ianos.gr

Μέσα από τις Νεραϊδοκαμινάδες βγαίνουν οι νεράιδες για να γυρίσουν τον κόσμο. Από εκεί βγήκε και μια μικρή νεράιδα, που θα έχει μια περιπέτεια με ξωτικά, καλικάτζαρους και πρίγκηπες. Μια περιπέτεια για όλα τα παιδιά.

"Θάθελα κάτι για την ποίηση νάλεγα - μα δεν μπορώ, δε φτάνει τούτη η χουμάτινη και παράχορδη φωνή μου. Θα τόλεγα σαν κάλεσμα της αινιγματικής ερημιάς μας, κάτι σαν διαμαρτυρία μας, στη στυγερή διαταράχτριά μας - τη Ζωή".

ΖΟΖΕΦΙΝ Η ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ '43

Στα πλαίσια της νέας πνευματικής εποχής, ο άνθρωπος καλείται νααναλάβει μόνος του το πηδάλιο της πνευματικής πορεύσεως τουεαυτού του. Είναι λοιπόν σημαντικό αφ' ενός να γνωρίζειεπακριβώς το στόχο του, και αφ' ετέρου να δύναται να τονπραγματώνει, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσον. Στην πορεία τουαυτή θα ανεύρει πολύτιμο φίλο και οδηγό του το Φύλακα Αγγελότου, ο οποίος θα του συμπαρίσταται και θα τον βοηθά,υποδεικνύοντας του την οδό προς την αληθή Υπερβατική Ζωή.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ

Με μια πρώτη ανάγνωση το μυθιστόρημα μας δίνει την εντύπωση ταξιδιωτικής περιγραφής ο αφηγητής, ένας Αυστριακός, που μόλις χώρισε απ' τη γυναίκα του, διασχίζει την Αμερική κατά πλάτος. Με τις τσέπες του γεμάτες ταξιδιωτικές επιταγές ξεκινά από την ανατολική ακτή, από το Πρόβιντενς, και, περνώντας από τη Νέα Υόρκη και τη Φιλαδέλφεια, φτάνει στη Δυτική Ακτή, στο Μπελ Αιρ του Λος Άντζελες. Η γυναίκα του ακολουθεί ξέχωρα την ίδια διαδρομή, για να συναντηθούν προς το τέλος στον Ειρηνικό - και η ένταση μεταξύ τους κορυφώνεται και καταλαγιάζει στις τελευταίες μόλις σελίδες.Δεν πρόκειται όμως μόνο για ένα ταξίδι στη Νέα Ήπειρο. Ταυτόχρονα ο συγγραφέας μάς μιλάει, χωρίς υπαινιγμούς, και για μία προσωπική περιπλάνηση στον υποκειμενικό χώρο των αναμνήσεών του, για μια διστακτική και συνάμα ηθελημένη εξερεύνηση "αυτού του χρόνου και του άλλου", για τα πρώτα του βήματα στον καινούργιο κόσμο της ψυχής του, "μετά το χωρισμό". Τα όρια που χωρίζουν αυτούς τους δύο κόσμους δεν είναι ξεκάθαρα. Τα τοπία τους ωστόσο περιγράφονται με λεπτομέρεια και επιμονή.Ο ίδιος αγωνίζεται να πεισθεί για την πραγματικότητα του καινούργιου κόσμου, που όμως του παρουσιάζεται σαν δοκιμαστικός, σαν πειραματικός. Ο Χάντκε λέει ότι γι' αυτό το λόγο διάλεξε την Αμερική. Όπως ο ίδιος διασχίζει λοιπόν τη νέα και μακρινή αυτή άγνωστη χώρα, έτσι και η προσπάθειά του ν' αλλάξει τον εαυτό του διασχίζει το βιβλίο απ' άκρη σ' άκρη.Το μυθιστόρημα εντάσσεται στη μεγάλη παράδοση της γερμανόφωνης λογοτεχνίας της περιπλάνησης, όπου ο ήρωας διαμορφώνεται και ανακαλύπτει τον εαυτό του κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ

"ΕΞΩ ΒΡΕΧΕΙ, ΦΥΣΙΚΑ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΧΕΙ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ, Ο ΧΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ωραίος, εξεζητημένα απλός, με το ιδιαίτερο στυλ που έχει ένας ορισμένος αισθητικός σνομπισμός όταν θέλει να υπογραμμίσει την παρουσία του. Ζεν. Τα μικρά υπολείμματα από το παρελθόν, εκείνα που κουβαλούν αγγίγματα από άλλες εποχές, που ίσως έχουν εγγράψει εικόνες και ήχους τους οποίους μπορεί κιόλας κάποιος τρελός επιστήμονας να τους καταγράψει στο μέλλον -ποιος ξέρει;- οι φωτογραφίες (προπαντός αυτές) απουσιάζουν παντελώς. Ακόμα και στο τραπέζι τίποτα δεν υπάρχει που να μοιάζει μ' ένα, αδιόρατο έστω, νεύμα απ' τα παλιά. Τίποτα. Βρέχει και οι λάμψεις των αστραπών διαγράφονται στα τζάμια των τεράστιων παραθύρων, οι βροντές που ακολουθούν στο επόμενο δευτερόλεπτο, πάρα πολύ κοντά, μας κάνουν ν' αναπηδάμε στις υπερμοντέρνες, από διάφανο πλαστικό, τελείως άβολες καρέκλες μας. Έτσι κι αλλιώς διαστελλόμαστε. Σε λίγο θα διαλυθούμε στους αιθέρες, αν υποθέσουμε ότι μπορεί κανείς να μιλήσει για αιθέρες. Τελεία."Ένα Άτιτλο βιβλίο που συγκεντρώνει μια σειρά από ιστορίες και στιγμές στη ζωή ανθρώπων που κινούνται στο όριο πραγματικότητας και φαντασίας, μέσα και έξω από γεωγραφικά σύνορα αλλά και από συμβάσεις της καθημερινότητας. Η συγγραφική ματιά είναι ματιά της ώριμης ηλικίας, κοντινή και μακρινή μαζί, παρατηρητική αλλ' όχι αναγκαστικά νοσταλγική. Στην κινούμενη άμμο του ποταμού -ένα από τα στιγμιότυπα του βιβλίου- αντιστοιχεί η κινούμενη άμμος του χρόνου, που είναι ανελέητος όσο και ευεργετικός. Ο διάσημος ζωγράφος που ενταφιάζεται άδοξα και χωρίς τρυφερότητα λοιδωρεί κάθε επίγεια λάμψη, ο επιστήμονας ο οποίος στη διάρκεια μιας κοσμικής εκδήλωσης προαναγγέλλει το περίπου άμεσο τέλος της επίγειας ζωής δεν κατορθώνει να ακυρώσει τη συγκίνηση από τη μαγιάτικη βροχή που χτυπάει στο παράθυρο. Τέλος, το πολύ προσωπικό `άτιτλο` βίωμα της τελευταίας ενότητας δίνει ίσως την πιο χαρακτηριστική σφραγίδα σ` αυτό το βιβλίο που είναι γραμμένο με τη γνώριμη, εξαίρετη γλώσσα της συγγραφέως.

Το σκηνικό ήταν σταθερό, πάντα σχεδόν το ίδιο. Άλλαζαν μόνο οι εντυπώσεις με το πέρασμα του χρόνου και τις όλο και πιο σταθερές επαναλήψεις του εφιάλτη. Η ένταση μετατοπιζόταν από το ένα σημείο στο άλλο, σαν την επάρατο νόσο στα όργανα του χτυπημένου σώματος.Τον πρώτο καιρό στεκόταν περισσότερο στα στοιχεία της ατμόσφαιρας, στο μολυσμένο ουρανό, τα απρόσωπα κτίρια, τους άδειους δρόμους με τα παρατημένα αυτοκίνητα. Το σύνολο έφτιαχνε έναν χώρο αφηρημένο, χαραγμένο σε γενικές γραμμές. Θα μπορούσε να είναι μια μεγάλη πολιτεία, μπορεί η πρωτεύουσα χωρίς τους κατοίκους της, μετά τον ταραγμένο καιρό κάποιας μεγάλης αναστάτωσης. […]Μια νύχτα, λίγο πριν βυθιστεί, ένα κύμα φως έσκασε μπροστά στα μάτια του, στον τοίχο, αρπάζοντας μια λάμψη στον καθρέφτη. Δεν τα κατάφερε να εντοπίσει την πηγή του. Αν ήταν κάπου έξω μακριά, απλώς περαστικό στον ουρανό, στημένο σε κάποιο απ' τα ψηλά σημεία της πόλης, ή αν ερχόταν κατευθείαν απ' το απέναντι κτίριο, στο ίδιο ύψος με το δωμάτιό του. Η τελευταία αυτή υπόθεση τον έκανε να χάσει τον ύπνο του.

Κυκλάδες. Η Λέατρις, σπουδάστρια σχεδίου και φωτογραφίας, σ' ένα ταξίδι βρίσκει έναν παλιό της φίλο στη Νάξο. Κάτι της λέει εμπιστευτικά που τη βάζει σε σκέψεις. Επιστρέφοντας στην Πάρο, μετά από διάφορες συναντήσεις με Έλληνες και ξένους κοσμοπολίτες των νησιών, ο καθηγητής Τζέημς Υ της αποκαλύπτει τα σχέδια της ίδρυσης μιας μυστικής οργάνωσης εθελοντών με σκοπό να σταθεί εμπόδιο σε μια συνομωσία φανατικών. Δέχεται να συμμετάσχει. Διακόπτοντας τους έρωτες και την ανέμελη ζωή παίρνει το καράβι για την Αθήνα κι αρχίζει την περιπλάνηση στο χώρο και το χρόνο -Αθήνα, Αγιά, Τουρκία, Πρίντιζι, Παρίσι, Ρόττερνταμ, αλλά και περάσματα απ' το χώρο του παρόντος στο χώρο του μέλλοντος, το έτος 2027.Στην Πάτρα και την Αθήνα του παρόντος, του παρελθόντος και του μέλλοντος, την Αθήνα των ερειπίων, των ερώτων, των σκιών.Το Λέατρις - Φυγή στο μέλλον είναι το όγδοο βιβλίο του Γιάννη Βατζιά, συγγραφέα του οποίου το έργο κινείται ανάμεσα στο τρέχον και το φανταστικό.

Το ύφος των διηγημάτων, αν και είναι φαινομενικά απλό, τελικάείναι πολυδιάστατο και πολυσύνθετο. Όλα σου δίνουν την αίσθησητου πρώτου ψελλίσματος, ενώ στην πραγματικότητα έχουνε δουλευτείμε τέτοια τελειότητα που ενεργούν πάνω στον αναγνώστη, μέσα του, σαν μια δαιμόνια μηχανή, αθόρυβη, αόρατη και εξεζητημένη. Οσυγγραφέας μας μιλάει για την άλλη μεριά, το από κει και πέρα.Εκεί όπου η επικοινωνία δεν γίνεται πια με λέξεις, αλλά με κάτιπέρα από τις λέξεις.

Στην πέμπτη ποιητική της συλλογή, η Ανθή Μαρωνίτη κινείται στον οικείο της χώρο του χαμηλόφωνου λυρισμού, που εξετάζει τα μεγαλύτερα της ζωής γαλήνια και απλά, χωρίς να παραγνωρίζει ούτε το βάθος ούτε την πολυπλοκότητά τους. Ο αρχαιοελληνικός μύθος, αρωγός, πότε λειτουργεί ως αφορμή και πρόσχημα και πότε σηκώνει το βάρος της διερώτησης.Περισσότερο αφηγηματικά τα ποιήματα της συλλογής, σκιαγραφούν έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η γραφή, ο έρωτας, ο θάνατος, θάνατος φυσικός και επιβεβλημένος, καθημερινός και αδόκητος, εκούσιος και ακούσιος. Από την Ιφιγένεια και τον Οιδίποδα στον σαχίντ, το σώμα-βόμβα, η φωτιά και το νερό, τα άνθη και οι ευωδιές στήνουν το σκηνικό μιας διαρκούς αποκάλυψης. Ενώ οι «Σκηνικές οδηγίες», ασθματικές, δείχνουν μια ενδεχόμενη νέα τροπή στην στιχουργική και την ποιητική της.

Η απληστία εγένησε την απληστεία που τη βάφτισαν κρίση. Η κρίση καλπάζει ακάθεκτη. Χτυπάει τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Άνεργοι, φτωχοί εργαζόμενοι και χαμηλοσυνταξιούχοι είναι τα εύκολα θύματα της, ενώ η μεσαία τάξη καλείται να πληρώσει το μάρμαρο και να επιστρέψει από κει που ξεκίνησε. Αλλά η κρίση απομυθοποιεί και αποτρέπει εκείνους που θεσμικά μπορούσαν και όφειλαν να την αποτρέψουν ή πάντως να την ελέγξουν και όμως δεν το έπραξαν. Το ευρωπαϊκό πείραμα αντιμετωπίζει υπαρκτά διλλήματα. Θα επιδείξει κοινοτική αλληλεγγύη, που σημαίνει ότι οι ισχυρότερες οικονομίες θα συντρέξουν τις αδύναμες, ή θα τις εγκαταλείψουν στην τύχη τους. Το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί εδώ και τώρα. Το νέο βιβλίο του Στέλιου Παπαθεμελή με τίτλο "Κρίση" αποτελείται από δοκιμές κριτικής προσέγγισης της κρίσης με αναφορές στην έξοδο από αυτή.

ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ

Εμένα τα μέλη της οικογένειάς μου, που μένουνε όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι, είμαστε σύνολο έξι: o παππούς μου ο Άρης, που έχω και τ’ όνομά του και είναι σούπερ παππούς και παλιός μαθηματικός, ο σκύλος μου ο Έντι, ένα καφετί, πανέξυπνο λυκόσκυλο που το μαζέψαμε αδέσποτο απ’ τον δρόμο όταν εγώ ήμουν πολύ βρέφος, κι ακόμη η μαμά μου, η γιαγιά μου, που είναι η γυναίκα του παππού μου και μαμά του μπαμπά μου. Έτσι ξεκινάει το πρώτο βιβλίο του Άρη, ενός ήρωα με χιούμορ και φαντασία. Ένα παιδί που εντοπίζει τις αλήθειες και ξέρει να τις λέει όπως μόνο τα παιδιά μπορούν!

Καλώς ορίσατε, εξερευνητές των πλανητών! Ο Δρ. Νιαουρόπουλος και οι φίλοι του ετοιμάζονται για το απίθανο ταξίδι τους στο ηλιακό μας σύστημα! Είστε έτοιμοι; Ταξιδέψτε μαζί τους και γνωρίστε τον Ήλιο και τους πλανήτες μας.

Images of outstadig Africa masks from the world’s leadig museums ad private collectios reveal the spledor ad majesty of these fasciatig masterpieces.

Σε ένα αγρόκτημα τα ζώα επαναστατούν και ανατρέπουν την καταπιεστική εξουσία του ανθρώπου. Τη διοίκηση αναλαμβάνουν τα γουρούνια, που φαίνονται ικανότερα από τα άλλα ζώα. Η νέα εξουσία όμως δεν αργεί ν' αποδειχτεί το ίδιο κακή ή και ακόμα χειρότερη από την προηγούμενη. Κυρίως γιατί εξαφανίζει τις δυνατότητες για αντίδραση... Η αλληγορία του Τζωρτζ Όργουελ έχει πρωταγωνιστές της τα ζώα, όπως αυτές του Αισώπου. "Η φάρμα των ζώων", που έκανε τον συγγραφέα της παγκόσμια γνωστό, είναι σάτιρα των ολοκληρωτικών καθεστώτων και κυρίως κριτική του σταλινικού φαινομένου. Είναι η καυστική απεικόνιση της νέας και ελπιδοφόρας ηγεσίας που, μόλις έρθει στην εξουσία, γίνεται ό,τι και όλες οι προηγούμενες.

Μέσα στο πνεύμα και την παράδοση του υπερρεαλισμού, με τον οποίο διατηρεί ευγενικούς δεσμούς αφοσίωσης και ευορκίας ?κι όχι δουλοπρεπούς υποτέλειας?, ο Οκτάβιο Παθ, θεωρεί ότι η απελευθέρωση του Έρωτος και της Ποίησης και η συμφιλίωση τους με το σύμπαν συνεπάγονται την απελευθέρωση του ανθρώπου και συνδράμουν στη συμφιλίωση του με τον άνθρωπο και με τον κόσμο. Για τούτο, η κριτική του χρόνου γενικά και της ιστορίας ειδικότερα, που επιχειρεί ο ποιητής για λογαριασμό του Έρωτος και της Ποίησης, φαίνεται να πρεσβεύει και στις πολιτικές επιλογές του.

Το παρόν σύγγραμμα περιλαμβάνει τις σημαντικότερες εφαρμογές σε μορφή προβλημάτων και ασκήσεων. Το πλήθος των προβλημάτων και των ασκήσεων, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι υποδειγματικά λυμένο, δίνει στο φοιτητή τα εφόδια για την καλύτερη κατανόηση και εμπέδωση των ιδιοτήτων και της λειτουργικής συμπεριφοράς των ηλεκτρικών μηχανών. Το αντικείμενο των προβλημάτων και των ασκήσεων περιλαμβάνει τις εξής ενότητες: ο μονοφασικός ασύγχρονος κινητήρας, η σύγχρονη τριφασική μηχανή και οι μηχανές συνεχούς ρεύματος.

ΚΤΙΡΙΑΚΑ ΕΡΓΑ Ι

ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ ΜΙΚΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Σ' έναν μακρινό γαλαξία, οι κάτοικοι τριών πλανητών συνυπάρχουν στα πλαίσια μιας εύθραυστης συμμαχίας. Ωστόσο, αυτή η συμμαχία είναι το μοναδικό πράγμα που τους συνδέει -γιατί, κατά τα άλλα, οι διαφορές τους είναι αληθινά χαοτικές...Οι Μπελόρι είναι ατρόμητοι πολεμιστές, πάντα έτοιμοι για την επόμενη μάχη.Οι Καντοριανοί είναι δαιμόνιοι έμποροι που αναζητούν το κέρδος με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία.Οι Ακουάνθες, με τις τηλεπαθητικές ικανότητες, επιδιώκουν την ειρήνη με κάθε κόστος.Όταν οι τρεις πλανήτες δέχονται επίθεση από στρατιές αδίστακτων εντόμων, τρεις έφηβοι, ένας από κάθε πλανήτη, βρίσκονται εγκλωβισμένοι σ' έναν μακρινό αστεροειδή. Μοναδική τους ελπίδα για να σώσουν τους εαυτούς τους, τους γονείς τους και τους πλανήτες τους, είναι να συνεργαστούν -κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο...

Το συναρπαστικό αυτό βιβλίο εξετάζει τη ζωή και τη σκέψη των εκατό σημαντικότερων φιλοσόφων που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.Οι φιλόσοφοι παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά μέσω μιας σύντομης αναφοράς στα βιογραφικά τους στοιχεία και μιας συνοπτικής ανάλυσης της σκέψης τους, καθώς και των σημαντικότερων από τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν.

Ο Τσιπ Τσιπ, ένα χαριτωμένο κοτοπουλάκι, μετά τις αγωνιώδεις προσπάθειες της μαμάς του, έρχεται επιτέλους στον κόσμο. Κι εκείνη στέκεται πάντα δίπλα του, όταν εκείνο θέλει να αποκτήσει ένα ζωάκι, όταν θέλει να ξεπεράσει τους φόβους του τη νύχτα, όταν είναι άρρωστο. Η μοναδική σχέση κάθε μαμάς με το παιδί της παρουσιάζεται με άμεσο τρόπο μέσα στα γεμάτα εκπλήξεις αυτά βιβλία. Πλούσιο ένθετο υλικό αφής, παραθυράκια, κατάλληλα διασκευασμένο κείμενο και η πολύχρωμη εικονογράφηση θα κάνουν τα βιβλία αυτά αγαπημένους φίλους κάθε παιδιού. Κάθε βιβλίο της σειράς είναι και ένα βοήθημα για το γονιό και τον εκπαιδευτικό, μια αφορμή για να συζητηθούν με τα παιδιά και να αντιμετωπιστούν προβλήματα, όπως οι φοβίες ή οι παιδικές ασθένειες. Ταυτόχρονα τα παιδιά αποκτούν γνώσεις πάνω σε διάφορα θέματα της καθημερινότητας, αναπτύσσουν τις γλωσσικές και κινητικές τους δεξιότητες, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.

Τα κείμενα του Μυριβήλη δεν είναι απλά χρονογραφήματα. Είναικομμάτια ζωής, μικρά σε έκταση το καθένα, αλλά με συμπυκνωμένηένταση και συγκίνηση. Καθημερινές ιστορίες, δοσμένες με τημεγάλη τέχνη του Μυριβήλη.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ(ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ)

Σ' ένα οροπέδιο μιας απομονωμένης επαρχίας υπάρχει ένα μικρό,λιθόκτιστο κτήριο. Σ' αυτό έρχεται και κατοικεί ένας μοναχικόςάντρας ζώντας σαν ερημίτης. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τηναπό παλιά κακή φήμη της περιοχής, που θεωρείται καταραμένη καιδεν την πλησιάζει κανείς, δημιουργεί δεισιδαιμονικές διαδόσειςγια τον παράξενο ξένο.

Η Σοφία Ματρόζου ζει στην πλατεία Βικτωρίας αλλά κάθε Κυριακή εκκλησιάζεται στον Άγιο Παύλο, στο Ρουφ. Ο κύκλος των πιστών και οπαδών του ιερέα από τη μια μεριά και από την άλλη ο κατά πολύ νεότερός της Σταύρος και η παρέα των ύποπτων φίλων του που διαμένουν στο ισόγειο της πολυκατοικίας της στη Βικτώρια. Η ομοιότητα του νεαρού Σταύρου με τον ιερέα, ο ρόλος μίας άλλης γυναίκας, της σκοτεινής Ιουλίας Προμπονά, και ο διχασμός της Σοφίας που μπορεί να αγαπάει μέχρι τέλους, ακόμα κι όταν οδεύει προς την έξοδο.

Ένας ταλαντούχος ζωγράφος, ο Αλέξης Ραζής, καταρρέει στα είκοσι οχτώ του χτυπημένος από μια μορφή βαριάς μελαγχολίας. Δεκατέσσερα χρόνια μετά ο νεαρός Κωστής Σκαρλάτος αποφασίζει να γράψει ένα μυθιστόρημα για τη ζωή του. Ο επίδοξος βιογράφος, στην προσπάθειά του να γνωρίσει το έργο, τις σκέψεις και το περιβάλλον του Ραζή, συναντά τους φίλους και παλιούς συντρόφους του καλλιτέχνη, τις γυναίκες που τον αγάπησαν, τον δάσκαλο και καθοδηγητή του. Μέσα από τις μαρτυρίες τους αναβιώνουν οι ιδέες, οι αγωνίες και οι ελπίδες των ανήσυχων νέων των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης, ενώ σταδιακά ξετυλίγεται το νήμα της ζωής ενός γοητευτικού και αινιγματικού προσώπου, από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την ολοκλήρωση του τελευταίου του πίνακα. <br>Ένας ζωγράφος, ένα έργο, μια εποχή. Άνθρωποι που θέλησαν ν' αλλάξουν τη μοίρα αυτού του τόπου. Ένα βιβλίο που ιστορεί εκείνο το βουητό, το σάλαγο, το όνειρο, το μάταιο ηχοκόπημα. Αν ήταν μάταιο ή αν ήταν κάτι περισσότερο.

Οι αφορισμοί είναι σύντομες φράσεις συμπυκνωμένης σοφίας, πουαπευθύνεται τόσο στο μυαλό όσο και στην καρδιά του αναγνώστη,κάνοντάς τον άλλοτε να κουνά θυμόσοφα το κεφάλι, άλλοτε ναχαμογελά ξαφνιασμένος και άλλοτε να ξεσπά σ' ένα ακράτητολυτρωτικό γέλιο.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

ΗΛΕΚΤΡΑ

Το βιβλίο αυτό αποτελείται από τα κείμενα οκτώ διαλέξεων που έδωσε ο Πήτερ Μπην, προσκεκλημένος από το Πανεπιστήμιο Κρήτης στο πλαίσιο του προγράμματος «Καζαντζάκης 2007: Πενήντα χρόνια μετά». Ο Μπην, εμβριθής μελετητής του Καζαντζάκη, προσπαθεί με συντομία και απλότητα να διαγράψει την πολύπλοκη πνευματική πορεία του κρητικού συγγραφέα. Στα κεφάλαια του βιβλίου συζητούνται σημαντικά ζητήματα γύρω από την κοσμοθεωρία, τη ζωή και τη δράση του: επισημαίνονται οι επιδράσεις που δέχτηκε από τις ιδέες του Δαρβίνου και του Μπερξόν, επιχειρούνται ερμηνευτικές αναγνώσεις της Οδύσσειας, του Ζορμπά και του Καπετάν Μιχάλη και αναζητούνται τα ιδεολογικά κίνητρα που τον οδήγησαν σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές ? όπως, για παράδειγμα, η ανεπιτυχής ίδρυση ενός πολιτικού κόμματος μετά την Απελευθέρωση. Ταυτόχρονα αναλύεται διεξοδικά η σχέση του Καζαντζάκη με το πρόσωπο του Χριστού, διαγράφεται η δαρβινική καταγωγή, καθώς και η εξελικτική διαμόρφωση του καζαντζακικού Χριστού, και αναδεικνύεται εντέλει η βαθύτερη θρησκευτικότητα του σημαντικού αυτού συγγραφέα.