ianos

Ο τόμος εμπεριέχει άρθρα που ο συγγραφέας δημοσίευσε στις δύοτελευταίες δεκαετίες κυρίως στο Βήμα της Κυριακής . Διαιρείταισε έξι μέρη: εσωτερικές πολιτικές δομές και εξελίξεις,εξωτερική πολιτική, διεθνή θέματα , θέματα εκσυγχρονισμού,κοινωνία-πολιτισμός-τρόποι ζωής, θεωρία.

Σε αυτό το βιβλίο η επιστήμη της Χημείας και η Rock μουσική αγκαλιάζονται σε ένα δημιουργικό συναπάντημα μέσα από 29 τραγούδια, το περιεχόμενο των οποίων αποτυπώνεται μέσα από τους τίτλους και τους στίχους αυτών. Άραγε τι κοινό μπορεί να έχουν ο Nick Cave, οι Nirvana, οι Mc Garrigle Sisters και οι Ramones, πέρα από αληθινή έκφραση συναισθημάτων διαμέσου της μουσικής τους; Είναι προφανές ότι για τους στίχους όλων των τραγουδιών δεν υπάρχει μόνο μια ερμηνεία για το νόημα τους, αφού ο δημιουργός τους, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, επιτρέπει διαφορετική και προσωπική προσέγγιση από τον καθένα μας. Στο παρόν βιβλίο μπορεί κανείς παράλληλα με την ανάγνωση ν’ ακούει ταυτόχρονα (Qr code) και το τραγούδι που αναλύεται, με σκοπό την πιο άμεση και διαδραστική προσέγγιση του αναγνώστη, με ταυτόχρονη μετατροπή του και σε ακροατή. Έχει γίνει προσπάθεια να ενσωματωθούν, όσο το δυνατό περισσότερα και διαφορετικά είδη της rock μουσικής και με το μεγαλύτερο επιστημονικό πεδίο. Δεν είναι πάντα απαραίτητο να δίνεται σημασία στις σημειώσεις που αφορούν το επιστημονικό / γνωστικό κομμάτι. Δεν είναι απαραίτητο κάποιος να ξέρει τον χημικό τύπο της ζάχαρης, για να του αρέσουν οι Def Leppard! Η ερμηνεία του για το τι συμβολίζει κάθε τραγούδι είναι καλύτερα να προέλθει από τον αναγνώστη. Αυτός θα δώσει τη δική του ερμηνεία, γιατί τελικά αυτό είναι που μετράει.

Το Θερινό Σχολείο (ΘΕΣΤ) είχε σταθερό προσανατολισμό την ανάδειξη της υλικής βάσης της ζωής των ορεινών κοινοτήτων που διαμόρφωσαν αγορές, οικονομικές δραστηριότητες αλλά και συγκρότησαν κοινωνικές σχέσεις, καθώς και πολιτισμικές συμπεριφορές. Αυτή η διαπίστωση είναι κοινότυπη και λειτουργεί ως κοινός τόπος στις μελέτες, πέρα από την εστίαση σε επιμέρους σημεία και διαδικασίες. Διατυπώνονται όροι, επεξεργάζονται μέθοδοι για την προσέγγιση του υλικού, εκφράζονται διαφωνίες. Αυτή είναι, εξάλλου, η ιστορία της τροφής, από την καλλιέργεια ως τη συλλογή των καρπών, την ανταλλαγή ή την εμπορία τους, τον μετασχηματισμό σε τροφή αλλά και σε πεδίο για την οργάνωση συμβολικών εκφράσεων και συλλογικών σχέσεων.Όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν την αφετηρία για την 7η συνάντηση του ΘΕΣΤ, που διοργανώθηκε από το Παν/μιο Θεσσαλίας / Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και πραγματοποιήθηκε στο Συρράκο του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων Ιωαννίνων (25-30 Αυγούστου 2019), με θέμα «Τρωγοπίνοντας. Πολιτισμικές και κοινωνικές προσεγγίσεις της (αγρο)διατροφικής παράδοσης». Ήταν η πρώτη προσπάθεια για το ΘΕΣΤ να κατανοήσει το πολύπτυχο θέμα της τροφής/διατροφής, τόσο διδακτικά όσο, πρωτίστως, ερευνητικά, με την άσκηση των φοιτητών/τριών στην έρευνα και στο σύμπαν του ορεινού χώρου, ο οποίος, ωστόσο, δεν είναι περίκλειστος.

Ονειρεύεστε καμιά φορά ότι πετάτε σαν πουλί; Ότι ταξιδεύετε αβίαστα πάνω από δεντροκορφές, ότι ανυψώνεστε και μετά βουτάτε, γλιστράτε και στροβιλίζεστε ανάλαφρα στην τρίτη διάσταση; Ότι απλώνετε τις φτερούγες της φαντασίας σας και θαυμάζετε μέρη μαγικά ατενίζοντας παραμυθένιους τόπους; Υπέροχη αίσθηση! Για κάθε πλάσμα που πετά, η πτήση είναι δεδομένη, καθώς η εξέλιξη την έκανε αυτόματη κίνηση της ζωής του. Όμως, για τον άνθρωπο ήταν ένα απίθανο όνειρο, μέχρι που ο αεροδυναμικός σχεδιασμός έκανε πραγματικότητα το "θαύμα" της πτήσης. Από τον μυθικό Ίκαρο μέχρι το "μεγαλειώδες πουλί της Αργεντινής", από τους αδελφούς Ράιτ μέχρι το Boeing 747 και από τη νεραϊδόμυγα Tinkerbella μέχρι το φοβερό γεράκι, τόσο ο άνθρωπος όσο και όλα τα φτερωτά της φύσης έχουν μάθει να περιφρονούν τη βαρύτητα και να ανυψώνονται στους ουρανούς. Πώς τα κατάφεραν; Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς, που, ως γνωστόν, δεν πιστεύει στα "θαύματα", ξεσκεπάζει όλα τα μυστικά της "μαγικής" (μα πέρα για πέρα αληθινής) συνταγής που κάνει τα πουλιά, τα έντομα, τα ζώα, αλλά και τον άνθρωπο (με τις πτητικές μηχανές του), να πετούν. Αποκαλύπτει πώς κάτι αιωρείται ή αερολισθαίνει και τους τρόπους που αψηφά τη βαρύτητα, όπως τους επινόησε ο άνθρωπος εδώ και αιώνες ή τους προσάρμοσε στα ζώα η εξέλιξη εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Αν διψάτε για μια απόδραση από την καθημερινότητα, οι Απίθανες Πτήσεις είναι το ιδανικό πτητικό μέσο για ένα αδιανόητα προκλητικό ταξίδι του μυαλού, με τα φανταχτερά φτερά της επιστήμης, των ιδεών και της φαντασίας.

Τα βασικά ερωτήματα αυτού του βιβλίου περιστρέφονται γύρω από τη θεμελιώδη θέση της Άρεντ ότι η πολιτική βασίζεται στο γεγονός της πληθύος, η οποία είναι ο «νόμος της γης». Ο τρόπος που μας έχει δοθεί η ζωή στη γη αποτέλεσε γι’ αυτήν τη μόνη πυξίδα, προκειμένου ο ανθρώπινος κόσμος να διασωθεί από την εντελή απουσία νοήματος στην οποία τον έχει καταδικάσει η ιστορική εμπειρία της απανθρωποποίησης: αυτής που επιδιώχθηκε συστηματικά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και απειλεί θανάσιμα την μετα-ολοκληρωτική εποχή. Η ημερομηνία η οποία καθόρισε τη στροφή τής Χάνα Άρεντ από τη φιλοσοφική θεωρία στο στοχασμό πάνω στα συμβάντα τού κόσμου, υπήρξε, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, η «27η Φεβρουαρίου, 1933, η πυρπόληση τού Reichstag και οι παράνομες συλλήψεις που ακολούθησαν κατά τη διάρκεια της ίδιας νύχτας».Η ανάλυση του ολοκληρωτισμού και το εγχείρημα ανασυγκρότησης του πολιτικού σκέπτεσθαι είναι οι δύο κύριες διαστάσεις του έργου της, οι οποίες, όπως επισήμανε ο Καστοριάδης, το καθιστούν συνεχώς επίκαιρο, αλλά και δυσκολεύουν την κατηγοριοποίηση αυτής της στοχάστριας, που παρέμεινε μεταξύ αρχαιότητας και νεωτερικότητας, Αριστοτέλη και Καντ, Κικέρωνα και Μακιαβέλι, Αυγουστίνου και Γιάσπερς, και σκέφθηκε πάντα «χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα».

Το δοκίμιο πραγματεύεται μια εναλλακτική αυτο-θεραπευτική μέθοδο, με σκοπό την προαγωγή της πνευματικής και ψυχικής υγίειας του ανθρώπου, μέσα από το <<ορθώς σκέπτεσθαι>> της φιλοσοφιάς και της καλλιτεχνικής δημιουργίας.Η ανωτέρω μέθοδος εχρησιμοποιείτο στις φιλοσοφικές σχολές και τα Ασκληπιεία, κατά την ελληνική αρχαιότητα.

Το βιβλίο αυτό αναφέρεται κυρίως σε τρεις συγγραφείς πολιτικούς πρόσφυγες, τον Α. Πάρη, τον Μ. Αλεξανδρόπουλο και την Α. Ζέη και στο έργο τους για τη σοβιετική εποχή. Μέσα από αυτό μιλά για τη ρωσική και σοβιετική ποίηση και λογοτεχνία. Η πεζογραφία τους είναι πεζογραφία για τον πολιτισμό. Το "Παστερνάκ" στον τίτλο προέρχεται από το ομώνυμο πρωτότυπο μυθιστόρημα του Αλέξη Πάρνη, του συγγραφέα για τον οποίο γίνεται λόγος περιοοότερο στο βιβλίο, αφού αυτός πρόβλεψε τη σοβιετική μεταβολή, την αλλαγή της Σοβιετικής Ένωσης! Ο Πάρνης στη μελέτη είναι ο άγνωστος πεζογράφος, διαλογικός και μοναχικός, συγγραφέας του τραύματος και της μνήμης.Το "Μάξιμος" αναφέρεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου που έζησε στη Σοβιετική Ρωσία πολλά χρόνια. Ο Αλεξανδρόπουλος είναι ο συγγραφέας τεχνουργός, ο πρωτεϊκός, πολυπράγμων συγγραφέας.Το "Κίεφσκι Βοκζάλ" είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός Κίεφσκι της Μόσχας, ο σταθμός από το οποίον επικοινωνούσαν με την Ελλάδα οι πολιτικοί πρόσφυγες. Στο έργο συνδέεται με την Άλκη Ζέη, η οποία προβάλει συγγραφέας της κοινότητας και της πολιτικής ελευθερίας, του τραύματος και της χαράς.Το παρόν βιβλίο είναι το πρώτο στην ελληνική βιβλιογραφία που εξετάζει τη σχέση του ελληνικού μυθιστορήματος με τη σοβιετική μεταβολή και αποτελεί συνέχεια του έργου του Καζαντζάκη και τουΙστράτι για την ίδια περίοδο.

Ο Νικολό Μακιαβέλλι δεν είναι μόνο ο συγγραφέας του Ηγεμόνα· τα πολιτικά του έργα περιλαμβάνουν τις Διατριβές πάνω στην πρώτη δεκάδα του Τίτου Λίβιου, την Τέχνη του Πολέμου και τις Φλωρεντινές Ιστορίες. Σ’ αυτά αποκαλύπτονται πτυχές της σκέψης του που δεν απαντώνται στον Ηγεμόνα, ενώ συγχρόνως δείχνουν την εξέλιξή της. Οι Φλωρεντινές Ιστορίες είναι το τελευταίο μείζον έργο του και γράφτηκε κατά παραγγελία του Ιουλίου των Μεδίκων που εξελέγη πάπας με το όνομα Κλήμης Ζ’· αποτελείται από οκτώ βιβλία, από τα οποία το πρώτο είναι αφιερωμένο σε μια γενική ιστορία της Ιταλίας από την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως το τέλος του 15ου αιώνα, ενώ τα υπόλοιπα αφορούν την ιστορία της πόλης της Φλωρεντίας, με τις περίπλοκες και αποκαλυπτικές εσωτερικές συγκρούσεις της, από το 1250 ως το 1494. Για τη συγγραφή του έργου, ο Μακιαβέλλι ακολούθησε σε μεγάλο βαθμό την ουμανιστική παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο στοχαστικός συγγραφέας γράφει ιστορία για να διδάξει, για να παρουσιάσει παραδείγματα άξια μίμησης, προκειμένου δε να πείσει το ακροατήριό του χρησιμοποιεί την ευγλωττία. Βεβαίως δεν αγνοεί την υποχρέωση της αλήθειας· με τη λέξη αυτή όμως δεν εννοεί τα γεγονότα, τα οποία καταγράφουν τα χρονικά, αλλά τη «συνολική αλήθεια», δηλαδή τα αίτια, τα κίνητρα, τους χαρακτήρες, το φόντο, τη στρατηγική. Αυτή η αντίληψη της αλήθειας ξεχώριζε την ιστορία από το χρονικό. O Μακιαβέλλι γράφει λοιπόν την ιστορία της πόλης του για να προσφέρει στον ηγεμόνα της, τον πρώτο αναγνώστη του, παραδείγματα ανθρώπων που μπόρεσαν να αρθούν πάνω από τις επιδιώξεις και τις αντιλήψεις της ομάδας τους, αφιερώθηκαν στο «κοινό καλό» κι αναμόρφωσαν το πολίτευμα.

Το Δεκέμβριο του 1944, τα βρετανικά στρατεύματα εισέβαλαν στηνΑθήνα για να εμποδίσουν το κίνημα της Αντίστασης, υπό την ηγεσίατων κομμουνιστών, να αναλάβει την εξουσία δια της βίας -μιαπράξη που έσωσε την Ελλάδα από το σοβιετικό μπλοκ, αλλάπροκάλεσε μια άνευ προηγουμένου αντίδραση στον βρετανικό Τύποκαι Κοινοβούλιο. Η αντίδραση της δεξιάς πτέρυγας, που ακολούθησεως αντίποινα για τις πράξεις της αριστεράς, οδήγησε, μέσα σε δύοχρόνια, παρά την παρουσία παρά την παρουσία των βρετανικώνστρατευμάτων και των συμβούλων, σε έναν χειρότερο και πιοαιματηρό εμφύλιο πόλεμο, που έληξε το 1994 και του οποίου οισυνέπειες είναι ακόμη και σήμερα ορατές. Ο Geoffrey Chadlerδίνει την προσωπική του μαρτυρία για το υπόβαθρο αυτών τωνγεγονότων, στο πλαίσιο της σύγχρονης αντίληψης και τηςπληρέστερης ενημέρωσης που είναι σήμερα διαθέσιμες.

Ο παρών τόμος πραγματεύεται κριτικά τις σχέσεις ανάμεσα στα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, στην ανισόμετρη ανάπτυξη της Ζώνης του Ευρώ, στην "παγκοσμιοποίηση" και στη διεθνή οικονομική κρίση. Υποστηρίζει ότι το βασικό πρόβλημα του ευρωπαϊκού "Νότου", γενικά, και της ελληνικής οικονομίας, ειδικά, είναι αυτό της διεθνούς ανταγωνιστικότητας και όχι του δημοσίου χρέους ή της αναδιανομής του εισοδήματος, τα οποία συνιστούν επιφαινόμενα. Έτσι, ενώ οι εθνικές αρχές είναι, εντός ΟΝΕ, αντικειμενικά αναγκασμένες να ασκήσουν περιοριστική δημοσιονομική και εισοδηματική πολιτική, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτό το μείγμα θα προσφέρει διέξοδο από τον φαύλο κύκλο των "διδύμων ελλειμμάτων", στον οποίο έχουν (αυτο-) εγκλωβιστεί. Αντιθέτως, η αναζήτηση εναλλακτικών προτύπων ανάπτυξης και, εν συνεχεία, διεθνούς συνεργασίας εμφανίζεται ως η μοναδική, αναγκαία και ρεαλιστική, επιλογή.

Έχουν περάσει πάνω από ογδόντα χρόνια από το θάνατο του Σαλαμίνιου Πέτρου Α. Φουρίκη, καθηγητή, διδάκτορα φιλολογίας, ερευνητή, διευθυντή του Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών, του επιστήμονα που εκτός των άλλων ιστορικών και λαογραφικών μελετών του, έθεσε πρώτος τις βάσεις για την νεότερη αλβανολογία-αρβανιτολογία και γενικά την Ιστορία και τη μελέτη των αρβανιτών στην Ελλάδα.Είχε πάντοτε την βεβαιότητα ότι δεν έκανε κάποιο εθνικό κακό κάνοντας γνωστή την ψυχή και την σκέψη των αρβανιτών, γιατί πίστευε ότι έτσι φανέρωνε κομμάτια της ελληνικής ζωής κρυμμένα μέσα στην ψυχή και στις συνήθειες των ομοφύλων του, όπως ο ίδιος έχει γράψει. Κυρίως όμως πίστευε ότι:"[...] δέν δύναται νά ολοκληρωθεί η επί το μεσαιωνικού ελληνισμού ποικίλη έρευνα, εάν δεν μελετηθεί επιμελώς και λεπτομερώς π?ντό?φορ?νε?ς τους γείτονας λαούς και ? δία τον αλβανικόν, μεθ' ο? ? ελληνικός επί μακρούς αιώνας συνέζησε, συνηγωνίσθη, συνεδουλώθη και συνηλευθερώθη, ?τιδέ συζή και θα συζήση".

Οι κορυφαίες, στην εξέλιξη των αρχαίων ελληνικών μύθων, στιγμές όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα, που είναι δεμένα με στενούς οικογενειακούς ή άλλους δεσμούς, συναντώνται και αναγνωρίζονται χάρη σε κάποια σημάδια ή ενδείξεις, μπορούν γενικά να ονομαστούν «αναγνωρισμοί». Οι μύθοι που παρουσιάζονται εδώ συνδέονται στενά με το αρχαίο θέατρο, την πιο γοητευτική ίσως έκφραση του μύθου.

ΑΥΤΟΓΡΑΦΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1896-1910 (ΔΕΜΕΝΟ)

Ο Chris Harma δείχνει το γιατί η αντίληψη του Μαρξ για τον καπιταλισμό αποτελεί τη βάση για κάθε ερμηνεία του κόσμου, όπως αυτός αναδύθηκε και εξελίχθηκε τον τελευταίο ενάμιση αιώνα. Αποδεικνύει γιατί οι ρίζες της σημερινής οικονομικής κρίσης δεν βρίσκονται στη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία, αλλά πολύ βαθύτερα, στην κρίση κερδοφορίας που τριάντα χρόνια νεοφιλεύθερης επίθεσης δεν έχουν κατορθώσει να αντιστρέψουν.

Ο ανά χείρας τόμος συγκροτείται κυρίως από τις εισηγήσεις των ομιλητών που συμμετείχαν στην διαδικτυακή Ημερίδα με τίτλο «Η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών στην έρευνα των βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων και κειμηλίων». Η διαδικτυακή αυτή συνάντηση διοργανώθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, στις 21 Μαΐου 2021, από το Εργαστήριο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Ερευνών του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και εντάχτηκε στο γενικό πλαίσιο των εκδηλώσεων του Εργαστηρίου: Από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα.Η ημερίδα αυτή είχε ως στόχο να τεθεί το ζήτημα αφ' ενός μεν της ψηφιοποίησης με στόχο τη διάσωση και τη διάδοση της πιστοποιημένης πληροφορίας για τα μνημεία του βυζαντινού πολιτισμού και γενικότερα αυτού που ονομάζεται ή και θεωρείται πολιτιστική κληρονομιά από τη βυζαντινή εποχή και από τη μεταβυζαντινή περίοδο, αφ' ετέρου δε να παρουσιαστούν τα πρόσφατα επιστημονικά αποτελέσματα που βοηθούν την επιστημονική έρευνα, συμπληρώνοντας πολλές φορές με τεκμηριωμένο τρόπο και ασφαλή μέθοδο τα «απωλεσθέντα σημεία» των μνημείων και των έργων τέχνης. Για τον λόγο αυτό τα ψηφιακά αυτά εργαλεία και οι πλατφόρμες επικουρούν και έτσι προωθούν την έρευνα αυτών καθαυτών των μνημείων και των έργων τέχνης.Όπως βέβαια είναι κατανοητό, στις μελέτες του μετά χείρας τόμου το θέμα της αξιοποίησης των ψηφιακών τεχνολογιών στην έρευνα των βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων και κειμηλίων δεν μπορεί να εξαντληθεί. Ωστόσο, καταβάλλεται προσπάθεια να τεθούν τα θέματα και η προβληματική μιας σειράς ζητημάτων και μεθοδολογιών που έχουν εφαρμοστεί στη μελέτη και παρουσίαση των μνημείων της μακράς αυτής περιόδου της ελληνικής πολιτισμικής ιστορίας.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, με το κύμα ανόδου εθνικιστικών κομμάτων, αυξήθηκε ραγδαία η χρήση του όρου «εθνικισμός». Σε αυτήν τη συλλογή κειμένων του Eric Hobsbawm, την οποία επιμελήθηκε ένας από τους πιο γνωστούς σύγχρονους ιστορικούς, ο Donald Sassoon, φίλος και µελετητής του έργου του, βρίσκουμε ορισμένες από τις πιο καίριες σκέψεις του κορυφαίου ιστορικού του 20ού αιώνα πάνω σε αυτό το αμφιλεγόμενο ιστορικό ζήτημα. 23 κείµενα τα οποία καλύπτουν ένα µακρύ διάστηµα της διανοητικής διαδροµής του συγγραφέα, από το 1962 έως και το 2005, επικεντρωµένα στο φαινόµενο του εθνικισµού, που σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς ζούμε στο κατώφλι μιας εποχής όπου το διαδίκτυο και η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου διαρρηγνύουν τα εθνικά σύνορα, την ίδια στιγμή που, ως αντίδραση, ο εθνικισμός μοιάζει να αναδύεται ξανά, με νέα ορμή.Ο Eric Hobsbawm, περισσότερο από κάθε άλλον ιστορικό του καιρού μας, προσέγγισε με μεγάλη προσοχή και σοβαρότητα αυτά τα κινήματα, χωρίς ποτέ να στηλιτεύει τον εθνικισμό και τον πατριωτισμό ως απλώς παράλογα. Χρειαζόμαστε σήμερα την καθαρή ματιά του, όπως τη χρειαζόμασταν και όσο ζούσε. Το Για τον εθνικισμό είναι ένα έργο απαραίτητο για όσους θέλουν να κατανοήσουν αυτά τα φαινόμενα.

Ένας τόμος με 1.485 σπάνιες ελληνικές λέξεις, την ερμηνεία και την ετυμολογία των οποίων ο συγγραφέας παρουσιάζει με εύληπτο, ενίοτε αντισυμβατικό αλλά και ευχάριστο τρόπο, καταδεικνύοντας ότι «η ελληνική γλώσσα είναι ή δύναται να γίνει πολύτιμο κτήμα και χρήσιμο εργαλείο κάθε ενσυνείδητου και ευσυνείδητου ελληνόφωνου, και όχι μόνον των εξειδικευμένων επιστημόνων», αλλά και ότι αυτό μπορεί να γίνει χωρίς να μείνει «η αλγεινή εντύπωση ότι ακόμη ένας δυσκοίλιος φιλόλογος επιχείρησε να σε στρώσει πίσω από ένα ξύλινο θρανίο και να σε σφυροκοπήσει βλοσυρά και ανελέητα με γραμματική και συντακτικό». Όπως τονίζει ο ίδιος στον πρόλογό του: «Στις σελίδες αυτού τού βιβλίου θα συναντήσεις κυρίως σπάνιες ελληνικές λέξεις, δηλαδή λέξεις που η συντριπτική πλειονοψηφία των χρηστών τής ελληνικής γλώσσας θα χαρακτήριζε “παράξενες”, ή λέξεις που ούτε καν θα φανταζόταν ότι υπάρχουν ή ότι δύνανται να υπάρξουν. Αυτές οι λέξεις, καίτοι παρουσιάζονται ως ενιαίο σύνολο, είναι δύο ειδών: αφενός είναι παμπάλαιοι λησμονημένοι όροι, τους οποίους με χαρά εντόπισα σε διάφορα λεξικά τής ελληνικής γλώσσας, όροι που δεν χρησιμοποιούνται στην εποχή μας ή που χρησιμοποιούνται πάρα πολύ σπάνια ή μόνον σε πολύ εξειδικευμένα κείμενα, και αφετέρου είναι όροι που έπλασα πολύ προσεκτικά, μεταχειριζόμενος με μεγάλο σεβασμό τις πρώτες ύλες – όλες ελληνικής προέλευσης – και ακολουθώντας αυστηρά τους κανόνες σύνθεσης και παραγωγής ελληνικών λέξεων, τής λεγόμενης “λεξιπλασίας”.

Η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο, χωρίς να είναι νέο, σήμερα έχει πάρει μεγάλη έκταση και εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, προς όλα τα μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα προς τις γυναίκες, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους.Επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων ασχολούνται με την ενδοοικογενειακή βία προσεγγίζοντας το θέμα τόσο θεωρητικά και ερευνητικά, όσο και στο πλαίσιο διαμόρφωσης πολιτικών και σχεδιασμού προγραμμάτων. Στην παροχή υπηρεσιών για την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και επαγγελματίες από το σύστημα απονομής δικαιοσύνης (π.χ. επιμελητές ανηλίκων) εργάζονται με οικογένειες, ομάδες και με μεμονωμένα άτομα όλων των ηλικιών επιδιώκοντας την ενδυνάμωση αυτών, τη βοήθεια στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν, καθώς και στην πρόληψη άλλων.Η αντιμετώπιση και η πρόληψη ενός τόσο περίπλοκου και σοβαρού θέματος-προβλήματος όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, δεν μπορεί να γίνει με τη συμβολή ενός μόνον επιστημονικού κλάδου. Είναι απαραίτητη η διεπιστημονική προσέγγιση ώστε να αναπτυχθεί κοινός επιστημονικός λόγος ανάμεσα στους επαγγελματίες και να επιτευχθεί η δέσμευσή τους στον διαρκή διάλογο και στην επικοινωνία, μέσ' από διεπιστημονικές ομάδες συνεργασίας.

Πρόθεση του συγγραφέα του βιβλίου αυτού είναι η σφαιρική παρουσίαση του θέματος, ώστε να δοθεί μια όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα του πρώιμου Βυζαντίου, μάλιστα μέσα στα πλαίσια της παγκόσμιας ιστορίας της εποχής, δεδομένου ότι το Βυζάντιο αποτελούσε μία από τις δύο μεγάλες αυτοκρατορίες του τότε κόσμου (η άλλη ήταν η Κίνα) και ασκούσε επιρροή σε μεγάλο τμήμα της οικουμένης. Όπως γίνεται φανερό από την προμετωπίδα του βιβλίου, μεγαλύτερη προσοχή δόθηκε στην ανατολική πλευρά των συνόρων και στις σχέσεις των Βυζαντινών με τους λαούς πέρα απ' αυτά (απ' όπου τελικά ήρθε και η καταστροφή, πρώτα με τους Άραβες και ύστερα με τους Τούρκους). Η φράση «Ο δρόμος προς την Ανατολή» που περιλαμβάνεται στον τίτλο, δεν σημαίνει ότι το περιεχόμενο σχετίζεται μόνο με τον λεγόμενο δρόμο του μεταξιού αλλά ότι, επιπλέον, καταβάλλεται προσπάθεια να διερευνηθούν οι περιστάσεις και το πνεύμα της εποχής που οδηγούσε πράγματι προς την Ανατολή· έναν δρόμο που πρώτοι άνοιξαν οι αυτοκράτορες Διοκλητιανός και Μ. Κωνσταντίνος, είτε με ενέργειες που μετατόπισαν το κέντρο βάρους προς την Ανατολή είτε με την υιοθέτηση ανατολικών στοιχείων.

Η ιστορική αυτή μελέτη, μέσα από μια λεπτομερή αναφορά στακαθέκαστα της ελληνικής πολιτικής ζωής της πρώτηςεικοσιπενταετίας του αιώνα μας, και κάποια παλαιότερα,επιχειρεί να δείξει και να εξηγήσει το πώς και το γιατί ταπερίφημα "εθνικά θέματα", μετατρέπονται, λανθασμένα, σεζητήματα εσωτερικής πολιτικής, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τηδιεκδίκηση ή τη διατήρηση της εξουσίας.

Εάν ανοίξουμε ένα σύγχρονο βιβλίο για τον θεσμό της διπλωματίας, θα συναντήσουμε ποικίλους όρους και μορφές, που τουλάχιστον για τον παραδοσιακό διπλωμάτη αποτελούν έναν εντελώς νέον κόσμο. Μια πρώτη κατηγορία των πάνω από εκατό μορφών αναφέρεται στο "αντικείμενο" της διπλωματίας (πολιτική, οικονομική, εμπορική, περιβαλλοντική, αμυντική, πολιτιστική, αθλητική, δημόσια διπλωματία ή διπλωματία κορυφής, της ασφάλειας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των πολιτών και της επιστήμης. Μία δεύτερη κατηγορία αφορά τον αριθμό ή τη φύση των δρώντων, όπως μονομερής, διμερής, πολυμερής, πολύπλευρη διπλωματία. Μια τρίτη κατηγορία συνδέεται με τους διπλωματικούς "μηχανισμούς" και τις διπλωματικές "διαδικασίες", όπως "διπλωματία του πρωτοκόλλου και του δικαίου" και "ψηφιακή διπλωματία". Αυτός ο "κατακλυσμός" της νέας ορολογίας ασφαλώς μαρτυρεί τη συνεχή εξέλιξη της διπλωματίας προς νέους δρώντες και νέα πεδία. Στο κλίμα του νέου σκηνικού, που αναδύθηκε κυρίως τη μεταπολεμική εποχή, η διπλωματία υπέστη έντονες πιέσεις τόσο από το "εσωτερικό περιβάλλον" (π.χ. νέες ανταγωνιστικές υπηρεσίες, ηγέτες, μη κρατικοί φορείς) όσο και από τον "διεθνή περίγυρο" (πολυμερείς οργανισμοί). Σταδιακά, η διπλωματία έπαυσε να αποτελεί το "κλειστό κύκλωμα" του παρελθόντος και άρχισε να ανοίγεται προς νέους λεωφόρους, αναπτύσσοντας νέες κάθετες δράσεις και να διευρύνοντας τους ορίζοντές της.

Το βιβλίο αυτό του Γιώργου Μπακαλιού με το γενικό τίτλο "Νέο ξεκίνημα" αποτελεί τη συνέχεια του πρώτου του βιβλίου με το συμβολικό τίτλο "Έξι χρόνια στα Κάτεργα της Στάζι", όπου εξιστορεί με κάθε λεπτομέρεια πώς έπεσε -ανυποψίαστο θύμα- στα δίχτυα της διαβόητης μυστικής υπηρεσίας του καθεστώτος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ανατολικής Γερμανίας (με το σύντομο τίτλο "Στάζι"), πώς υπέμεινε όλα τα ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια που αποσκοπούσαν στην ενυπόγραφη ομολογία του ότι ήταν πράκτορας των Δυτικών Ιμπεριαλιστικών Δυνάμεων και εχθρός του Σοσιαλισμού (για να καταδικαστεί σε ισόβια δεσμά), χωρίς να ενδώσει στις προσπάθειες των εκβιαστών του, πώς καταδικάστηκε σε 12ετή κάθειρξη με μια δίκη-παρωδία από ένα κατ' επίφαση δικαστήριο στηριζόμενο σε ψευδείς συκοφαντίες δύο Ελλήνων καταδοτών, που βοηθήθηκαν στο παρελθόν από αυτόν και πώς αποφυλακίστηκε, αφού εξέτισε 6 έτη και 11 μέρες από την ποινή του, στα πλαίσια προγράμματος εξαγοράς της υπόλοιπης ποινής του από μέρους της Δυτικής Γερμανίας για πολίτες της που άδικα -όπως αυτός- είχαν καταδικαστεί από το κομμουνιστικό καθεστώς. Στις 18/8/1976 έκανε το νέο ξεκίνημα ως κοινωνικός λειτουργός στο Διακονικό Έργο της Ευαγγελικής Εκκλησίας στο Δυτικό Βερολίνο, το οποίο είχε βίαια διακοπεί από τη σύλληψή του, στις 15/5/1970, μέχρι την αποφυλάκισή του, στις 26/5/1976. Στο βιβλίο με τίτλο "Νέο Ξεκίνημα" εξιστορεί με γλαφυρότητα τους αγώνες και τις θυσίες, στις οποίες υποβλήθηκαν ο ίδιος και η σύζυγός του Αγγέλα, εκτελώντας ευσυνείδητα το πλούσιο κοινωνικό τους έργου (ως Πρόεδρος του ΔΣ του Ελληνογερμανικού Συλλόγου στο Δήμο Στέγκλιτς του Βερολίνου και Δ/ντής στο "Ελληνικό Σπίτι" αυτός και ως χοροδιδασκάλισσα και νηπιαγωγός εκείνη). Ο Ελληνογερμανικός Σύλλογος και το "Ελληνικό Σπίτι" είχαν σαν στόχο την ομαλή κι επιβεβλημένη ένταξη των Ελλήνων μεταναστών στη γερμανική κοινωνία.

Το βιβλίο περιλαμβάνει πρακτικές οδηγίες για την πλήρη κατανόηση του θεωρητικού μέρους της γλώσσας και της λογοτεχνίας. Σε όλα τα κεφάλαια του θεωρητικού μέρους περιέχονται σαφή βήματα εργασίας, στα οποία υπάρχει τριμερής δομή: στάδιο προετοιμασίας της απάντησης, στάδιο συγγραφής της απάντησης και σημεία προσοχής για κάθε τύπο εκφώνησης. Για τη διευκόλυνση της μελέτης, το παρόν σύγγραμμα περιλαμβάνει QR code που οδηγούν σε συνοπτικές παρουσιάσεις των τεσσάρων θεμάτων του μαθήματος. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές και τις μαθήτριες να έχουν πρόσβαση σε συνοπτικές παρουσιάσεις των σημαντικότερων πληροφοριών κάθε θέματος επιτρέποντας την αποδοτικότερη μελέτη τους. Παράλληλα, μπορούν να αξιοποιηθούν από τους εκπαιδευτικούς σε μορφή παρουσιάσεων κατά την εκπαιδευτική πράξη. Πριν από κάθε κριτήριο παρουσιάζονται τέσσερις βασικοί στόχοι (δύο για κάθε κείμενο), δηλαδή, τέσσερις βασικές ιδέες των κειμένων που ακολουθούν. Η στρατηγική αφορά προβλέψεις στις οποίες μπορούν να προβούν οι μαθητές και οι μαθήτριες για τα κείμενα που ακολουθούν, καθώς τους παρέχεται ένα πολύτιμο εργαλείο. Αυτό το εργαλείο είναι καίρια σημεία του κάθε κειμένου. Οι επισημάνσεις αυτές θα συμβάλουν στην καλύτερη δυνατή εμπέδωση των δοθέντων κειμένων και επομένως στην ευελιξία για την επίλυση των ασκήσεων. Τα κριτήρια αξιολόγησης είναι δομημένα σε τρεις ενότητες που ακολουθούν το νέο πρόγραμμα σπουδών. Σε κάθε ενότητα επιλέχθηκαν με προσοχή τα θέματα, ώστε να καλύπτονται οι στόχοι του προγράμματος.

COSTELLO ELVIS / UNFAITHFUL MUSIC AND SOUNDTRACK ALBUM - CD

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΛΑΣΣΟΝΕΣ ΑΤΤΙΚΟΙ ΡΗΤΟΡΕΣ

Το "Φιλοσοφία: Τα κλασικά κείμενα" είναι μια αναζωογονητική και προκλητική περιδιάβαση στα σπουδαία έργα της δυτικής φιλοσοφίας. Με το υποδειγματικά διαυγές ύφος του, ο Νάιτζελ Γουόρμπερτον παρουσιάζει και αποτιμά τριάντα δύο κλασικά έργα της φιλοσοφίας, από την Πολιτεία του Πλάτωνα μέχρι τη θεωρία της δικαιοσύνης του Ρωλς.Στο τέλος κάθε κεφαλαίου, ο αναγνώστης θα βρει ένα βοηθητικό γλωσσάρι και υποδείξεις για περαιτέρω μελέτη· έτσι, το παρόν βιβλίο είναι η ιδανική αφετηρία για όποιον ενδιαφέρεται για τη φιλοσοφία. <br><br>"Η δυσκολία είναι να μεταδώσει κανείς στον σύγχρονο αναγνώστη την αιώνια φρεσκάδα των φιλοσοφικών ιδεών, που διαφορετικά θα μπορούσε να μην αναδειχθεί από μια ακαδημαϊκή παρουσίαση. Ο Νάιτζελ Γουόρμπερτον ανταποκρίνεται άριστα στην πρόκληση αυτή". (Roger Scruton, The Times)

Πως αλλάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις, καθώς διαμεσολαβούνται ολοένα και περισσότερο από νέα ψηφιακά εργαλεία; Πώς μετασχηματίζεται η ανθρώπινη εμπειρία όταν ένα είδος ψηφιακής μεμβράνης παρεμβάλλεται μεταξύ εξωτερικής και εσωτερικής πραγματικότητας; Γιατί στις ψηφιακά διαμεσολαβημένες συνθήκες μένει πάντοτε κάτι ανεκπλήρωτο; Πώς βιώνουμε το φλερτ, την απιστία, την προδοσία όταν την ίδια στιγμή που ο/η σύντροφός μας βρίσκεται δίπλα μας ως φυσική παρουσία, είναι δηλαδή «δικός μας» και υπαρκτός, μια άυλη διάστασή του υπάρχει και ως «λεία» στα χέρια διαφόρων ψηφιακών αντιπάλων, που μπορεί να μας τον κλέβουν κάτω από τη μύτη μας; Μας κάνουν πιο δημιουργικούς οι νέες δυνατότητες δημιουργίας ψηφιακού περιεχομένου; Τι είδους σχέσεις αναπτύσσουμε με τους ήρωες των ριάλιτι; Πώς αλλάζει η βίωση μιας ερωτικής σχέσης όταν συνάπτεται με ένα λειτουργικό σύστημα ή η βίωση του εαυτού και η αίσθηση της ταυτότητας, όταν οι προσωπικές μνήμες εναποτίθενται σε μικροτσίπ; Θα καλύψουν άραγε οι ευφυείς μηχανές το κενό που δημιουργεί η απομόνωση, η αποξένωση, το στέγνωμα των συναισθημάτων, η απουσία μνήμης, η κενή σχέση με αντικείμενα προς κατανάλωση; Και μπορούμε άραγε να αναπτύξουμε ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με ένα ρομπότ; Δεκαεπτά συγγραφείς από διάφορα επιστημονικά πεδία συζητούν τις ραγδαίες, θεμελιώδεις αλλαγές που έχει επιφέρει η νέα ψηφιακή πραγματικότητα στις ανθρώπινες σχέσεις.

Σεβαστοί ελλόγιμοι -αναγνώσται, μελετηταί- το ανά χείρας έργον εν γένει ωνομάσθη Χ.Α.Ο.Σ. και αποτελείται εξ 21 τόμων (72 κύκλων), εντός των οποίων είναι ομαδοποιημένα σχετικά ονόματα (ουσιαστικά, κύρια - κοινά), τοπωνύμια, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και αριθμοί. Γενικόν χαρακτηριστικόν πασών των λέξεων των οποίων ο αριθμός φθάνει εις τας 2.500 και άνω, είνε η ανύπαρκτος ετυμολογία, αύται αι απλαί λέξεις (μη σύνθεται) είναι κωδικοποιημέναι.Ο κλάδος της γλωσσολογίας, όστις έχει έργον και σκοπόν την ανεύρεσιν του ετύμου των ονομάτων και εν γένει των λέξεων, δηλαδή το αληθές της αρχικής ρίζης και της σημασίας αυτών καλείται Ευμολογία, ήτοι: «ο αληθής λόγος». Ο Έλλην Λόγος είνε πρωτίστως ο Λόγος των Ολυμπίων θεών και των γλαυκών Ελλήνων ανθρώπων· είνε ο Λόγος εκείνος όστις χρησιμοποιήθη εκ του Ομήρου (Οδυσσέως) ίνα καταγράψη τα Ομηρικά έπεα, ήτοι: Οδύσσεια και Ιλιάς.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 1990

Σεβαστοί ελλόγιμοι -αναγνώσται, μελετηταί- το ανά χείρας έργον εν γένει ωνομάσθη Χ.Α.Ο.Σ. και αποτελείται εξ 21 τόμων (72 κύκλων), εντός των οποίων είναι ομαδοποιημένα σχετικά ονόματα (ουσιαστικά, κύρια - κοινά), τοπωνύμια, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και αριθμοί. Γενικόν χαρακτηριστικόν πασών των λέξεων των οποίων ο αριθμός φθάνει εις τας 2.500 και άνω, είνε η ανύπαρκτος ετυμολογία, αύται αι απλαί λέξεις (μη σύνθεται) είναι κωδικοποιημέναι.Ο κλάδος της γλωσσολογίας, όστις έχει έργον και σκοπόν την ανεύρεσιν του ετύμου των ονομάτων και εν γένει των λέξεων, δηλαδή το αληθές της αρχικής ρίζης και της σημασίας αυτών καλείται Ευμολογία, ήτοι: «ο αληθής λόγος». Ο Έλλην Λόγος είνε πρωτίστως ο Λόγος των Ολυμπίων θεών και των γλαυκών Ελλήνων ανθρώπων· είνε ο Λόγος εκείνος όστις χρησιμοποιήθη εκ του Ομήρου (Οδυσσέως) ίνα καταγράψη τα Ομηρικά έπεα, ήτοι: Οδύσσεια και Ιλιάς.

Ιστορία, προσωπογραφία, κοινωνία και πολιτισμός του υστεροβυζαντινού κράτους του Πόντου.Αυτή η μονογραφία αποτελεί συνθετική θεματολογική και συνάμα χρονολογική παρουσίαση της ιστορίας και του πολιτισμού της δυναστείας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας και του υστεροβυζαντινού Πόντου, από την εποχή της ίδρυσης του κράτους τους περίπου την εποχή (ή ίσως λίγο πριν) από την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους ιππότες της τέταρτης σταυροφορίας (12-13 Απριλίου 1204) έως την οθωμανική κατάκτηση της Τραπεζούντας και την οριστική ενσωμάτωση των ποντιακών περιοχών (15 Αυγούστου 1461) - χρονολογία που συμβολίζει και το τέλος του ύστατου προπυργίου του μεσαιωνικού Ελληνισμού, «κλείνοντας» παράλληλα και την τελευταία ιστορική περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το έργο βασίζεται σε κριτική ανάλυση των πρωτογενών πηγών της εποχής (υστεροβυζαντινών και μεταβυζαντινών, ελληνογλώσσων και ξενογλώσσων), καθώς και σε μια εκτεταμένη βιβλιογραφία βοηθημάτων επικαιροποιημένη έως τις ημέρες μας, με ιδιαίτερη έμφαση στη συζήτηση των ποικίλων απόψεων και θεωριών διαφόρων ειδικών μεσαιωνολόγων-ποντιολόγων. Το βιβλίο αποτελεί στην τρίτη κατά σειρά συνθετική αποτύπωση του συγγραφέα για την αυτοκρατορία των Μεγαλοκομνηνών (η πρώτη το 2005, με επανεκδόσεις το 2019 και το 2016· η δεύτερη το 2016, με επανεκδόσεις το 2017 και το 2022· και η τρίτη το 2024). Για το θέμα, ο ίδιος έχει επίσης (από τη δεκαετία του 1980) δημοσιεύσει σειρά μελετημάτων/άρθρων, κεφαλαίων σε συλλογικά έργα, βιβλιογραφιών και βιβλιοκρισιών, καθώς και διαφόρων σχετικών ενημερωτικών κειμένων, ιδιαίτερα εγκυκλοπαιδικών και λεξικογραφικών άρθρων λημμάτων. Για τις συμβολές του συγγραφέα περί του βυζαντινού Πόντου και του μεγαλοκομνήνειου κράτους έχουν εκφραστεί πολύ θετικά ειδικοί Έλληνες και ξένοι μελετητές του αντικειμένου σε βιβλιοκρισίες, σε βιβλία και μελετήματα/άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, σε διάφορες γλώσσες.

Σεβαστοί ελλόγιμοι -αναγνώσται, μελετηταί- το ανά χείρας έργον εν γένει ωνομάσθη Χ.Α.Ο.Σ. και αποτελείται εξ 21 τόμων (72 κύκλων), εντός των οποίων είναι ομαδοποιημένα σχετικά ονόματα (ουσιαστικά, κύρια - κοινά), τοπωνύμια, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και αριθμοί. Γενικόν χαρακτηριστικόν πασών των λέξεων των οποίων ο αριθμός φθάνει εις τας 2.500 και άνω, είνε η ανύπαρκτος ετυμολογία, αύται αι απλαί λέξεις (μη σύνθεται) είναι κωδικοποιημέναι.Ο κλάδος της γλωσσολογίας, όστις έχει έργον και σκοπόν την ανεύρεσιν του ετύμου των ονομάτων και εν γένει των λέξεων, δηλαδή το αληθές της αρχικής ρίζης και της σημασίας αυτών καλείται Ευμολογία, ήτοι: «ο αληθής λόγος». Ο Έλλην Λόγος είνε πρωτίστως ο Λόγος των Ολυμπίων θεών και των γλαυκών Ελλήνων ανθρώπων· είνε ο Λόγος εκείνος όστις χρησιμοποιήθη εκ του Ομήρου (Οδυσσέως) ίνα καταγράψη τα Ομηρικά έπεα, ήτοι: Οδύσσεια και Ιλιάς.

Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια απόπειρα κατανόησης και κριτικής αξιολόγησης της σχέσης οικονομίας και κοινωνίας όπως αυτή αποκρυσταλλώνεται στις δύο κύριες κοινωνικο-φιλοσοφικο-πολιτικές κατηγορίες του Ιστορία και Ταξική Συνείδηση του Georg Lukacs, την πραγμοποίηση και την ολότητα· κατηγορίες στις οποίες συνυφαίνονται, με διαλεκτικό τρόπο, ορισμένες από τις προμαρξιστικές επιρροές του Λούκατς με τη μαρξική κοσμοθεώρηση και γύρω από τις οποίες εκτιμούμε ότι αναπτύσσονται όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες αυτού του λουκατσιανού πονήματος. Αρχικά, παρουσιάζεται ο κοινωνικός, πολιτικός και πνευματικός κόσμος εντός του οποίου ο Georg Lukacs συλλαμβάνει και συγκροτεί αυτές τις κατηγορίες, εν συνεχεία αναδεικνύονται οι καθοριστικές για τη θεμελίωση των προαναφερθεισών κατηγοριών φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές επιρροές του Georg Lukacs, έπειτα στοιχειοθετείται η συνάφεια αυτών των δύο κατηγοριών με τις υπόλοιπες κατηγορίες του Ιστορία και Ταξική Συνείδηση και, εντέλει, επιχειρείται μια κριτική ανάγνωση του σημερινού όψιμου καπιταλισμού υπό το πρίσμα των λουκατσιανών κατηγοριών του Ιστορία και Ταξική Συνείδηση.

Σεβαστοί ελλόγιμοι -αναγνώσται, μελετηταί- το ανά χείρας έργον εν γένει ωνομάσθη Χ.Α.Ο.Σ. και αποτελείται εξ 21 τόμων (72 κύκλων), εντός των οποίων είναι ομαδοποιημένα σχετικά ονόματα (ουσιαστικά, κύρια - κοινά), τοπωνύμια, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και αριθμοί. Γενικόν χαρακτηριστικόν πασών των λέξεων των οποίων ο αριθμός φθάνει εις τας 2.500 και άνω, είνε η ανύπαρκτος ετυμολογία, αύται αι απλαί λέξεις (μη σύνθεται) είναι κωδικοποιημέναι.Ο κλάδος της γλωσσολογίας, όστις έχει έργον και σκοπόν την ανεύρεσιν του ετύμου των ονομάτων και εν γένει των λέξεων, δηλαδή το αληθές της αρχικής ρίζης και της σημασίας αυτών καλείται Ευμολογία, ήτοι: «ο αληθής λόγος». Ο Έλλην Λόγος είνε πρωτίστως ο Λόγος των Ολυμπίων θεών και των γλαυκών Ελλήνων ανθρώπων· είνε ο Λόγος εκείνος όστις χρησιμοποιήθη εκ του Ομήρου (Οδυσσέως) ίνα καταγράψη τα Ομηρικά έπεα, ήτοι: Οδύσσεια και Ιλιάς.

Αυτή η συλλογή άρθρων είναι το αποτέλεσμα μιασ επιστημονικής συνάντησης που σχεδιάστηκε από κοινού από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και το Πανεπιστήμιο Κύπρου με θέμα "Γνωριμία με τον γείτονα μέσα από τη λογοτεχνία: Η Τουρκική λογοτεχνία στην Ελλάδα και την Κύπρο".

εβαστοί ελλόγιμοι -αναγνώσται, μελετηταί- το ανά χείρας έργον εν γένει ωνομάσθη Χ.Α.Ο.Σ. και αποτελείται εξ 21 τόμων (72 κύκλων), εντός των οποίων είναι ομαδοποιημένα σχετικά ονόματα (ουσιαστικά, κύρια - κοινά), τοπωνύμια, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και αριθμοί. Γενικόν χαρακτηριστικόν πασών των λέξεων των οποίων ο αριθμός φθάνει εις τας 2.500 και άνω, είνε η ανύπαρκτος ετυμολογία, αύται αι απλαί λέξεις (μη σύνθεται) είναι κωδικοποιημέναι.Ο κλάδος της γλωσσολογίας, όστις έχει έργον και σκοπόν την ανεύρεσιν του ετύμου των ονομάτων και εν γένει των λέξεων, δηλαδή το αληθές της αρχικής ρίζης και της σημασίας αυτών καλείται Ευμολογία, ήτοι: «ο αληθής λόγος». Ο Έλλην Λόγος είνε πρωτίστως ο Λόγος των Ολυμπίων θεών και των γλαυκών Ελλήνων ανθρώπων· είνε ο Λόγος εκείνος όστις χρησιμοποιήθη εκ του Ομήρου (Οδυσσέως) ίνα καταγράψη τα Ομηρικά έπεα, ήτοι: Οδύσσεια και Ιλιάς.