ianos

Αυτό το μικρό βιβλίο, απαρτισμένο από τέσσερα κείμενα, αναφέρεται σε τέσσερα νησιά: τη Νήσο του Μαν στην ιρλανδική θάλασσα, τη Σκιάθο, την Πάτμο και τη Νάξο. Στο μυθιστόρημα του Χώλλ Κέιν Ο Μαξιώτης, μεταφρασμένο απαράμιλλα από τον Παπαδιαμάντη, η Νήσος του Μάν «γίνεται ένα» με τη Σκιάθο, και αυτή την ταύτιση περιγράφει το κείμενο «Ένα Νησί». Η Ρέα Φραντζή της Γραμμής του Ορίζοντος του Χρήστου Βακαλόπουλου συναντιέται σε κρίσιμη ώρα με τη Ναξιώτισσα Αυγούστα Μούχρα των Εμπόρων των Εθνών στο «Εν Πάτμω». Το κείμενο «Στην άκρη του γκρεμού» δοκιμάζει να ψαύσει, όσο γίνεται σεβαστικότερα, τα παπαδιαμαντικά γραφτά για τον καημό του έρωτα. Εκατό χρόνια φέτος από την κοίμηση του ιεροψάλτου Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη και το τέταρτο κείμενο αφηγείται το τελευταίο του όνειρο.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν χρειάζεται μήτε χασίς, μήτε αμφεταμίνες, μήτε παραισθησιογόνα για να ζήσει και να βιώσει ασυνήθιστες εντάσεις. Αλίμονο σε όλους αυτούς τους νέους που νομίζουν πως είναι δυνατό μέσα από τις ηδονές των ουσιών, των ψευδαισθήσεων, των παραισθήσεων, της ουτοπίας και του ονείρου να γεμίζουν την άθλια καθημερινότητά τους αρνούμενοι να ζήσουν, όχι γιατί υπάρχουν τα "πρέπει", οι "ηθικοί νόμοι", αλλά γιατί έχουν όλες τις προδιαγραφές να ζήσουν δυνατές συγκινήσεις μέσα από την δημιουργία, την παραγωγική εξέλιξη, την πραγμάτωση των ονείρων, την προσέγγιση υψηλών στόχων, την κατάκτηση του κόσμου, της ζωής, της επιστημονικής σκέψης, του εαυτού τους του ίδιου.

Η Άννυ είναι ένα χαρούμενο κορίτσι που ζει σε ένα χωριό μιας υπέροχης κοιλάδας και είναι γνωστή σε όλους ως το κορίτσι με τα όμορφα μαλλιά. Όταν όμως, εξαιτίας ενός αναπάντεχου γεγονότος, χάνει ολοκληρωτικά τα μαλλιά της αισθάνεται σα να έχει χάσει ότι πολυτιμότερο είχε. Θα καταφέρει να ξαναβρεί την χαμένη της πίστη στον εαυτό της;

Για να έχει η μαθησιακή εμπειρία θετική εκπαιδευτική αξία είναι αναγκαία η ενεργή ενασχόληση και συμμετοχή του παιδιού. Αυτός είναι και ο στόχος του βιβλίου που αποτελεί μια σημαντική πηγή μάθησης, καθώς προσφέρει ένα πλήθος διασκεδαστικών δραστηριοτήτων που προκαλούν την ενεργή ενασχόληση των παιδιών. Η μάθηση βασίζεται σε διασκεδαστικά παιχνίδια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γνωστικών ικανοτήτων των παιδιών. Έτσι διασφαλίζεται η θετική εκπαιδευτική αξία, αλλά και η διασκέδαση των μικρών μας φίλων!

Για να έχει η μαθησιακή εμπειρία θετική εκπαιδευτική αξία είναι αναγκαία η ενεργή ενασχόληση και συμμετοχή του παιδιού. Αυτός είναι και ο στόχος του βιβλίου που αποτελεί μια σημαντική πηγή μάθησης, καθώς προσφέρει ένα πλήθος διασκεδαστικών δραστηριοτήτων που προκαλούν την ενεργή ενασχόληση των παιδιών. Η μάθηση βασίζεται σε διασκεδαστικά παιχνίδια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γνωστικών ικανοτήτων των παιδιών. Έτσι διασφαλίζεται η θετική εκπαιδευτική αξία, αλλά και η διασκέδαση των μικρών μας φίλων!

Το παρόν έργο δεν αποτελεί ερμηνεία της Αντιγόνης ή διασκευή. "Δανείζεται" την Αντιγόνη με απόλυτο σεβασμό και απεριόριστο θαυμασμό στο πρωτότυπο κείμενο, για να προτείνει μια άλλη στάση ζωής. Πιο ανθρώπινη, πιο τρυφερή. Και στο τέλος την επιστρέφει με λατρεία εκεί από όπου την πήρε. Στο πάνθεον των ηρώων του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

ΜΑΤΑΓΡΙΦΟΝ Η ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΣΙΛΛΑΣ

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η Λογοτεχνία δεν είναι μια τέχνη παγκόσμια. Ή, πιο σωστά, δεν είναι με τον ίδιο τρόπο που είναι παγκόσμιες η μουσική ή η ζωγραφική. Η αιτία γι' αυτό βρίσκεται, φυσικά, στην πρώτη ύλη της, τον λόγο, που διαμοιράζεται στις διάφορες γλώσσες και, λειτουργώντας ταυτόχρονα σα σύνορο και διαχωριστική γραμμή, οδηγεί στα επιμέρους εθνικά λογοτεχνικά έργα. Η διαφοροποίηση αυτή και, ακριβέστερα, η ανάγκη για την υπέρβασή της, αντανακλά και αποτυπώνεται στην ευρύτατα διαδεδομένη χρήση της μετάφρασης, ως του κατεξοχήν μεθοδολογικού εργαλείου για τη γλωσσική μεταφορά και, σε δεύτερη φάση, τη γνωριμία του αναγνωστικού κοινού με τα έργα κάθε χώρας και κάθε πολιτισμού. Αν, όμως, η μετάφραση υποβοηθά και διευκολύνει, στο μέγιστο βαθμό, την πρόσληψη, αυτό αφορά και κατευθύνεται, πρωτίστως, στο περιεχόμενο και, δευτερευόντως στη μορφή, η οποία, ιδίως στην ποίηση, στέκει αυτοτελής και αυθύπαρκτη, ικανή να λειτουργήσει από μόνη της, ως πόλος έλξης, για τους δημιουργούς κάθε είδους.

Προσωπική μαρτυρία του Κωνσταντίνου Αμπατζή από τα Βουρλά της Μ. Ασίας, που έζησε τη φρίκη των ταγμάτων εργασίας (Αμελέ Ταμπουρού) μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.Στην Σμύρνη μας μετρήσανε χιλιάδες δέκα πέντε,στην Μαγνησιά όταν φτάσαμε μείναμε μόνο πέντε…Στης Μαγνησιάς μέσ’ στα βουνά, κάτσε γκιαούρ’ βγάλε παράτα δόντια μας εβγάζανε νερό για να μας δώσουνσυνεννοημένοι ήτανε για να μας θανατώσουν…

Διαβάστε μία σύντομη ιστορία κάθε βράδυ της εβδομάδας από αυτή την υπέροχη συλλογή με ήρωες τα μικρά ζωάκια. Γνωρίστε τη χελώνα που κάνει σερφ, το ζωηρό χάμστερ που τρέχει σαν τον άνεμο, το ντροπαλό κουταβάκι κι άλλα φανταστικά ζωάκια. Αυτές οι επτά ιστορίες θα γίνουν οι αγαπημένες των παιδιών σας!

Η πτώση στη θάλασσα, στο Μαρ ντελ Πλάτα, υποτίθεται πως ήταν μια γαλήνια αυτοκτονία που τη μετέτρεψε σχεδόν σε μια μυθική μορφή. Η ποιήτρια προκαλεί ταυτόχρονα πόνο, ενόχληση και ικανοποίηση, ενώ η αιχμηρή σα λεπίδα ποίησή της περιγράφεται ως «ποίηση μοιραίας ομορφιάς που αναπόφευκτα οδηγεί στο θάνατο».

Ξανά στις κυλιόμενες, στο Μετρό, όλοι στη σειρά μας για διασκέδαση. Έπιασα τον Δρ. Φάουστους. Η μέρα πολύ ζεστή, παντού ακούγονται τζιτζίκια.Η ανάγκη ενός έργου να ξαναγεννήσει την εποχή της νοσταλγίας, κάνοντας φανερούς τους συγκινησιακούς σκοπούς του, είναι ένα σοβαρό μείον στο τέλος.Αρχίζει η δουλειά να παίρνει ένα νόημα για μένα. Μου δίνει τις περιστάσεις να αποδειχτώ εμβριθέστερος στη στάση μου με τον κόσμο. Και μαθαίνω να δουλεύω σοβαρά, χωρίς να θεωρώ το συμφέρον εκείνων που με πληρώνουν εκμετάλλευσή μου.

Η Μελίνα μένει σε ένα αγρόκτημα, έξω από την πόλη, όπου βλέπει εξωγήινους, συναντάει τα ξωτικά του δάσους, ανακαλύπτει τη μαγική σπηλιά, το βράχο που τρέμει και άλλα απίστευτα. Τα παιδιά της τάξης είναι ξετρελαμένα με τις ιστορίες της Μελίνας και κάποια μέρα αποφασίζουν να την επισκεφτούν και να τα δουν όλα από κοντά. Τι θα συμβεί, τελικά, στο αγρόκτημα και στο δάσος με τη μαγική σπηλιά;

Ο Χορός του θανάτου τοποθετείται σε ένα νησί του σουηδικού αρχιπελάγους. Το κτήριο στο οποίο ο Έντγκαρ και η σύζυγός του ζουν είναι ένα φρούριο, που στο παρελθόν λειτουργούσε ως φυλακή. Η συμβολική σημασία του γεγονότος αυτού ενισχύεται συνεχώς καθ' όλη τη διάρκεια του έργου. Η Αλίς, για παράδειγμα, λέει στον Κουρτ ότι όλη της ζωή υπήρξε έγκλειστη στον πύργο, φρουρούμενη από έναν άνδρα που πάντοτε μισούσε. Ο Λοχαγός αναφέρεται στον εαυτό του ως Κυανοπώγωνα και στην Αλίς ως φυλακισμένη του. Το ζευγάρι είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά, δύο από τα οποία εμφάνισαν τη χλομάδα της φυλακής και πέθαναν, σύμφωνα με την Αλίς, εξαιτίας της έλλειψης φωτός. Ωστόσο, δεν είναι μόνο η ίδια φυλακισμένη· ο Λοχαγός είναι εξίσου απομονωμένος και έγκλειστος. Έχουν αποκόψει και τους δύο -ή οι ίδιοι αποκόπηκαν- από την κοινωνία του νησιού. Στη διάρκεια του έργου ακόμη και οι υπηρέτριες τους εγκαταλείπουν, αφήνοντάς τους εντελώς μόνους να βασανίζουν ο ένας τον άλλο. Από τη στιγμή που φοβούνται ότι οι τηλεφωνήτριες υποκλέπτουν τις συνομιλίες τους και σχολιάζουν το περιεχόμενο των κλήσεών τους, η μόνη τους σύνδεση με τον έξω κόσμο είναι ένας τηλέγραφος. Τα μόνα μηνύματα που λαμβάνουν τους κοινοποιούνται μέσω ενός απρόσωπου κτυπήματος των πλήκτρων του τηλεγράφου. Προκειμένου να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στον συμβολισμό του εγκλεισμού, ο Στρίντμπεργκ έχει προσθέσει έναν σκοπό, που είναι συνεχώς ορατός μέσα από τις δύο κεντρικές τζαμόπορτες. Σε κάθε διαδοχική σκηνή, η παρουσία του γίνεται φανερή: "Ο σκοπός στην πυροβολαρχία περιπολεί, όπως πριν". Η είσοδος του Κουρτ απελευθερώνει ολοφάνερα τη γκροτέσκα και πλήρως άσκοπη βαναυσότητα, η οποία αποτελεί ένα κυρίαρχο θέμα για το υπόλοιπο έργο. Τόσο η Αλίς όσο και ο Λοχαγός παίζουν μαζί του με έναν απρόκλητα στυγερό τρόπο και εν τέλει διεγείρουν σε αυτόν μια αντίστοιχη βιαιότητα. [...] (Από το άρθρο του Orley I. Holtan, "The Absurd World of Strindberg's The Dance of Death, Comporative Drama, vol. 1, No. 3 (Fall 1967), σ. 199-206)

Η γυναίκα είναι ουσία: το σώμα της, τα μάτια της, η φωνή της, το όνομά της, το φύλο της - όλα είναι ουσία. Ο άντρας είναι ένα εύθραυστο μαρμάρινο κέλυφος με ιδρώτα και αίμα που αποζητά απεγνωσμένα κάτι από την ουσία αυτή - που αποζητά κάτι από την όψη της γυναίκας. Ο άντρας κάνει την ερώτηση και προσμένει περιφραγμένος ένα ναι ή ένα όχι ώστε να ελευθερωθεί ή να ακολουθήσει. Ο άντρας θυμάται. Η γυναίκα όχι. Η γυναίκα ίπταται. Ο άντρας αντηχεί.

Οι αστυνομικοί είναι πάντοτε έτοιμοι να βοηθήσουν τους ανθρώπους, αλλά και τα ζώα. Διαβάστε την ιστορία του Ντίνου του αστυνομικού και του κλέφτη ασβού και ακούστε τον ήχο του περιπολικού!

Ο Ρούντι, το μικρό σκυλάκι, θέλει να παίξει με την πεταλουδίτσα στον κήπο, όμως πέφτει και λερώνεται. Άραγε τι θα κάνει; Διαβάστε την ιστορία του και ακούστε τη φωνή του άτακτου και ζωηρού Ρούντι!

Οι πυροσβέστες δεν σβήνουν μόνο τη φωτιά, αλλά αγαπούν και βοηθούν τα ζώα. Διαβάστε την ιστορία του Πέτρου του πυροσβέστη και της μικρής γατούλας που χρειαζόταν βοήθεια και ακούστε τον ήχο του πυροσβεστικού οχήματος!

Το μανιφέστο του κομμουνιστικού κόμματος, γνωστό και ως "Κομμουνιστικό Μανιφέστο", είναι ένα πολιτικό κείμενο που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1848 από τους Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς. Το μανιφέστο αυτό αποτελεί την πρώτη κανονική έκφραση των ιδεών και των αρχών του κομμουνισμού και αναδεικνύει την κομμουνιστική κριτική του καπιταλισμού. Στο μανιφέστο, οι Μαρξ και Ένγκελς παρουσιάζουν την ιστορική ανάπτυξη της κοινωνίας ως απόλυτη αντιπαράθεση μεταξύ δυο τάξεων, της αστικής και της εργατικής τάξης. Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ανάπτυξη του καπιταλισμού οδηγεί αναπόφευκτα στην εξαθλίωση και την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.

Ο άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (1815-1894) γεννήθηκε στο Τσερνάβσκ, κοντά στο Ορλώφ, στην κεντρική ρωσική επαρχία του Βιάτκα. Σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Το 1847 εστάλη να υπηρετήσει για επτά χρόνια στην Παλαιστίνη, την Κωνσταντινούπολη και την Μέση Ανατολή, ως μέλος της Ορθόδοξης Ιεραποστολής των Αγίων Τόπων. Το 1859 χειροτονήθηκε επίσκοπος. Υπηρέτησε επί τέσσερα χρόνια στην Έδρα του Ταμπώφ και κατόπιν μεταφέρθηκε στην επισκοπή του Βλαντιμίρ. Το 1866 παραιτήθηκε από την ενεργό δράση στη διοίκηση της επισκοπής και αφού κήρυξε για τελευταία φορά ενώπιον ενός τεράστιου πλήθους στον Καθεδρικό Ναό του Βλαντιμίρ, αποσύρθηκε σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι κρυμμένο στα πυκνά δάση του Βίσεν. Εκεί επρόκειτο να παραμείνει έγκλειστος μέχρι το θάνατό του, είκοσιοκτώ χρόνια αργότερα.

Για να έχει η μαθησιακή εμπειρία θετική εκπαιδευτική αξία είναι αναγκαία η ενεργή ενασχόληση και συμμετοχή του παιδιού. Αυτός είναι και ο στόχος του βιβλίου που αποτελεί μια σημαντική πηγή μάθησης, καθώς προσφέρει ένα πλήθος διασκεδαστικών δραστηριοτήτων που προκαλούν την ενεργή ενασχόληση των παιδιών. Η μάθηση βασίζεται σε διασκεδαστικά παιχνίδια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γνωστικών ικανοτήτων των παιδιών. Έτσι διασφαλίζεται η θετική εκπαιδευτική αξία, αλλά και η διασκέδαση των μικρών μας φίλων!

Για να έχει η μαθησιακή εμπειρία θετική εκπαιδευτική αξία είναι αναγκαία η ενεργή ενασχόληση και συμμετοχή του παιδιού. Αυτός είναι και ο στόχος του βιβλίου που αποτελεί μια σημαντική πηγή μάθησης, καθώς προσφέρει ένα πλήθος διασκεδαστικών δραστηριοτήτων που προκαλούν την ενεργή ενασχόληση των παιδιών. Η μάθηση βασίζεται σε διασκεδαστικά παιχνίδια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γνωστικών ικανοτήτων των παιδιών. Έτσι διασφαλίζεται η θετική εκπαιδευτική αξία, αλλά και η διασκέδαση των μικρών μας φίλων!

Κάθεται στην άκρη του κρεβατιού με τα γόνατα να σχηματίζουν ορθή γωνία και την πλάτη να γέρνει ελαφρά προς τα μπρος. Φοράει μπουρνούζι. Κοιτάζει τα σκούρα ρούχα απέναντί της. Για να το καταφέρει, έχει δώσει στο λαιμό της μια κλίση προς τα πάνω. Ένα φόρεμα κι ένα παλτό κρέμονται ψηλά, έξω απ' την ντουλάπα. Να ντυθώ. Το λέει, αλλά δεν το κάνει. Να ντυθώ. Σε λίγο θα κρυώνει. Το μπουρνούζι της έχει μουλιάσει. Να ντυθώ.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΡΑΨΩΔΙΑ Η

Η ποίηση πάντα απλώνει την ματιά της μέσα στα μύχια, στο βάθος της ψυχής κι οσφραίνεται, ανιχνεύει αποτυπώματα επιθυμώντας να γίνει μνήμη, ανάμνηση, έρωτας, θλίψη και καταγγελία πολλές φορές. Να γίνει φωνή, να γίνει αγκαλιά, παρέα, συντροφιά, υμνωδία αλληλεγγύης ή κι οδηγός μέσα στα σκοτάδια των καιρών, ανάβοντας λυχναράκια, ανοίγοντας μονοπάτια, δρόμους συλλογισμών κι οραμάτων, γιατί υπάρχει κι αναπνέειαπό την ανάσα μας, από την ανάσα Όλων μας... Πιστεύω τελικά, ότι η Ποίηση είναι η ανάσα μας! Έτσι, αυτή η συλλογή ποιημάτων είναι μια φωνή ψυχής, που επιθυμεί να ταξιδέψει την ηχώ της και να θωπεύσει ή να διεγείρει ψυχές, ξεδιπλώνοντας πτυχές, που κέντρο έχουν τον Άνθρωπο και τις περιπλανήσεις του στο ταξίδι της ζωής...

Διηγήματα – Μωπασάν στη σειρά Διηγήματα Κλασικών Συγγραφέων μεταφρασμένα από τα γαλλικά.Το βιβλίο περιέχει τα εξής διηγήματα:Η τρελήΜια βεντέταΟ φόβοςΕκείνος;ΑυτοκτονίεςΗ νεκρή

Ήρθε η ώρα να σχεδιάσεις τη δική σου συλλογή ρούχων! Επίλεξε ένα ύφασμα, τοποθέτησε τον οδηγό σχεδίασης πάνω στο ύφασμα και σχεδίασε το ρούχο που σου αρέσει. Έπειτα κόψε το περίγραμμα και κόλλησέ το στο μοντέλο που θέλεις. Τέλος, χρωμάτισε τα σύνολα που σχεδίασες και κόλλησε αυτοκόλλητα για να δημιουργήσεις τη δική σου συλλογή ρούχων!

Ήρθε η ώρα να σχεδιάσεις τη δική σου συλλογή ρούχων! Επίλεξε ένα ύφασμα, τοποθέτησε τον οδηγό σχεδίασης πάνω στο ύφασμα και σχεδίασε το ρούχο που σου αρέσει. Έπειτα κόψε το περίγραμμα και κόλλησέ το στο μοντέλο που θέλεις. Τέλος, χρωμάτισε τα σύνολα που σχεδίασες και κόλλησε αυτοκόλλητα για να δημιουργήσεις τη δική σου συλλογή ρούχων!

Ζωγραφίζω ξανά και ξανά τις υπέροχες εικόνες αυτού του βιβλίου χρησιμοποιώντας το μαγικό πινέλο και μάθε τα πάντα για τη ζωή των συναρπαστικών μονόκερων!

ΑΜΥΘΗΤΑ ΧΕΡΙΑ

Η Σόφι, η μικρή τίγρη, θέλει να πάρει μέρος σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού αλλά έχασε την κιθάρα της. Άραγε θα τα καταφέρει; Διαβάστε την ιστορία της και ακούστε πώς φωνάζει η μικρή χαριτωμένη τίγρη!

ΠΕΡΑΣΜΑΤΑΞεκίνησαν από το σπίτι του, στου χωριού την πλατεία.Αυτός στην άμαξα ψηλά, οι άλλοι με τα πόδια συνοδεία.Πέρασαν σπίτια και σπιτάκια,βγήκαν στα περιβόλια και στα χωράφια.Ο ουρανός φαινόταν να είχε κέφια.Του θερισμού οι μηχανές ακούγονταν σαν ντέφια.Μικρό παιδί, εγώ, τον φανταζόμουνα εκεί ψηλάξάπλα, με κλειστά τα μάτια, να χαμογελά.Ισως ακόμα και με τα πουλιά μαζί να σιγοτραγουδάένα «έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά...»Λες να ανασηκώθηκε, να είπε «έτσι μια ματιά να ρίξω»,με τον χαλασμό απ ? το κελαηδητό των πουλιών,με σεκόντο το σούσουρο των χωριανών από πίσω;Μικρός που ήμουν κουράστηκα, να ξαποστάσω κάθισα.Η πομπή συνέχισε, και χάθηκε σε μια στροφή για πάντα.Στην άλλη άκρη της μνήμης το παιδί βλέπει τον άντρα.Μακριά, σε μιαν άλλη ζωή, σχεδόν στην άκρη της γης,σε μια πόλη μυθική, όπου γεννήθηκε ενός αιώνα η μουσική,εκεί όπου ο Ωκεανός με τον μεγάλο ποταμό Μισισιπή σμίγει.Τον βλέπει, λοιπόν, στου δενδρόφυτου δρόμου την πλευράορθό να παρακολουθεί, μπροστά του, έναν μεγάλο σαματά:μια πολυάριθμη μπάντα με πνευστά, στον ήλιο αστραφτερά,να τινάζουν τον αέρα ψηλά, εκρήξεις δεξιά και αριστερά,κι απόκοντα παμ παμ τα πιάτα τα μεταλλικά και η γκρανκάσα,οι Μαύροι αυτής της ακολουθίας με βήματα τσακιστά,ρυθμικά σε μια φανταχτερή πολυχρωμία από υφάσματα και από φτερά,στα πρόσωπά τους γυαλιστερές σταγόνες ιδρώτας, όχι δάκρυα,και στη μαύρη μέσα την άμαξα, στη σφραγισμένη την κάσα,ο νεκρός φαίνεται πως είχε μάλλον ξεσηκωθεί από καιρό,πως ήταν η ανάσα που κράταγε ζωντανό τον ζωηρό τον ρυθμό!λιγότερα

Το να είσαι καλός και υπάκουος δεν είναι πάντα εύκολο. Το μικρό μας αρκουδάκι σύντομα θα ανακαλύψει ότι πρέπει να ακούει τις συμβουλές των γονιών του.

Είναι στιγμές που οι φίλοι εκδηλώνουν την αγάπη τους. Ο Τομ, το καλό μας σκιάχτρο, θα ανακαλύψει σύντομα πόσο τον αγαπούν οι μικροί του φίλοι.