ianos.gr

Το Σεπτέμβριο του 2007 πραγματοποιήθηκε στην Κόρινθο ένα Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα ''Απόστολος Παύλος και Κόρινθος: 1.950 χρόνια από τη συγγραφή των Επιστολών προς Κορινθίους''. Ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση επιφανείς μελετητές του Παύλου απ' όλο τον κόσμο και ακούστηκαν 82 σπουδαίες επιστημονικές εισηγήσεις στα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά. Οι εισηγήσεις αυτές περιλαμβάνονται στο παρόν δίτομο έργο, απαραίτητο για κάθε επιστήμονα αλλά και απλό αναγνώστη που ενδιαφέρεται να εντρυφήσει στο έργο του Αποστόλου Παύλου και ιδιαίτερα στις Επιστολές προς Κορινθίους.

Οι Αρχαίοι Βουδιστικοί Ναοί και τα αυτοκρατορικά ανάκτορα αποτελούν τους σπουδαιότερους πολιτισμικούς θησαυρούς που προσελκύουν το τουριστικό και ερευνητικό ενδιαφέρον των επισκεπτών της Νότιας Κορέας. Επειδή σχεδόν όλοι οι κορεατικοί βουδιστικοί ναοί μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ τους, οι περισσότεροι ξένοι ταξιδιώτες περιορίζονται στην επίσκεψη των πιο φημισμένων, γιατί, εκτός από την ξεχωριστή φυσιολατρική εμπειρία που προσφέρει το κάθε μικρό ταξίδι στην κορεατική επαρχία, δεν περιμένουν να βιώσουν κάτι καινούργιο βλέποντας ένα ακόμα μακρινό βουδιστικό μοναστήρι. Ωστόσο κάθε μεγαλοπρεπής ή ταπεινός αρχαίος βουδιστικός ναός, κάθε παγόδα, κάθε μικρό ιερό ή κάθε ανεμοδαρμένο και φθαρμένο από τον χρόνο βουδιστικό άγαλμα ψηλά στις βουνοκορφές ή χωμένο μέσα στα δάση αποτελεί μια μοναδική ψηφίδα στο μωσαϊκό της κορεατικής ιστορίας και της πολιτισμικής παράδοσης της χώρας. Στα κορεατικά βουδιστικά μοναστήρια, στους τόπους αυτούς της σιωπής και της περισυλλογής, γράφτηκαν τα αρχαιότερα φιλοσοφικά κείμενα της Κορέας, αλλά και σπουδαία ποιητικά έργα που σχετίζονταν με τον βουδισμό. Εκεί κερδήθηκαν οι πιο απρόσμενες ιστορικές μάχες από πολεμιστές μοναχούς που υπερασπίστηκαν την ανεξαρτησία της χώρας πολεμώντας σώμα με σώμα τους ξένους κατακτητές, αθετώντας ωστόσο με τραγικότητα τους φιλειρηνικούς βουδιστικούς όρκους τους. Εκεί εξορίστηκαν ακούσια ή εκούσια οι διαφωνούντες, οι οραματιστές και οι κολασμένοι.

Μπορεί να μην έχουν το μέγεθος των αδελφών τους από τους Τροπικούς αλλά δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν σε σχήματα, χρώματα και... πονηριά. Αυτό το βιβλίο των 240 σελ. παρουσιάζει στο σύνολό του τον θαυμαστό κόσμο των ορχεοειδών της Κρήτης και των Δωδεκανήσων δηλ. 70 είδη με 23 υποείδη, ενώ άλλα 5 είδη πρέπει να θεωρηθούν αμφισβητούμενα ή ασταθή. Για κάθε φυτό υπάρχει αναλυτική περιγραφή και αναφορά στους βιότοπους που ενδημεί. Επιπλέον αναφέρονται τα είδη με τα οποία υβριδίζεται. Επισημαίνεται η πιθανότητα σύγχυσης με άλλα είδη και υποδεικνύονται τρόποι διάκρισης. Η περιγραφή του φυτού ολοκληρώνεται με την παράθεση του χρόνου άνθησης, ένα χάρτη κατανομής και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Ακολουθούν χαρτογραφικά διαγράμματα της κατανομής των ορχεοειδών στα 4 νησιά και ανάλυση της κατάστασης μερικών ειδικών βιότοπων, ιδιαίτερα εκείνων που περιλαμβάνουν είδη απειλούμενα με εξαφάνιση. Aμέσως μετά παρουσιάζονται 86 διαφορετικά υβρίδια. Στο τέλος προτείνεται μια σειρά εκδρομών, για να βοηθηθεί ο αναγνώστης στη γρήγορη εξοικείωση με τους μαγευτικούς βιότοπους των ορχεοειδών στο Νότιο Αιγαίο.

Υπάρχουν πολλοί ορισμοί για το τι είναι ένας μαθητής, αλλά ο πιο κατάλληλος ορισμός είναι ότι ο μαθητής είναι ένα ικανό άτομο. Ικανός σημαίνει να έχει κυριαρχία στο μηχανισμό του και στη ζωή του γενικά, σε αυξανόμενο βαθμό. Ένα ικανό άτομο μπορεί να ενεργοποιήσει αιτίες και να παράγει αποτελέσματα. Ενεργεί σαν πνευματική γεννήτρια και δημιουργεί δραστηριότητες σε μεγάλη έκταση. Είναι μια πηγή ψυχικής ενέργειας· μέσω των σκέψεων, των λόγων, των πράξεων και του ενθουσιασμού του, θέτει σε λειτουργία μηχανές και επιχειρήσεις σε πολλούς τομείς. Εγκαινιάζει πρωτοβουλίες που προάγουν την εξέλιξη των ανθρώπων. (...)

Η Ρητορική είναι κείμενο με πρακτική στόχευση: είναι το εγχειρίδιο του ρήτορα, μέθοδος συγγραφής πολιτικών, δικανικών και επιδεικτικών λόγων. Όμως δεν είναι απλή συσσώρευση συνταγών επιτυχίας. Ο Αριστοτέλης δέχεται πως η ρητορική είναι σύστημα, με αυτάρκεια και μεθοδικότητα, το οποίο μπορεί να διατυπωθεί ως ολοκληρωμένη θεωρία, δηλαδή ως τέχνη, με την αρχαία έννοια του όρου. Η θέση αυτή αναγγέλλεται με το ξεκίνημα του έργου και υποστηρίζεται έμπρακτα, τρόπον τινά, με τον ίδιο το σχεδιασμό και την εκτέλεση της πραγματείας. Η Ρητορική είναι διπλό βιβλίο: εγχειρίδιο και φιλοσοφικό θεώρημα, εν ταυτώ.Καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου της, δηλαδή από τον 5ο π.χ. αι. έως τώρα, η θεωρία της ρητορικής υπήρξε σημείον αμφιλεγόμενον. Η πρόσληψη της Ρητορικής του Αριστοτέλη, το πώς δηλαδή αυτό το βιβλίο διαβάστηκε και πως αποτιμήθηκε στο πέρασμα του χρόνου, είναι σε μεγάλο βαθμό καθρέφτης αυτών των περιπετειών της ρητορικής θεωρίας. Ο μεσαίωνας την υποτίμησε και την αγνόησε, η Αναγέννηση την ξανά -ανακάλυψε, οι μοντέρνοι την εδόξασαν, αλλά, όπως φαίνεται, για τους λάθος λόγους: η Ρητορική του Αριστοτέλη φιλοδοξεί να είναι η λογική του δημόσιου λόγου, πολιτικού και δικανικού, οι μοντέρνοι είδαν σε αυτήν μια τεχνική της καλλιλογίας ή/και της εξαπάτησης του ακροατή. Αξιοσημείωτο είναι πως, από τα τέλη 20ου αι συντελείται μια ‘ρητορική στροφή’ στις επιστήμες του ανθρώπου και στη φιλοσοφία, όπου ως ρητορική νοείται κυρίως η θεωρία της διαβούλευσης, και όπου η συζήτηση και η έρευνα για τη Ρητορική του Αριστοτέλη κατέχει κεντρική θέση. Η Ρητορική είναι ένα επίκαιρο φιλοσοφικό βιβλίο.Η νεοελληνική μετάφραση του αρχαίου κειμένου, η εισαγωγή και η συνολική επιμέλεια του τόμου είναι του Παντελή Μπασάκου, ομότιμου καθηγητή φιλοσοφίας στο Πάντειο πανεπιστήμιο.

DREAM THEATER LIVE SCENES FROM NEW YORK CD

«...τα γράμματα που ανταλλάσσουμε εσύ κι εγώ έχουν κάτι απόλυτο όσο δεν μπορούμε ακόμη να πραγματοποιήσουμε τις συνθήκες μιας ανεμπόδιστης ζωής με ζωντανή εγγύτητα όλες τις ώρες. Τα γράμματα είναι ένας τρόπος να είμαστε ψυχοπνευματικά μαζί, βέβαια κάπως χλωμά, αλλά από την άλλη ανεμπόδιστα και ολοκληρωμένα», έγραφε ο Μάρτιν Χάιντεγκερ στη μνηστή του Ελφρίντε Πέτρι λίγο πριν το γάμο τους. Στα σχεδόν εξήντα χρόνια γάμου το ζευγάρι έζησε συχνά χωριστά, έτσι ώστε η αλληλογραφία ήταν σχεδόν μέχρι τέλους μια σημαντική μορφή επικοινωνίας. Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ

Το έπος δεν είναι ποίηση. Το έπος δεν είναι ιστορία. Το έπος είναι μια ιδιαίτερη αντίληψη, ένας κόσμος ολόκληρος που διέπεται από τις έννοιες του απόλυτου και του iδανικού. Συγκινεί, ενθουσιάζει, διεγείρει, ίσως και να προκαλεί, αλλά τελικώς απογοητεύει. Απογοητεύει διότι ανήκει πάντα στο παρελθόν και είναι ανεφάρμοστος· το απόλυτο απάδει και το ιδανικό του δεν συμπίπτει με το δικό μας. Πρόκειται για μια ουτοπία που κανένας δεν έχει ποτέ εμπειραθεί· Δεν μπορούμε να δεχτούμε ως λογική την αρχή «βγαίνω στη μάχη για να σκοτώσω και δεν με νοιάζει αν σκοτωθώ, αρκεί να έχω γενναία πολεμήσει». Η μάχη έχει πάντα έναν στόχο, και σκοτώνεις αυτόν που σ’ εμποδίζει να τον υλοποιήσεις· αν σκοτωθείς χάνεται κι ο στόχος. Πρώτος διδάξας ο Όμηρος, ως κληρονόμος όμως μιας πανάρχαιης και πολυεστιακής παράδοσης με πολλαπλές επιρροές, στην οποία η Ιλιάδα και η Οδύσσεια υπήρξαν τα πιο λαμπρά αλλ’ όχι τα μοναδικά δείγματα. Υπήρξε ένας σπουδαίος «επικός κύκλος», αναφερόμαστε μόνο στα Τρωικά, αλλ’ ίσως η αξία τους, οπωσδήποτε όμως η Αίσα τους, επέλεξε να διασώσει μόνο αυτά. Αργότερα υπήρξαν μιμητές. Ο Λυκόφρων, εντελώς ιδιοσυγκρασιακός, ο Τρι/υφιόδωρος και ο Κόλουθος ανέπτυξαν συγκεκριμένα επεισόδια, και ο Κοΐντος Σμυρναίος «συμπλήρωσε» την αφήγηση από τον θάνατο του Έκτορα, τέλος της Ιλιάδας, μέχρι την Πτώση της Τροίας και τους Νόστους. Μιμήθηκε τον Όμηρο ασφαλώς· έγραψε στην ίδια γλώσσα· σε μερικά σημεία υπολείπεται· κάπου όμως υπερτερεί. Αλλά γράφει πια για ένα κοινό που δεν ακούει ραψωδούς αλλά διαβάζει, ζει σε μια τραγικά μεταβατική, από θρησκευτική άποψη, εποχή και γύρω του αναφαίνονταν νέα λογοτεχνικά ήδη. Τηρουμένων των αναλογιών, επιτέλεσε έναν άθλο· έγραψε ένα αληθινό αριστούργημα.

Η Θεουργία ή Ιερατική Τέχνη είναι η υψηλότερη ενασχόλησις στην οποίαν δύναται να προσβλέπει ο άνθρωπος. Διαφέρει από την Ιεροσύνη κατά το ότι η μεν Ιεροσύνη παρέχεται εκ Θεού εντελώς δωρεάν, ενώ η Θεουργία αποτελεί εν μέρει κατάκτηση του ανθρώπου, εν μέρει Θεία Δωρεά. Με άλλα λόγια, ο τελετουργός προετοιμάζει τον εαυτόν του επί μακρόν χρόνο, επιδεικνύοντας στην πράξη τις απαραίτητες αρετές, προκειμένου να αξιωθεί μίας τέτοιας δωρεάς, εάν και εφ’ όσον το θελήσει ο Κύριος. Το ανά χείρας «Ανθολόγιο Θεουργικών Πράξεων» συνετάχθη προς χρήσιν από τους εν Ελλάδι Ροδοσταύρους της Ανατολής (Rose-Croix d’ Orient)

Χιλιάδες ήταν οι Έλληνες που έζησαν στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα τους τελευταίους δύο αιώνες, πάντοτε αρμονικά με το φίλο αιγυπτιακό λαό, με τον οποίο εκτός την ίδια ποτισμένη από τον ιδρώτα τους γη, μοιράστηκαν χαρές και λύπες στην καθημερινότητά τους, δροσιζόμενοι από το ίδιο νερό του Νείλου του απόλυτου μη με λησμόνει.Την ιστορική πορεία αυτών των Ελλήνων του Καΐρου -συν εκείνων της Ηλιουπόλεως, του Ζεϊτούν και του Χελουάν που σήμερα ανήκουν πλέον στον ίδιο αστικό ιστό- παρακολουθεί το πόνημα αυτό, καταγράφοντας κοινότητες, σωματεία και σχολεία, δράσεις και πράξεις μιας μεγάλης και σημαντικής παροικίας της Αιγύπτου και του Απόδημου Ελληνισμού εν γένει, που συνεχίζει απρόσκοπτα έως τις μέρες μας την πορεία της στον πανδαμάτορα χρόνο υπό τη σκιά των Πυραμίδων.Ευχόμαστε το βιβλίο-θυμητάρι αυτό να ξυπνήσει μνήμες, να καλλιεργήσει αναμνήσεις, να δημιουργήσει όνειρα και να εκπαιδεύσει το νου για ένα αιγυπτιώτικο μέλλον τόσο σημαντικό, όσο ήταν το παρελθόν του Καϊρινού Ελληνισμού.

Η ιστορία μιλάει για ένα νεαρό Γάλλο, υποστηρικτή του Ναπολέοντα, τον Ρομπέρ, που κατατάσσεται στον στρατό για να πολεμήσει κατά των Άγγλων στο Βατερλώ. Μετά την ήττα του γαλλικού στρατού αποφασίζει να καταφύγει στην Αίγυπτο, όπου ο πασάς της ζητούσε Γάλλους αξιωματικούς για να εκπαιδεύσουν τα στρατεύματά του. Καταλήγει όμως στην Ελλάδα όπου θα συναντήσει το Νικηταρά, ο οποίος θα τον πείσει να εκπαιδεύσει τον δικό του στρατό κλεφτών. Ο Ρομπέρ, αν και στην αρχή είναι αρνητικός, στο τέλος γίνεται ένθερμος υποστηρικτής του αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία, παίρνοντας μέρος σε μεγάλες μάχες όπως στο Βαλτέτσι και στα Δερβενάκια.

[...] Τέλος, ένα κρασί κρίνεται από τη γεύση του. Και σ' αυτή την περίπτωση, η ποικιλία του σταφυλιού που χρησιμοποιήθηκε για να παραχθεί το κρασί, ο τρόπος που καλλιεργήθηκε και η διαδικασία που ακολουθήθηκε, προβάλλουν ανάγλυφα. Ένα κρασί με έντονη στυφή αίσθηση έχει πολλές πιθανότητες να προέρχεται από τα αμπέλια της Νάουσας. Ένα κρασί μαλακό στο στόμα μάλλον έλκει την καταγωγή από κάποια άλλη περιοχή, πιθανώς τη Νεμέα ή ίσως και την Κρήτη. Οι δυνατότητες, οι συνδυασμοί καιτο λεξιλόγιο που χρησιμοποιούνται στη διάρκεια μιας γευστικής δοκιμής είναι πλούσια και ανεξάντλητα. Έχοντας κρίνει ένα κρασί και έχοντας το κατατάξει ποιοτικά, το πιο λεπτό σημείο είναι ο αρμονικός του συνδυασμός με το φαγητό. Εκεί, πάνω στο τραπέζι, δίπλα σ' ένα καλομαγειρεμένο φαγητό, το καλό κρασί βρίσκει την τελείωση και την πλήρη δικαίωση του. Γύρω από ένα τέτοιο τραπέζι, όπου η αρμονία της γνώσης δημιουργεί την αρμονία των γεύσεων, οι άνθρωποι έρχονται "εις κρασιού κοινωνίαν", μέσα σε ατμόσφαιρα σωματικής και ψυχικής ανάτασης.Ο αυστηρός και φιλόδοξος στόχος αυτού του βιβλίου είναι να βάλει ένα μικρό λιθαράκι γνώσης και νά συμβάλει στην προσπάθεια που κάνουμε όλοι μας, αναζητώντας τρόπους ζωής που χαρακτηρίζονται από ποιότητα, πολιτιστικό περιεχόμενο και επικοινωνία.Το βιβλίο αυτό είναι πόνημα τριών ανθρώπων που, πέρα από τη φιλία, τους συνδέει η αγάπη για το κρασί. Το αφιερώνουμε με όλη μας την αγάπη και το σεβασμό στους ανώνυμους αμπελουργούς, που αγωνίζονται για να καρπίσει το αμπέλι, και στους οινοποιούς που αγκαλιάζουν με μεράκι τον ευλογημένο καρπό και φροντίζουν για τη "γέννηση" κρασιών που κρύβουν μέσα τους την παράδοση, τα αρώματα και τις γεύσεις της ελληνικής γης.(από τον πρόλογο του βιβλίου)

Στόχος του βιβλίου είναι να αποτελέσει έναν εύχρηστο και πρακτικό οδηγό για τον νέο ερευνητή, ο οποίος επιθυμεί να συγγράψει και να δημοσιεύσει τις πρώτες του επιστημονικές εργασίες (scientific papers). Επιδίωξη του παρόντος βιβλίου είναι να συμπυκνώσει ορισμένες απαραίτητες πληροφορίες, τεχνικές υποδείξεις και βασικές γνώσεις που απαιτεί η συγγραφή μιας επιστημονικής εργασίας. Απευθύνεται, κυρίως, στους νέους ερευνητές, οι οποίοι δεν είναι εξοικειωμένοι με το ύφος και τη δομή της ακαδημαϊκής γραφής. Στις ενότητες του βιβλίου παρουσιάζονται θέματα του αφορούν: Τα είδη των επιστημονικών εργασιών και τις ιδιαιτερότητές τους. Τον σχεδιασμό, την οργάνωση και τη δομή μιας επιστημονικής εργασίας. Τα στοιχεία και τον τρόπο ανάπτυξης και συγγραφής των ενοτήτων μιας επιστημονικής εργασίας. Τις μεθόδους και τα ψηφιακά εργαλεία αναζήτησης της βιβλιογραφίας. Τον τρόπο παράθεσης των βιβλιογραφικών αναφορών. Τα ακαδημαϊκά πρότυπα μορφοποίησης μιας επιστημονικής εργασίας. Τους κανόνες ηθικής και δεοντολογίας που διέπουν την επιστημονική έρευνα. Τη γλώσσα, το ύφος, τους γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες συγγραφής μιας επιστημονικής εργασίας. Τη διαδικασία δημοσίευσης μιας επιστημονικής εργασίας.

Τα 37 κείμενα 27 συγγραφέων που απαρτίζουν αυτόν τον τόμο επιλέγονται από δημοσιεύματα ενός διανύσματος 173 χρόνων εκτός από το πρώτο, επανεκδίδονται εδώ με τη χρονολογική σειρά της πρώτης έντυπης εμφάνισης, ή της αρχικής σύνθεσής τους. Οι (ακέραιες ή αποσπασματικές) αναδημοσιεύσεις, εδώ, παρουσιάζουν μερικές μόνον από τις γνώμες και όψεις της γενικά σταθερής, και συχνά έντονης, ενασχόλησης αρκετών ελλήνων και ξένων μελετητών με τον Σολωμό, τη (σύνολη) λογοτεχνική του παραγωγή ή συγκεκριμένα έργα και θέματά του. Όσο επιτρέπουν οι προδιαγραφές όγκου της σειράς, ο τόμος αφήνει να διαφανεί το εύρος των θεματικών, μορφικών, ερμηνευτικών, ποιητολογικών, γραμματολογικών, συγκριτολογικών και εκδοτικών στάσεων / προβληματισμών της κριτικής γύρω από το έργο ενός αξιόλογου ευρωπαίου συγγραφέα του 19ου αιώνα, που είναι και ο πρώτος μεγάλος ποιητής της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας. Τα κείμενα που έχουν ανθολογηθεί δεν προτείνονται πάντοτε ως τα καλύτερα ή τα πιο ενδιαφέροντα κάθε μελετητή, αλλά συμπαρατίθενται για να παρουσιάσουν, βάσει των εκτιμήσεων και προτιμήσεων του επιμελητή, χαρακτηριστικά γνωρίσματα ή πτυχές της γνωστής παραγωγής του Σολωμού, καθώς και μερικές από τις μέριμνες της κριτικής και φιλολογικής έρευνας. Μαζί με το βιοεργογραφικό άρθρο που προτάσσεται, και την υπομνηματισμένη επιλογή βιβλιογραφίας στο τέλος του τόμου, ελπίζεται πως καθιστούν την Εισαγωγή στην ποίηση του Σολωμού αναγνωστικό οδηγό για το σύνολο της σολωμικής δημιουργίας.

O Harry Potter τώρα και σε BrainBox! Εξάσκησε τη μνήμη σου και διασκέδασε με την οικογένεια, τους φίλους και τους συμμαθητές σου. Πόσο καλά θυμάσαι τις κλασικές σκηνές από τις ταινίες του Χάρι Πότερ; Προκάλεσε τον εαυτό σου και τους φίλους σου σε ένα παιχνίδι ευστροφίας και μνήμης όσο κοιτάζεις την κάρτα για τις λεπτομέρειες και προσπαθείς να θυμηθείς τα μαγικά ζητήματα. Στις κάρτες απεικονίζονται σκηνές από τις οκτώ ταινίες του Χάρι Πότερ με τους αγαπημένους ήρωες, σημαντικές στιγμές και διάλογοι τους. Επιπλέον, υπάρχουν ξεχωριστές κάρτες που περιλαμβάνουν τα πάντα από το Γκρίφιντορ μέχρι το Υπουργείο Μαγείας. Αυτό το παιχνίδι θα ξυπνήσει τον κρυμμένο μάγο μέσα σου! (Το παιχνίδι είναι εξ'ολοκλήρου στην Ελληνική γλώσσα.) Ηλικία 8

SCHUBERT SYMPHONY IN C MAJOR KRENEK STATIC AND ECSTATIC SACD

Ένας Πρίγκιπας, που κρύβει μέσα του ένα Παιδί, αναζητάει τη Γαλήνη. Μια Γυναίκα, που έχει μέσα της φυλακισμένη μια Μάγισσα, προσπαθεί να τη λευτερώσει. Και οι δυο τραβούν το Μονοπάτι της Ζωής, παλεύουν με Θεριά και Αλυσίδες και ψάχνουν το Δρόμο για το Φως. Όταν συναντιούνται, βλέπουν μπροστά τους το Δρόμο ν’ ανοίγει. Μα, για να τον βαδίσουν, πρέπει να νικήσουν το Χρόνο, τον αμείλικτο εχθρό των ανθρώπων. Ο Αγώνας του Πρίγκιπα μαζί του είναι φοβερός και κινδυνεύει να μείνει για πάντα φυλακισμένος στους μαγνήτες του Χρόνου. Και τότε έρχεται σε βοήθεια η Μάγισσα και του προσφέρει τη φωτιά της καρδιάς της. Μαζί καταφέρνουν να νικήσουν το Χρόνο. Ο Δρόμος για το Φως είναι πια ανοιχτός.

Το βιβλίο «Οι πρόσφυγες του ᾽22» θα εκτιμηθεί σαν θησαυρός Εθνικής Μνήμης. Θα διαβαστεί και θα ξαναδιαβαστεί και θα διαβάζεται αιώνες απ᾽ όλες τις γενιές του Ελληνισμού γιατί αποτελεί πηγή συνεχούς πληροφόρησης για την Μικρασιατική Καταστροφή και την Προσφυγιά.Είναι σαν τις αρχαίες τραγωδίες που παίζονται στο θέατρο της Επιδαύρου κάθε χρόνο και πάντα είναι επίκαιρες και διδακτικές.Το δράμα της εθνικής συμφοράς του 1922 θα συγκλονίζει και θα συναρπάζει τις ψυχές των Ελλήνων κάθε γενιάς. Γι᾽ αυτό και τα βιβλία που μιλούν για το θέμα αυτό μόνο συναρπαστικά μπορεί να είναι. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν δεν είναι διηγήσεις, παραμύθια από τους μεταγενέστερους αλλά είναι μαρτυρίες, βιώματα σπαρακτικά από τους γνώστες της Μικρασιατικής τραγωδίας που συμβαίνει να είναι ταυτόχρονα και αυτόπτες μάρτυρες και πρωταγωνιστές των γεγονότων.Οι αναγνώστες θα ξαναζήσουν τις μεγάλες δόξες και τραγωδίες του Ελληνισμού και θα ανακαλύψουν με περισυλλογή τι σημαίνει για ένα λαό να βρίσκει έναν πολύτιμο θησαυρό που είχε χάσει και να τον ξαναχάνει!

Η αντίληψη των αρχαίων Ελλήνων για τον Σωτήρα Ήλιο, τηνΑστράρχιδα Σελήνη και τη Χρυσόθρονο Ηώ ήταν εντελώς διαφορετικήαπό τη δική μας. Το ερωτικό τους σμίξιμο με θνητούς, δείχνειακριβώς το μπόλιασμα των γήινων στοιχείων με τα θεϊκά και τηνκοινή μοίρα και ζωή που έχουν. Στο βιβλίο αυτό θα αναπτυχθεί ηζωή και το έργο των τριών αυτών θεοτήτων και θα δούμε ότι οιμύθοι των αρχαίων Ελλήνων ήταν μια συνεχής διδασκαλία πουαπευθυνόταν σε όλα τα ώτα, οποιοδήποτε επίπεδο ακοής καικατανόησης κι αν είχαν.

ECDL ADVANCED POWERPOINT 2003

ΒΡΕΙΤΕ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΑΥΓΟ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥ!Τοποθετήστε κρυφά τους δεινόσαυρους σας και ξεκινήστε την περιπέτειά σας σε αυτήν την Junior έκδοση του διάσημου παιχνιδιού Stratego!Υπάρχουν δύο τρόποι για να παίξετε:Το Stratego Quest (4 ) είναι ένα παιχνίδι μνήμης, όπου ρίχνετε το ζάρι και προσπαθείτε να ταιριάξετε χρώμα και δεινόσαυρο.Στο Stratego Triumph (6 ) ο παίκτης κινείται και επιτίθεται έτσι ώστε να ηγηθεί του ταμπλό.Αποφύγετε βράχους και μετεωρίτες και βρείτε πρώτοι το χαμένο αυγό δεινόσαυρου!

Στο βιβλίο αυτό, ο John Hedley Brooke προσφέρει μία εισαγωγή και μία κριτική περιήγηση σε ένα από τα πιο συναρπαστικά και διαχρονικά ζητήματα στην ανάπτυξη του σύγχρονου κόσμου: τη σχέση μεταξύ επιστημονικής σκέψης και θρησκευτικής πίστης. Είναι ευρέως γνωστό ότι στις δυτικές κοινωνίες έχουν υπάρξει περίοδοι κρίσης κατά τις οποίες η επιστήμη έχει απειλήσει τις καθιερωμένες αυθεντίες. Η δίκη του Γαλιλαίου το 1633 και η αναταραχή που προκάλεσε η Καταγωγή των ειδών του Δαρβίνου μετά τη δημοσίευσή της το 1859 είναι δύο από τα δημοφιλέστερα παραδείγματα αυτής της απειλής. Λαμβάνοντας υπ’όψιν τις πρόσφατες μελέτες στην ιστορία της επιστήμης, ο Brooke ρίχνει μία φρέσκια ματιά σε αυτά τα επεισόδια καθώς και σε άλλα παρόμοια, δείχνοντας ότι επιστήμη και θρησκεία έχουν σχετιστεί αμοιβαία με τρόπους τόσο πολυποίκιλους που είναι αδύνατον να χωρέσουν σε απλές γενικεύσεις.Ένα ξεχωριστό γνώρισμα του βιβλίου αυτού είναι ότι ο Brooke απέχει από γενικές θέσεις που μιλούν είτε για «σύγκρουση» είτε για «αρμονία» μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, θέσεις που τόσο συχνά στο παρελθόν έχουν υπηρετήσει φατριακά συμφέροντα. Στόχος του είναι να αποκαλύψει τη λεπτή δομή, την πολυπλοκότητα και την ποικιλομορφία της αλληλεπίδρασης μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, όπως αυτή εκτυλίχθηκε κατά το παρελθόν και κατά τον εικοστό αιώνα. Ο συγγραφέας δεν αντιμετωπίζει την επιστήμη και τη θρησκεία ως διακριτές και καθορίσιμες οντότητες. Προτιμά αντιθέτως μία ιστορική προσέγγιση, η οποία απαιτεί ευαισθησία απέναντι στη διαρκή μεταβολή των μεταξύ τους ορίων αλλά και ένα βλέμμα πρόθυμο να συλλάβει τα πλαίσια μέσα στα οποία συγκεκριμένες μορφές «επιστήμης» χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς τόσο θρησκευτικούς όσο και κοσμικούς. Χωρίς να προϋποθέτει εξειδικευμένη γνώση, ο Brooke παρέχει μία ευρείας κλίμακας μελέτη του θέματος, μελέτη που εκτείνεται από την καινοτομία της επιστήμης του Κοπέρνικου ως την τεχνητή γονιμοποίηση.

ΤΟ ΤΑΡΩ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ OSHO

«Η ιστορία ενός Έθνους, ενός λαού, ενός κόσμου είναι ο καθρέφτης των έργων και των πράξεων του. Και γι’ αυτό ο ιστορικός πρέπει να έχη καθαρή τη σκέψι, άκαμπτη τη θέλησι. Ο απολογισμός των καλών ή των κακών και δυσαρέστων έργων είναι καθήκον και υποχρέωσί του. Συμπάθειες ή αντιπάθειες παραμερίζουν και μένουν τα έργα για την Ιστορία. Ανάξιος της αποστολής του θα είναι ο ιστορικός εκείνος ο οποίος θα προσέξη εις τα πρόσωπα και θα θυσιάση την αλήθεια. Ο ποιητής βροντόφωνα μας διδάσκει, ότι "ένας λαός υψώνεται άμα δείξη πως δεν φοβάται την αλήθεια". Χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, έρχομαι να ιστορήσω το ελληνικό δράμα της Μ. Ασίας. Θεϊκά και άδολα θα κρατήσω την ζυγαριά της ιστορικής δικαιοσύνης και ότι θα διακηρύξω, είναι η ολόγυμνη και παραδειγματική αλήθεια, που ένα μονάχα νόμο έχει, την Δικαιοσύνη. Αλύγιστος είναι ο νόμος της και γι’ αυτό περνάει μεγαλόπρεπα επάνω από τα μικρά και ταπεινά, χωρίς αδυναμίες και συμβιβασμούς. Αν είμαι ευχάριστος ή πικρός και δυσάρεστος σε πρόσωπα και πράγματα, μού είναι αδιάφορο. Τα δίκαια θα ιστορήσω…»

To βιβλίο LITTLE STARS απευθύνεται σε μαθητές νηπιαγωγείου.Περιλαμβάνει 25 μαθήματα (160 σελίδες). Το κάθε μάθημαέχει θεματικά οργανωμένο λεξιλόγιο (ζώα, φρούτα, χρώματα,αριθμούς, κλπ.). Οι μαθητές κάνουν τα πρώτα τους βήματα σταΑγγλικά, μέσα από διασκεδαστικές δραστηριότητες (ζωγραφική,αντιστοιχίσεις, τραγούδια, 200 και πλέον αυτοκόλλητα).

Το Παιδί και τα Μάγια είναι ένα έργο κατάλληλο για μικρά και μεγάλα παιδιά με το διδακτικό περιεχόμενο του κειμένου του, την ποικιλομορφία της μουσικής του, το χιούμορ και την απλότητα των διασκευασμένων τραγουδιών του. Πρόκειται για ένα από τα αριστουργήματα που αναφέρονται στην παιδική ηλικία.Η νέα έκδοση, εκτός από την εικονογραφημένη μετάφραση, περιλαμβάνει δημιουργικές μουσικές δραστηριότητες για ενήλικες και για παιδιά. Παρουσιάζεται, εν συντομία, η υπόθεση του έργου, στοιχεία για τον συνθέτη, την συγγραφέα του λιμπρέτου και τις συνθήκες γέννησης και παρουσίασής του για πρώτη φορά στην όπερα του Monte-Carlo.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη προσπάθεια (στην ελληνική τουλάχιστον βιβλιογραφία) καταγραφής και παρουσίασης των μορφών της αειφόρου γεωργίας, των λόγων που δημιούργησαν την αναγκαιότητα της επιδίωξης εφαρμογής τους καθώς και της έννοιας της αειφορίας γενικά. Προσπάθεια επίπονη, λόγω του πολύπλευρου αλλά και της πολυπλοκότητας του αντικειμένου.

Ακολουθώντας τον μίτο της Αριάδνης στον λαβύρινθο των αιώνων,επιδιώκεται η ανάπλαση, με τα μέχρι τώρα στοιχεία, της ιστορίαςτης Θεσσαλονίκης και του Θερμαϊκού κόλπου. Μύθοι, παραδόσεις,γραμματειακές πηγές, αρχαιολογικά δεδομένα, όλα μαζί συμβάλλουνστην ανασύνθεση της μικροϊστορίας του τόπου αυτού.

Στο ανά χείρας βιβλίο παρουσιάζονται διεξοδικά η ζωή και το έργο του μουσόληπτου τραγωδιογράφου Αισχύλου. Αναλύονται σε βάθος τόσο τα ακέραια όσο και τα αποσπασματικά έργα του και υπογραμμίζονται οι κυριότερες αξίες και τα κεντρικά θεματικά μοτίβα που αναδεικνύονται μέσα από τους υψιπετείς στίχους του: η ορθή απονομή του δικαίου στο πλαίσιο μιας πολιτισμένης κοινωνίας, η ευσέβεια προς τους θεούς και ο αδιάπτωτος αγώνας του ανθρώπου να προασπίσει την τιμή και την υπόληψή του ενάντια στα ανελέητα πλήγματα της ειμαρμένης. Επιπροσθέτως, εξετάζονται εκτενώς η απαράμιλλη δραματουργική τεχνική και το στιβαρό και μεγαλόπρεπο ύφος του. Αξίζει να επισημανθεί ότι εξ αφορμής της ελληνικής έκδοσης ο Βρετανός συγγραφέας εμπλούτισε τον βιβλιογραφικό οδηγό του βαθυστόχαστου πονήματός του και επέφερε σημαντικές αλλαγές και βελτιωτικές τροποποιήσεις στο κυρίως κείμενο και στις υποσημειώσεις.

Στα τέλη του 20ού αιώνα πολλοί πίστεψαν ότι οι μακραίωνες συγκρούσεις που είχαν σημαδέψει τη νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία ―με εμβληματικότερη απ’ όλες τη σύγκρουση μεταξύ δημοκρατικών και αντιδημοκρατικών καθεστώτων― είχαν πλέον λήξει οριστικά. Ζούσαμε, υποτίθεται, «το τέλος της ιστορίας»: το θρίαμβο της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Δύο δεκαετίες αργότερα, η εποχή αυτή φαντάζει ήδη μακρινό παρελθόν. Η δημοκρατία στην Ευρώπη συναντά βαθύτατη αμφισβήτηση ― κι αυτό όχι μόνο στις νεοσύστατες δημοκρατικές πολιτείες, αλλά και στα παραδοσιακά προπύργιά της. Το ξάφνιασμα που συνήθως προκαλεί το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην ελλιπή κατανόηση της πραγματικής πολιτικής εξέλιξης της νεότερης Ευρώπης, υποστηρίζει η Σέρι Μπέρμαν, καθηγήτρια πολιτικής επιστήμης στο Κολλέγιο Μπάρναρντ του Πανεπιστήμιου Κολούμπια. Σχεδόν όλα τα δημοκρατικά κινήματα στην Ευρώπη αρχικά απέτυχαν, είτε καταρρέοντας κάτω απ’ το ίδιο τους το βάρος είτε υποκύπτοντας στις δυνάμεις της αντίδρασης και στην αποστασία των αρχικών τους συμμάχων. Η δημοκρατία υπήρξε σχεδόν πάντα εύθραυστη και απειλούμενη, γιατί η ίδια είναι από τη φύση της μια δύναμη απειλητική, ανατρεπτική, πολεμική. Από τους αγγλικούς εμφυλίους πολέμους τον 17ο αιώνα και τη Γαλλική Επανάσταση ενάντια στο Παλαιό Καθεστώς, στις αποτυχημένες επαναστάσεις του 1848, την κατάρρευση των μεγάλων αυτοκρατοριών και το σχηματισμό των νεότερων ευρωπαϊκών κρατών, εν συνεχεία στην άνοδο του εθνικισμού και του κομμουνισμού και τη σχεδόν πλήρη ήττα της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, ώς τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο ―τον μεγάλο ευρωπαϊκό εμφύλιο― και την πολιτική τάξη που διαμορφώθηκε σαν επακόλουθό του, το βιβλίο φτάνει μέχρι την πτώση των δικτατοριών της νότιας Ευρώπης και των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού, προσφέροντας όχι μόνο ένα εντυπωσιακό πανόραμα που τακτοποιεί και οριοθετεί τη χαώδη πολιτική ιστορία της νεότερης Ευρώπης, αλλά και μια διεισδυτική ερμηνεία του αντιδημοκρατικού ρεύματος που δείχνει σήμερα τα δόντια του.

Το ΕΠΛΒΙΠ είναι συλλογικό έργο, του οποίου οι προετοιμασίες ξεκίνησαν το 1987. Προβλέπεται να ολοκληρωθεί σε 12 τόμους, με έναν συμπληρωματικό τόμο, με πίνακες βραχυγραφιών-βιβλιογραφίας και με γενικό ονομαστικό ευρετήριο των λημματογραφουμένων στο έργο προσώπων. Ο πέμπτος τόμος (Βηρίνα-Γρηγέντιος) περιλαμβάνει πάνω από 270 λήμματα.

Ας σκεφτούμε ένα ευρύχωρο σπίτι με άπειρα μικροπράγματα αλλά χωρίς καθόλου ζωή. Αίφνης προβάλλει ένα θηλυκό πρόσωπο. Αυτή είναι η Ελίζα, μια ορφανή κοπέλα, περικυκλωμένη από επικές αφηγήσεις με ήρωες και δεσποσύνες. Αποφασισμένη να αποτυπώσει την ιστορία της οικογένειάς της, η Ελίζα ανυψώνει σε μυθικές διαστάσεις τη μητέρα της Άννα, τον πατέρα της Φραντσέσκο, τον ξάδελφο Εντοάρντο και τη Ροζάρια, μια ανοιχτόψυχη πόρνη. Αυτά τα πλάσματα, από αδιάφορα έως κακόμοιρα, μεταμορφώνονται σε αληθινούς ανθρώπινους χαρακτήρες που βιώνουν ένα σωρό αλλόκοτες περιπέτειες. Το αποτέλεσμα; Μια εν δυνάμει ηθογραφική κωμωδία μετουσιώνεται εν τέλει σε μεγαλοπρεπέστατη τραγωδία. Η Ελίζα, η γυναίκα με τις μακριές κοτσίδες και τη χλωμή όψη, η καταφρονεμένη κόρη, έχει κληρονομήσει ένα αίνιγμα από τους γονείς της. Σε αυτό έρχονται να προστεθούν ο φόβος και η ματαίωση που κατασκευάζουν οι παθιασμένοι έρωτες, οι δυστυχισμένοι γάμοι, τα εξώγαμα παιδιά. Προκειμένου να κατανοήσει αυτή την τρέλα, η Ελίζα επιστρατεύει τη μνήμη και τη φαντασία της. Έπειτα γράφει και μας μεταφέρει σε μια πόλη του ιταλικού Νότου στις αρχές του 20ού αιώνα, σε έναν τόπο και μια εποχή όπου η ελευθερία των γυναικών ήταν στα χέρια των ανδρών, συζύγων ή εραστών. Το Ψέμα και μάγια (1948), αυτό το ανησυχαστικό μυθιστόρημα, ακολουθεί τα πρότυπα μιας λογοτεχνικής παράδοσης που από τον Σταντάλ και τον Τολστόι φτάνει μέχρι τον Προυστ, καθρεφτίζοντας την πραγματικότητα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Η Έλσα Μοράντε χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερη, σαγηνευτική γλώσσα, όπου η πρόφαση του υπαινιγμού και του παιχνιδιού δεν είναι παρά ένα είδος συστολής για να υπερασπιστεί τον μύχιο χαρακτήρα μιας μοναδικής, αλησμόνητης εξομολόγησης.

ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΟ PROTOLEUM ΤΡΙΛΙΖΑ

Το βιβλίο Θεωρία, μεθοδολογία και ερευνητικές υποδομές στις κοινωνικές επιστήμες δίνει έμφαση στην περιγραφή των επιλογών και των κριτηρίων με βάση τα οποία συγκροτείται η μεθοδολογία σε μια εμπειρική έρευνα και αναφέρεται συστηματικά στις σχέσεις ανάμεσα στην επιστημολογία, τη μεθοδολογία και την κοινωνική θεωρία. Δίνει επίσης ιδιαίτερη έμφαση στη διαδικασία της εννοιολόγησης, η οποία αποτελεί το κατεξοχήν πεδίο σύζευξης της θεωρίας με τις μεθόδους και η οποία παρουσιάζεται συνήθως ελλειπτικά στα περισσότερα βιβλία μεθοδολογίας. Αυτό, κατά τη γνώμη του συγγραφέα, μας εμποδίζει να αντιληφθούμε τη μεθοδολογία ως ένα ενιαίο, σχετικά αυτόνομο από τη θεωρία, πεδίο και να πάψουμε να αναφερόμαστε σε δύο, ασύμβατες μεταξύ τους, ποσοτικές και ποιοτικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις.Ο συγγραφέας εξετάζει τη σχέση της μεθοδολογίας με την ανάπτυξη ερευνητικών υποδομών και αναφέρεται στις μεθοδολογικές αλλαγές που αυτή συνεπάγεται. Η υπάρχουσα μεθοδολογία αναπτύχθηκε λαμβάνοντας υπόψη της τις πρακτικές δυνατότητες καταγραφής και ανάλυσης της εποχής της. Η θεαματική ανάπτυξη των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας τα τελευταία χρόνια μετέβαλε δραστικά τις δυνατότητες αλλά και τις ανάγκες της έρευνας και επέτρεψε την ανάπτυξη ερευνητικών υποδομών για τις κοινωνικές επιστήμες και αναμένεται να προκαλέσει αλλαγές στο μεθοδολογικό υπόδειγμα πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε μέχρι σήμερα η μεθοδολογία.Δεν πρόκειται ένα απλοποιημένο εισαγωγικό εγχειρίδιο με έμφαση στις μεθόδους αλλά ένα κείμενο αναφοράς για το μεθοδολογικό σχεδιασμό στο οποίο ο φοιτητής θα ανατρέχει καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του προπτυχιακών και μεταπτυχιακών. Με το βιβλίο αυτό οι φοιτητές θα έρθουν σε επαφή με τις μεθόδους, όμως ο στόχος δεν είναι να τις γνωρίσουν με κάθε λεπτομέρεια. Αντίθετα θα τους βοηθήσει να καταλάβουν πως οι μέθοδοι σχετίζονται με τις επιστημολογικές και οντολογικές επιλογές με βάση τις οποίες σχεδιάζεται η μεθοδολογία και επιχειρείται η λύση ενός προβλήματος.

– «Από πού είστε»; Είναι η πιο συνηθισμένη ερώτηση που κάνουν οι Έλληνες στους ξένους επισκέπτες. Εκφράζει την ανάγκη να καταλάβεις από πού προέρχεται κάποιος, να τον τοποθετήσεις σε ένα τοπικό, χρονικό και κοινωνικό πλαίσιο. Και όμως, 4.000 περίπου Έλληνες δεν μπορούν να δώσουν μια ξεκάθαρη απάντηση: οι διεθνείς υιοθεσίες από την Ελλάδα προς τις ΗΠΑ (και αργότερα προς την Ολλανδία), από τη δεκαετία του 1950 και μετά, διατάραξαν την αίσθηση του ανήκειν. Οι υιοθετημένοι αυτοί και οι οικογένειές τους έχουν περάσει εβδομήντα χρόνια διερωτώμενοι για το τι ακριβώς συνέβη, ενώ συχνά αναζητούν εναγωνίως τις ρίζες τους σε μια ελληνική οικογένεια. Ελπίζω ότι το βιβλίο προσφέρει απαντήσεις μέσα από τις δύσκολες πορείες που διένυσαν οι υιοθετημένοι στη διάρκεια της ζωής τους. Πορείες που, όλες μαζί, συνθέτουν ένα άγνωστο κεφάλαιο στην ιστορία της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.