ianos.gr

Να ποιο είναι το παράδοξο της πνευματικής ζωής: Αυτό που ο κόσμος το αποφεύγει ως οδύνη και δυστυχία, εμείς το επιδιώκουμε ως ευλογία!Ο λόγος των μακαρισμών του Χριστού είναι ανατρεπτικός! Ενώ η κοσμική λογική λέει "να σε νικήσω, για να είμαι εγώ ο δυνατός", στην πνευματική ζωή ισχύει "να ηττηθώ εγώ, για να ζήσεις εσύ"! Όταν διέπει τη ζωή μας η κοσμική λογική, θέλουμε να προστατευτούμε από τον άλλον, για να νιώθουμε πανίσχυροι απέναντί του. Η πνευματική ανατροπή μάς καλεί να απωλέσουμε τον εαυτό μας για την αγάπη του Χριστού και να δώσουμε ζωή στον άλλον. Το δικό μας πάθος να γίνει πόθος και δύναμη ζωής του άλλου. Τον νικούμε καταθέτοντας τα όπλα μας. Τον νικούμε γκρεμίζοντας τα δικά μας τείχη.Στην απόφαση μιας τέτοιας στάσης ζωής, το μόνο που μπορεί να μας ενισχύσει είναι η γεύση της αποκάλυψης του Θεού μέσα μας. Ένας άνθρωπος που γεύτηκε τον φωτισμό και τον χορτασμό του Θεού, πως να αντέξει να μην τον μοιραστεί με τους άλλους;

Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη συζήτηση για την ταυτότητα του νέου Ελληνισμού και την σχέση της με την ταυτότητα του κατοίκου της Ρωμαϊκής ή Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όταν κάνουμε λόγο για ταυτότητα δεν εννοούμε τα στοιχεία τα οποία θα περιέχει η νέα αστυνομική ταυτότητα του Έλληνα ή η ηλεκτρονική ταυτότητα, αλλά εννοούμε τα στοιχεία που συγκροτούν την υπόσταση του Γένους μας. Πρέπει δε να πούμε ότι διατυπώνονται διάφορες απόψεις πάνω στο θέμα αυτό. Από την μια μεριά υπάρχουν νεοέλληνες που αισθάνονται Ευρωπαίοι σε όλες τις εκδηλώσεις τους, και από την άλλη υπάρχουν νεοέλληνες που αισθάνονται ότι έχουν μια πνευματική υποδομή που διαφέρει σαφώς από αυτήν που επικρατεί σήμερα στην “άρχουσα τάξη της Ευρώπης. Το πρόβλημα αυτό δεν είναι σημερινό, αφού παρατηρήθηκε σε πολλούς αιώνες. Πρόκειται βασικά για διαφορετική στάση ζωής, όπως φαίνεται στην διάσταση απόψεων μεταξύ των ορθολογιστών-στοχαστών θεολόγων και των ησυχαστών θεολόγων της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Μπορούμε να σχηματοποιήσουμε την διαφορά αυτή με τους όρους Ρωμηοσύνη και Φραγκοσύνη. Φυσικά, όταν κάνουμε λόγο για Ρωμηοσύνη, δεν πρέπει να την εννοούμε ιδεολογικά και εθνικιστικά.Πέρα από την αναφορά στα ιστορικά πλαίσια του όρου, τα οποία είναι απαραίτητα στοιχεία, η Ρωμηοσύνη είναι τρόπος ζωής, διακρίνεται για την Ορθοδοξία, την ελληνιστική παράδοση και την πολυεθνικότητα. Αυτό ακριβώς βιώθηκε με διαφορετικούς τρόπους, κατά την διάρκεια της Ρωμαίικης Αυτοκρατορίας και κατά την διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας. Ρωμηοσύνη, τελικά, είναι η αυθεντική και ρεαλιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής και του θανάτου.

Η πρώτη ποιητική συλλογή της Σοφίας Βαλαβάνη, η οποία περιλαμβάνει έξι ενότητες: 1) Θύμισες από την Κωνσταντινούπολη 2) Άνεμος της νιότης 3) Θαλασσινά της αγάπης ταξίδια 4) Αναμνήσεις 5) Φεγγάρια του έρωτα 6) Μέσα στην κρίση

Κοιμήσου, παιδί μου, εγώ είμαι εδώ.Μύρια αστέρια σε φωτίζουν.Νάνι μου, νάνι μου, παιδί μου...μη φοβάσαι, να θυμάσαι...Η αγάπη είναι πιο δυνατή.

Μέσα από την καθημερινότητα δύο μικρών παιδιών και στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα όνειρο, καταφέρνουν να κερδίσουν τη σχέση τους και τον καλύτερό τους εαυτό. Έτσι επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά πως σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι.

Η ευρεία αυτή η μελέτη, με εκτενή χρήση αποσπασμάτων από το υλικό των πηγών, εξετάζει τα πολιτικά γεγονότα στον ελληνιστικό κόσμο από το θάνατο του Αλέξανδρου μέχρι την ενσωμάτωση του κόσμου αυτού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Περιγράφει, ακόμη, τα διάφορα κοινωνικά συστήματα και τα ήθη των ανθρώπων που έζησαν υπό ελληνική εξουσία, τις σημαντικότερες εξελίξεις στη λογοτεχνία, την επιστήμη και τη λογοτεχνία, καθώς και τη δημιουργία νέων θρησκευτικών κινημάτων. Πρόκειται για μια ελκυστική και εύκολα κατανοητή περιγραφή μιας μεγάλης και περίπλοκης κοινωνίας της οποίας οι ιδέες και τα επιτεύγματα αποτελούν το υπόβαθρο του σημερινού δυτικού πολιτισμού.

Καθώς οι τεχνολογίες κειμένων σε ηλεκτρονική μορφή εξελίσσονται σε ολοένα και πιο εκλεπτυσμένα εργαλεία επαφής με και κατανόησης διαφορετικών ειδών πληροφορίας, παρατηρούνται ριζικές αλλαγές στον τρόπο που γράφουμε κείμενα, που τα μεταδίδουμε και που τα διαβάζουμε. Σε αυτό το συναρπαστικό και ρηξικέλευθο έργο, ο συγγραφέας εξετάζει τις δυνατότητες, τις παγίδες, τα επιτεύγματα και τις ελλείψεις των ηλεκτρονικών εκδόσεων λογοτεχνικών κειμένων. Ανιχνεύοντας τις ιστορικές μεταβολές στη σύνθεση, επιμέλεια, παραγωγή, διανομή και κατανόηση, αποκαλύπτει όλα όσα σχετίζονται με την μεταφορά κειμένων από το χαρτί στα ηλεκτρονικά μέσα. Εξερευνά τις δυνατότητες, κάποιες ακόμη αναξιοποίητες, για ηλεκτρονικές αναπαραστάσεις εντύπων έργων, με τρόπους που θα κάνουν την ηλεκτρονική αναπαράσταση πιο πιστή και πιο πλούσια απ' όσο ήταν ποτέ δυνατό να υπάρξει σε έντυπη μορφή. Λαμβάνει, ωστόσο, υπόψη την πιθανή εξάλειψη του βιβλίου ως υλικού αντικειμένου, όπως επίσης και τις αρνητικές συνέπειες της τεχνολογίας...

Ο 14ος αιώνας είναι η εποχή της διείσδυσης των Οθωμανών στα ευρωπαϊκά εδάφη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Από το 1305 οι Οθωμανοί ως σύμμαχοι της Καταλανικής Εταιρείας διαπεραιώθηκαν στη χερσόνησο του Αίμου και συν τω χρόνω αποκτώντας εξοικείωση με τα εδάφη της Θράκης συνέχισαν τις αυτόνομεςεπιδρομές με σκοπό τη λεηλασία και τη μεταφορά της λείας από την Ευρώπη στη Μικρά Ασία.Το Βυζαντινό κράτος μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1261) είχε περιπέσει σε μία βαθειά οικονομική και στρατιωτική κρίση και δεν είχε τηδυνατότητα να προστατεύσει αποτελεσματικά τα εδάφη του τόσο στη Μικρά Ασία όσο και στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η δυναστεία των Παλαιολόγων, που κυβέρνησε τη Βυζαντινή αυτοκρατορία από την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1261) έως την οριστική πτώση της (1453), εν μέσω δυναστικών ερίδων προσπάθησε νααντιμετωπίσει την κρίση με τη διπλωματία και την προσφυγή στη Δύση για παροχή βοήθειας. Αναζητώντας τη βοήθεια των Δυτικών οι Παλαιολόγοι διαπραγματεύτηκαν την ένωση των δύο Εκκλησιών με την άρση του Σχίσματος (1054), αλλά η προσπάθειά τους δεν ευοδόθηκε λόγω της αντίθεσης της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού και του Ορθόδοξου κλήρου.Οι δύο εμφύλιοι πόλεμοι των Παλαιολόγων βάθυνε την κρίση περισσότερο και έδωσε τη δυνατότητα σε εξωτερικούς εχθρούς να εμπλακούν στα εσωτερικά τηςαυτοκρατορίας. Ιδιαίτερα ο β΄ εμφύλιος πόλεμος (1341-1347) μεταξύ του Ιωάννη Ε΄Παλαιολόγου και του Ιωάννη Καντακουζηνού ενέπλεξε τους Οθωμανούς και τους Σέρβους στην εμφύλια διαμάχη. Αυτοί αντιλαμβανόμενοι τη στρατιωτική αποδυνάμωση της αυτοκρατορίας έθεσαν ως στόχο την υποκατάστασή της από τουςίδιους.Έτσι, ξεκίνησε η διαμάχη Οθωμανών και Σέρβων για την επικράτησή τους στα εδάφη της Θράκης, της τελευταίας επαρχίας του Βυζαντίου. Με τέσσερις καθοριστικές μάχες, του Εμπυθίου (1352), του Τζερνομιάνου (1371), του Κοσσυφοπεδίου (1389) και της Νικόπολης (1396), οι Οθωμανοί κατάφεραν μέσα σε 44 χρόνια να κυριαρχήσουν στη χερσόνησο του Αίμου με πρωτεύουσα την Αδριανούπολη...

Στη μελέτη αυτή η κυρία Αναστασία Οικονόμου ερευνά διεξοδικά ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της σύγχρονης πολιτικής κοινωνίας: εκείνο της ενεργητικής συμμετοχής των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα. Πρόκειται για ένα διαχρονικό ζήτημα που α-πασχολεί τόσο τους απλούς ανθρώπους όσο και τους διανοητές από την εποχή του Αριστοτέλους μέχρι σή-μερα. Αντίθετα με τον Πλάτωνα που θεωρούσε ότι οι πο-λιτικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τους πλέον σοφούς και ενάρετους (τους φιλοσόφους – βασι-λείς), ο Αριστοτέλης πίστευε ότι οι πολλοί ενίοτε, όταν συνέλθουν για να αποφασίσουν περί πολιτικών ζητημά-των, ίσως είναι ικανότεροι στην κρίση τους από τον «σπουδαῖον», γιατί είναι πλέον αρμόδιοι να κρίνουν τις υποθέσεις και τους νόμους που τους αφορούν, επί πλέον δε αθροιστικά ομοιάζουν με ένα άνθρωπο που διαθέτει πολλαπλάσια δύναμη σώματος και μυαλού από ένα συνηθισμένο μέλος της κοινωνίας (Πολιτικά, Γ 1281 a 43 κ.ε.). Η συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων ή-ταν τόσο σημαντική για τον φιλόσοφο – έστω και αν σε ορισμένα χωρία των Πολιτικῶν του (Γ 1281 a 34, 1284 b 28 – 34, 1288 a 15 – 19, Η 1325 b 10 – 13) αυτός υποστηρίζει ότι εκείνοι που υπερέχουν ως προς την α-ρετή των άλλων πρέπει να αναλαμβάνουν τα ηνία της πόλης – ώστε αυτός ορίζει τον πολίτη ως εκείνον που μετέχει «κρίσεως καὶ ἀρχῆς» (Πολιτικά, Γ 1275 a 22 – 23). Την άποψη αυτή υπερασπίζονται, όχι μόνο οι περισ-σότεροι από τους σύγχρονους πολίτες, αλλά και σπου-δαίοι στοχαστές της εποχής μας, όπως ο Κορνήλιος Κα-στοριάδης, ο οποίος υποστηρίζει ότι η συμμετοχή όλων με δημοκρατικές διαδικασίες στη λήψη πολιτικών απο-φάσεων και στη θέσπιση των νόμων, αποτελεί τη βάση της άμεσης δημοκρατίας, του μόνου σωστού και δίκαιου πολιτεύματος που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης είτε μέσω δημοψηφι-σμάτων, ακόμα και σε υπερμεγέθεις πολιτικές κοινότη-τες. Και οι δύο διανοητές επισημαίνουν ακόμη ότι προ-κειμένου να επιτευχθεί η κοινωνική ευημερία, πρέπει να υπάρχει στις πόλεις ελευθερία, ισότητα, δικα

«Το θυμάσαι, μαμά; Ήμασταν τα παιδιά σου.»Κ. Κ. Η ιστορία μιας μεγάλης οικογένειας που διαφωνεί, γελάει και χορεύει, μιας οικογένειας που αγαπάει τον ήλιο και το καλοκαίρι. Η φλογερή αφήγηση μιας γυναίκας που τόλμησε να μιλήσει γι’ αυτό που έκανε τη μεγάλη οικογένεια να σωπαίνει για καιρό. «Η Καμίγ Κουσνέρ είναι καθηγήτρια Νομικής και έχει εκδώσει μέχρι στιγμής μόνο νομικά άρθρα και συγγράμματα.Στα 45 της χρόνια αισθάνθηκε την ανάγκη να διηγηθεί ένα κοινότοπο έγκλημα που αποτελεί ακόμα και στις μέρες μας μεγάλο ταμπού: την αιμομιξία. Οι λέξεις της είναι σφαίρες.»Le Monde

Lefteris is an experienced salesman, dedicated to his work and to the store he manages as if it were his own. He's one of those salesmen who can "read" the customer and apply the most appropriate sales technique to convince them – techniques he does not hesitate to narrate in a peculiar and unexpected short sales course. He's "a good man, but quite dynamic", confident in himself and in the course of his life. Until the day the company he works for invites him to attend a sales seminar. Him, an experienced salesman... When he is told he needs to re-educate himself as the world changes, everything he believes in is turned upside down...Dimitris is a young sales trainer, torn between a marriage in hibernation and a profession he loves but which doesn't give him the satisfaction he expects.Until the day when one of his trainees openly question his adequacy. Then everything he believes in is turned upside down...The Ides of March marked the middle of the month according to the Roman calendar. The phrase is used today to mark allegorically a cursed day, as on March 15, 44 BC, Julius Caesar was assassinated, confirming the omens he had chosen to ignore.While the Ides of March originally symbolized the :middle" of something, today they metaphorically imply the end.The Ides of March by Vangelis Papadimas can be read from both covers, towards the middle, perhaps symbolizing our inevitable path towards our own Ides of March, our own opportunity to listen to the omens or to ignore them. To change our way of life and be saved, or to remain unchanged and march to the end. To decisevely walk towards spring or to sink into winter. To meet halfway and continue beyond it or to face the end.A story that, through its narrative simplicity and dual structure, feels like a whisper, sometimes from one ear and sometimes from the other, telling us not to forget to reflect on our lives and to remember that from the middle to the end, time can go by (too) fast…

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΘΝΑΡΧΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ

Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί μια ενδιαφέρουσα θεωρητική περιπλάνηση στα σύγχρονα αναρχικά κινήματα, καθώς και στις ακτιβιστικές πρακτικές αυτών στις αρχές του 21ου αιώνα. Ο συγγραφέας, αντλώντας εμπειρία από την ακτιβιστική του δράση, εξετάζει την άνθιση των αναρχικών κινημάτων στον δυτικό κόσμο, επισκοπεί καίριες θεωρητικές συζητήσεις στο εσωτερικό τους πάνω στα ζητήματα της εξουσίας, της βίας, του εθνικισμού και της τεχνολογίας, και μας προσφέρει ένα εξαιρετικό δείγμα αλληλοτροφοδότησης πράξης και θεωρίας.

Η ιστορία μας μεταφέρει στο Τρινιδάδ της Καραϊβικής και συγκεκριμένα στον Λόφο, μια φτωχογειτονιά στα περίχωρα της πρωτεύουσας, Πορτ οφ Σπέιν. Εκεί, κάτω ακριβώς από τη μύτη του εχθρού, όπου «ο ήλιος δύει στην πείνα και ανατέλλει στις λακκούβες των δρόμων», εκτυλίσσεται η άπραγη καθημερινότητα όσων αρνήθηκαν «να τους αλέσει ο μύλος της αποικιοκρατικής μηχανής και να τους ξεράσει σε κόκκους ζάχαρης, κακάο και ψίχα καρύδας». Με κεντρικό πρόσωπο τον Άλντρικ, που ερωτεύεται παράφορα τη σαγηνευτική Σύλβια και ριζοσπαστικοποιείται πολιτικά φτάνοντας μέχρι την ένοπλη δράση, παρακολουθούμε τις αντιφάσεις και τα διλήμματα μιας μετααποικιακής κοινωνίας σε μετάβαση… που ζει και ονειρεύεται σε ρυθμούς καλύψο.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ 2023 - WOMAN

Το βιβλίο “ΑΝΟΙΞΕ ΣΟΥΣΑΜΙ” δεν περιέχει συμβουλές, λύσεις και συνταγές επιτυχίας, γιατί δεν πιστεύω ότι υπάρχουν. Ο μόνος τρόπος που λειτουργεί στη ζωή, είναι να τα μάθεις όλα μόνος σου από την αρχή, με τον δύσκολο τρόπο: με δοκιμές και λάθη. Εδώ περιέχονται μερικές ιδέες, δυνατότητες και πρακτικές που πριν από ελάχιστα χρόνια δεν υπήρχαν, καθώς γεννήθηκαν μέσα στην ψηφιακή εποχή. Ιδέες που θα σου δείξουν απλά έναν άλλον τρόπο να σκεφτείς και να δημιουργήσεις. Η δημιουργικότητα ξεκινά από μέσα σου, περνάει από το διαδίκτυο, αναμιγνύεται με την ευφυΐα άλλων ανθρώπων και καταλήγει ξανά σε σένα.

Η μικρή Ουρανία ονειρεύεται ένα υπέρλαμπρο αστέρι. Είναι η Αφροδίτη... Ξυπνά και αποφασίζει να ταξιδέψει μέχρι εκεί με το ιπτάμενο πατίνι της. Στο δρόμο θα συναντήσει φανταστικά, πολύχρωμα, φτερωτά πλάσματα, που ζουν σε ηφαιστιολίβαδα, τραγουδούν και χορεύουν. Θα γίνουν φίλοι αφού όλοι μιλούν τη γλώσσα των αστεριών. Το ταξίδι είναι γεμάτο εκπλήξεις. Επιτέλους συναντά την Αφροδίτη. Περπατώντας δίπλα δίπλα σε ηφαίστεια και κρατήρες μαθαινει την ιστορία του πλανήτη. Πώς ήταν πριν και γιατί άλλαξε; Άραγε η μικρή ανθρωπόμορφη μούσα θα μεταφέρει όλα όσα έμαθε στο δικό της πλανήτη;

Οι δούλοι στην ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα βρίσκονταν παντού. Η παρουσία τους σε όλες πρακτικά τις ασχολίες κα, τις δραστηριότητες ήταν τόσο έντονη, ώστε τους καθιστούσε συχνά σχεδόν αόρατους: όπως περνά κάποτε απαρατήρητη στον σύγχρονο κόσμο η μισθωτή εργασία, που θεωρείται απολύτως αυτονόητη, δεδομένη και φυσιολογική.Στις σελίδες αυτού του βιβλίου ο συγγραφέας μάς δίνει μια καθαρή πρώτη εικόνα για το συσκοτισμένο ζήτημα της δουλείας στην ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα. Διερευνά και αναλύει σε βάθος τον θεσμό της δουλείας, κυρίως από μαρξιστική σκοπιά. Αυτό είναι απαραίτητο για να γίνει κατανοητό ότι η δουλεία δεν ήταν κάποια περιθωριακή κηλίδα σε μια σκοτεινή γωνιά του αρχαίου πολιτισμού, αλλά το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηριζόταν τότε ο κυρίαρχος τρόπος παραγωγής.Το βιβλίο ανατρέχει και στα στοιχεία για τους πληθυσμούς, αλλά και στην οικονομική σημασία της εργασίας των δούλων για την άρχουσα τάξη της αρχαιότητας. Στις σελίδες του παρουσιάζει την άνοδο και την πτώση των κοινωνιών που στηρίχτηκαν στον δουλοκτητικό τρόπο παραγωγής. Είναι σελίδες της αρχαίας ιστορίας, όπως δεν τη μαθαίνουμε ποτέ από τα σχολικά βιβλία ή από τα υμνητικά αφιερώματα στον Παρθενώνα ή τη Βεργίνα. Είναι, δηλαδή, ένα εξαιρετικό βοήθημα για να γνωρίσουμε την πραγματική εικόνα της κοινωνίας των "αρχαίων προγόνων μας".

Η ζωηρή μνήμη αποτελεί το παρόν του παρελθόντος, οι φάρσες καλοήθεις και μη όπως και οι γκάφες που περισσεύουν στη ζωή, μάς δανείζουν τελικά την κωμική συνιστώσα της ζωής, αλλιώς θα τρελαθούμε. Έτσι, λοιπόν, ένα άσπλαχνο κουνούπι μας αφήνει άυπνους, μια αποκοτιά σε σιδηροδρομική διάβαση μπορεί να οδηγήσει εις τόπον χλοερόν, η παιδική ικανότητα να θυμούνται τα πάντα φέρνει αμηχανία στους μεγάλους, η αίθουσα αναμονής αιμοδοσίας κρύβει μια ανεπανάληπτη γλύκα, το πατροπαράδοτο "κατόπιν ενεργειών μου" και το μπαξίσι καλά κρατούν στο Ελλαδιστάν, ο αλτρουισμός αποτελεί ακόμη δεκανίκι της κοινωνικής συνοχής, η έκφραση του θρήνου στα ζώα συγκινεί το σύμπαν, τα ξεχασμένα σκουλαρίκια της νύφης απειλούν ακόμη και το τελετουργικό του γάμου, ο σεβασμός στα ραδικάκια του γηπέδου αναβλύζει οικολογικά όσο και αισθητικά μηνύματα, η ταβανική αλητεία σαλιγκαριών φέρνει casus belli στο σπίτι, η άκρατη επιθυμία απαίδευτου κλέπτη οπωρών γίνεται ξινή περιπέτεια, οι απίθανες συμπτώσεις καλά κρατούν, οι συγκαλυμμένες ηθικολογίες και οι συμβουλές εμπειρίας ενός βετεράνου Εκπαιδευτικού κάτι έχουν να δώσουν στις επόμενες γενιές, ναι ποδηλατώ και σε σκέφτομαι μα τι εφεύρεση ισορροπίας κι αυτή! Όσο για το "έρως ανίκατε μάχαν" αρκεί ένα αχ...

Όλα αρχίζουν όταν στην ανιαρή και μονότονη ζωή ενός μοναχικού βιβλιοπώλη εισβάλει με τρόπο τυχαίο (;) ένα παράξενο, "αγνώστου ταυτότητος" βιβλίο. Το βιβλίο αυτό δεν μοιάζει με κανένα άλλο από τα τόσα πολλά που έχει ήδη διαβάσει στη ζωή του. Μέσα από περίεργα σύμβολα, ακανόνιστες γραμματοσειρές και λέξεις από διάφορες εποχές και χώρες του κόσμου, ο βιβλιοπώλης σιγά σιγά βυθίζεται σε ένα ακαθόριστο σύμπαν ηρώων, οι οποίοι φαίνεται να έχουν κοινή αποστολή και την ίδια ακριβώς κατάληξη. Παράλληλα με τις ζωές των ηρώων, αλλάζει και η ζωή του βιβλιοπώλη. Μια σειρά από ανεξήγητα περιστατικά διαταράσσουν την μέχρι πρότινος προβλέψιμη καθημερινότητά του, μετατρέποντας σιγά σιγά κι αυτόν σε έναν από τους ήρωες του βιβλίου. Έτσι, καταλήγει να γίνει ο ήρωας του τελευταίου κεφαλαίου, του "Δέκατου Κεφαλαίου". Μέσα από ένα ελκυστικά οδυνηρό "ταξίδι" στην ψυχή των ηρώων του βιβλίου, ο βιβλιοπώλης καταλήγει στο να γνωρίσει, ή μάλλον να "αποκαλύψει", τη δική του ψυχή, πληρώνοντας βέβαια το ανάλογο τίμημα. Εν τέλει, τα πάντα φθείρονται και χάνονται με την πάροδο του χρόνου, εκτός από αυτό το μυστηριώδες βιβλίο, που σαν άτρωτος ήρωας συνεχίζει το αέναο ταξίδι του στον χρόνο, αλλάζοντας συνεχώς χέρια και μετοικώντας διαρκώς σε νέες ψυχές, ενώ οι τελευταίες σελίδες του μένουν πάντα άγραφες, περιμένοντας κάθε φορά έναν νέο -και πάντα ανυποψίαστο- ήρωα-αναγνώστη.

Η Αθήνα σε αλλεπάλληλα λοκντάουν. Η κοινωνία διχάζεται και οι συγκρούσεις πληθαίνουν. Ο αστυνόμος Χαρίτος βουτάει πάλι στα βαθιά. Πρέπει να λύσει δύο γρίφους που δε φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους: μια σειρά από αυτοκτονίες, αλλά και μια σειρά από δολοφονίες γιατρών. Και σαν να μην του έφταναν όλα αυτά, πρέπει να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των συνθηκών στα μέλη της οικογένειάς του.

Θεραπευτής και θεραπευόμενος συμπορεύονται στους σκοτεινούς και δαιδαλώδεις λαβυρίνθους της ψυχής, σφυρηλατώντας ευλαβικά τα σκαλοπάτια της κατανόησης μέχρι να βγουν στο Φως.Ένα αποκαλυπτικό βιβλίο με μικρά αλληγορικά διηγήματα, που σκιαγραφούν ψυχολογικά τις ζωές των ηρώων όντας χαρακτήρες καθημερινοί που παλεύουν με τους φόβους τους, την θλίψη, τον θυμό, και τις αγωνίες τους. Νοιώθουν πως κάτι δεν πάει καλά στη ζωή τους άλλα η δίνη της καθημερινότητας τους παρασέρνει και τους καθιστά αδρανείς και αναβλητικούς. Κάποιες φορές κάνουν πως δεν βλέπουν, άλλες φορές θέλουν να προχωρήσουν αλλά κάτι τους εμποδίζει και ενίοτε νομίζουν ότι προχωρούν αλλά επαναπαύονται στις ψευδαισθήσεις τους.Άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με σοβαρότητα, συμπαρασύρουν τον αναγνώστη στα κρυμμένα μονοπάτια που οδηγούν στην πολυπόθητη λύτρωση και στο Φως το Αληθινό.

Το 1821 ξέσπασε η ελληνική επανάσταση. Ο αγώνας γινόταν από άτακτα σώματα, κυρίως κλέφτες και αρματολούς, οι οποίοι είχαν την απαιτούμενη πολεμική εμπειρία. Η ανάγκη όμως για δημιουργία τακτικού στρατού ήταν εμφανής. Χρειαζόταν δηλαδή ένα οργανωμένο στρατιωτικό σώμα, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά, ώστε να εξασφαλίσει την επιτυχή έκβαση της επανάστασης. Το παρόν βιβλίο πραγματεύεται τις προσπάθειες που έγιναν για τον σχηματισμό τακτικού στρατού από τους εξεγερμένους Έλληνες. Αυτό το εγχείρημα αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση· τη διάλυση του πρώτου τακτικού σώματος ακολούθησε η δημιουργία νέου, το οποίο και πάλι δεν μακροημέρευσε. Την ίδια τύχη είχαν σε γενικές γραμμές και οι επόμενες προσπάθειες που έγιναν κατά την περίοδο 1821-1831, λόγω των ποικίλων δυσχερειών που υπήρχαν. Στις σελίδες του βιβλίου αναλύεται η συγκρότηση, η εξέλιξη και η δράση αυτών των σωμάτων, ενώ αναδεικνύονται και σημαντικές πτυχές τους, όπως η ένδυση, ο οπλισμός, οι σημαίες, οι μέθοδοι στρατολόγησης ανδρών, η εκπαίδευση, κ.ά.

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΒΙΕΤΝΑΜ 1960-1975

Συνεντεύξεις 12 σημαντικών σκηνοθετών του ελληνικού και παγκόσμιου κινηματογράφου συνθέτουν την παρούσα ειδική συλλεκτική κινηματογραφική έκδοση 12 σκηνοθέτες από τις εκδόσεις Το μέλλον. Σχολιασμένες από τον Νέστορα Πουλάκο που τις υπογράφει οι συνεντεύξεις συνοδεύονται από πρωτότυπους πίνακες της εικαστικού Βίβιαν Χαλκίδη, εμπνευσμένους από το κινηματογραφικό έργο και στίγμα του εκάστοτε σκηνοθέτη. Μέσα από τις λέξεις των ίδιων και τον ζωγραφικό καμβά «ζωντανεύουν» 12 κινηματογραφικά και ανθρώπινα πορτρέτα τα οποία αποκαλύπτουν τον άνθρωπο πίσω από την κάμερα. Συνεντεύξεις και πορτρέτα των σκηνοθετών: Φράνσις Φορντ Κόπολα, Τόνι Γκατλίφ, Γιάννης Σμαραγδής, Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Γαβράς, Μιχάλης Κακογιάννης, Χρήστος Δήμας, Βέρνερ Χέρτζογκ, Φατίχ Ακίν, Πατρίς Λεκόντ, Νίκος Κούνδουρος.

Για τον πλούσιο νεαρό Γερμανό πρίγκιπα και τον πιστό του σύντροφο, η Βενετία εν μέσω καρναβαλιού, και λίγο πριν από τη Γαλλική Επανάσταση, υπόσχεται μόνο διασκέδαση. Κατά την παραμονή τους εκεί, ο πρίγκιπας ξεφεύγει από το τυπικό πρωτόκολλο της νεανικής ζωής του, διακυβεύοντας την περιουσία του και τον τίτλο του, ενώ παράλληλα ερωτεύεται μια μυστηριώδη Ελληνίδα. Μόνο που όλα περιπλέκονται από τη στιγμή που θα συναντήσει έναν μυστηριώδη μασκοφόρο Αρμένιο, ο οποίος του δίνει μια παράξενη προφητεία που, όταν επαληθεύεται, η αινιγματική αυτή φιγούρα τον παρασύρει σε σκοτεινές μορφές «μαγείας», με εμφανίσεις που γίνεται ασαφές εάν πρόκειται για εκδηλώσεις ενός ταραγμένου πνευματικού κόσμου, ή απλώς για μια καλοστημένη φάρσα.

Ένα βασικό εγχειρίδιο για μαθητές & φοιτητές μαγειρικής, διατροφολογίας, χημικούς τροφίμων, αλλά και απλούς λάτρες της σωστής διατροφής.Μέσω έγχρωμων φωτογραφιών τροφίμων, αναλυτικών πινάκων θεωρίας και πειραμάτων, και μέσω ασκήσεων στο τέλος κάθε κεφαλαίου, συντελείται η ολοκληρωμένη γνώση στη θεωρία αλλά και στην πράξη για κάθε μαθητή -αναγνώστη.

Μια παγερή νύχτα στη Μόσχα, ο κυ­­βερνητι­κός αξιωμα­τού­­­χος Τουλάγεφ δολοφο­νεί­ται στο δρό­μο από κάποιον ά­γνωστο που έδρασε απροσχεδίαστα. Αμέσως αρ­χίζει η α­να­ζήτηση του δολο­φό­νου. Σ’ αυ­­­τή την πα­νο­ρα­μική τοι­χο­γραφία της ε­πο­χής, στα πρόθυρα του Β΄ Παγκοσμίου Πο­­­λέ­μου, οι έ­ρευ­νες ο­δη­γούν σε πολ­­λά μέρη του κό­σμου, εμ­πλέ­κοντας στα δίχτυα τους μια σειρά υ­πό­πτων που τα μό­να που τους συνδέουν εί­ναι η αθωότη­τά τους –τουλά­χιστον για το έγ­­κλη­μα για το οποίο κα­τη­γο­ρού­νται– και η πολιτική σκο­πιμότητα που υπαγορεύει τις διώξεις τους.Πρόκειται για ένα πολυφωνικό και εικονοκλαστικά απολαυστικό μυ­θιστόρημα που σμιλεύει τους χαρακτήρες και την εποχή τους α­πό την πλευρά της κοινοτοπίας του κακού, εξού και αντιμετωπίζει με τσεχοφική λεπτότητα το σιδερένιο βηματισμό της κόκκινης ου­το­­πίας (κι όχι με στοχαστική βαρυθυ­μία ή πικρό σαρκασμό όπως έ­νας αντεστραμμένος σταλινιστής – ευθύβολος χαρακτηρισμός του Καίστλερ από τον Ρεζίς Ντεμπρέ).Μισέλ Φάις, Lifo 9.10.2008Η εποχή του Μεγάλου Τρόμου. Ένα εκπληκτι­κό ανάγνωσμα για τις κομ­ματικές εκκαθαρί­σεις, τις διώξεις και τις εκτελέσεις στις οποίες προ­­έ­βη το σταλινικό καθεστώς α­πό την περίοδο των Δικών της Μό­σχας το 1936 ως το ξέ­­σπα­σμα του Β’ Πα­γκο­σμίου Πολέμου.Αναστάσης Βιστωνίτης, ΤΟ ΒΗΜΑ 22.7.2007Σε κάποιο χωρίο, ο “Αρχηγός” παρουσιάζεται ως δεσμώτης της μοί­ρας, που απλώς παριστάνει ότι διαιτητεύει το πεπρωμένο του ενός έκτου του πλανήτη και του καθενός εκ των κατοίκων του. Μπορού­με να είμαστε βέβαιοι ότι ο Σερζ εδώ δεν κάνει επίδειξη επιείκειας, ό­πως επίσης μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι δεν υπήρχε περίπτωση να κα­ταπιεί τους κατοπινούς ευφημισμούς και τις μισές αλή­θειες, που απέδιδαν τις τερατωδίες μιας ολόκληρης επο­χής στη μοχθηρία ενός και μόνο ατόμου.

Μερικοί δημοσιογράφοι, τηλεπαρουσιασταί και πολιτικοί με απεκάλεσαν ρατσιστή, νομίζοντας ότι με κατηγορούν. Κάποτε έπρεπε να γραφή τι είναι ρατσισμός και τι είναι αντιρατσισμός. Αφού αναλυθούν αι έννοιαι, τότε ο καθείς ας λάβη την θέσιν την οποίαν πιστεύει ορθήν. Αυτό κάμω με το βιβλίον μου και προκαλώ τους αντιρατσιστάς να γράψουν και εκείνοι βιβλία, δια να πληροφορηθή τέλος πάντων ο Ελληνικός λαός τι πιστεύουν οι μεν και τι οι δε. Χρειάζεται διάλογος δια να εξακριβωθή η αλήθεια. Ο μονόλογος δεν αρμόζει στα ελεύθερα πνεύματα. Είμαι πρόθυμος δι' οιανδήποτε δημοσίαν συζήτησιν και έτοιμος να αναφωνήσω ΖΗΤΩ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ή ΚΑΤΩ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, εάν πεισθώ περί της ορθότητος της μιας ή της άλλης απόψεως. Πάντως, οπωσδήποτε καταδικάζω τας προκαταλήψεις και κυρίως δεν παρασύρομαι από ψεύδη της εντέχνου προπαγάνδας.

Αυτό εδώ το βιβλίο θα ήθελε να είναι μια συμβολή στη φιλική και καλοπροαίρετη γνωριμία ημών των Ελλήνων με τους άλλους Ευρωπαίους. Ίσως μάλιστα συμβάλει στο να καταλάβουμε καλύτερα πού ανήκουμε εμείς οι Έλληνες: στην Ανατολή ή στη Δύση; Η αρχαία ελληνική ιστορία μας υποχρεώνει να ανήκουμε στη Δύση. Η βυζαντινή ιστορία και ο χριστιανισμός μας υποχρεώνουν να ανήκουμε στην Ανατολή. Και ούτω πως, προκύπτει η κατά Ζαμπέλιο εθνική μας σχιζοφρένεια. Αν αυτό το βιβλίο σας βοηθήσει να ξεπεράσετε, έστω κατ’ ελάχιστο, την επιμεριζόμενη σε έναν έκαστο εξ ημών εθνική σχιζοφρένεια, ίσως σας προφυλάξει από σοβαρότερες μορφές ψυχοπάθειας. Όπως για παράδειγμα αυτή του σοβινισμού, που είναι η πιο «καθαρή» και επικίνδυνη μορφή συλλογικής τρέλας. Αυτή που βρίσκεται στη ρίζα κάθε φασισμού.

1. Δεν γεννιέται ποτέ κανένας σαν άνθρωπος αλλά αναπτύσσεται πάνταμετά επάνω στο ενστικτώδες σώμα του γόνου. Με την παιδεία εμφυτεύονταιοι γνώσεις του πολιτισμού και έτσι μόνο επίκτητα δημιουργείται η ανθρώπινηπνευματική υπόσταση. Δημιουργοί μας είναι οι άλλοι άνθρωποι γύρω μας,ενώ η φύση δεν προσφέρει τίποτα πνευματικό. Είναι φανερό λοιπόν ότι οιανθρώπινες ενέργειες κατέχουν πνεύμα δημιουργίας! (σελ. 61)2. Η λογική είναι κυρίαρχος της ζωής μας. Δημιούργησε την ανθρωπότητακαι τον πολιτισμό της. Όμως δεν υποτάσσεται αποκλειστικά στον άνθρωπο.(σελ. 70)3. Μέσα μας αναπτύσσεται διαρκώς μια τραγικότητα από τη σύγκρουσημεταξύ των κρίσεών μας που «υπηρετούν» τους νόμους του πολιτισμού ενά-ντια στα ζωώδη ένστικτα και τα συναισθήματα. Έτσι τα αντίθετα μεταξύ τουςπνεύματα του Κρέοντα και της Αντιγόνης που συνυπάρχουν μέσα μας συ-ντηρούν μια αιώνια τραγική έριδα. (σελ. 92)4. Αυταπατώμεθα αν νομίζουμε ότι υπάρχουμε σαν άνθρωποι. Κάποτεήμασταν αυτόνομες οντότητες! Τώρα γίναμε μαριονέτες-ζόμπι, καθώς λει-τουργούμε με αθέλητη λογοκλοπή χρησιμοποιώντας ξένες σκέψεις, ξένες λέ-ξεις και ξένες επιθυμίες. Μόνο η φωνή είναι δική μας. Αυτή η πραγματικότητααποκαλύπτεται σε δέκα μόνο σελίδες του βιβλίου. (σελ. 98)5. Δεν είμαστε «φύσει πολιτικά ζώα», όπως ισχυρίζεται ο Αριστοτέλης,αλλά άγρια ζώα που με εικοσαετή εκπαίδευση και εξημέρωση αποκτάμε κοι-νωνικότητα. Αυτή η τεχνητά δημιουργούμενη κοινωνικότητα μας δείχνει ότιεκπαιδεύοντας ακόμη πιο τέλεια τους ανθρώπους θα μπορέσουμε στο μέλλοννα ιδρύσουμε επίγειες παραδείσιες πολιτείες.6. Κάθε άνθρωπος διαθέτει τρία κέντρα που όλα παίρνουν αποφάσεις: 1.το αρχέγονο κέντρο των ενστίκτων, 2. το κέντρο αποθηκευμένων γνώσεωντου πολιτισμού, 3. το κέντρο της υποβαθμισμένης πλέον λειτουργίας της λο-γικής. (σελ. 109)7. «Συμπαντικής φύσης» είναι τα βαθύτερα αίτια των πολιτικών συγκρού-σεων μεταξύ αριστερών και δεξιών δυνάμεων όπως και η πάλη των τάξεωνπου δονούν τις κοινωνίες κ.λ.π.

Οι πυκνοϋφασμένοι ηχητικοί ιστοί του τροπικού δάσους προσδιορίζουν τους όρους για τη συγκρότηση ιδιαίτερων αισθητηριακών και συμβολικών διευθετήσεων. Η ακοή κατέχει κεντρικό ρόλο στο πυκνό τροπικό δάσος, τόσο για τις καθημερινές δραστηριότητες των ανθρώπων, όσο και για την τελετουργική ζωή, το συμβολικό σύστημα και ευρύτερα την κοσμολογία των τοπικών κοινωνιών. Η αίσθηση του χώρου ως βιωμένου τόπου και ως συμβιωτικής σχέσης και εμπειρίας στηρίζεται κατά μέγα μέρος στις ακουστικές προσλήψεις και τις ηχητικές (ανα)δημιουργίες αυτών των προσλήψεων, όπως αυτές αποτυπώνονται στις γλωσσικές μορφές και επιτελέσεις, καθώς και στις καλλιτεχνικές εκφράσεις, των πολιτισμών του δάσους. Θα πρέπει να φανταστούμε αισθητηριακούς κόσμους και κοσμολογικά συστήματα όπου οι άνθρωποι ζουν όλη τους τη ζωή μέσα σ' ένα ηχηρό περιβάλλον, όπου η σιωπή είναι κάτι αδιανόητο και η ακοή είναι πολύτιμη.

Αγγλία, 1973. Στην ψυχιατρική κλινική του Ρόκσμπυ, ο παιδοψυχίατρος Μάρτιν Ντάισαρτ αναλαμβάνει την υπόθεση του Άλαν Στρανγκ, ενός εφήβου που έχει μόλις διαπράξει ένα στυγερό, ανεξήγητο έγκλημα, σοκάροντας την τοπική κοινωνία. Οι δύο άντρες έρχονται αντιμέτωποι, σε μια σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου με εύθραυστες ισορροπίες, που τους αναγκάζει και τους δυο να καταβυθιστούν στις πιο μύχιες πτυχές του ασυνειδήτου. Ένα έργο-γροθιά, που αμφισβητεί τις οικείες νόρμες περί κανονικότητας στη σύγχρονη, βιομηχανοποιημένη δυτική κοινωνία, εξετάζοντας τις δυναμικές μεταξύ επιθυμίας και κομφορμισμού, με αφορμή μια αληθινή ιστορία. Βαθιά φιλοσοφικό και υπαρξιακό, το “Έκβους” ξεβολεύει τον θεατή/αναγνώστη, καλώντας τον να θέσει θεμελιώδη ερωτήματα.

...Το κτήμα μας κόπηκε στα δυο, όπως κάνει ο ράφτης με ένα κομμάτι ύφασμα από το μεγάλο του τόπι. Το έσχισαν στα δύο οι μπουλντόζες του Δήμου. Έτσι προέβλεπε το σχέδιο.

“Στη μελέτη αυτή ευνοείται η υπέρβαση του διλήμματος “φύση ή νόμος;” αναφορικά με την πολιτική πράξη που ρυθμίζει τη σχέση του κάθε υποκειμένου με την κοινωνία των διοικουμένων, ως προς την άσκηση της δικαιοσύνης. Αξιοποιώντας την αξιοσημείωτη βιβλιογραφική του κατάρτιση, ο Ηλίας Βαβούρας διερευνά στοχαστικά-σύμφωνα με τη λογική της ακολουθίας μέσα στην ιστορική διαδοχικότητα-σημαντικές εκδοχές της φιλοσοφικής εννοιολόγησης της σχέσης του φυσικού με τον νομικό παράγοντα. (Όμηρος, Επτά Σοφοί, Ηράκλειτος, Δημόκριτος, το θεωρητικό- και- κοινωνικό περιβάλλον της νομικής συνθήκης: Σοφιστές, Ξενοφών, το αντίστοιχο της προτεραιότητας της φύσης: Ιπποκράτης, Θουκυδίδης, Πυθαγόρειοι, Σωκράτης-Πλάτων, Αριστοτέλης), προκειμένου να αναπτύξει τη λογική μια ανοιχτής υπέρβασης των διλημματικών προσεγγίσεων του πολιτικού ζητήματος (...)Ο σημαντικός σχολιασμός αυτής της φιλοσοφικής συμμετρίας-όπως και η ευρύτερη προσεκτική άρθρωση της υπό συζήτηση μελέτης-στον τονισμό του κατεξοχήν πολιτικού ζητουμένου, που είναι η αποτελεσματική σχέση της δικαιοσύνης με την ελευθερία”.Παναγιώτης Δόικος.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΜΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ VIDEO ART