ianos

Η ΡΩΣΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

ΕΡΩΣ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟΣ...ΕΩΣ...

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ ΑΣΜΑΤΩΝ

ΤΟΤΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

Οι περίπου δύο αιώνες ελληνικού κοινοβουλευτισμού δεν ήταν αδιατάραχτοι, καθώς συνοδεύτηκαν και από επεισόδια στα οποία εκπρόσωποι του ελληνικού λαού έπεσαν θύματα βίας.Από τη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια έως τα γεγονότα ακραίας αντιπαράθεσης κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού, και από την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου έως την πιο πρόσφατη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων, πολλά μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου γνώρισαν τις συνέπειες της ακραίας βίας.Οι διαχωριστικές γραμμές που χαράχθηκαν κατά τη δεκαετία του 1940, με αποκορύφωμα την εμφύλια διαμάχη, δημιούργησαν ένα εξ ολοκλήρου νέο πλαίσιο, που επιβάρυνε και τη μετεμφυλιακή περίοδο. Στον απόηχο αυτού του κλίματος εντάσσεται και η δολοφονία του συνεργαζόμενου με την ΕΔΑ, βουλευτή Πειραιά, Γρηγόρη Λαμπράκη τον Μάιο του 1963. Θύμα παρακρατικών, ο Λαμπράκης ανέδειξε με το θάνατό του τις αδυναμίες ενός πολιτικού συστήματος το οποίο, την επαύριον αλλεπάλληλων διχασμών, δεν διέθετε επαρκείς δικλείδες ασφαλείας έναντι όλων όσοι το επιβουλεύονταν. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το πολιτικό σκηνικό επρόκειτο να δοκιμαστεί από νέους κλυδωνισμούς, μέχρις ότου η βίαιη επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος το 1967 κατέφερε βαρύ πλήγμα κατά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας συνολικά.Φέρνοντας στο προσκήνιο το κρίσιμο ζήτημα της βίας κατά εκλεγμένων εκπροσώπων του ελληνικού λαού, στη συμπλήρωση 50 ετών από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία αποσκοπεί να υπογραμμίσει τη σημασία της αυτοσυνειδησίας των πολιτών, ως αναγκαίας προϋπόθεσης για την ομαλή λειτουργία και εμβάθυνση των θεσμών της δημοκρατίας. (Από την εισαγωγή της έκδοσης)

[...] Το έργο που ακολουθεί είναι προϊόν της καθαρής φαντασίας του δημιουργού του. Οποιαδήποτε σχέση ή ομοιότητα με ονόματα, πρόσωπα και καταστάσεις είναι ολωσδιόλου τυχαία και συμπτωματική. Πολλάκις στο παρελθόν η τέχνη έτυχε να δημιουργήσει εν αγνοία της ανθρώπινους τύπους που ηδύνατο να συναντήσει κανείς και στην “πραγματικότητα” και, ακόμα χειρότερα, πολλές φορές έτυχε να δημιουργήσει ανθρώπινους τύπους που εν συνεχεία κατέκλυσαν την “πραγματικότητα”. Θα ήταν παράλογο, αν και στους καιρούς που έρχονται ίσως και να πάψει να είναι, να διώκεται κανείς για τη φαντασία του, γι' αυτό που εν δυνάμει μπορεί να κάνει κι όχι γι’ αυτό που έχει ήδη κάνει. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τον Ανδρέα Καρκαβίτσα παρά ταξιδευτή, στην πλώρη ενός πλοίου, να γράφει ή να λέει ιστορίες, παρέα με τους ήρωες του, να συνομιλεί με τον Καββαδία και να συνδιαλέγεται με τον Χέμινγουέη και τον Φλωμπέρ, να φωτίζει τους ήρωές του με αυτή τη σπάνια ικανότητα των σπουδαίων συγγραφέων να ρίχνουν φως ή σκιά εκεί όπου ακριβώς χρειάζεται, και να ισορροπούν ανάμεσα στο γλωσσικό παιχνίδι, την αφήγηση και την ουσία. Αέναος και ακούραστος ταξιδευτής ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, μάγος της γλώσσας και γιατρός, θεραπευτής -ψυχών τε και σωμάτων. Τα χάδια του λόγου του έχουν στόχο, υπάρχει μύθος, αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς τέλος είναι η ευχαρίστηση του αναγνώστη, η χαρά.Η αγάπη του Καρκαβίτσα για το λόγο είναι ταυτόσημη με την αγάπη του για την Ελλάδα, τα γράμματα, τον πολιτισμό και τον άνθρωπο, μαζί με την αγωνία να αναδειχθούν τα σπουδαία στοιχεία, να επιστρέψει ο Ιανός Λάσκαρις στη χώρα του, μαζί με τα σχολειά που δομήθηκαν με τα ελληνικά γράμματα και το ελληνικό μεγαλείο, για να σταματήσουν να στοιχειώνουν τη φυλή η φαυλότητα και η μικροψυχία.Για τα έργα του Καρκαβίτσα, όπως για όλα τα σπουδαία λογοτεχνικά έργα, δεν υπάρχει χρόνος. […] Ραλλού Κυριακοπούλου (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Διασκευή για το θέατρο ενός από τα τελευταία διηγήματα του Παναΐτ Ιστράτι, με τίτλο "Ο Μουσσά" (1934), με θέμα το ταξίδι του ομώνυμου πλάνητα ήρωα από τη Βραΐλα στην Αλεξάνδρεια και τη γνωριμία του με ένα φτωχό Εβραίο, που αναζητά τα ίχνη της πόρνης κόρης του στην Αίγυπτο.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΑΣΗΜΟΥΛΑΣ

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ

ΤΟ ΟΚΤΑΣΕΛΙΔΟ ΤΟΥ ΜΠΙΛΙΕΤΟΥ ΤΕΥΧΟΣ 74-75

STAR REPORTER

ΠΟΙΗΣΗ 1453Κανένας βασιλιάς του Βυζαντίου δεν έγραψε ποτέποιήματα, ενώ οι σουλτάνοι ήταν όλοι ποιητές -κομπάζει ο Τουργκούτ Οζάλ.Πόσο ποιητές μπορεί να ήταν οι σουλτάνοι, πουη χατζάρα τους κολύμπαγε στο αίμα των θυμάτων τους;Ενώ ο τελευταίος Παλαιολόγος,το ένα και μοναδικό του ποίημα το 'γραψε με το ίδιο τουτο αίμα.

Τα παιδιά επισκέπτονται το εμπορικό κέντρο και μέσα από πολύχρωμες εικόνες και παραθυράκια εξερευνούν διάφορα μικρά μαγαζάκια.

Ορφανός από πατέρα ήδη από την παιδική του ηλικία και με κηδεμόνες που καταχράστηκαν την περιουσία του, ο Δημοσθένης, αφού υπερνικήσει τα ελαττώματά του και αναδειχτεί σε σπουδαίο ρήτορα, θα διαλέξει τον δύσκολο ρόλο του συμβούλου των συμπολιτών του, σε μια εποχή που η Αθήνα έχει χάσει τη λάμψη της, ενώ η Μακεδονία έχει αναδειχτεί με τον Φίλιππο σε πρώτη δύναμη στην Ελλάδα. Ο σκληρός και συνεχής αγώνας του Δημοσθένη για την ανεξαρτησία της Αθήνας και τη διατήρηση του δημοκρατικού πολιτεύματος, θα έχει ως αποτέλεσμα τη δική του θυσία.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΙ

Τα παιδιά επισκέπτονται το νοσοκομείο και μέσα από πολύχρωμες εικόνες και παραθυράκια μαθαίνουν πώς λειτουργεί και γνωρίζουν τους γιατρούς.

Τα παιδιά επισκέπτονται το σχολείο και μέσα από πολύχρωμες εικόνες και παραθυράκια κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη γνώση.

DIE SCHWARZE GALLERE

Κάποτε, σε μια εποχή και σε ένα μεγάλο τόπο, ζούσανε δυο αδερφές. Η Χρυσαφένια –αγαπημένη της μέρας και των ανθρώπων– και η Ασημένια – αγαπημένη της νύχτας και των άλλων πλασμάτων. Αλλά αν οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά τις ξεχωρίζανε, εκείνες θέλανε να τις αγαπάνε όλοι το ίδιο. Γι’ αυτό και ξεκίνησαν ένα ταξίδι για να βρούνε το μέρος όπου οι μέρες θα ήταν σπαρμένες όνειρα κι οι νύχτες γεμάτες λάμψη. Ξεκίνησαν το ταξίδι και δημιούργησαν το θαύμα.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του φασισµού; Γιατί επανεµφανίζεται στην Ευρώπη σήµερα; Πώς θα αντιµετωπίσουµε την εξάπλωσή του; Ο Rob Riemen µάςυπενθυµίζει τη στάση του Αλµπέρ Καµύ, του Τόµας Μαν, του Νίτσε, του Αντόρνο, του Πολ Βαλερύ, στοχαστών σύγχρονων της γένεσης του φαινοµένου στον εικοστό αιώνα, οι οποίοι συµφωνούν, ο καθένας µε τον τρόπο του, στο εξής: ο φασισµός βασίζεται στην απουσία της ιδεολογίας και στην άρνηση των πνευµατικών αξιών· ευδοκιµεί όταν οι άνθρωποι παύουν να σκέφτονται. Πρόσφορο έδαφος για τον φασισµό είναι η υλική αβεβαιότητα, η δυσαρέσκεια, η σιωπή των ελίτ κάθε είδους – φαινόµενα που δε λείπουν από τη σηµερινή κοινωνία. Ο Riemen επιµένει στον ρόλο της τέχνης και του πολιτισµού σήµερα, περισσότερο από ποτέ, και ενθαρρύνει τους Ευρωπαίους διανοουµένους να µας εµπνεύσουν ενισχύοντας την πίστη στη θετική δύναµη του ανθρώπινου νου.

Εγώ είμαι μισός μισός. Μισός του μπαμπά καί μισός της μαμάς.Βέβαια, όλοι εμείς-τα παιδιά εννοώ-είμαστε μισοί μισοί. Για ναγίνουμε εμείς, πρέπει κι οι δυο τους αυτοί να βάλουν το κατιτίτους. Το λέει και η τηλεόραση. Αλλά εγώ δε λέω αυτό τώρα. Να,εγώ είμαι μισός μισός, γιατί ο μπαμπάς μου είναι Ελληνας και ημαμά μου Αγγλίδα. Είμαι δηλαδή μισός Ελληνας και μισός Αγγλος.

Μια σειρά από αστεία και διασκεδαστικά δαχτυλοπαίγνια (παιχνίδια με τα δάχτυλα). Θα δώσουν ιδέες σε όσους επιθυμούν να επεκτείνουν τους γλωσσικούς θησαυρούς των παιδιών μέσω του παιχνιδιού, του ρυθμού, της αναπαράστασης.

Ένα πασχαλιάτικο οικογενειακό ταξίδι στη Σπάρτη, δοσμένο με φαντασία από τη σκοπιά ενός παιδιού, που με αφοπλιστική ειλικρίνεια και αφέλεια σχολιάζει τον κόσμο των μεγάλων.

Το δάσος κάηκε. Τα ζώα και τα πουλιά θέλουν να μεταναστεύσουν.Ο Φουρφουρής ο κότσυφας δίνει όμως μία άλλη λύση. Ποιά είναιαυτή; Και τι θα γίνουν οι κροκόδειλοι, που δεν έχουνοδοντογιατρό και θα χάσουν τα δόντια τους, και έτσι, δε θαμπορούν να παντρευτούν μα θα πεθάνουν και απ'την πείνα; Υπάρχεικαι γι'αυτούς μια άλλη λύση;

«Η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο παρά διαρκής αναζήτηση των περασμένων χρόνων, στο όνομα προβληματισμών και περιεργειών -ή, ακόμη, και ανησυχιών- του παρόντος καιρού που μας περιβάλλει και μας πολιορκεί». (F. Braudel)Γι' αυτό και κάθε εποχή ξαναγράφει την ιστορία, χωρίς όμως -και εδώ κρίνεται η επιστημονική εντιμότητα αυτού που το επιχειρεί- να θέτει για τις ανάγκες του παρόντος και στο όνομα των ιδεολογικo-πολιτικών του αντιλήψεων τα γεγονότα του χθες στο κρεβάτι του Προκρούστη. Με αυτές τις σκέψεις η συγκέντρωση των ερευνητικών μου αναζητήσεων, εστιασμένη σε μια γενικότερη ανάλυση των κοινωνικό-πολιτικών προταγμάτων της Επανάστασης, των εκπαιδευτικών της αναζητήσεων και στο σε μεγάλο βαθμό υποτιμημένο τεράστιο φιλελληνικό κίνημα, και η επικαιροποίησή τους σε τούτη τη μικρή έκδοση μπορεί και να μην είναι τελικά περιττή.

Η ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ

Υπέροχο κουτί ζωγραφικής με ένα μπλοκ γεμάτο με φανταστικές εικόνες μονόκερων οι οποίες περιμένουν να πάρουν χρώμα από τους μικρούς μας φίλους! Το κουτί περιέχει 1 μπλοκ ζωγραφικής, 4 ξυλομπογιές και αυτοκόλλητα!

Ο ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΝΟΥΣ ΤΟΥ Γ.Θ. ΒΑΦΟΠΟΥΛΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ήπειρο σχετικά με την εξόρυξη υδρογονανθράκων στην περιοχή. Το αναπτυξιακό ζήτημα της Ηπείρου προέκυψε αναπόφευκτα σε μια σημαντική θέση στα πλαίσια αυτής της κουβέντας. Η παρούσα προκαταρκτική έκθεση γραμμένη από τη πλευρά των επιστημών της Περιβαλλοντικής Ανθρωπολογίας και της Ανθρωπολογίας της Ανάπτυξης, επιδιώκει να συμβάλλει σε αυτή τη συζήτηση.

Μια τρυφερή ιστορία σε έμμετρο λόγο για την ευγένεια ψυχής, την αγάπη, τη φιλία, τη συνεργασία, την όρεξη για ζωή, τον διάλογο, την ταπείνωση, την προσφορά, την αλληλεγγύη, τη ευγνωμοσύνη.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΡΕΝΟ

Σ’ αυτό το σύντομο και καίριο βιβλίο ο Πασκάλ Μπρυκνέρ εξετάζει το φαινόμενο του σύγχρο-νου γάμου: πώς ένας θεσμός εθελοντικός, «ελεύθερος» –στον σύγχρονο δυτικό κόσμο– καταλή-γει συχνά πηγή δυστυχίας. Ήταν άραγε «καλός» ο παλιός καλός καιρός όταν οι άνθρωποι δενπαντρεύονταν από έρωτα αλλά από κοινωνικό χρέος και έμεναν παντρεμένοι «υποφέρονταςσιωπηλά»; Πολλά πράγματα άλλαξαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα: η θέση των γυναικών,τα ήθη, οι νόμοι, οι νοοτροπίες... Εδώ και σαράντα χρόνια, ο γάμος χάνει το κύρος του, τα δια-ζύγια πολλαπλασιάζονται, οι οικογένειες ανασυντίθενται ή δεν συντίθενται καθόλου: ο αριθμόςτων μονογονεϊκών οικογενειών έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, όπως και ο αριθμός τωνατόμων που ζουν έξω και μακριά από κάθε μορφή γάμου. Και παρ’ όλα αυτά, το ιδεώδες τουζευγαριού επιζεί και διαιωνίζεται.

Στον παρόντα τόμο περιλαμβάνονται πέντε σπονδυλωτά ταξιδιωτικά κείμενα με επίκεντρο την Κέρκυρα, την οποία ο Μιχαήλ Μητσάκης είχε επισκεφθεί στα 1886. Τα κείμενα αυτά είχαν δημοσιευθεί για πρώτη φορά στον περιοδικό Εστία και τώρα, όλα μαζί, εκδίδονται εδώ.

Όλα έχουν μόνο μια πλευρά; Πώς γίνεται; Αφού τα πράγματα έχουν πολλές πλευρές και γι' αυτόν το λόγο κάνουνε τον κόσμο μας πιο όμορφο. Κι όμως! Δεν υπολογίσαμε το δαιμόνιο Σαράντη και την τρομερή συμμορία των 40, που βάλθηκαν να εξαφανίσουν τις πλευρές από τα πράγματα και κατόπιν από τους ανθρώπους στον τεράστιο αποτεφρωτήρα του!