση" επιχειρεί να αφαιρέσει απ' τον άνθρωπο όλες τις ανυπότακτες επιθυμίες του. Βιβλίο αλληγορικό, προφητικό θα λέγαμε, είναι ταυτόχρονα και μια οξύτατη σαρδονική ενατένιση των αντιφάσεων και των κινδύνων της εποχής μας, διαποτισμένο με τη βαθιά διεισδυτική δύναμη που έκανε τον Χάξλευ έναν από τους μεγαλύτερους σατιρικούς συγγραφείς του αιώνα μας.

Μια καθηλωτική ιστορία για το πεπρωμένο και την αγάπη.Η Κλάρα Γκάρντνερ μαθαίνει ξαφνικά ένα μυστικό για το ποια πραγματικά είναι, το οποίο αλλάζει ριζικά όλη τη ζωή της. Ένα όραμα την καταδιώκει: μια πυρκαγιά που μαίνεται σε δάσος κι ένας γοητευτικός άγνωστος. Όταν γνωρίζει τον Κρίστιαν, που αποδεικνύεται πως είναι το αγόρι των ονείρων της -κυριολεκτικά-, τα πάντα δείχνουν να βρίσκουν τη σωστή τους θέση - και ταυτόχρονα να ανατρέπονται. Γιατί υπάρχει άλλο ένα αγόρι, ο Τάκερ, που ελκύει την πιο ανθρώπινη πλευρά της.Ενώ η Κλάρα προσπαθεί να βρει το δρόμο της σε έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει πια, συναντά κρυφούς κινδύνους και πρέπει να κάνει επιλογές που ποτέ δε φανταζόταν - ανάμεσα στην ειλικρίνεια και την απάτη, την αγάπη και το καθήκον, το καλό και το κακό.. Όταν τελικά ξεσπά η πυρκαγιά από το όραμά της, η Κλάρα θα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει το πεπρωμένο της;Το Απόκοσμο είναι μια συγκινητική ιστορία για την πάλη ανάμεσα στο να ακολουθήσεις τους κανόνες ή να εμπιστευτείς την καρδιά σου.«Στην αρχή ένα αγόρι στέκεται ανάμεσα στα δέντρα… Νιώθω την ξηρή ζέστη του ήλιου, τόσο έντονη που ρουφά τη ζωή από παντού. Στον αέρα πλανιέται η βαριά μυρωδιά του καπνού... Για μια στιγμή μια θλίψη που πνίγει τα πάντα... Δεν ξέρω γιατί... Προχωρώ ένα βήμα προς το αγόρι, ανοίγω το στόμα μου για να προφέρω το όνομά του, μα δεν το ξέρω... Το αγόρι κάνει να γυρίσει... Ένα δευτερόλεπτο ακόμα και θα δω το πρόσωπό του... Και τότε το όραμα με αφήνει. Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου και έχει χαθεί».

Οι «Τεχνιτοί Παράδεισοι» εκδόθηκαν σε τόμο την άνοιξη του 1860 και περιλαμβάνουν, εκτός από την εισαγωγή ? αφιέρωση, ένα δοκίμιο για το χασίς και τις παρουσιάσεις των έργων του Ντε Κουίνσυ «Εξομολογήσεις ενός ¶γγλου οπιοφάγου» και «Suspiria de profudis». Στην ελληνική έκδοση, στα κείμενα αυτά, προτάσσονται και τα αρχικά κείμενα για το κρασί και το όπιο, που ο Μπωντελαίρ είχε δημοσιεύσει το 1851, αφού ανήκουν στην ίδια σειρά και αναφέρονται στο θέμα της προκλητής ευδαιμονίας και των συνεπειών της.

«Κάτω εις το βάθος, εις τον λάκκον, εις το βάραθρον, ως κελάρυσμα ρύακος εις το ρεύμα, φωνή εκ βαθέων αναβαίνουσα ως μύρον, ως άχνη, ως ατμός, θρήνος, πάθος, μελωδία, ανερχομένη επί πτίλων αύρας νυκτερινής, αιρομένη μετάρσιος, πραεία, μειλιχία, άδολος, ψίθυρος, λιγεία, αναρριχωμένη εις τας ριπάς, χορδίζουσα τους αέρας, χαιρετίζουσα το αχανές, ικετεύουσα το άπειρον, παιδική, άκακος, ελισσομένη, φωνή παρθένου μοιρολογούσης, μινύρισμα πτηνού χειμαζομένου, λαχταρούντος την επάνοδον του έαρος». [Ο ξεπεσμένος δερβίσης, 1896]Σαν τον ήχο του νάι που παίζει στους δρόμους της Αθήνας ο ξεπεσμένος δερβίσης στο ομώνυμο διήγημα, έτσι ακούγεται και η φωνή του Παπαδιαμάντη (1851-1911), αυτού του άρχοντα της ελληνικής γλώσσας, στα 23 αριστουργηματικά διηγήματα που ανθολογούνται στον παρόντα τόμο. Αυτό το καλαμένιο νάι που παίζει ο ξένος μουσουλμάνος, όπως ακριβώς και η φωνή του Παπαδιαμάντη, «κατά δύο κοκκίδας διαφέρει διά να είναι το "ναι", όπου είπεν ο Χριστός. Το "ναι" το ήμερον, το ταπεινόν, το πράον, το "ναι" το φιλάνθρωπον».

Ο Βασιλικός του Αντώνιου Μάτεση είναι για το νεοελληνικό Θέατρο κάτι περισσότερο από «κλασικό» έργο. Θα το χαρακτήριζε κανένας σωστότερα, και χωρίς άλλωστε υμνητική πρόθεση, αν έλεγε πως συνδυάζει δύο ιδιότητες: Για το νεοελληνικό δραματολόγιο έργο-κεφαλάρι και για την ευρωπαϊκή θεατρική λογοτεχνία έργο προφητικό. Το ιδεολογικό κλίμα και τα πνευματικά μηνύματα του έργου, αντιπροσωπευτικά και τα δύο του καιρού του, το εναρμονίζουν με την ευρωπαϊκή Σκέψη, την ιδιαίτερη πνευματική καταβολή του ΙΘ' αιώνα στις αρχές του. Προσθέτουν στην αισθητική αξία του Βασιλικού μια άλλη, σύνθετη: κοινωνική και ηθική.

"Στις 27 Ιουλίου 1985, ημέρα Σάββατο, γύρω στις 11.30 το βράδι, ο Χρήστος Δεϊμέζης, 43 ετών, υπάλληλος διαφημιστικής εταιρίας, παντρεμένος και πατέρας ενός κοριτσιού 7 ετών, είπε στη γυναίκα του ότι θα πεταγόταν στην Ομόνοια για ν' αγοράσει κυριακάτικες εφημερίδες, βγήκε απ' το διαμέρισμά του, γωνία Ιουλιανού και Αριστοτέλους, και δεν γύρισε ούτε ξαναφάνηκε ποτέ [....]. Η γυναίκα του, Έλσα Δεϊμέζη, ειδοποίησε την αστυνομία στις 29 Ιουλίου το απόγευμα, όταν βεβαιώθηκε ότι κανένας γνωστός δεν τον είχε δει ή ακούσει στο μεταξύ διάστημα. Η αστυνομία ανακοίνωσε απ' το ραδιόφωνο την εξαφάνιση, μαζί με μια περιγραφή του εξαφανισμένου. Η ανακοίνωση δεν έφερε αποτέλεσμα. Δεν βρέθηκε ποτέ κανένα ίχνος απ' τον Χρήστο Δεϊμέζη."Η Έβα-Ανίτα Μπένγκτσον, 34 ετών, σουηδέζα υπήκοος, δημοσιογράφος, μόνιμη ανταποκρίτρια της εφημερίδας Dagens Nyheter στην Αθήνα, από μια φωτογραφία που τυχαία βρίσκεται στα χέρια της αναμιγνύεται στην υπόθεση της εξαφάνισης του Χρήστου Δεϊμέζη. Η Έβα-Ανίτα θα θελήσει να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης, για να εμπλακεί σε μια περιπέτεια όπου τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και την αληθοφάνεια, στην πραγματικότητα και τα είδωλά της, διαρκώς μετατοπίζονται και όπου τα ντοκουμέντα χάνουν την αξία τους.

ΖΑΟΥΜ

Μια μελέτη των διαδοχικών σταδίων συγγραφής του Κ.Η., πουβασίζεται στην παραβολή όχι μόνο των δύο δημοσιεύσεών του στοΦυλλάδιο 1 (1978) και στην Πρωτεύουσα των προσφύγων (1984),αλλά και του χειρογράφου τετραδίου που βρίσκεται στο αρχείο τουσυγγραφέα. Μια μελέτη που επέτεινε την ευθύνη και το δισταγμόμου για το αν έχω ή όχι το δικαίωμα να δημοσιοποιήσω εκείνεςτις χειρόγραφες σελίδες και, πρωτίστως, τα όσα ο Γ.Ι. είχεπερικόψει με ιδιαίτερη προσοχή στις δύο επάλληλες δημοσιεύσειςτου Κ.Η. Με είλκυε όμως το παράδοξο του εσωτερικού μηχανισμούπου είχε ωθήσει τον Γ.Ι. -ο οποίος, με τον καιρό, απέκτησε ένααχαλίνωτο (τολμώ να πω) θάρρος να λέει απερίφραστα τα πράγματαμε το όνομά τους - να προβεί εδώ σε σημαντικές περικοπές καιεπεμβάσεις.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΠΑΛΗΑ

Το κύριο πρόσωπο του μυθιστορήματος, ο Θωμάς Ταρακός, ένθερμος φίλος του ποδοσφαίρου κι επίδοξος συγγραφέας, κάνει τα πρώτα του βήματα στο δρόμο προς τη δόξα, γράφοντας το βιβλίο "Το λυκόφως της προδοσίας", αφού αποκτά φήμη μεγάλου συγγραφέως, μεταξύ όλων των φιλάθλων της χώρας, προχωρεί ακάθεκτος και γράφοντας συνεχώς, κατακτά και στεφανώνεται με τη συγγραφική δόξα. Ο δρόμος του συνεχίζεται, γίνεται υπουργός Παιδείας και στη συνέχεια, εκπληρώνει το μεγάλο του όνειρο, να περιβληθεί τη δόξα των αθανάτων, να γίνει Ακαδημαϊκός.

Το βιβλίο αναφέρεται στα χρόνια 1940-45, όπως τα έζησε ο συγγραφέας στην ιδιαίτερη πατρίδα του Σουβάλα, χωριό του Παρνασσού. Όπως τα έζησε φυσικά είναι τρόπος του λέγειν. Όπως τα έγραψε θέλει να πει, 40 σχεδόν χρόνια μετά τα εξιστορούμενα περιστατικά και με την προοπτική μάλλον όσων ακολούθησαν. Πρόκειται εξάλλου για λογοτεχνία και καθόλου για ιστορία.

Η κλασική νουβέλα του μεγάλου Έλληνα πεζογράφου. Η έξαρση και ηλεβεντιά του θρυλικού ήρωα του Μυριβήλη δονεί με τη δύναμή τηςκαι τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Κορυφαίοι ξένοι ελληνιστέςχαρακτήρισαν το αφήγημα αυτό "ένα από τα πιο δυνατά και τα πιοπρωτότυπα έργα της σύγχρονης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας". Παράλληλα, και οι Έλληνες κριτικοί κατέθεσαν τα επαινετικότερα σχόλια γι'αυτή τη νουβέλα που έχει σημειώσει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στοεξωτερικό, εξαιρετική επιτυχία.

Ο ΠΡΟΓΟΝΟΣ

Κοιτάχτηκα μια τελευταία φορά στον καθρέφτη. Ευτυχώς οι γονείς μου έλειπαν, κι έτσι δεν θα με διέκοπταν. Έπρεπε να το κάνω σωστά! Χωρίς να χάσω άλλο χρόνο, έβαλα τη μηχανή στο κεφάλι μου και τρίχες άρχισαν να πέφτουν. Συνέχισα το έργο μου, και στο τέλος δεν υπήρχε ούτε μια τρίχα στο κεφάλι μου. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή τρόμαξα λιγάκι. Να, δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά φαινόμουν διαφορετικός... Μια ιστορία για την ανιδιοτελή αγάπη. Αλήθεια, μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε, όταν αγαπάμε αληθινά;

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ Ο ΝΤΕΛΜΠΕΝΤΕΡΗΣ

C est une journée ordinaire à Jérusalem, un attentat moyen : un kamikaze dans un café, six morts, deux jours d info à la télévision. Oui, depuis trois ans, l horreur est devenue routine, et la Ville sainte va tout droit en enfer. Tal, elle, ne s habitue pas. Elle aime trop sa ville et la vie. Elle veut mourir très, très vieille et très, très sage. Un jour, en plein cours de biologie, une ampoule s allume au-dessus de sa tête, comme dans un dessin animé. Voilà des jours qu elle écrit ce qu elle a sur le coeur, ses souvenirs, la fois où elle a vu ses parents pleurer de joie, le jour de la signature des accords de paix entre Israéliens et Palestiniens, et puis la désillusion, la révolte, la terreur, et l espoir quand même. Ce qu elle pense, ce qu elle écrit, quelqu un doit le lire. Quelqu un d en face. Elle l imagine déjà, cette amie- ennemie inconnue aux cheveux noirs. Eytan, le frère de Tal, fait son service militaire à Gaza. Elle glisse ses feuillets dans une bouteille et la lui confie... A partir de 12 ans.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πώς κυρίως ιστορική και προδρομική είναι η σημασία του Δημητρίου Βικέλα (1835-1908) για τη νεοελληνική αφηγηματική πεζογραφία. Αυτός πρώτος - έπειτα από τα εξωτικά, φανταστικά και μελοδραματικά διηγήματα του Αλεξάνδρου Ρίζου Ραγκαβή, που ανήκουν στη ρομαντική περίοδο της πεζογραφίας μας - έγραψε στα 1877, με τη "Συμβουλή της καμπάνας" και τον "Λυσσασμένο", διηγήματα από την πραγματική, καθημερινή ελληνική ζωή, εγκαινίασε το λογοτεχνικό αυτό "είδος" στα γράμματά μας κι' έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία της παράδοσής του.

Ο μικρός λυποπόταμος ψάχνει το μυστικό της χαράς και της αληθινής ομορφιάς. Στο ταξίδι του θα γνωρίσει έναν ελέφαντα και έναν ρινόκερο. Μαζί θα γίνουν οι τρεις νέοι σωματοφύλακες!Τι λες; Θα τους ακολουθήσεις και συ στην περιπέτειά τους;

Σ' αυτό το δοκίμιο-έκκληση, υπό τον τίτλο "Για ένα σύνταγμα της Ευρώπης", ο μεγαλύτερος εν ζωή Γερμανός φιλόσοφος, ο Γιούργκεν Χάμπερμας, αναλύει το "κατασκευαστικό λάθος" της Ευρωζώνης και προτείνει λύσεις για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, που φαίνεται ότι αποτυγχάνει με θλιβερές συνέπειες για τους λαούς.Το ερώτημα δεν είναι αν θα διαλυθεί η ΕΕ, αλλά πώς θα αποφευχθεί η παρακμή της ως οράματος και ως νομικής οντότητας: μέσα από τη σημερινή κρίση, οι χώρες-μέλη μπορούν και οφείλουν να αναπτύξουν την οικονομία τους με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτραπεί η έκπτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παραλλήλως να συσφιχθεί η σχέση μεταξύ τους. Ο Γερμανός φιλόσοφος διαψεύδει την ιδέα ότι η εθνική κυριαρχία είναι αδύνατη στο πλαίσιο της ΕΕ και τονίζει ότι τα οικουμενικά προβλήματα της εποχής μας απαιτούν οικουμενική αντιμετώπιση."Από τη στιγμή που θα δούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν να έχει δημιουργηθεί από δύο υποκείμενα με ίσα δικαιώματα και ικανά να δημιουργήσουν σύνταγμα -που να πηγάζει πρωτογενώς εξίσου από τους "πολίτες" και από τους "λαούς" της Ευρώπης- αναγνωρίζουμε την αρχιτεκτονική της υπερεθνικής και συγχρόνως δημοκρατικής συνύπαρξης. Άρα, χρειάζεται να κατανοήσουμε τις συνέπειες της πρωτοφανούς εξέλιξης του ευρωπαϊκού δικαίου τα τελευταία πενήντα χρόνια."Οι πολιτικές ελίτ διστάζουν ακόμα μπροστά στο ψηλό εμπόδιο μιας συνταγματικής αλλαγής. Αυτός ο δισταγμός δεν εξηγείται μόνο από τα οπορτουνιστικά συμφέροντα για διατήρηση της εξουσίας, ούτε από την έλλειψη ηγετικής ισχύος. Οι φόβοι που πηγάζουν από οικονομικές αναλύσεις κάνουν τα προβλήματα της Ευρώπης εντονότερα στη συνείδηση των κατοίκων και τους προσδίδουν βαθύτερη υπαρξιακή έννοια από ό,τι άλλοτε. Αυτή την ασυνήθη στάση των πολιτών (δηλαδή το ενδιαφέρον, την έγνοια, τα ερωτηματικά) οι ελίτ της εξουσίας θα έπρεπε να την εκλάβουν ως ευκαιρία και να αναγνωρίσουν τον εξαιρετικό χαρακτήρα της παρούσας κατάστασης.

Η λαγουδίνα ετοιμάζει τα πιο νόστιμα και λαχταριστά γλυκά στο δάσος.Τα ζυμώνει με μεράκι και φαντασία, τα ψήνει με αγάπη και φροντίδακαι τα μοιράζει με καλοσύνη και γενναιοδωρία.Όταν ο πεινασμένος λύκος δοκιμάζει τα γλυκά της, συμβαίνει κάτι μαγικό!Μια ιστορία για τη «ζαχαρένια» δύναμη της αγάπης,που πάντα γλυκαίνει και ομορφαίνει τη ζωή!Παράδεισος σωστός ο κόσμος μοιάζειπου τίποτα κακό δεν τον ταράζει!Με μέλι και με ζάχαρη στρωμένος,υπέροχος, γλυκός, ευτυχισμένος!

Ένα βιβλίο με θέμα την ελληνική επανάσταση του 1821 ενάντια στους Τούρκους. Εδώ ήρωας, όμως, είναι ο μικρός Πουρνάς, ο σταυραδερφός του Αθανάσιου Διάκου, που με την ανδρεία του καιτον ηρωισμό του, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ρωμιοσύνης. Το βιβλίο αυτό θα ενθουσιάσει και θα γοητεύσει τους νεαρούς αναγνώστες που θα μαγευτούν από την αγωνιστικότητα των Ελλήνωνγια την ελευθερία τους.

Η "17 Νοέμβρη" έζησε και πέθανε μπροστά στα μάτια μας. Ηαναμέτρησή της με τη δημοκρατία διήρκησε σχεδόν τρεις δεκαετίες.Στο διάστημα αυτό, μια τρομοκρατική οργάνωση δρούσε ανεμπόδιστη.Γιατί; Η ίδια η αναμέτρηση φαντάζει ανεξήγητη αν δεν απαντηθείαυτό το βασικό ερώτημα. Το μεγάλο μυστικό της δεν ήταν ηδημιουργία της, ούτε ο θάνατός της, αλλά η ζωή της. Γιατί όμωςκράτησε τόσο πολύ;

Η σειρά βιβλίων «ΤΑ ΖΩΑΚΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ» απευθύνεταισε παιδιά ηλικίας 3-5 ετών. Μέσα από σύντομες ιστορίες τα παιδιάέρχονται σε πρώτη επαφή με τα βασικά συναισθήματα, τα κατανοούν, τα αποδέχονται και τα αγκαλιάζουν.Η σειρά στόχο έχει να καλλιεργήσει τη συναισθηματική νοημοσύνητων παιδιών βοηθώντας τα να εκφράζουν όλα τα συναισθήματά τους:ευχάριστα και δυσάρεστα.Στο βιβλίο αυτό, θα διαβάσεις την ιστορία της Χαράς,της λαγουδίνας με τα μεγάλα καφετιά μάτια.Η Χαρά έχει τα γενέθλιά της και πρέπει να αποφασίσειαν θα καλέσει τον Θυμό, τον Φόβο, τη Λύπη,και τα άλλα δυσάρεστα συναισθήματα στο πάρτι της.Είναι αλήθεια τόσο μπερδεμένη!

ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ, ΑΝΕΡΓΟΙ, αιώνιοι φοιτητές, επίδοξοι ποιητές και πεζογράφοι, γραμματιζούμενοι και αναλφάβητοι, σπιτονοικοκυρές και λαϊκές κόρες, είναι οι "ήρωες" τούτων των διηγημάτων - τύποι μάλλον παρά χαρακτήρες. Το περιβάλλον και οι χώροι όπου αέργως κινούνται (ετοιμόρροπα σπίτια, παλιές αυλές και ταβερνεία της προπολεμικής και μεταπολεμικής Αθήνας) είναι γνώριμα όχι μόνο από τα μυθιστορήματα του Κώστα Χατζηαργύρη, αλλά και από τα έργα πολλών επιφανών εκπροσώπων της νεώτερης και σύγχρονης νεοελληνικής πεζογραφίας - του Τερζάκη, του Καραγάτση, του Αλέξανδρου Κοτζιά, του Ταχτσή, και άλλων, παλαιότερων και νεώτερων. Το σκηνικό, γραφικό είτε άθλιο, είναι το ίδιο αλλά η συγγραφική πρόθεση, ο χειρισμός της ύλης και τα λογοτεχνικά αποτελέσματα είναι στον καθένα διαφορετικά. Στον Χατζηαργύρη, στόχοι και λογοτεχνικά μέσα είναι εντελώς και πρωτοτύπως άλλα.

Ο συγγραφέας, πολύπειρος δημοσιογράφος και αναλυτής, συγκεντρώνει στο βιβλίο αυτό τις δικές του λέξεις από τα πολλαπλά ταξίδια του στο εξωτερικό: Βρυξέλλες, Κάιρο, Πόλη του Μεξικού, Ουάσιγκτον, Πεκίνο, Τόκιο, Μελβούρνη, Λευκωσία, Κωνσταντινούπολη, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας: Μονεμβασιά, Αγιο Όρος, Έβρος - το μεγάλο ποτάμι. Στα κείμενα του φαίνεται ότι συνδυάζει την πολιτική ανάλυση με την φαντασίωση του τοπίου, και το παρελθόν με τις προσδοκίες του σημερινού ανθρώπου.

ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Η μέρα της εφημερίας για τον δάσκαλό μας έφτασε! Εκατό παιδιά στην αυλή. Τα μάτια του τα ’χει δεκατέσσερα. Δεν ησυχάζει λεπτό. Τον παρατηρώ από μακριά. Δεν προλαβαίνει να στρίψει στη γωνιά και μια κουκουνάρα έρχεται καταπάνω του.Αναγκάζεται να σκύψει, για να την αποφύγει. – Τι σας έχω πει για τις κουκουνάρες; φωνάζει και πιάνει τον λαιμό του. «Λαρυγγίτιδα» του είχε πει ο γιατρός. Να μη μιλάει καθόλου για τρεις μέρες. – Καλά κι εγώ με νοήματα θα κάνω παρατηρήσεις; μας παραπονιόταν μες στην τάξη.Νέος δάσκαλος είναι. Δεύτερη χρονιά φέτος…